Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Older Conferences

Δείτε τον απολογισμό του συνεδρίου

Δείτε τον απολογισμό του συνεδρίου

Δείτε τον απολογισμό του Συνεδρίου

Δείτε τον απολογισμό του Συνεδρίου

More ...

 


Σεπτέμβριος 2011-τ.375                              

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΒΑΡΑΓΚΗΣ
ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΚΑΙ ΔΙΕΥΘΥΝΩΝ ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ ΤΗΣ ΒΑΡΑΓΚΗΣ ΑΒΕΠΕ


Η ελληνική αγορά βρίσκεται σε αναστολή δραστηριότητας


Ο κ. Δημήτρης Βαράγκης περιγράφει με τα μελανότερα των χρωμάτων την κατάσταση που επικρατεί αυτή τη στιγμή στην ελληνική αγορά, καθώς πιστεύει ότι ειδικά η μικρομεσαία επιχείρηση θα βγει «ακρωτηριασμένη» από τη σημερινή κρίση. Ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της Βαράγκης ΑΒΕΠΕ θεωρεί ότι ο μόνος δρόμος για να οδηγηθούν οι ελληνικές επιχειρήσεις στην έξοδο από το «τούνελ» είναι η επαναφορά στις ρίζες και τις αξίες του ελληνικού πολιτισμού, οι οποίες στη σύγχρονη Ελλάδα έχουν ξεχαστεί και αν «επικαιροποιηθούν», μπορούν να συμβάλουν στη δημιουργία ανταγωνιστικών και ποιοτικών προϊόντων και υπηρεσιών.


 


ΧΡHΜΑ_ Κ. Βαράγκη δραστηριοποιείστε σε έναν τομέα που έχει πληγεί (όπως και αρκετοί άλλοι βέβαια) βαρύτατα από την κρίση. Ταυτόχρονα η λεγόμενη μεσαία τάξη, στην οποία παραδοσιακά απευθύνονται τα προϊόντα σας, δέχεται συνεχείς φορολογικές επιθέσεις. Πώς μία επιχείρηση όπως η δική σας μπορεί να αντεπεξέλθει στη σημερινή οικονομική κατάσταση;

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΒΑΡΑΓΚΗΣ_
Η οικονομική κρίση δεν είναι μόνο στην Ελλάδα. Το φαινόμενο είναι παγκόσμιο και σε όλες τις αγορές του εξωτερικού υπάρχει μεγαλύτερη προσφορά από ό,τι ζήτηση. Στις συνθήκες αυτές επιβιώνουν οι καλύτεροι και εκείνοι που έχουν τη δυνατότητα να προσφέρουν προστιθέμενη αξία μέσω των προϊόντων και υπηρεσιών τους. Εμείς αυτή τη στιγμή χρησιμοποιούμε το σχεδιασμό μας και τη δημιουργικότητά μας στην παραγωγή για να δώσουμε σε ό,τι προσφέρουμε προστιθέμενη αξία. Δεν προσπαθούμε απλά να πουλήσουμε ένα προϊόν, όπως οι περισσότεροι. Εμείς προσπαθούμε να δημιουργήσουμε με σημεία αναφοράς τις καταβολές μας και τον πολιτισμό που φέρουμε μέσα μας. Στη σύγχρονη Ελλάδα δυστυχώς ο πολιτισμός έχει παρερμηνευτεί, καθώς, στην πράξη, στην καθημερινότητά μας, έχουμε αποκοπεί από τις ρίζες και τις αξίες μας. Το ερώτημα λοιπόν είναι πώς μπορεί μία ελληνική επιχείρηση που έχει σεβασμό στις ρίζες της, να τις «επικαιροποιήσει» και να προσπαθήσει να δημιουργήσει κάτι που να είναι και ελληνικό και παγκόσμιο ταυτόχρονα. Αυτή για μένα είναι η ουσία και γι’ αυτό προσπαθούμε: Οι ελληνικές επιχειρήσεις δεν πρέπει απλά να πουλάνε ένα αγαθό, αλλά, μαζί με αυτό, να προσφέρουν και μια «εμπειρία ζωής». Τα προϊόντα «κουβαλάνε» μαζί τους συναισθήματα και εμπειρίες, πρέπει να συμβολίζουν κάτι σε αυτούς που τα αγοράζουν. Να τους κάνουν να αισθάνονται ότι, πέρα από τις χρηστικές, τους καλύπτουν και συναισθηματικές ανάγκες. Εμείς, με τη γνώση και την πείρα που διαθέτουμε, πρέπει να σχεδιάζουμε και να φτιάχνουμε προϊόντα που προσφέρουν στον αγοραστή και την εμπειρία. Αυτή η συναισθηματική κάλυψη είναι που προσδίδει στο προϊόν αξία και είναι το μοναδικό στοιχείο που μπορεί να μας διαφοροποιήσει από κάποιον Κινέζο ή Ινδό κατασκευαστή. Για παράδειγμα, στις αγορές της Μέσης Ανατολής όπου εμείς δραστηριοποιούμαστε, άμεσοι ανταγωνιστές μας είναι επιχειρήσεις από τις χώρες αυτές και σε κάθε έργο υπάρχουν δεκάδες επιχειρήσεις τις οποίες καλούμαστε να ανταγωνιστούμε. Επίσης στη Μ. Ανατολή υπάρχει υπερπληθωρισμός χρήματος, δηλαδή υπάρχει περισσότερο χρήμα από αυτό που ο κόσμος χρειάζεται. Γι’ αυτό επενδυτές από το Κατάρ ήρθαν στην Ελλάδα, πήγαν στην Πορτογαλία, στην Ισπανία, παντού.
Αλλά επειδή στις αγορές της Μ. Ανατολής έχουν διεισδύσει οι Κινέζοι και οι Ινδοί και ο ανταγωνισμός είναι τρομακτικός, μόνο με την εξειδίκευση και τη διαφοροποίηση μπορεί κανείς να αντιπαρέλθει τη δυνατότητα που έχουν αυτές οι χώρες να προσφέρουν χαμηλές τιμές.


Χ_Από τις λίγες διεξόδους που έχουν απομείνει στο ελληνικό εμπόριο, αλλά και γενικότερα για τις εγχώριες επιχειρήσεις φαίνεται πως είναι η δραστηριότητα εκτός συνόρων. Εσείς έχετε κάνει κινήσεις προς αυτήν την κατεύθυνση;
Δ.Β._Εμείς προσανατολίσαμε την ανάπτυξή μας στις χώρες του Κόλπου. Έχουμε ιδρύσει εταιρεία στο Άμπου Ντάμπι των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, συνάψαμε συμφωνία αντιπροσώπευσης με τοπική εταιρεία στο Ομάν και πρόσφατα ιδρύσαμε νέα εταιρεία στο Κατάρ. Πρόκειται για την VARANGISQATAR και σε αυτήν η «Βαράγκης» έχει συμμετοχή 44%, ενώ το υπόλοιπο ποσοστό ανήκει σε τοπικούς παράγοντες. Το γεγονός αυτό είναι για εμάς πολύ σημαντικό, καθώς δείχνει ότι υπάρχουν κάποιοι που, αποδεσμευμένοι από την όποια αντίληψη ή προκατάληψη του ονόματός μας στην Ελλάδα, πιστεύουν στις ικανότητές μας και επενδύουν χρήματα στην εταιρεία μας. Άρα το να είμαστε εμείς μειοψηφούντες σε μία εταιρεία πλειοψηφούντων τοπικών παραγόντων είναι για εμάς απόλυτα θετικό. Και μάλιστα σε μια χώρα όπως είναι το Κατάρ όπου, ενόψει της ανάληψης του Παγκοσμίου Κυπέλλου της FIFA 2022, σημειώνεται σημαντική οικιστική ανάπτυξη, και στην οποία δημιουργούνται συνεχώς νέες υποδομές σε κτήρια και ξενοδοχεία. Είναι μια αγορά στην οποία πιστεύουμε ότι με τη βοήθεια των εκεί συνεργατών μας, θα καταφέρουμε να εγκαθιδρυθούμε και να έχουμε αποτελέσματα. Μάλιστα η VARANGISQATAR συμμετέχει μεταξύ 5-8 Οκτωβρίου στη 10η Διεθνή Έκθεση Επίπλων και Design που θα πραγματοπoιηθεί στο Doha Exhibition Center του Κατάρ, σε μια έκθεση που αφορά στο σχεδιασμό εσωτερικών χώρων κτηρίων και επίπλου. Αυτή θα είναι και η πρώτη επίσημη εμφάνιση της εταιρείας στο Κατάρ σε μια διεθνή έκθεση, στην οποία συμμετέχουν εταιρείες από όλο τον κόσμο και που απευθύνεται στις αγορές της Μέσης Ανατολής. Την ίδια στιγμή η εταιρεία ολοκληρώνει το δεύτερο σημαντικό έργο της στην περιοχή, το οποίο αφορά στο σχεδιασμό, τη διαμόρφωση και τον εξοπλισμό των εσωτερικών χώρων ενός μπουτίκ ξενοδοχείου 65 δωματίων στην περιοχή Σαλάλα του Ομάν, που θεωρείται ως ο πιο αναπτυσσόμενος τουριστικός προορισμός του Σουλτανάτου, κοντά στα σύνορα με την Υεμένη. Η εταιρεία ευελπιστεί ότι το έργο αυτό υλοποιημένο, καθώς η λειτουργία του ξενοδοχείου θα ξεκινήσει μέσα στον Οκτώβριο, θα αποτελέσει νέο σημείο αναφοράς, ώστε να μπορέσει η «Βαράγκης» να αναλάβει και άλλα αντίστοιχα έργα. Αυτή τη στιγμή εργάζεται στο Ομάν μια δική μας ομάδα αποτελούμενη από 20 Έλληνες, οι οποίοι συναρμολογούν και τοποθετούν τον εξοπλισμό του ξενοδοχείου που κατασκευάστηκε εξολοκλήρου στην Ελλάδα. Η αρχή που έχουμε θέσει είναι να προβάλλουμε το έργο μας και την Ελλάδα, γιατί πιστεύουμε ότι το μέλλον μας βασίζεται στην προσοχή στο τελικό σχεδιαστικό αποτέλεσμα και στην απόλυτη ποιότητα.

Χ_Πώς βλέπετε γενικότερα την κατάσταση στην ελληνική αγορά;
Δ.Β._Η Ελλάδα δυστυχώς βρίσκεται σε πλήρη αναστολή δραστηριότητας. Είναι λογικό ότι με τα νέα μέτρα, οι περισσότεροι που είχαν την επιθυμία και τη δυνατότητα να αγοράσουν ένα ποιοτικό προϊόν, πλέον δεν την έχουν, καθώς είναι φανερό ότι βρισκόμαστε σε κατάσταση «ανωτέρας βίας». Όσον αφορά τη δική μας εταιρεία, απλά προσπαθούμε να επιβιώσουμε στο εγχώριο πεδίο, ώστε να διατηρήσουμε την εδώ παραγωγική μας διαδικασία. Προσπαθούμε να θωρακιστούμε, να μην απομακρύνουμε τους ικανούς μας συνεργάτες και τους εξειδικευμένους μας τεχνίτες. Αυτούς τους ανθρώπους θεωρούμε ότι πρέπει «πάση θυσία» να τους κρατήσουμε για τη γνώση τους και την πείρα τους, γιατί για χρόνια τους έχουμε υποστηρίξει και μας έχουν υποστηρίξει. Αγωνιζόμαστε για να κρατήσουμε την παραγωγική μας βάση εδώ, την ίδια στιγμή που η δραστηριότητα στην Ελλάδα δεν έχει ή έχει εξαιρετικά μικρό αντικείμενο, ενώ συγχρόνως επικεντρώνουμε τις προσπάθειες ανάπτυξής μας στη Μέση Ανατολή. Την ίδια ώρα δεν θα ήταν υπερβολή να πούμε ότι βαδίζουμε σε «τεντωμένο σκοινί», καθώς είναι κρίσιμο το πόσο γρήγορα θα αναπτυχθεί η δραστηριότητα εκτός συνόρων που, έστω πρόσκαιρα, θα διατηρήσει την υπάρχουσα υποδομή στην Ελλάδα. Δηλαδή βρισκόμαστε μπροστά σε ένα σχήμα περίεργο, καθώς καλούμαστε να «παντρέψουμε» τις δύο αυτές καταστάσεις, αφού η εδώ δραστηριότητα δεν μπορεί πλέον να καλύψει τις ανάγκες επιβίωσης της εταιρείας μας.


Χ_Σας έχει περάσει ποτέ η σκέψη να μεταφερθείτε εκτός Ελλάδας;
Δ.Β._Όχι, είμαστε Έλληνες και η παραγωγική μας διαδικασία θα παραμείνει εδώ, τόσο από πλευράς υποδομής όσο και εξοπλισμού. Μάλιστα μπορώ να σας πω ότι με τη «διόρθωση» που αυτή τη στιγμή συντελείται στην Ελλάδα, και λόγω της πίεσης των ξένων, πιθανώς οι ελληνικές παραγωγικές επιχειρήσεις να γίνουν πιο ανταγωνιστικές, καθώς δεν υφίσταται η συνεχιζόμενη αύξηση των εξόδων παραγωγής όπως ίσχυε μέχρι σήμερα. Γιατί έως τώρα στην Ελλάδα όλα λάμβαναν αυτόματη τιμαριθμική αύξηση, ανεξαρτήτως των δυνατοτήτων της αγοράς. Η Ελλάδα βρέθηκε σε αδιέξοδο γιατί ενώ παλιά, με το εθνικό της νόμισμα, είχε τη δυνατότητα σε ανάλογες περιόδους η δραχμή να διολισθαίνει, τώρα με το ευρώ η δυνατότητα αυτή δεν υπάρχει. Έτσι είχαμε το φαινόμενο οι τιμές και οι αμοιβές να ανεβαίνουν με παράλληλη άνοδο του ευρώ, δημιουργώντας πρόβλημα ανταγωνιστικότητας στη χώρα. Η «διόρθωση» λοιπόν αυτή σαφώς δημιουργεί βραχυπρόθεσμα σε όλους μας μια δύσκολη πραγματικότητα, αλλά μακροπρόθεσμα μπορεί να γίνει η αιτία η Ελλάδα να μπει κάποια στιγμή σε ανοδική τροχιά ξανά για πολλά χρόνια. Εκεί είναι το στοίχημα σήμερα. Στο πόσο δηλαδή η «αιμοδοσία» από το εξωτερικό θα μπορέσει να στηρίξει την παραγωγική βάση των επιχειρήσεων στην Ελλάδα. Υπάρχει κίνδυνος, ωστόσο, επειδή αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα όλα λειτουργούν στη βάση της κρίσης και του «πανικού», μήπως ο πανικός αυτός δημιουργήσει τέτοια θέματα και προβλήματα, ώστε την ώρα της «μετάγγισης» να υπάρξει «διαρροή αίματος». Σε τόσο κρίσιμη φάση βρισκόμαστε.


Χ_Αυτή τη στιγμή πώς λειτουργεί απέναντι στις ελληνικές επιχειρήσεις το τραπεζικό σύστημα;
Δ.Β._Είναι αλήθεια ότι υπάρχει ένας προβληματισμός όσον αφορά την υποστήριξη των επιχειρήσεων από τις τράπεζες, διότι αυτές τηρούν στάση αναμονής ενόψει των εξελίξεων στο εξωτερικό οικονομικό πεδίο. Παρόλα αυτά ακόμα, δεν έχουμε φτάσει σε τελικό στάδιο. Αυτή είναι η δική μου αντίληψη. Αυτό δεν σημαίνει ωστόσο πως δεν μπορεί να χειροτερέψει το κλίμα και να προκύψει πλέον πλήρης αδυναμία του συστήματος.


Χ_Οι τράπεζες βοηθούν τις υγιείς επιχειρήσεις;
Δ.Β._Τις βοηθούν, αλλά το βασικό πρόβλημα είναι ότι στην παρούσα φάση οι περισσότερες ελληνικές επιχειρήσεις δεν είναι υγιείς. Η υγεία μίας επιχείρησης ορίζεται από τον κύκλο εργασιών και το μικτό περιθώριο κέρδους της. Όταν το μικτό περιθώριο κέρδους μιας επιχείρησης πιέζεται σημαντικά και ο κύκλος εργασιών είναι δραματικά μειούμενος λόγω της οικονομικής αδυναμίας της αγοράς, οι επιχειρήσεις δεν μπορούν να είναι υγιείς. Έτσι υφίσταται μεγάλος προβληματισμός για το κατά πόσον οι τράπεζες θα επιλέξουν ή θα έχουν τη δυνατότητα να στηρίξουν μη υγιείς επιχειρήσεις. Διανύουμε μια χρονική περίοδο όπου πιθανώς οι τράπεζες θα πρέπει να αξιολογήσουν ποιες επιχειρήσεις έχουν όραμα και να προβλέψουν ποιες θα είναι εκείνες που τελικά μακροπρόθεσμα θα κερδίσουν. Οι τράπεζες, με προϋπόθεση τη δική τους υγεία, θα έχουν το «κλειδί» για να δημιουργήσουν ευστάθεια στην αγορά και συνθήκες ψυχραιμίας σε ιδιώτες και επιχειρήσεις, ώστε να μπορέσουν να συνεχίσουν να «πολεμάνε».
Για παράδειγμα, το 70% των πωλήσεων της δικής μας εταιρείας, λόγω της κάθετης πτώσης του τζίρου στην ελληνική αγορά, γίνεται στο εξωτερικό. Αλλά αυτό το ποσοστό διαμορφώνεται έτσι επειδή έχουν εξαλειφθεί οι πωλήσεις στην Ελλάδα. Αυτή τη στιγμή όλα κρίνονται από τη δυνατότητα εξαγωγικής δραστηριότητας. Δεν υπάρχει ελληνική αγορά.


Χ_Αν μπορούσατε εσείς να προτείνατε κάποια μέτρα ποια θα ήταν αυτά;
Δ.Β._Αυτό είναι ένα δύσκολο ερώτημα. Καταρχήν θα μπορούσα να αναφερθώ στο ότι το κράτος θα έπρεπε να διαμορφώσει μια εμπορική πολιτική, όπως για παράδειγμα αυτή που ακολουθεί η Τουρκία. Είναι συγκλονιστικό το πώς η Τουρκία υποστηρίζει τις επιχειρήσεις της στο εξωτερικό. Οι κατά τόπους πρεσβείες υποστηρίζουν με συγκεκριμένες ενέργειες τις τουρκικές επιχειρήσεις, ώστε να αποκτήσουν μερίδιο αγοράς. Και δεν είναι μόνο η Τουρκία που κινείται με τον τρόπο αυτό, αλλά την αναφέρω ως σημείο αναφοράς επειδή είναι γειτονική μας χώρα. Σε εμάς η εξωτερική πολιτική δεν αποτελεί εργαλείο προώθησης ελληνικών συμφερόντων στο εξωτερικό. Νομίζω ότι αυτό, ειδικά στην παρούσα συγκυρία, είναι ο πιο «αδύναμος κρίκος». Για παράδειγμα βλέπουμε ότι όλες οι επιχειρήσεις που συμμετέχουν στις επιχειρηματικές αποστολές που διοργανώνουν οι φορείς για την προώθηση ελληνικών προϊόντων στο εξωτερικό, επιδοτούνται. Αυτό δεν πρέπει να συμβαίνει. Δεν θα έπρεπε να υπάρχει καμμία επιδότηση. Για ποιο λόγο να επιδοτείται κανείς για οτιδήποτε; Όταν μπεις σε αυτή τη λογική, εκ των πραγμάτων, δεν είσαι ανταγωνιστικός. Δεν έχεις τη δυνατότητα να πας στο εξωτερικό και να επιβιώσεις. Καλύτερα αυτά τα χρήματα να δοθούν, ώστε να αποκτήσουν κύρος οι ελληνικές πρεσβείες και τα προξενεία στο εξωτερικό. Αυτή τη στιγμή η εικόνα των πρεσβειών και των προξενείων μας υποβαθμίζεται, λόγω αδυναμίας οικονομικής υποστήριξης τους από την Ελλάδα.
Το παράδειγμα με τις επιδοτήσεις είναι ενδεικτικό. Όλο το σύστημα στην Ελλάδα συνεχίζει να δουλεύει με τα ίδια κριτήρια και την ίδια νοοτροπία που δούλευε στην «προ μνημονίου» εποχή. Αυτοί που εντάσσονται στα προγράμματα για να επιδοτηθούν, υπερτιμολογούν τα προϊόντα τους για να λάβουν μεγαλύτερο ποσό επιδότησης από αυτό που δικαιούνται και η ίδια ιστορία συνεχίζεται εσαεί. Αυτά τα χρήματα λοιπόν ας τα δώσει το κράτος για να καλύψει τις υποχρεώσεις του και όχι για να συνεχίζει να αναπαράγει πρακτικές που στο τέλος της ημέρας δεν έχουν ωφελήσει σε τίποτα τη χώρα.
Για μένα θα πρέπει, ως Έλληνες, ο καθένας από τη θέση του, να βρούμε έναν τρόπο να έχουμε παρουσία στο εξωτερικό, στις πρωτεύουσες και στα ξένα κράτη και από τη στάση και τη συμπεριφορά μας η Ελλάδα να γίνει συνώνυμο της ποιότητας, της αξιοπιστίας και ενός σωστού παρελθόντος. Γιατί σήμερα η Ελλάδα είναι συνώνυμη της ανοργανωσιάς, της αναξιοπιστίας, της αδυναμίας να αντεπεξέλθει στα καθήκοντά της, της αδυναμίας πληρωμών και ό,τι άλλου αρνητικού υπάρχει.


Χ_Στους περισσότερους κλάδους και ιδιαίτερα στο έπιπλο έχουν επικρατήσει τα τελευταία χρόνια στην ελληνική αγορά πολυεθνικοί όμιλοι, οι οποίοι προσφέρουν στην πλειοψηφία τους φθηνά προϊόντα. Πιστεύετε ότι αυτή η κατάσταση μπορεί να ανατραπεί κάποια στιγμή μετά την κρίση ή είναι πλέον παγιωμένη και άρα μη αναστρέψιμη;
Δ.Β._Προσωπικά θεωρώ ότι είναι μη αναστρέψιμη, γιατί μέσα από την κρίση αυτοί που έχουν ενισχυθεί περισσότερο είναι τα διεθνή brands και οι αλυσίδες, που έχουν και πρόσβαση σε κεφάλαια, αλλά και αυτονομία ενεργειών. Από τη στιγμή που η ελληνική επιχείρηση δεν έχει την δυνατότητα να επενδύσει περαιτέρω σε ανάπτυξη, σε έρευνα και τεχνολογία, λόγω της έλλειψης οικονομικών μέσων, οι ξένες επιχειρήσεις συνεχίζουν την επίθεσή τους και στην ουσία κερδίζουν μερίδια αγοράς που χάνουν οι ελληνικές λόγω αδυναμίας. Η κατεύθυνση αυτή είναι για μένα δυστυχώς απόλυτα ξεκάθαρη. Και ας μην ξεχνάμε ότι η κρίση στα οικονομικά και η έλλειψη εμπιστοσύνης στην Ελλάδα «επιδοτεί» αυτές τις επιχειρήσεις, διότι αφενός προσφέρουν πιο οικονομικά προϊόντα, αφετέρου αισθάνεται ο καταναλωτής ότι αυτό που θα πληρώσει, αυτό θα πάρει.


Χ_Πιστεύετε ότι θα αντέξει η ελληνική μικρομεσαία επιχείρηση;
Δ.Β._Είναι σαφές ότι η ελληνική μικρομεσαία επιχείρηση θα βγει απόλυτα «ακρωτηριασμένη» μέσα από αυτή την κρίση. Οι ελληνικές επιχειρήσεις και θα ελαττωθούν σε αριθμό και θα μικρύνουν. Βλέπουμε ότι οι μεγάλες εταιρείες γίνονται μεσαίες για να παραμείνουν εν ζωή, οι μικρομεσαίες γίνονται οικογενειακές για να μπορέσουν να αντέξουν κ.ο.κ. Σε όλα γίνεται μια έκπτωση. Όπως γίνεται στα χρήματα, γίνεται και στα μεγέθη εταιρειών, στην υποδομή και στους ανθρώπους. Στα πλαίσια αυτά κάποιες μικρές εταιρείες θα αφανιστούν, ενώ πιστεύω ότι αυτή η «έκπτωση» γίνεται, δυστυχώς, σε όλα τα επίπεδα. Κοιτάξτε, νομίζω ότι η πραγματικότητα είναι πάρα πολύ δύσκολη, και η ελπίδα βρίσκεται μόνο στο πώς θα μπορέσει κάποιος να συρρικνωθεί, να κρατήσει τα όποια πλεονεκτήματα δημιουργικότητας διαθέτει, ώστε να μπορέσει να αντέξει και κάποια στιγμή στο μέλλον να μπορέσει να διεκδικήσει κάποια πράγματα. Γιατί αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα όλες οι επιχειρήσεις, είτε είναι παραγωγικές είτε εμπορικές, βρίσκονται σε κατάσταση δυσκολίας επιβίωσης.
Ένα άλλο πρόβλημα είναι ότι η Ελλάδα δεν έχει καμμία δική της πρώτη ύλη. Άρα είναι αναγκασμένη να τις εισάγει. Και είναι τέτοια η κατάσταση αυτή τη στιγμή στη διεθνή αγορά, που οι Έλληνες επιχειρηματίες είναι αναγκασμένοι να προπληρώνουν μετρητοίς ό,τι αγορές κάνουν για να αποκτήσουν τις πρώτες ύλες που χρειάζονται. Διότι υπάρχει πλήρης απαξίωση της χώρας στο εξωτερικό και αβεβαιότητα για το αν, αύριο, θα υπάρχει Ελλάδα. Και αν υπάρχει, για το ποιο νόμισμα θα έχει, το ευρώ ή τη δραχμή. Δηλαδή σήμερα ο Έλληνας επιχειρηματίας στο εξωτερικό αντιμετωπίζεται σαν «καταζητούμενος». Δεν υπάρχει ασφάλεια πίστωσης για ό,τι κι αν θέλει να αγοράσει από το εξωτερικό, πρέπει να τα προπληρώνει όλα τοις μετρητοίς, ενώ την ίδια στιγμή στην Ελλάδα έχει μείωση εργασιών. Επίσης όλες οι επιχειρήσεις στην Ελλάδα στηρίζονται σε μικρότερες εταιρείες-«συνεργάτες» ή σε υπεργολάβους. Όλες αυτές οι εταιρείες βρίσκονται αυτή τη στιγμή σε τέτοια οικονομική ασφυξία, που δεν έχουν τη δυνατότητα να δεχτούν παραγγελία, αν δεν λάβουν τουλάχιστον το 50% της αξίας της προκαταβολικά. Παλαιότερα έκανες την παραγγελία σου και την πλήρωνες με την παράδοση. Σήμερα ο συνεργάτης σου ζητά πολύ μεγαλύτερη προκαταβολή, γιατί ο ίδιος στηρίζεται σε μια τράπεζα που δεν τον χρηματοδοτεί. Δηλαδή αυτή τη στιγμή η ελληνική αγορά βρίσκεται σε έναν φαύλο κύκλο που ανακυκλώνει το αδιέξοδο.


Χ_Οι περισσότερες επιχειρήσεις τα τελευταία χρόνια έχουν προχωρήσει σε γενναία προγράμματα περιστολής εξόδων. Εσείς σε ποιο βαθμό έχετε περιορίσει τα έξοδα σας και με ποιους τρόπους;
Δ.Β._Εμείς σε όλα τα τμήματα έχουμε κρατήσει τους απολύτως απαραίτητους, με βάση τις γνώσεις και την τεχνογνωσία τους. Αυτούς τους εργαζόμενους τους κρατάμε ακόμα και αν υπολειτουργούν, γιατί δεν διακινδυνεύουμε να μην τους ξαναβρούμε στην αγορά εργασίας. Παράλληλα, όσοι συνεργάτες είναι «χωρίς εξειδίκευση» δυστυχώς φεύγουν. Άρα αυτή τη στιγμή οι εταιρείες «σκελετοποιούνται», διατηρούν στο δυναμικό τους αυτούς που μπορούν να προσφέρουν εμπειρία και γνώση στην επανεκκίνησή τους. Στην ελληνική αγορά προβλέπω σύντομα να συμβεί ό,τι συμβαίνει και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, όπου εργοστάσια λειτουργούν τρεις ημέρες την εβδομάδα, λόγω της μείωσης του αντικειμένου τους στην παραγωγική διαδικασία. Στη Γερμανία, στη Γαλλία, στην Ιταλία υπάρχουν πολύ μεγάλα και σημαντικά εργοστάσια παραγωγής επίπλων όπου εργάζονται τρεις ημέρες την εβδομάδα.


Χ_Δηλαδή βλέπετε να γίνεται καθεστώς η εκ περιτροπής εργασία;
Δ.Β._Προβλέπω ότι αν συνεχιστεί η ίδια η κατάσταση στην Ελλάδα, αυτό θα γίνει πολύ σύντομα, γιατί είναι ένας τρόπος, χωρίς να κάνεις μείωση των ονομαστικών αποδοχών, να περιορίσεις τα έξοδα. Και είναι ένας τρόπος κάποιος να «κρατηθεί» στην Ελλάδα, για να μπορέσει να είναι παρών όταν γίνει η επανεκκίνηση της οικονομίας.

  Περιεχόμενα
ΕΝ ΑΡΧΗ
ΟΔΟΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ
ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΑΓΟΡΑΣ
ΣΧΕΔΙΟ ΜΑΡΣΑΛ
ΚΛΑΔΟΣ ΤΡΟΦΙΜΩΝ ΚΑΙ ΠΟΤΩΝ
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΒΑΡΑΓΚΗΣ
ΣΥΓΧΩΝΕΥΣΗ ALPHA BANK-EUROBANK
76η ΔΕΘ
ΕΝΕΡΓΕΙΑ: ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ ΣΕ ΕΝΑ ΝΕΟ ΤΟΠΙΟ
ΠΕΙΡΑΙΩΣ WEALTH MANAGEMENT
ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΑΓΟΡΑ
ΦΑΚΕΛΟΣ RILKEN
ΜΕΛΕΤΗ MCKINSEY & COMPANY
ΕΡΕΥΝΑ ICAP
ΦΑΚΕΛΟΣ ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ
ΦΑΚΕΛΟΣ ΚΑΡΑΜΟΛΕΓΚΟΣ
ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟΤΗΤΑ EUROMONEY
ΣΤΑ ΕΝΔΟΤΕΡΑ ΤΟΥ ΧΑ
ΝΕΑ ΤΗΣ ΑΓΟΡΑΣ
ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ
ΔΙΑ ΤΑΥΤΑ
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ ΣΕ ΜΟΡΦΗ EBOOK

 Όροι και προϋποθέσεις του site