Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Older Conferences

Δείτε τον απολογισμό του συνεδρίου

Δείτε τον απολογισμό του συνεδρίου

Δείτε τον απολογισμό του Συνεδρίου

Δείτε τον απολογισμό του Συνεδρίου

More ...

 


Ιούλιος-Αύγουστος 2012-τ.384                              

Αδίκως επιμένουμε να μάθουν γράμματα…


Κάποτε εθεωρείτο φυσικό να δίδεται σε κάθε πολιτικό κόμμα που αναλάμβανε να κυβερνήσει ένα περιθώριο να μάθει.


Δηλαδή οι πολίτες μέσα από μια βουβή μυστηριακή διαδικασία ήταν ανεκτικοί και ελαστικοί περιμένοντας όσους αναλάμβαναν το τιμόνι να «ζεσταθούν» με αυτό. Δηλαδή λέγαμε ότι συγχωρείται και λίγο καθυστέρηση, συγχωρείται και το λίγο λάθος, συγχωρείται και η αστοχία. Και όλα αυτά μέχρι να μάθουν. Δηλαδή δίναμε, άγνωστο γιατί, το χρονικό περιθώριο για την εκπαίδευση των κυβερνώντων. Δεν υπήρχαν απαιτήσεις, δεν υπήρχε σκληρή αντιμετώπιση της άγνοιας, ούτε υψηλές απαιτήσεις επαγγελματισμού. Δεν υπήρχε αυστηρότητα. Διότι έτσι ήταν ο λαός. Χαλαρός, ξέγνοιαστος, αδιάφορος, με τη φοροδιαφυγή την κομπίνα του, το αυθεραιτό του, την κοπάνα του από την εργασία και όλα τα υπόλοιπα στα οποία είχε εκπαιδευτεί. Υπήρχε δηλαδή μια κουλτούρα γύρω από όλα αυτά, ένα πολιτιστικό υπόβαθρο –κοινές συνήθειες, κοινή συμπεριφορά- όπου δεν απαιτούσε, δεν βιαζόταν, δεν προσέφερε, δεν νοιαζόταν. Σπατάλη, ενέργειας, σπατάλη νερού, σπατάλη δυνάμεων, έλλειψη σεβασμού στον περιβάλλον, ρύπανση ατελείωτη, αδιαφορία για όλα και όλους. Επί αυτού τους επιπέδου ασέλγησαν πολιτικοί, τεχνοκράτες, αλλοδαποί, πολυεθνικοί εισβολείς και οι δικοί μας πονηροί και επιτήδειοι. Δηλαδή όλοι, η χώρα από άκρη σε άκρη. Πέρασαν τα χρόνια και η περίοδο της ασύδοτης συμπεριφοράς που ερμηνεύθηκε ως ελευθερία, ως δικαίωμα στη ζωή, ως «έτσι είναι τα πράγματα», έφθασε σε ένα τέλος. Τώρα όλοι και όλα βιάζονται. Μπήκαμε στην παρακολούθηση των εταίρων, που απορούν, συμβουλεύουν, συμπονούν, τάχουν χαμένα και αυτοί και δεν ξέρουν τι να κάνουν, τι να προτείνουν πώς να πράξουν. Πώς να σκεφτούν για τη δημόσια διοίκηση, πώς να σκεφτούν για την δικαιοσύνη, για τους ελεγκτικούς μηχανισμούς για τους μισθούς πολλαπλών ταχυτήτων. Κάτι πρέπει να γίνει όμως. Και αυτό το ζητούν από την συγκυβέρνηση. Και εμείς, ο λαός, περιμένουμε. Και δεν έχουμε υπομονή διότι όλα τα προηγούμενα –τα περί κάνουμε ότι θέλουμε- τα χάσαμε. Και δεν μπορούμε χωρίς λεφτά, ελευθερία και αυθαιρεσία να ζήσουμε. Είναι μια φρικτή καραντίνα. Γι΄αυτό και βιαζόμαστε και δεν μπορούμε να περιμένουμε για να μάθουν οι συγκυβερνήτες τη δουλειά τους. Έπρπεπε να την ξέρουν.  Χρόνια τώρα μένουν στην ίδια τάξη και εμείς αδίκως επιμένουμε να μάθουν γράμματα….


 

  Περιεχόμενα
ΕΝ ΑΡΧΗ
ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ
ΕΠΕΝΔΥΤΙΚΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ
ΕΤΑΙΡΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΥΘΥΝΗ
EXPORTS MONEY CONFERENCE 2012
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΔΗΜΗΤΡΗ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ
ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΑΓΟΡΑ
ΡΕΠΟΡΤΑΖ VIVARTIA
ΑΠΟΡΡΟΦΗΤΙΚΟΤΗΤΑ ΕΣΠΑ-ΥΓΕΙΑ
ΕΡΕΥΝΑ ΥΓΕΙΑΣ-DEUTSCHE BANK
ΔΑΝΕΙΑΚΑ ΧΑΡΤΟΦΥΛΑΚΙΑ
ΣΤΑ ΕΝΔΟΤΕΡΑ ΤΟΥ Χ.Α.
ΤΑ ΝΕΑ ΤΗΣ ΑΓΟΡΑΣ
ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ
ΔΙΑ ΤΑΥΤΑ
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ ΣΕ ΜΟΡΦΗ EBOOK

 Όροι και προϋποθέσεις του site