Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Older Conferences

Δείτε τον απολογισμό του συνεδρίου

Δείτε τον απολογισμό του συνεδρίου

Δείτε τον απολογισμό του Συνεδρίου

Δείτε τον απολογισμό του Συνεδρίου

More ...

 


Δεκέμβριος 2011-τ.378                              

ΠΕΙΡΑΙΩΣ WEALTH MANAGEMENT


HEDGE FUNDS
ΕΦΗΜΕΡΗ ΤΑΣΗ Ή ΕΠΕΝΔΥΣΗ ΜΕ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ;

Στην Ελλάδα, παρά τις προηγμένες δυνατότητες που παρέχουν οι περισσότερες μονάδες private banking, τα hedge funds αποτελούν μάλλον τη λιγότερο προσιτή και ίσως την πιο «παρεξηγημένη» κατηγορία επενδύσεων.  Υπάρχουν ορισμένες, συγκεκριμένες δημοφιλείς προκαταλήψεις για τις οποίες οι Επενδυτές συχνά τα απορρίπτουν πριν καν τα λάβουν υπόψη.  Η ισχυρότερη τέτοια προκατάληψη είναι ότι «πρόκειται για αδιαφανή μαύρα κουτιά, με εξαιρετικά επικίνδυνες στρατηγικές, που μόνο χειραγωγούν τις αγορές!».

Από τον Βασίλη Κοσμά

Είναι γεγονός ότι τα hedge funds συχνά αποτελούν επενδυτικά οχήματα που έχουν την έδρα τους σε υπεράκτιες περιοχές προκειμένου να απολαμβάνουν τη μέγιστη δυνατή ευελιξία.  Οι πρακτικές τους ωστόσο, καθώς και η πλειονότητα των διευθυντικών στελεχών τους, καταγράφεται και ελέγχεται αυστηρά από τις εκάστοτε  οικονομικές αρχές όπου αυτά διατίθενται, όπως είναι η Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς στις Ηνωμένες Πολιτείες ή η FSA στο Ηνωμένο Βασίλειο. Ο βαθμός διαφάνειας που παρέχεται από τα hedge funds διαφέρει από τη μια εταιρεία διαχείρισης στην άλλη. Πολλοί διαχειριστές αποστέλλουν τακτικά εκθέσεις για τους επενδυτές τους αναφέροντας λεπτομερώς προβλέψεις για την απόδοση και τις στρατηγικές που χρησιμοποιούν.  Ως προς τις τελευταίες,  ένας από τους κύριους στόχους των hedge funds είναι να προσφέρουν μια ικανοποιητική σχέση κινδύνου - απόδοσης για μια συγκεκριμένη επενδυτική περίοδο, ή με άλλα λόγια να επιτύχουν την προστασία του επενδεδυμένου κεφαλαίου με την ελαχιστοποίηση της μεταβλητότητας. Το μέγεθος και η διαφοροποίηση που παρέχουν τα hedge funds (περίπου 9,230 funds με 1.44 τρις Ευρώ του ενεργητικό στα τέλη του 2010) σημαίνει ότι μπορούν να προσφερθούν πολύ διαφορετικά επίπεδα κινδύνου και απόδοσης.  Εξάλλου, ο κίνδυνος της επένδυσης μπορεί να ρυθμιστεί μεταβάλλοντας διάφορες πτυχές της, όπως την επιλεγόμενη επενδυτική στρατηγική, ή την επιλογή μεταξύ ενός μόνο hedge fund και ενός fund από hedge funds.  Όσον αφορά στη χειραγώγηση των αγορών, αξίζει να σημειωθεί ότι παρόλο που πράγματι ενδέχεται να προκαλούν διακυμάνσεις λόγω των συναλλαγών που διεξάγουν, το σύνολο του ενεργητικού τους παγκοσμίως οριακά υπερβαίνει το 1% της συνολικής αξίας των μετοχών και ομολόγων που διαπραγματεύονται διεθνώς.  Αντίθετα, μπορεί κανείς να επιχειρηματολογήσει ότι λειτουργούν «ευεργετικά» σε κάποιο βαθμό στις αγορές παρέχοντας ρευστότητα και διορθώνοντας επιμέρους ανισορροπίες. 
Τι είναι λοιπόν τελικά τα hedge funds; Είναι μια κατηγορία επενδύσεων με ιστορία άνω των 60 ετών. Το πρώτο hedge fund δημιουργήθηκε το 1949 από τον Alfred Winslow Jones με σκοπό να προσφέρει στους επενδυτές προστασία από την πτώση των μετοχών.  Σε αυτό το διάστημα, αυτή η μορφή διαχείρισης έχει ξεπεράσει διάφορες κρίσεις με αποτέλεσμα να καταστεί ουσιαστικό μέρος της διαφοροποιημένης κατανομής επενδύσεων τόσο για ιδιώτες, όσο και για θεσμικούς επενδυτές.  Σκοπός τους είναι (όπως άλλωστε το λέει και το όνομά τους) να «αντισταθμίζουν» (hedge) κινδύνους ώστε να ελαχιστοποιούν το αναλαμβανόμενο επενδυτικό ρίσκο.  Βεβαίως, σε αυτή τη διαδρομή προστέθηκαν πολλές επιπλέον στρατηγικές ακόμη και με τεράστια μόχλευση και επενδυτικά ρίσκα, που όχι μόνο δεν δικαιούνταν το όνομα αυτό, αλλά ήταν μάλλον παραπλανητικό.  Είναι κεφαλαιώδους σημασίας να μπορεί κανείς να διακρίνει τις διαφορές μεταξύ των funds, και σε αυτό ακριβώς αξίζει να σταθούμε.  Βασική ποιοτική ειδοποιός διαφορά μεταξύ τους είναι η χαμηλή μεταβλητότητα και (ιδανικά) η σταθερότητα των αποδόσεων.  Το αντάλλαγμα που παρέχει ο Επενδυτής στον Διαχειριστή, είναι η αυξημένη ελευθερία κινήσεων και πολύ συχνά η χρονική δέσμευση διακράτησης της επένδυσης καθώς και οι υψηλές αμοιβές διαχείρισης, που συνδέονται συνήθως με την επίτευξη υπεραπόδοσης έναντι ενός προκαθορισμένου δείκτη αναφοράς.  Παράλληλα, ένα ζήτημα που αποθαρρύνει κάποιους επενδυτές είναι η πολυπλοκότητα ορισμένων στρατηγικών (που όμως είναι περισσότερο σύνθετες στην εκτέλεση παρά στην κατανόησή τους), και συχνά η προϋπόθεση υψηλών ελάχιστων ποσών επένδυσης.
Πρόκειται λοιπόν για ένα χώρο επενδύσεων προορισμένο για εξαιρετικά λίγους; Η απάντηση είναι όχι.  Αντίθετα η εξέλιξη των δυνατοτήτων και των προσβάσεων στην «επενδυτική βιομηχανία» έχει πλέον καταστήσει προσιτά τα hedge funds και σε μεσαίου μεγέθους χαρτοφυλάκια. Τα τελευταία χρόνια, όχι μόνο έχουν περιοριστεί τα ελάχιστα απαιτούμενα ποσά επένδυσης, όχι μόνο έχουν εκλογικευτεί οι χρεώσεις και προμήθειες και διευρυνθεί οι δυνατότητες εξόδου (ρευστοποίησης) στα hedge funds, αλλά, επιπλέον, πολλοί διαχειριστές διαθέτουν «εκδόσεις» των πιο δημοφιλών τους hedge funds σε νομικές μορφές παραπλήσιες με τα αμοιβαία κεφάλαια.  Πρόκειται για τα επονομαζόμενα «newcits» που πήραν το όνομά τους από τον Jonathan Miller στέλεχος της Citywire UK που επινόησε τον όρο για να περιγράψει hedge funds που πληρούν πολλές από τις προϋποθέσεις της οδηγίας UCITS III. 


Σε κάθε περίπτωση εκείνο που παρουσιάζει μεγαλύτερο ενδιαφέρον και βεβαίως προσδιορίζει το αποτέλεσμα της διαχείρισης είναι η ακολουθούμενη στρατηγική.  Για λόγους συγκρισιμότητας έχει επιχειρηθεί ενός βαθμού «τυποποίηση» των στρατηγικών προκειμένου οι μη-επαγγελματίες επενδυτές να μπορούν να αντιληφθούν ευκολότερα περί τίνος πρόκειται.  Σχετικά με τα είδη των στρατηγικών στα hedge funds, μπορούν πολύ συνοπτικά να ειπωθούν τα εξής: ξεκινώντας από τα γενικότερα προς τα ειδικότερα, οι στρατηγικές αρχικά κατατάσσονται σε δύο ευρύτερες κατηγορίες: σε εκείνες που τοποθετούνται προς κάποια κατεύθυνση της αγοράς που δραστηριοποιούνται (directional), και  σε εκείνες που επιχειρούν ιδανικά να μηδενίσουν το ρίσκο της αγοράς επωφελούμενες από οποιαδήποτε κατεύθυνση (market neutral). 
Στην πρώτη (directional) εντάσσεται η κατηγορία «Global Macro» που επιχειρεί να ανιχνεύσει παγκόσμιες μακροοικονομικές τάσεις και να αναλάβει συνήθως σημαντικό ρίσκο ενδεχομένως με μόχλευση, η κατηγορία «Long/Short» που επιχειρεί να ανιχνεύσει σχετικές αποκλίσεις μεταξύ της αξίας «ομοειδών» επενδύσεων και να τοποθετηθεί στις υποτιμημένες έχοντας προβεί σε ανοιχτή πώληση (short θέση) στις υπερτιμημένες, και η κατηγορία «Event Driven» που επιχειρεί να εντοπίσει δυνατότητες arbitrage συνήθως με αφορμή συγκεκριμένες εταιρικές εξελίξεις (εξαγορές, αναδιαρθρώσεις, ανταλλαγές χρέους κτλ).  Στην δεύτερη (market neutral) εντάσσεται η κατηγορία «Relative Value» όπου οι διαχειριστές επιχειρούν να επωφεληθούν από περιστασιακές ανισορροπίες των αγορών μεγεθύνοντας τις αποδόσεις τους μέσω σημαντικής μόχλευσης αναλαμβάνοντας πιστωτικό κυρίως κίνδυνο.  Μέσα σε αυτές τις γενικές διατυπώσεις έχουν αναπτυχθεί πάρα πολλές εξειδικευμένες υποπεριπτώσεις με τα δικά τους ιδιαίτερα ρίσκα, το δικό τους κοινό και τελικά τη δική τους «γοητεία».
Είναι προφανώς άτοπο να διαχωρίσει κανείς τις στρατηγικές σε «καλές» και «κακές» καθώς αφενός κρίνονται τελεσίδικα από το αποτέλεσμα της εφαρμογής τους και αφετέρου, κάθε μία είναι κατάλληλη και προτιμητέα για ορισμένους μόνο επενδυτές και όχι για κάποιους άλλους.  Σε αυτή τη βάση έχει αναπτυχθεί και άλλη μία κατηγορία, γνωστή ως «Multi-Strategy» που δραστηριοποιείται σε μίγμα εναλλασσόμενων στρατηγικών, περιπλέκοντας ωστόσο την εξωτερική εικόνα προς τον επενδυτή. 
Επίσης, δεδομένου ότι η μακροχρόνια αξιολόγηση των hedge funds είναι μία εξειδικευμένη και αρκετά δαπανηρή (λόγω συνδρομητικής συνήθως πρόσβασης σε πληροφόρηση) διαδικασία, αλλά και επειδή ορισμένα από αυτά διατηρούν ακόμη υψηλά επίπεδα ελάχιστης επένδυσης, έχει αναπτυχθεί μία ακόμη ενδιαφέρουσα αγορά: αυτή των funds από hedge funds.  Έχουν δηλαδή αναπτυχθεί οργανισμοί με εξειδίκευση στη λεπτομερή παρακολούθηση των hedge funds και μάλιστα των επιμέρους διαχειριστών, και στην διαφοροποιημένη επένδυση στα καλύτερα από αυτά μέσω μεγαλύτερων funds.
Το προφανές πλεονέκτημα αυτής της επιλογής είναι η διασπορά του ρίσκου σε πολύ περισσότερες από μία ή δύο επιλογές με το τίμημα βέβαια ορισμένων πρόσθετων προμηθειών.  Η επιλογή ανάμεσα στα δύο, ανάμεσα σε μεμονωμένα hedge funds ή funds από hedge funds δεν είναι εύκολη υπόθεση αν τουλάχιστον δεν υπάρχει κάποιος οργανισμός να παρέχει κάποια εχέγγυα (εμπειρία, τεχνογνωσία) για την «διαλογή» των πρώτων. 
Το συμπέρασμα ωστόσο όλα από τα παραπάνω είναι ότι τα hedge funds δεν αποτελούν μία εφήμερη τάση στη διαχείριση επενδύσεων αλλά συνιστούν μία επιλογή που, λόγω της πληθώρας των δυνατοτήτων που παρέχει, κατακτά σταδιακά όλο και μεγαλύτερα μερίδια στα επενδυτικά χαρτοφυλάκια.

  Περιεχόμενα
ΕΝ ΑΡΧΗ
ΟΔΟΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ
ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ
ΕΠΕΝΔΥΤΙΚΟΣ ΟΔΗΓΟΣ 2012
ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΑ ΒΡΑΒΕΙΑ «ΧΡΗΜΑ - ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΟΥΖΟΥΝΗΣ»
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ JURGEN CREUTZMANN
GAMING MONEY CONFERENCE 2011
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ MALCOLM BRUCE
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΑΡΑΓΚΑΚΗΣ
ΕΣΠΑ: ΧΛΩΜΕΣ ΕΛΠΙΔΕΣ ΑΝΑΚΑΜΨΗΣ, ΣΕ ΕΝΑ ΤΟΠΙΟ ΧΩΡΙΣ ΡΕΥΣΤΟΤΗΤΑ
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΗΣ
ΑΡΘΡΟ ΠΕΙΡΑΙΩΣ WEALTH MANAGEMENT
COMMERCE MONEY CONFERENCE 2011
ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΑΓΟΡΑ LEASING
ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟΤΗΤΑ EUROMONEY
ΝΕΑ ΤΗΣ ΑΓΟΡΑΣ
ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ
ΔΙΑ ΤΑΥΤΑ
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ ΣΕ ΜΟΡΦΗ EBOOK

 Όροι και προϋποθέσεις του site