Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Older Conferences

Δείτε τον απολογισμό του συνεδρίου

Δείτε τον απολογισμό του συνεδρίου

Δείτε τον απολογισμό του Συνεδρίου

Δείτε τον απολογισμό του Συνεδρίου

More ...

 


Σεπτέμβριος 2005                               Τεύχος 313

Οικονομία: Αντί για παροχές, μεταρρυθμίσεις...


Σε δεινή θέση η ελληνκή οικονομία, νέα έμμεση φορολογική επιδρομή ετοιμάζει η κυβέρνηση
- Παρά τη γενική δυσφορία, το ΠΑ.ΣΟ.Κ. αδυνατεί να μειώσει την ψαλίδα από τη Νέα Δημοκρατία
- Πού υστερεί ο Γιώργος Παπανδρέου, ποιοι υποστηριστές της παράταξης ολιγωρούν
- Εύθραυστες οι πολιτικές ισορροπίες στο επόμενο δωδεκάμηνο


Διαβάζοντας τις δηλώσεις      
 των πολιτικών, δεν πρέπει κάποιος να προσέχει τι λένε, αλλά τι δεν λένε, ή τι υπονοούν. Όταν για παράδειγμα ο υπουργός Οικονομίας και Οικονομικών της Ελλάδας κ. Γιώργος Αλογοσκούφης δήλωσε ότι «δεν βλέπω, τώρα, την ανάγκη για λήψη νέων μέτρων», σημαίνει ότι το αργότερο έως το τέλος του έτους τα νέα – επώδυνα και φοροεισπρακτικά – μέτρα θα ληφθούν. Όσο για τη δήλωση ότι δεν υπάρχει ανάγκη γενικευμένων μέτρων, υπάρχει η αύξηση των αντικειμενικών αξιών και η επιβολή ΦΠΑ στα ακίνητα, η αύξηση των φορολογικών εσόδων λόγω της εκτίναξης της τιμής του πετρελαίου, η ετήσια, «πατροπαράδοτη» άνοδος των τελών κυκλοφορίας και φυσικά η μη τιμαριθμοποίηση των φορολογικών κλιμάκων... Και πώς να μην γίνουν όλα αυτά, όταν τα «νούμερα δεν βγαίνουν με τίποτα». Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Το μόνο βέβαιο είναι ότι στο τέλος του 2006, το δημοσιονομικό έλλειμμα της Ελλάδας θα πρέπει να πέσει τουλάχιστον στο 3%, όταν για φέτος στελέχη της κυβέρνησης ελπίζουν ότι το έλλειμμα θα κυμανθεί μεταξύ του 3,5% και του 4%. Και αυτό, παρά τα έσοδα από τις μετοχοποιήσεις και παρά το γεγονός ότι μέχρι το τέλος του έτους θα επιδιωχθεί να τιτλοποιηθούν μελλοντικά έσοδα του δημοσίου (ουσιαστικά πρόκειται για λογιστικό τέχνασμα, όπου προεισπράττονται μελλοντικές απαιτήσεις).Το πρώτο λοιπόν δεδομένο είναι ο στόχος για έλλειμμα 3% στο τέλος του 2006. Το δεύτερο δεδομένο είναι η τραγική φετινή πορεία των δημόσιων οικονομικών, όπου το έλλειμμα παρουσιάζεται κατά πολύ αυξημένο σε σχέση με πέρυσι, παρά το γεγονός ότι: 1) το 2004 ήταν έτος Ολυμπιακών Αγώνων, με ότι αυτό συνεπάγεται για τις δημόσιες επενδύσεις
2) το 2004 ήταν έτος εκλογών, με ότι αυτό συνεπάγεται για τα δημόσια έσοδα στην προεκλογική και στην πρώτη μετεκλογική περίοδο 3) Από την 1η Απριλίου του 2005 η κυβέρνηση τερμάτισε την πολιτική της «ήπιας προσαρμογής», αυξάνοντας του φορολογικούς συντελεστές στο Φ.Π.Α. Παρόλα αυτά, τα έσοδα παρουσιάζουν φέτος αύξηση μόλις 4%, όταν ο προϋπολογισμός απαιτεί επίδοση άνω του 10%...


Πόσο θα αποδώσουν;
Αν λοιπόν θεωρηθεί βέβαιο ότι νέα οικονομικά μέτρα θα ληφθούν, το ζητούμενο είναι το κατά πόσο αυτά θα μπορούσαν να αποδώσουν. Και αυτό γιατί η αύξηση του φορολογικού συντελεστή στο Φ.Π.Α. από τον Απρίλιο ελάχιστα συνεισέφερε στα κρατικά ταμεία.
Όταν φορολογείς συνεχώς μια παραπαίουσα οικονομία, τότε δεν μπορείς να ελπίζεις ότι θα εισπράξεις σημαντικά νέα έσοδα, μας δήλωσε γνωστός παράγοντας του επιχειρηματικού κόσμου. Και πράγματι, η κατάσταση στην ελληνική οικονομία είναι πρωτόγνωρη, με ενδεικτικά χαρακτηριστικά φέτος:
 Την υποχώρηση των πωλήσεων σε πολλούς κλάδους λαϊκής κατανάλωσης.
 Την εκτίναξη (+70%!) του αριθμού των ακάλυπτων επιταγών και των απλήρωτων συναλλαγματικών κατά το πρώτο επτάμηνο του έτους.
 Τη σημαντική επιδείνωση του δείκτη οικονομικών προσδοκιών του Ι.Ο.Β.Ε., αλλά και των γενικότερων προσδοκιών, όπως φάνηκε από την δημοσκόπηση της εταιρίας ICAP τον περασμένο Μάιο, στην οποία είχαμε αναφερθεί διεξοδικά..
Αν σε όλα αυτά, συνυπολογίσει κάποιος και τις αναμενόμενες επιπτώσεις από την άνοδο της τιμής του πετρελαίου γύρω στα 70 δολάρια το βαρέλι, τότε είναι αρκετά αμφίβολο το κατά πόσο μπορούν να αποδώσουν οποιαδήποτε νέα μέτρα. Για το λόγο αυτό μάλιστα, η κυβέρνηση προσανατολίζεται σε επιλογές που θα ανεβάσουν «στα σίγουρα» τα φορολογικά έσοδα, όπως για παράδειγμα η εκ νέου αύξηση των τελών κυκλοφορίας στα αυτοκίνητα και τις μοτοσυκλέτες, η μη τιμαριθμοποίηση της κλίμακας στη φορολογία φυσικών προσώπων, η επιβολή φόρων στα ακίνητα, κ.λπ.
Εκτός όμως από την αύξηση των εσόδων, μέσα στο 2006 είναι επιτακτική και η ταχεία ανάπτυξη της οικονομίας, γιατί -πέρα από τις άλλες παρενέργειες- χρειάζεται μια σημαντική άνοδος του Α.Ε.Π. (του παρονομαστή στον δείκτη του δημοσιονομικού ελλείμματος) προκειμένου ο δείκτης να υποχωρήσει.
Πώς να γίνει όμως κάτι τέτοιο με την τιμή του πετρελαίου στα ύψη και με την ανταγωνιστικότητα αρκετών κλάδων της ελλαδικής οικονομίας στο ναδίρ; (δεν είναι λίγες αυτές που μεταφέρουν την παραγωγή των προϊόντων τους στις γειτονικές βαλκανικές χώρες). Απαραίτητη προϋπόθεση είναι να «τρέξουν» επιτέλους, τα βαλτωμένα εδώ και χρόνια έργα του Γ’ Κοινοτικού Πλαισίου Στήριξης στις κατασκευές και στην πληροφορική. Και ενώ για αρκετά κατασκευαστικά έργα αναμένεται στους αμέσως επόμενους μήνες να μπούμε στο στάδιο των προκηρύξεων (θα μετατραπούν σε αναθέσεις και πότε;), στην πληροφορική τα πράγματα δείχνουν να είναι πολύ χειρότερα... Και στα δύο αυτά μέτωπα, η κυβέρνηση όχι μόνο θα πρέπει να δώσει μάχες, αλλά και να τις κερδίσει!


«Μεταρρυθμίσεις» τώρα,
υποσχέσεις για το 2007
Όλα δείχνουν ότι το 2006 θα είναι το δεύτερο συνεχόμενο έτος λιτότητας για μισθωτούς και συνταξιούχους, ενώ μεγαλύτερες θα είναι οι απώλειες για τους ελεύθερους επαγγελματίες και τους καταστηματάρχες. Έντονα προβλήματα υπάρχουν και στον αγροτικό κόσμο, στις κατασκευές και την πληροφορική, ενώ από τους κλάδους που συνεχίζουν να πηγαίνουν καλά συγκαταλέγονται η οικοδομή και από φέτος ο τουρισμός.
Το θετικό για την κυβέρνηση Καραμανλή είναι ότι το εκρηκτικό μίγμα της οικονομίας, έχει μεν προκαλέσει τη δυσφορία των πολιτών (στις σφυγμομετρήσεις καταγράφεται αγανάκτηση και μεγάλου ποσοστού που ψήφισε τη Νέα Δημοκρατία), αλλά όχι και την αλλαγή πολιτικής στάσης. Μέχρι τώρα, η κυβέρνηση καταφέρνει να πείθει (και σε μεγάλο βαθμό έχει δίκιο) ότι η πηγή των σημερινών προβλημάτων έχει τη βάση της στις κυβερνήσεις του ΠΑ.ΣΟ.Κ., που άλλωστε κυβερνούσε περίπου επί 20 συνεχόμενα χρόνια τη χώρα. Δύο ακόμη στοιχεία συμβάλλουν στο να ερμηνεύσουν την – μέχρι σήμερα τουλάχιστον – έλλειψη πολιτικού κόστους για την κυβέρνηση, ακόμη και όταν πήρε αντιλαϊκά μέτρα, όπως οι αυξήσεις φόρων, το ασφαλιστικό των τραπεζών, το ωράριο των καταστημάτων, το ελαστικό ωράριο στις μικρές επιχειρήσεις, κ.λπ.
Το πρώτο είναι οι μετριότατες (κατά πολλούς) επιλογές του Γιώργου Παπανδρέου τόσο σε ότι αφορά πολιτικές, όσο και σε ότι αφορά πρόσωπα. Η ανάδειξη π.χ. «στελεχών από το πουθενά», όπως της κας Ματσούκα στο Ευρωκοινοβούλιο και της κας Ξενογιαννακοπούλου στην Κεντρική Επιτροπή, όχι μόνο δεν αποδείχτηκαν «καινοτόμες», αλλά μείωσαν τα ερείσματα του ΠΑ.ΣΟ.Κ. στην κοινή γνώμη. Αν σ’ αυτά προσθέσουμε και την – ομολογουμένως ατυχήσασα – προεκλογική συνεργασία με τους νεοφιλελεύθερους κ.κ. Μάνο και Ανδριανόπουλο, τότε έχουμε μια ακόμη αποτυχημένη επιλογή που χρεώνεται απ’ ευθείας στον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Γενικότερα μιλώντας, ο αρχηγός του ΠΑ.ΣΟ.Κ. δεν έχει καταφέρει ακόμη να ενεργοποιήσει ολόκληρο τον κομματικό μηχανισμό, ενώ κατηγορείται από τους εσωκομματικούς του αντιπάλους για έλλειψη πυγμής, για ιδιαίτερα χαμηλούς τόνους και άνευρη πολιτική.
Βλέποντας λοιπόν η κυβέρνηση ότι ούτε οι νέοι φόροι, ούτε τα νέα «μεταρρυθμιστικά» (ή «απορρυθμιστικά κατά την αντιπολίτευση) μέτρα δεν μειώνουν αξιοσημείωτα την ψαλίδα από το ΠΑ.ΣΟ.Κ, δηλώνει ότι διαθέτει αν όχι τη λαϊκή συναίνεση, τη λαϊκή συγκατάβαση και προχωρά ακάθεκτη με νέες τομές, που θα αρχίσει να υλοποιεί από τον επόμενο μήνα. Όσο για τις απίστευτες παροχές που είχε υποσχεθεί προεκλογικά; Επί του παρόντος, αυτές μεταφέρονται στο τελευταίο έτος διακυβέρνησής της, το 2007, θυμίζοντας το γνωστό ανέκδοτο του Χάρι Κλυν που έλεγε ότι «σε ένα βάθος χρόνου, τα προβλήματά σας είτε θα έχουν λυθεί, είτε θα τα έχετε ξεχάσει»...


Εύθραυστη ισορροπία
Όπως φαίνεται λοιπόν, η Νέα Δημοκρατία έχει κυριαρχήσει κατά κράτος στο θέμα της επικοινωνιακής τακτικής, καθώς δεν φαίνεται να χάνει σημαντικά ποσοστά προτίμησης, ακόμη και όταν υποπίπτει σε σημαντικά λάθη, ακόμη και όταν δείχνει ότι έχει χάσει τη μάχη στο μέτωπο των τιμών και της ακρίβειας, ακόμη και όταν τρεις υπουργοί της ίδιας κυβέρνησης απαντούν με τρεις διαφορετικούς τρόπους για το ίδιο θέμα. Το ΠΑ.ΣΟ.Κ. αντιδρά συνεχώς, λέγοντας ότι «επιτέλους κυβερνείστε και σταματήστε ως κυβέρνηση να κάνετε αντιπολίτευση στο ΠΑ.ΣΟ.Κ.»... Ωστόσο, τα ποσοστά του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης δεν φαίνεται να ξεκολάνε από τη μετριότητα και η όποια κυβερνητική φθορά παρατηρείται, φαίνεται να κατευθύνεται – περίπου ισόποσα – στα δύο κόμματα της αριστερά και στο ακροδεξιό ΛΑ.Ο.Σ. του Γιώργου Καρατζαφέρη.
Τι θα γίνει όμως σε έξι μήνες ή σε ένα χρόνο από σήμερα, αν  η κατάσταση στην οικονομία δεν έχει βελτιωθεί, πράγμα και το πιθανότερο. Θα εξακολουθεί η Νέα Δημοκρατία να πείθει τους πολίτες ότι για όλα φταίει η «κληρονομιά του ΠΑΣΟ.Κ.», όταν θα βρίσκεται στην κυβέρνηση για περισσότερο από δύο χρόνια;

  Περιεχόμενα
Editorial: Κρίσιμο δωδεκάμηνο για την οικονομία και όχι μόνο...
¶ρθρο: Οικονομία: Αντί για παροχές, μεταρρυθμίσεις...
Επενδύσεις: Aντιδιαμετρικές οι ενδείξεις ομολόγων και μετοχών.
¶ρθρο: ΠΕΤΡΕΛΑΪΚΗ ΚΡΙΣΗ: Ζητείται παγκόσμιος συντονισμός
¶ρθρο: Αγορά ακινήτων: Προσέξτε πριν επενδύσετε
Αφιέρωμα: 70η Διεθνής Έκθεση Θεσσαλονίκης
Εμπορεύματα: Διεθνείς Αγορές Εμπορευμάτων - Ανασκόπηση Αυγούστου 2005
¶ρθρο: Κύπρος: Αξιολογώντας τα αποτελέσματα των τραπεζών
Θέματα: ΔΗΜΟΣ ΑΘΗΝΑΙΩΝ: Υψυλή αξιολόγηση από τη Moody’s

 Όροι και προϋποθέσεις του site