Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Older Conferences

Δείτε τον απολογισμό του συνεδρίου

Δείτε τον απολογισμό του συνεδρίου

Δείτε τον απολογισμό του Συνεδρίου

Δείτε τον απολογισμό του Συνεδρίου

More ...

 


Ιούνιος 2012-τ.383                              

ΔΗΜΗΤΡΗΣ Ν. ΜΑΘΙΟΣ
ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΩΝ ΑΤΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΠΕΙΡΑΙΑ, ΔΙΕΥΘΥΝΩΝ ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ ΤΗΣ ΜΑΘΙΟΣ ΠΥΡΙΜΑΧΑ



Την κατάσταση στην οποία βρίσκεται η ελληνική βιομηχανία στη σημερινή δύσκολη οικονομική συγκυρία, περιγράφει ο πρόεδρος του ΣΒΑΠ, Δημήτρης Μαθιός. Αναλύει τα μεγαλύτερα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο κλάδος, τόσο σε σχέση με τη γενικότερη οικονομική κρίση όσο και με τις παρεμβολές του κράτους, που δυσχεραίνουν την εγχώρια επιχειρηματική δραστηριότητα. Ο Δ. Μαθιός προτείνει συγκεκριμένες λύσεις και μεθόδους, με τις οποίες το ελληνικό οικονομικό περιβάλλον θα μπορούσε άμεσα να βελτιωθεί και να γίνει φιλικότερο προς τις επενδύσεις. Τέλος αναφέρει τους τρόπους με τους οποίους η Μαθιός Πυρίμαχα, εταιρεία στην οποία είναι διευθύνων σύμβουλος, αμύνεται έναντι της κρίσης, αλλά αναλύει και τα σχέδιά του για το μέλλον
 


ΧΡΗΜΑ_Περιγράψτε μας την κατάσταση - εσείς ως επιχειρηματίας και ως πρόεδρος του ΣΒΑΠ - στην οποία θεωρείτε ότι βρίσκεται η ελληνική βιομηχανία.


ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΑΘΙΟΣ_Η ελληνική βιομηχανία περνάει τη δυσκολότερη φάση της ιστορίας της. Δυστυχώς και η βιομηχανία, η οποία ήταν και μπορεί να γίνει η ατμομηχανή για την παραπέρα ανάπτυξη της οικονομίας, υφίσταται τις συνέπειες του ευρύτερου προβλήματος της οικονομίας, που είναι καθαρά πολιτικό. Αυτό σημαίνει ότι η παρεμβολή της πολιτικής στην οικονομία αφαιρεί τη δυνατότητα να δημιουργηθεί όραμα. Με άλλα λόγια, όταν η χρηματοδότηση της ανάπτυξης περνάει από κριτήρια του πολιτικού κόστους, είναι φυσικό στα θύματα και στις συνέπειες να συμπεριλαμβάνεται και η βιομηχανία. Η αδυναμία χρηματοδότησης της ανάπτυξης - επειδή προτεραιότητα έχει η διατήρηση ενός υπερτροφικού κράτους - δεν αφήνει περιθώρια να εκδηλωθούν αναπτυξιακές πρωτοβουλίες στον ιδιωτικό τομέα. Η βιομηχανία έδωσε στη διαδρομή της ιστορίας της ένα εξαιρετικό δείγμα γραφής. Η βιομηχανική Ελλάδα προκάλεσε ακόμη και την παγκόσμια βιομηχανία με την παρουσία της στη διεθνή αγορά της χαλυβουργίας, του τσιμέντου, της χημικής βιομηχανίας, των λιπασμάτων, της ναυπηγικής βιομηχανίας, των οικοδομικών υλικών και, ακόμη πριν αρκετές δεκαετίες, με την εξαγωγική της δράση στο κύκλωμα ένδυσης και υπόδησης. Όλα αυτά αποτελούν ιστορία, η οποία όμως μπορεί να μεταβληθεί σε προοπτική κάτω από συνθήκες ισχυρής πολιτικής βούλησης, που θα επιτρέψει την αναβάθμιση της ανταγωνιστικότητας της εθνικής μας παραγωγής. Μέλλον υπάρχει, αρκεί να θελήσουμε ως χώρα να το δούμε.


Χ_Ποιες είναι οι προοπτικές της και από ποιες παραμέτρους της συναρτάται;


Δ.Μ._Σήμερα βρισκόμαστε σε ένα παγκόσμιο περιβάλλον ανταγωνιστικότητας. Η παγκοσμιοποίηση της οικονομίας έχει αλλάξει τους κανόνες τους παιχνιδιού. Αυτό δεν σημαίνει όμως ότι η βιομηχανική Ελλάδα δεν μπορεί να έχει δικαιωματικά τη θέση της. Δυνατότητες υπάρχουν και η επιχειρηματική βούληση είναι πάντοτε σε ετοιμότητα. Εκείνο που χρειάζεται είναι οι συνθήκες ανταγωνιστικότητας, που διαμορφώνονται όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και σε κάθε άλλη χώρα. Ας μιλήσουμε όμως για την Ελλάδα. Ένα νέο βιομηχανικό άλμα της χώρας μας θα μπορούσε να επιτευχθεί με ευρύτερες συνεργασίες, συμπράξεις και κοινές επενδύσεις εντός και εκτός της Ελλάδας, με μεγάλους βιομηχανικούς ομίλους και παραγωγικά συγκροτήματα εντός και εκτός Ευρώπης. Αυτό όμως απαιτεί προϋποθέσεις διευκόλυνσης και προσέλκυσης των συνεργασιών. Σημαίνει, με άλλα λόγια, επιχειρηματικό περιβάλλον με θετικές προοπτικές και πραγματικά επιχειρηματικά ενδιαφέροντα. Η Ελλάδα δεν έχει χάσει τα γεωπολιτικά πλεονεκτήματά της, ούτε και την εμπειρία της για τη συμμετοχή της στο διεθνές επιχειρηματικό γίγνεσθαι. Αυτό που έχει συμβεί στον τόπο μας είναι το ότι προτάσσεται η πολιτική σκοπιμότητα έναντι οποιουδήποτε οικονομικού σχεδίου ή οράματος.


Χ_Νομίζετε ότι τελικά μπορεί να αλλάξει η υφιστάμενη κατάσταση και τι πρέπει να γίνει προς αυτή την κατεύθυνση;


Δ.Μ._Ασφαλώς και μπορεί να αλλάξει η κατάσταση. Ο ιδιωτικός τομέας της οικονομίας υπάρχει και είναι ο μεγαλύτερος εργοδότης, με μοναδικό, δυστυχώς, ανταγωνιστή του το κράτος. Το κράτος–επιχειρηματίας, που επιμένει στην κατεύθυνση αυτή παρά το γεγονός ότι απεδείχθη ανίκανο και καταστροφικό. Το πρώτο που πρέπει να γίνει, είναι η απελευθέρωση της οικονομίας από την κρατική παρουσία και η εφαρμογή των οδηγιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την ανταγωνιστικότητα. Είναι αδιανόητο στη σημερινή εποχή, και με τις οικονομικές συνθήκες στις οποίες ζούμε, να διατηρούνται ακόμη υπό τον κρατικό έλεγχο τεράστιοι τομείς επενδυτικού ενδιαφέροντος, όπως είναι η ενέργεια, η ύδρευση, το υπέδαφος, οι μεταφορές, η μεταλλουργική βιομηχανία ή και η πετρελαϊκή βιομηχανία μέχρι ένα σημείο. Δεν επιτρέπεται να υπάρχουν ακόμη κλειστά επαγγέλματα, παρεμβάσεις του κράτους στη λειτουργία των επιχειρήσεων και κενά στη νομοθεσία και το σχεδιασμό ανάπτυξης. Μπορεί πολλές από τις παραπάνω δραστηριότητες να μην είναι αμιγώς βιομηχανικές, αλλά η επιχειρηματική δράση σήμερα εμφανίζεται με σύνθεση πολλών τομέων και ακόμη περισσότερων ενδιαφερόντων. Πάνω από όλα, όμως, η απόσυρση του κράτους από τον επιχειρηματικό τομέα θα δημιουργήσει κλίμα με αλυσιδωτές θετικές συνέπειες.


Χ_Τι προτείνετε στη νέα κυβέρνηση να κάνει;


Δ.Μ._Να ξεκινήσει με εφαρμογή αυτών που έχει ήδη εξαγγείλει: Πάταξη του τέρατος της γραφειοκρατίας, πραγματική απλοποίηση των διαδικασιών προσέλκυσης κεφαλαίων, σταθεροποίηση με μακρά ισχύ όλων των αναπτυξιακών κινήτρων, διαμόρφωση σταθερής και μακρόχρονης φορολογικής πολιτικής με αναπτυξιακό χαρακτήρα και όχι με μοναδικό σκοπό τους εισπρακτικούς στόχους, πλήρη χωροταξικό και πολεοδομικό σχεδιασμό της χώρας. Ακόμη, εκσυγχρονισμό των δημοσίων υπηρεσιών και συνεργασία με τον ιδιωτικό τομέα, τόσο στον έλεγχο των επιχειρηματικών δραστηριοτήτων όσο και στη χορήγηση ορισμένων αδειών ή και πιστοποιητικών. Επίσης, εφαρμογή αναπτυξιακού χαρακτήρα πολιτικής στα τιμολόγια του δημοσίου που παρεμβάλλονται στο παραγωγικό κόστος, όπως για παράδειγμα, τα τιμολόγια ηλεκτρικού ρεύματος, φυσικού αερίου, μεταφορών, νερού και συρρίκνωση των δαπανών του δημόσιου τομέα για την εξασφάλιση πόρων χρηματοδότησης του ιδιωτικού τομέα της οικονομίας.


Χ_Ο στόχος κάθε κυβέρνησης των τελευταίων δεκαετιών ήταν να απλοποιήσει τη διαδικασία ίδρυσης και λειτουργίας των επιχειρήσεων. Τελικά επιτεύχθηκε αυτός ο στόχος; Έγινε πραγματικότητα;


Δ.Μ._ Δεν έχει γίνει απολύτως τίποτα. Αρκεί να σημειώσετε τα εξής: Εδώ και 30 χρόνια περίπου, το 50% του βιομηχανικού δυναμικού της χώρας, που λειτουργεί στο λεκανοπέδιο της Αττικής, ζει ουσιαστικά ένα καθεστώς διωγμού με περιβαλλοντικές προφάσεις, που όμως ποτέ δεν αιτιολογήθηκαν. Απόδειξη είναι το ότι, μετά από 30 χρόνια, το υπουργείο ανάπτυξης θεώρησε ότι το καθεστώς που λειτουργεί για τρεις δεκαετίες είναι απαράδεκτο και αποφάσισε να το αλλάξει. Τα νομοθετήματα που επιχειρήθηκαν το 2005 και προ διετίας αντιφάσκουν το ένα προς το άλλο, ενώ καταλήγουν με τον αποκλεισμό όλων των επιχειρήσεων της Αττικής, δηλαδή του 50% του βιομηχανικού δυναμικού, από τα μέτρα που θα εφαρμοσθούν, εάν και όποτε εφαρμοσθούν. Αυτή τη στιγμή υπάρχουν νομοθετήματα σε εφαρμογή, τα οποία όμως θα παραμένουν στα συρτάρια των υπουργείων γιατί χρειάζονται δεκάδες αποφάσεις, διοικητικές πράξεις και εγκυκλίους για να εφαρμοσθούν. Αυτό που ζητάμε είναι μια απλή και ενιαία πολιτική για όλες τις επιχειρήσεις της χώρας, πάνω σε συγκεκριμένο χωροταξικό σχεδιασμό. Και πάνω από όλα να επικρατήσει η αντίληψη ότι μπορεί να συνυπάρξει η ανάπτυξη με την προστασία του περιβάλλοντος.


Χ_Το ελληνικό επενδυτικό περιβάλλον είναι φιλόξενο για εγχώρια ή ξένα κεφάλαια ή υπάρχει ανησυχία για τοποθετήσεις;


Δ.Μ._Εάν εξαιρέσουμε την ανησυχία που προκλήθηκε τον τελευταίο καιρό, λόγω της ακυβερνησίας που προκάλεσαν οι απανωτές εκλογικές αναμετρήσεις, η Ελλάδα, με το σταθερό ευρωπαϊκό της προσανατολισμό, δεν έχει λόγους να προκαλεί ανησυχία για τοποθετήσεις. Βεβαίως το επιχειρηματικό περιβάλλον στην Ελλάδα, όπως ανέφερα και παραπάνω, πρέπει να αναμορφωθεί, να βελτιωθεί και πάνω από όλα να χαρακτηρίζεται από σαφείς κανόνες του παιχνιδιού που έχει ανάγκη να γνωρίζει κάθε επενδυτής.


Χ_Όσα ακούστηκαν για την είσοδο ξένων επενδυτών - κυρίως Γερμανών - πριν από μερικούς μήνες, είναι βάσιμα; Μπορεί να γίνει κάτι τέτοιο;


Δ.Μ._Ασφαλώς και είναι βάσιμα, υπό την έννοια ότι όχι μόνο Γερμανοί επενδυτές, αλλά και επενδυτές από τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες δείχνουν ενδιαφέρον για να επενδύσουν στην Ελλάδα. Εάν η πολιτική αποκρατικοποιήσεων και ιδιωτικοποιήσεων εφαρμοσθεί - όπως άλλωστε έχουμε υποχρέωση να κάνουμε στο πλαίσιο των μεταρρυθμίσεων - τότε το επενδυτικό ενδιαφέρον από κάθε πλευρά, και όχι μόνο από γερμανικής πλευράς, θα είναι ορατό και αισθητό.


Χ_Τα ειδικά θέματα που απασχολούν τις βιομηχανικές επιχειρήσεις της Αττικής, ποια είναι;


Δ.Μ._Ζητάμε την ένταξη του συνόλου των βιομηχανικών επιχειρήσεων της Αττικής στις διατάξεις του νόμου 3982/2011, ώστε να έχουν τις διευκολύνσεις που προβλέπονται για τις επιχειρήσεις όλης της υπόλοιπης χώρας. Στην περίπτωση αυτή θα πρέπει να καταργηθεί το άρθρο 40 του νόμου που προβλέπει την εξαίρεση. Βεβαίως, όπως σας προανέφερα, η συγκεκριμένη νομοθεσία πάσχει από τις διαδικασίες της εφαρμογής της, που προκαλούνται λόγω της έλλειψης εφαρμοστικών αποφάσεων και διοικητικών πράξεων. Θεωρούμε ακόμη απαραίτητη την κατάργηση των κριτηρίων που υπάρχουν σήμερα και διαχωρίζουν τις βιομηχανίες σε υψηλής, μέσης και χαμηλής όχλησης. Πρόκειται για εντελώς αυθαίρετα κριτήρια, η εφαρμογή των οποίων επαφίεται στην άποψη των συγκεκριμένων υπηρεσιακών παραγόντων. Τα κριτήρια πρέπει να είναι αντικειμενικά και η εφαρμογή τους θα μπορούσε να διαπιστώνεται ακόμη και από ιδιωτικά γραφεία με ειδική εξουσιοδότηση. Σημαντικό θέμα για τις βιομηχανίες της Αττικής είναι, ακόμη, η έλλειψη πλήρους χωροταξικού και πολεοδομικού σχεδιασμού. Με απλά λόγια, ζητάμε να ξέρουμε πού μπορεί να λειτουργεί η επιχείρησή μας και πώς μπορεί η λειτουργία της να μην ανακόπτεται από την παρεμβολή μικροκομματικής σκοπιμότητας αποφάσεων, είτε της δημόσιας διοίκησης είτε της αυτοδιοίκησης.


Χ_Μπορεί να συνδεθεί το αστικό περιβάλλον με τη βιομηχανία; Μήπως χρειάζεται αποκέντρωση ή δημιουργία ειδικών ζωνών;


Δ.Μ._Σε ολόκληρη την Ευρώπη το αστικό περιβάλλον είναι απόλυτα συνδεδεμένο και με τη βιομηχανία. Η συνύπαρξη αυτή ασφαλώς μπορεί να λειτουργήσει και στην Ελλάδα, με συνεννόηση και με συνεργασία. Η ιστορία το έχει αποδείξει σε πολλές περιπτώσεις. Ασφαλώς λύση είναι και η δημιουργία ειδικών βιομηχανικών ζωνών. Ο θεσμός υπάρχει ήδη και για την Αττική, αλλά δυστυχώς και εδώ το Δημόσιο έχει αφήσει την εφαρμογή του θεσμού στα χαρτιά. Πρέπει να γίνουν πολλά, αλλά να ξεκινήσουμε πρώτα από ένα οριστικό χωροταξικό σχεδιασμό. Ο σύνδεσμός μας έχει προτείνει λύσεις για κάθε περίπτωση.


Χ_Τι προτείνετε στη νέα κυβέρνηση ως μέτρα που πρέπει να ληφθούν για να απελευθερωθούν ελληνικές επιχειρηματικές δυνάμεις; Και τελικά υπάρχουν τέτοιες δυνάμεις ή είναι μια θεωρία του παρελθόντος;


Δ.Μ._Βεβαίως και υπάρχουν επιχειρηματικές δυνάμεις στη χώρα, όπως και υπήρχαν εδώ και 50 χρόνια τουλάχιστον. Για να αντιληφθείτε τι μπορεί να γίνει, σημειώστε ότι εάν η Πολιτεία σταματήσει το κυνήγι των ακινήτων και των πάσης φύσεως κατασκευών, θα αναπτυχθούν αυτόματα δυνάμεις τουλάχιστον σε δέκα βιομηχανικούς κλάδους που ασχολούνται στο χώρο της οικοδομικής δραστηριότητας και σε δεκάδες βιοτεχνικούς που συνεργάζονται μαζί τους. Αυτό μπορεί να γίνει με την άρση των αντικινήτρων και των απαγορεύσεων που υπάρχουν σήμερα στην αγορά της οικοδομής. Η πραγματική απελευθέρωση της αγοράς στην ενέργεια και στις μεταφορές, σε συνδυασμό με την ουσιαστική ανάπτυξη της εξωστρέφειας της χώρας, μπορεί επίσης να δώσει άμεσα και ορατά αποτελέσματα.


Χ_Πιστεύετε ότι η Ελλάδα έχει χάσει το τρένο της ανάπτυξης ή ακόμη μπορεί και πώς να το προλάβει;


Δ.Μ._Δυστυχώς φύγαμε από το παραπέντε και είμαστε στο και πέντε. Ωστόσο η Ελλάδα υπάρχει, οι επιχειρήσεις υπάρχουν και η ευρωπαϊκή βούληση για την ανάπτυξη της Ελλάδας είναι δεδομένη. Εμείς οι επιχειρηματίες έχουμε και διάθεση και πρόθεση για ανάπτυξη, παρά τις δυσκολίες. Αυτό που λείπει είναι η ισχυρή πολιτική βούληση και κατεύθυνση. Εάν συνεχίσουμε έτσι, οι επιχειρήσεις, που αποτελούν ένα ζωντανό οργανισμό, θα αναγκαστούν να δώσουν την ενέργειά τους σε επιχειρηματικές δραστηριότητες εκτός Ελλάδας.


Χ_Ποιες είναι οι ιδιαιτερότητες της χώρας που αποτελούν σκόπελο για την ανάπτυξη; Κατονομάστε τις κατά την αντίληψή σας.


Δ.Μ._Όπως σας έχω ήδη απαντήσει, το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι η παρεμβολή της πολιτικής στην οικονομία. Είναι η επιμονή στη συντήρηση ενός υπερτροφικού και αδηφάγου κράτους. Είναι η μίζερη πολιτική προς τον ιδιωτικό τομέα της οικονομίας. Είναι ακόμη η ανεξέλεγκτη, ως προς τη φιλοσοφία της, φορολογική πολιτική και η ποινικοποίηση του κέρδους του ιδιωτικού τομέα.


Χ_Πείτε μας δύο λόγια για την επιχείρησή σας, τους στόχους της και τα επόμενα βήματα που έχετε σχεδιάσει.


Δ.Μ._Η εξωστρέφεια είναι σήμερα το βασικό χαρακτηριστικό και το αμυντικό οπλοστάσιο του ομίλου ΜΑΘΙΟΣ ΠΥΡΙΜΑΧΑ, που ξεπερνά ήδη κατά δύο δεκαετίες τον ένα αιώνα λειτουργίας του στο χώρο των υλικών οικοδομής. Η άμυνά μας στην οικονομική κρίση, που έπληξε την οικοδομική δραστηριότητα, είναι η ανάπτυξη δικτύων και σε τρίτες χώρες, όπως το Ιράν, η Ινδία, η Νιγηρία κ.τ.λ. Η επέκταση αυτή προστέθηκε στην ήδη ανεπτυγμένη δράση, τα τελευταία 20 χρόνια, στη βιομηχανική παραγωγή, στις τεχνητές οικολογικές πέτρες με ελληνικές πρώτες ύλες, κατακτώντας τεράστιο μερίδιο από την ευρωπαϊκή αγορά.
 Αντιλαμβανόμενη τα μηνύματα των καιρών, τώρα η εταιρεία μας επεκτάθηκε και στην εσωτερική αγορά δομικών υλικών εξοικονόμησης ενέργειας, όπως τη θερμοπρόσοψη, τα ενεργειακά τζάκια, τις σόμπες pellet κ.τ.λ.
Πιστεύουμε ότι η δραστηριοποίησή μας στην ανάπτυξη υλικών και λύσεων που θα βοηθούν τον καταναλωτή να έχει εναλλακτικές λύσεις στην κατανάλωση ενέργειας, θα βρει και στο μέλλον τεράστια ανταπόκριση εντός και εκτός Ελλάδας.
Το νέο αυτό κεφάλαιο δράσεως του ομίλου μας προστέθηκε στην ήδη υπάρχουσα ιστορία της ΜΑΘΙΟΣ ΠΥΡΙΜΑΧΑ, που ιδρύθηκε το 1890 από τον Δημήτρη Μαθιό, με έδρα στον Πειραιά, και σήμερα βρίσκεται στην υπηρεσία της βαριάς ελληνικής βιομηχανίας, με προϊόντα υψηλής τεχνολογίας, εταιρεία μοναδική στον ελληνικό χώρο και πάντα με έντονη εξαγωγική παρουσία.


 


 

  Περιεχόμενα
ΕΝ ΑΡΧΗ
ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ
ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΟ
ΕΤΑΙΡΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΙΚΗ
ΠΟΙΟΤΙΚΟΣ-ΣΥΝΕΔΡΙΑΚΟΣ ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΔΗΜΗΤΡΗΣ Ν. ΜΑΘΙΟΣ
ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ
ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΑΓΟΡΑ
ΜΕ ΘΕΤΙΚΟ ΠΡΟΣΗΜΟ ΟΙ ΑΣΦΑΛΙΣΕΙΣ ΖΩΗΣ
ΑΓΟΡΑ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗΣ
ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΗ ΑΓΟΡΑ
ΑΡΘΡΟ ΓΙΑ ΤΟ Ε.Σ.Υ.
BEST OF BELRON 2012
ΦΑΚΕΛΟΣ ΝΗΡΕΑΣ
ΦΑΚΕΛΟΣ ΙΑΣΩ
ΦΑΚΕΛΟΣ ΟΛΠ
ΦΑΚΕΛΟΣ ΒΙΟΧΑΛΚΟ
ΣΤΑ ΕΝΔΟΤΕΡΑ ΤΟΥ ΧΑ
ΝΕΑ ΤΗΣ ΑΓΟΡΑΣ
ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ
ΔΙΑ ΤΑΥΤΑ
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ ΣΕ ΜΟΡΦΗ EBOOK

 Όροι και προϋποθέσεις του site