Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Older Conferences

Δείτε τον απολογισμό του συνεδρίου

Δείτε τον απολογισμό του συνεδρίου

Δείτε τον απολογισμό του Συνεδρίου

Δείτε τον απολογισμό του Συνεδρίου

More ...

 


Μάρτιος 2012-τ.380                              

ΚΛΑΔΟΣ ΥΓΕΙΑΣ
ΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΒΛΑΠΤΕΙ ΣΟΒΑΡΑ ΤΗΝ ΥΓΕΙΑ


Δραματικές αποδεικνύονται οι συνέπειες του Μνημονίου στο σύστημα υγείας και κατά συνέπεια στην υγεία των Ελλήνων. Είναι ενδεικτικό ότι, σε σχέση με το 2006, φέτος αναμένεται αύξηση της κατανάλωσης αντικαταθλιπτικών χαπιών κατά 35% και αντιψυχωτικών κατά 18%!


Η αύξηση των ψυχικών διαταραχών, των προβλημάτων εθισμού και εξάρτησης από ουσίες, των αυτοκτονιών και της θνησιμότητας από ισχαιμική καρδιοπάθεια είναι οι πιο εμφανείς επιπτώσεις της κρίσης στην υγεία του πληθυσμού, οι οποίες επηρεάζουν κυρίως τις χαμηλότερες κοινωνικές τάξεις . Είναι ενδεικτικό ότι:
• Στην Ελλάδα παρατηρείται αύξηση κατά 17% στο ποσοστό των αυτοκτονιών το 2009, συγκριτικά με τα στοιχεία του 2007.
• Σύμφωνα με στοιχεία του υπουργείου Υγείας, ο ετήσιος δείκτης αυτοκτονιών έχει αυξηθεί το πρώτο εξάμηνο του 2011 κατά 40% συγκριτικά με το πρώτο εξάμηνο του 2010.
• Αύξηση κατά 36% των αυτοαναφερόμενων αποπειρών αυτοκτονίας από το 2007 έως το 2011.
Τα στοιχεία αυτά προκύπτουν από αναλύσεις που έχει πραγματοποιήσει ο τομέας Οικονομικών της Υγείας της Εθνικής Σχολής Δημόσιας Υγείας, με επικεφαλής τον καθηγητή κ. Γιάννη Κυριόπουλο. Βασικό συμπέρασμα, στο οποίο καταλήγουν οι ερευνητές, είναι ότι:
Η δραστική μείωση των δημοσίων δαπανών για την υγεία – που ως ένα βαθμό ήταν αναγκαία λόγω της εκτεταμένης σπατάλης – σε συνδυασμό με την οικονομική ύφεση εξελίσσεται σε ένα εκρηκτικό μίγμα, το οποίο έχει προκαλέσει δραματικές συνέπειες στην υγεία των Ελλήνων. Πιο ευάλωτοι είναι οι ηλικιωμένοι και οι πάσχοντες από χρόνια νοσήματα.
Το φαινόμενο αποδίδεται κυρίως στην αύξηση της ανεργίας και της απειλής απώλειας της εργασίας:
• Η οικονομική ύφεση είχε ως αποτέλεσμα την απώλεια θέσεων εργασίας και την αύξηση του δείκτη ανεργίας κατά 10 ποσοστιαίες μονάδες σε χρονικό διάστημα μόλις τριών ετών (2008-2011).
• Το ποσοστό ανεργίας το Νοέμβριο του 2011 ανήλθε σε 20,9% έναντι 11,6% τον Ιούνιο του 2010, ενώ αντίστοιχα η ανεργία στους νέους αυξήθηκε από 18,6% σε 45,1%.
Η απώλεια της εργασίας συνοδεύεται από ψυχικές διαταραχές, προβλήματα εξάρτησης και εθισμού σε ουσίες, καθώς και υιοθέτηση μη υγιεινού τρόπου ζωής με αυξανόμενη κατανάλωση τροφής χαμηλής διατροφικής αξίας, καπνού και οινοπνεύματος.
 Η οικονομική κρίση και η μακρόχρονη ανεργία οδηγεί πολλά άτομα στον κοινωνικό αποκλεισμό και στη φτώχεια, με αποτέλεσμα αυξημένο κίνδυνο για πρόωρη θνησιμότητα και υψηλή νοσηρότητα, κυρίως σε άτομα τα οποία ανήκουν σε μειονότητες, στους μετανάστες και τους χρονίως πάσχοντες από ψυχικά ή σωματικά νοσήματα.
Σύμφωνα με μελέτες, αποδεικνύεται η στατιστικά σημαντική σχέση της ανεργίας και της θνησιμότητας. Τα πορίσματα των ερευνών τεκμηριώνουν αύξηση των αυτοκτονιών κατά 0,79%, όταν αυξάνεται η ανεργία κατά 1% στις 26 χώρες της Ε.Ε. Σε κλίμακα 13 χωρών της Ε.Ε., η αύξηση της ανεργίας κατά 1% συνεπάγεται αύξηση στο δείκτη θνησιμότητας κατά 2,18 (δηλαδή 2,18 θανάτους/100.000).
 Στην περίπτωση κατά την οποία ο δείκτης ανεργίας αυξάνεται πλέον του 3% για μακρά περίοδο, η επίπτωση στη θνησιμότητα από αυτοκτονίες ανέρχεται από 4% έως 4,5%. Επίσης, παρατηρείται υψηλή θνησιμότητα από κατάχρηση οινοπνεύματος, διαπίστωση η οποία θεμελιώνει αρκούντως την υπόθεση ότι η ανεργία συνδέεται με ψυχολογικές διαταραχές.


Κατακόρυφη μείωση πόρων για την υγεία


Σε παγκόσμιο επίπεδο έχει αποδειχθεί ότι τα προγράμματα διεθνούς οικονομικού ελέγχου, τα οποία χαρακτηρίζονται από περιστολή της δημοσίας δαπάνης για την υγεία προκαλούν - σε στατιστικά σημαντικό βαθμό - επιδείνωση του επιπέδου υγείας, με αύξηση της νοσηρότητας και της θνησιμότητας, καθώς και μείωση του προσδόκιμου επιβίωσης…
Παράλληλα, η οικονομική κρίση συνοδεύεται από μείωση των επισκέψεων σε γιατρούς και οδοντιάτρους, μολονότι υπάρχει ανάγκη, σε μια προσπάθεια εξοικονόμησης πόρων από τους οικογενειακούς προϋπολογισμούς. Η οικονομική κρίση δημιουργεί επίσης, προβλήματα στη χρηματοδότηση των συστημάτων υγείας, απειλεί τη βιωσιμότητα των ασφαλιστικών φορέων και επιβαρύνει τη λειτουργία των δημόσιων νοσοκομείων και κέντρων υγείας λόγω αυξημένης ζήτησης.
Ειδικότερα, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του κ. Κυριόπουλου, προβλέπεται σημαντική μείωση της δημόσιας δαπάνης στην υγεία, από 5,9% τo 2009 σε 4,5% περίπου το 2012, ενώ ήδη είναι από τις χαμηλότερες μεταξύ των χωρών του ΟΟΣΑ ως ποσοστό του ΑΕΠ. Ο υπουργός Υγείας Α. Λοβέρδος αναφέρει συχνά ότι ως χώρα ξοδεύαμε πολλά χρήματα για την υγεία, γύρω στο 10% του ΑΕΠ. Είναι αλήθεια, αλλά το ποσοστό αυτό αφορά το σύνολο των δαπανών υγείας.
Το μείζον θέμα είναι ότι λόγω της ύφεσης αναμένεται παράλληλα και σημαντικός περιορισμός της ιδιωτικής δαπάνης για αγαθά και υπηρεσίες υγείας: πάνω από 35% το 2011 και άνω του 50% το 2012. Σημειώνεται ότι, πριν την κρίση, η ιδιωτική δαπάνη υγείας αντιστοιχούσε περίπου στο 40% της συνολικής δαπάνης υγείας.
Είναι κοινό μυστικό ότι η υψηλή ιδιωτική δαπάνη - και η παραοικονομία που συνδέεται με αυτήν – έπαιζε σημαντικό ρόλο στην «ισορροπία» του ελληνικού συστήματος υγείας. Βάζοντας το χέρι στην τσέπη, οι Έλληνες κάλυπταν τις ανάγκες υγείας τους. Όμως, αυτό έχει αλλάξει άρδην τα τελευταία δύο χρόνια λόγω της κρίσης.
Συνολικά, λοιπόν, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του κ. Κυριόπουλου, αναμένεται ότι η συνολική δαπάνη για την υγεία θα μειωθεί από 9,7% του ΑΕΠ το 2009 στο επίπεδο του 6,4% του ΑΕΠ. Δηλαδή, η συνολική εθνική δαπάνη από 22,5 δισ. ευρώ αναμένεται να κυμανθεί κατ’ εκτίμηση στο επίπεδο των 13,5 δισ. ευρώ!
«Η σημαντική μείωση της συνολικής εθνικής δαπάνης υγείας δεν επιτρέπει τη διασφάλιση σταθερής ποσοτικής επάρκειας των υπηρεσιών ιατρικής φροντίδας που διανέμονται στον πληθυσμό, καθώς επίσης και της ποιότητας των υπηρεσιών αυτών. Δηλαδή η διατήρηση του επιπέδου της ποσοτικής και ποιοτικής στάθμης δεν είναι εφικτή με την παρούσα “τεχνολογία παραγωγής”. Με άλλα λόγια η δραματική μείωση των ανθρωπίνων τεχνολογικών και οικονομικών πόρων ‐κατά τις προβλέψεις του Μνημονίου‐ δεν επιτρέπει την απρόσκοπτη παραγωγή και διανομή ιατρικής φροντίδας στα περισσότερα επίπεδα περίθαλψης», τονίζει ο καθηγητής.


Έλλειψη σχεδίου
Με στόχο τη μείωση των δημόσιων δαπανών υγείας, έχει αναπτυχθεί μια σειρά μέτρων περιστολής της δαπάνης. Όπως αναφέρει ο καθηγητής, το εγχείρημα εστιάζεται σε τρεις άξονες:
• στο δραστικό περιορισμό της φαρμακευτικής δαπάνης (μερικώς εφικτή και σχετικώς επιθυμητή στόχευση).
• στη μείωση της δαπάνης λειτουργίας του νοσοκομειακού τομέα και ειδικότερα της βιοϊατρικής τεχνολογίας (μερικώς επιθυμητή, αλλά εξαιρετικά δυσχερής).
• τη μείωση της δαπάνης της δημόσιας ασφάλισης υγείας (απολύτως εφικτή, αλλά εντελώς μη αποδεκτή).
«Το πρόγραμμα αυτό δεν συνοδεύεται επί του παρόντος με κάποιο ολοκληρωμένο μεταρρυθμιστικό σχέδιο», τονίζει ο κ. Κυριόπουλος. Κατά τον καθηγητή, το πρόβλημα μπορεί να ελεγχθεί μόνο με ευρείες διαρθρωτικές αλλαγές στο σύστημα υγείας. Βασικοί στόχοι αυτών των αλλαγών μπορεί να είναι:
• ο επαναπροσδιορισμός και η εναρμόνιση της δέσμης ασφαλιστικής κάλυψης, με κριτήρια την αποτελεσματικότητα και την ισότητα και με κατεύθυνση τον καταμερισμό του κόστους ανάλογα με το υγειονομικό αποτέλεσμα και το προκύπτον δημόσιο ή/και ιδιωτικό όφελος
• ο έλεγχος της προσφοράς, στο δημόσιο και ιδιωτικό τομέα ιδιαίτερα της υψηλής βιοϊατρικής τεχνολογίας και της δαπανηρής νοσοκομειακής περίθαλψης. Επίσης και ο έλεγχος του όγκου και του είδους των επενδύσεων, σε ιατροτεχνολογικές υποδομές, οι οποίες προκαλούν υπερβάλλουσα ή/και προκλητή ζήτηση. Η παρέμβαση οφείλει να έχει ως στόχευση τον έλεγχο των μονοπωλιακών τάσεων και τη μείωση της επικυριαρχίας του συλλογικού ιατρικού μονοπωλίου.
• η υποκατάσταση υπηρεσιών νοσοκομειακής περίθαλψης με την πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας. Απαιτείται η στροφή προς την πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας και την πρόληψη με θέσπιση οικονομικών κινήτρων για τους χρήστες, όπως οι μηδενικές τιμές χρήματος και χρόνου ή και ακόμη το αρνητικό συνασφάλιστρο για τη διατήρηση και τη βελτίωση της υγείας.


Ποιες αλλαγές προτείνονται


• Πραγματικές συγχωνεύσεις νοσοκομείων σε επιχειρησιακή βάση, με ενιαίο οργανωτικό και διοικητικό πλαίσιο και κοινό προϋπολογισμό - με δεδομένο το ότι έχει υπολογιστεί πως το άριστο μέγεθος κατ’ εκτίμηση ενός νοσοκομείου είναι 320-430 κλίνες.
• Την παραμονή και εξέλιξη των τριτοβάθμιων νοσοκομείων, τα περισσότερα από τα οποία έχουν υψηλή αποδοτικότητα (κυρίως τα πανεπιστημιακά) ως κέντρων αναφοράς ή/και αριστείας.
• Τα φαινόμενα φθινουσών αποδόσεων ορισμένων νοσοκομείων, τα οποία έχουν επισημανθεί, πρέπει να αντιμετωπιστούν με τη δημιουργία «αντίπαλων» νοσοκομείων δια μέσου συγχωνεύσεων και αναδιαρθρώσεων με τη μεταφορά πόρων, εντός των μεγάλων πολεοδομικών συγκροτημάτων και των περιφερειών της χώρας, ώστε να επιτευχθούν οικονομίες κλίμακας και φάσματος.
• Να δοθεί η δυνατότητα σε γιατρούς της ανοικτής περίθαλψης να φροντίζουν ασθενείς σε συνέργεια εντός των δημόσιων νοσοκομείων.
• Να συγκροτηθεί νοσοκομειακό σύμπλεγμα με βάση τον πληθυσμό αναφοράς ανά νομό στο επίπεδο της δευτεροβάθμιας φροντίδας με προσδιορισμένη και επαρκή δέσμη παροχής υπηρεσιών.
• Αναμόρφωση του συστήματος χρηματοοικονομικής διοίκησης και διαχείρισης. Τα δημόσια νοσοκομεία χρειάζεται να μετατραπούν σε αυτοτελείς και επιχειρησιακές μονάδες, με την επαγγελματική διοίκηση των οποίων η χρηματοοικονομική διαχείριση οφείλει να υπακούει, για την αύξηση της οικονομικής αποτελεσματικότητας και τη βελτίωση της διαχείρισης, στη βάση των σφαιρικών προϋπολογισμών (global budgeting).
• Στα φάρμακα προτείνονται η έμφαση στα γενόσημα φάρμακα (με διασφάλιση της ποιότητας) με σαφή ανατιμολόγηση, καθώς και η εξέταση της θέσπισης ασφαλιστικής τιμής αναφοράς.
• Η θεσμοθέτηση αδειοδοτήσεων με βάση την αρχή των πιστοποιητικών αναγκαιότητας (certificates of need) για τη διάχυση της υψηλής τεχνολογίας και τον προγραμματισμό των επενδύσεων, τόσο στο δημόσιο όσο και στον ιδιωτικό τομέα.
• Την ανασυγκρότηση της πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας, αφού η χώρα έχει ένα από τα πιο εκτεταμένα δίκτυα πρωτοβάθμιας περίθαλψης. Επίσης, το μετασχηματισμό του ΕΟΠΥΥ σε ένα φορέα δημοσίου ελέγχου και κοινωνικής ασφάλισης που θα λειτουργεί από τις αρχές με τους κανόνες της επιλογής από μέρους των ασθενών – πολιτών και της αποζημίωσης των προμηθευτών σύμφωνα με το παραγόμενο έργο.
• Ο ΕΟΠΥΥ οφείλει να παράγει οικονομίες κλίμακας και φάσματος, να φροντίζει για τον έλεγχο της δαπάνης, καθώς και για τη συγκράτηση του κόστους.
• Λόγω της ύφεσης και της ανεργίας, αλλά και της εκτεταμένης αλλαγής των εργασιακών σχέσεων, οι εισφορές προς τον ΕΟΠΥΥ θα πρέπει να είναι συνδυασμός του αριθμού των απασχολούμενων μιας επιχείρησης με την προστιθέμενη αξία που αυτή παράγει, ώστε να μην επωμίζονται το βάρος μόνον οι επιχειρήσεις έντασης εργασίας και να υπάρξουν προϋποθέσεις τόνωσης της απασχόλησης.
• Στο δίκτυο του ΕΟΠΥΥ, εκτός των δημόσιων και των ασφαλιστικών δομών, χρειάζεται να συμβληθούν κατά ατομική επιλογή όσοι από το σύνολο των γιατρών της χώρας το επιθυμούν.
• Η συγκράτηση της δαπάνης μπορεί να επιτευχθεί μέσω σφαιρικών προϋπολογισμών ανά περιοχή ευθύνης (νομός, δήμος) υπό την εποπτεία της συλλογικής έκφρασης του ιατρικού προσωπικού.
• Οι γιατροί πρώτης επαφής προτείνεται να αποζημιώνονται με σύστημα κατά κεφαλήν (capitation) και το εισόδημά τους να διαμορφώνεται αποκλειστικά από τις προτιμήσεις και τις επιλογές στων χρηστών.
• Οι γιατροί ειδικοτήτων δύνανται να αποζημιώνονται με αμοιβή κατά πράξη και περίπτωση (fee-for-service), των οποίων οι τελικές τιμές θα συναρτώνται από τον όγκο των παραγόμενων υπηρεσών σε σχέση με το σφαιρικό προϋπολογισμό της περιοχής ευθύνης.
• Η αποζημίωση των νοσοκομειακών μονάδων χρειάζεται να γίνεται σε πραγματικές τιμές μέσω ενός συστήματος ομοιογενών διαγνωστικών ομάδων (κατά το πρότυπο των DRGs). Προς επίτευξη αυτού του στόχου είναι αναγκαίο να επανεξεταστεί η επιχορήγηση του κράτους προς τα νοσοκομειακά ιδρύματα και να μεταφερθούν οι αντίστοιχοι πόροι προς τον ΕΟΠΥΥ, πράγμα το οποίο θα βοηθήσει και την ορθολογική κατανομή του προσωπικού (του οποίου η παρουσία και η συμβολή στα έξοδα των νοσοκομειακών μονάδων σήμερα λογίζεται ως σταθερό κόστος).
• Η αποζημίωση των νοσοκομειακών γιατρών οφείλει να συνδυαστεί με συνιστώσες το μισθό και την αποζημίωση με τον αριθμό και τη βαρύτητα των DRGs μέσω ενός δορυφορικού προϋπολογισμού ανά νοσοκομείο.


Οικονομική κρίση και ψυχική υγεία
• Σύμφωνα με μελέτες, τα άτομα με χαμηλό εισόδημα έχουν μεγαλύτερες πιθανότητες να εμφανίσουν κάποια ψυχική διαταραχή. Το χαμηλό εισόδημα και τα χρέη συνδέονται με την εμφάνιση ψυχικών νοσημάτων.
• Το υψηλό ποσοστό δανεισμού συνεπάγεται την αύξηση των πιθανοτήτων εμφάνισης ψυχικών νοσημάτων. Από το σύνολο των ατόμων που πάσχουν από κάποιο ψυχικό νόσημα, το 23% έχει χρέη από δανεισμό, ενώ συγκριτικά με τα άτομα χωρίς ψυχικό νόσημα μόλις το 8% έχει οφειλές από δανειακές συμβάσεις.
• Ο παράγοντας των χρεών υπερισχύει συγκριτικά με εκείνον του χαμηλού εισοδήματος.


 

  Περιεχόμενα
ΕΝ ΑΡΧΗ
ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ
ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΟ
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΠΥΡΟΣ ΔΕΛΕΝΔΑΣ
ΤΡΑΠΕΖΙΚΗ ΑΓΟΡΑ
ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΤΗΛΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΕΣ
ΑΓΟΡΑ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟΕΙΔΩΝ
ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΙΤΑΝ
ΠΕΙΡΑΙΩΣ WEALTH MANAGEMENT
ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΣΥΡΡΙΚΝΩΣΗ ΣΤΙΣ ΜΕΤΑΦΟΡΕΣ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑΤΩΝ
ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΠΟΛΥΑΣΦΑΛΙΣΤΗΡΙΑ ΣΥΜΒΟΛΑΙΑ
ΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΒΛΑΠΤΕΙ ΣΟΒΑΡΑ ΤΗΝ ΥΓΕΙΑ
TA ΠΙΟ ΑΚΡΙΒΑ ΦΑΡΜΑΚΑ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ
ΜΕΙΩΝΟΥΝ ΤΗΝ ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ ΟΙ ΙΑΠΩΝΙΚΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ
ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΑΘΗΝΑΪΚΗ ΖΥΘΟΠΟΙΙΑ
ΡΕΠΟΡΤΑΖ ΟΛΥΜΠΙΑΚΗ ΖΥΘΟΠΟΙΙΑ
ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟΤΗΤΑ EUROMONEY
ΔΙΑ ΤΑΥΤΑ
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ ΣΕ ΜΟΡΦΗ EBOOK

 Όροι και προϋποθέσεις του site