Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Older Conferences

Δείτε τον απολογισμό του συνεδρίου

Δείτε τον απολογισμό του συνεδρίου

Δείτε τον απολογισμό του Συνεδρίου

Δείτε τον απολογισμό του Συνεδρίου

More ...

 


Σεπτέμβριος 2013-τ.395                              


ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΟΣ ΚΛΑΔΟΣ
Η ΑΥΤΟΘΕΡΑΠΕΙΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ


Η διεύρυνση του καταλόγου των Μη Συνταγογραφούμενων Φαρμάκων σε συνδυασμό με την απελευθέρωση στο καθεστώς τιμολόγησης τους μπορεί να έχει σημαντικά οφέλη για το σύστημα κοινωνικής ασφάλισης στη χώρα μας αλλά και την ελληνική οικονομία γενικότερα.


Στο συμπέρασμα αυτό κατέληξε η μελέτη τίτλο: «Η αυτοθεραπεία στην Ελλάδα και την Ευρώπη», που εκπόνησε ομάδα ερευνητών της Εθνικής Σχολής Δημόσιας Υγείας, με επικεφαλής τον καθηγητή κ. Νίκο Μανιαδάκη. Σκοπός της ήταν να αναδείξει τα πλεονεκτήματα και την ωφέλεια της αυτοθεραπείας και της χρήσης των μη συνταγογραφούμενων φαρμάκων για το συστημα υγείας και κονωνικής ασφάλισης.
Ειδικότερα, η σταδιακή απελευθέρωση της διατίμησης των ΜΗ.ΣΥ.ΦΑ. σε συνδυασμό με τη διεύρυνση της λίστας φαρμάκων στην κατηγορία αυτή θα απελευθερώσει παραγωγικές επενδύσεις από τον κλάδο των ΜΗ.ΣΥ.ΦΑ. διπλασιάζοντας το μέγεθος της αγοράς από τα 260 εκατ. ευρώ σήμερα σε πλέον των 462 εκατ. ευρώ το 2017. Η εισαγωγή νέων φαρμάκων στην αγορά θα επιτρέψει να:
• Δοθούν κίνητρα για αναβάθμιση και ενίσχυση της εγχώριας παραγωγής ΜΗ.ΣΥ.ΦΑ.
• Δημιουργηθούν νέες θέσεις εργασίας
• Αποσυμφορηθεί το Εθνικό Σύστημα Υγείας
• Μείωση δαπάνης των ασφαλιστικών ταμείων
• Ενισχυθούν τα δημόσια έσοδα
• Υπερδιπλασιαστεί η διαφημιστική δαπάνη των ΜΗ.ΣΥ.ΦΑ. στα ΜΜΕ


Η ΜΕΛΕΤΗ
Η αυτοθεραπεία, είναι η αντιμετώπιση των κοινών προβλημάτων υγείας με φάρμακα, ειδικά σχεδιασμένα και χαρακτηρισμένα για χρήση χωρίς ιατρική επίβλεψη, τα οποία έχουν προηγουμένως εγκριθεί, ως ασφαλή και αποτελεσματικά, για τη συγκεκριμένη χρήση.
Τα φάρμακα για την αυτοθεραπεία, αποκαλούνται «μη συνταγογραφούμενα» και είναι διαθέσιμα χωρίς συνταγή γιατρού από τα φαρμακεία. Σε ορισμένες χώρες, τα μη συνταγογραφούμενα φάρμακα είναι επίσης διαθέσιμα στα σούπερ μάρκετ και άλλα καταστήματα.
Η αυτοθεραπεία, με μη συνταγογραφούμενα φάρμακα, πολλές φορές αναφέρεται και ως «υπεύθυνη αυτοθεραπεία», για να είναι εφικτή η διάκριση από την πρακτική της αγοράς και χρησιμοποίησης ενός συνταγογραφούμενου φαρμάκου, χωρίς συνταγή γιατρού. Αυτό είναι «ανεύθυνη (και ενδεχομένως επικίνδυνη) «αυτο-συνταγή» και δεν έχει θέση στην αυτοφροντίδα ή στην (υπεύθυνη) αυτοθεραπεία.
Τα προϊόντα, που χρησιμοποιούνται στην αυτοθεραπεία, θα πρέπει να συνοδεύονται με επαρκείς πληροφορίες, σχετικά με το πώς πρέπει να ληφθούν ή να χρησιμοποιηθούν, με τις συνέπειες και τις πιθανές παρενέργειες τους, με το πώς οι παρενέργειες θα πρέπει να παρακολουθούνται, με τις πιθανές αλληλεπιδράσεις με άλλα φάρμακα, με τις προφυλάξεις και τις προειδοποιήσεις, με την ενδεδειγμένη διάρκεια της χρήσης τους και με το πότε πρέπει ο ασθενής να αναζητήσει συμβουλές από ένα επαγγελματία υγείας.


Η αυτό-φροντίδα, ορίζεται ως η φροντίδα που λαμβάνεται από τα ίδια τα άτομα προς τη δική τους υγεία και ευεξία, συμπεριλαμβανομένης της φροντίδας που παρέχουν στα μέλη της οικογενείας τους και τρίτους. Στην πράξη, η αυτοφροντίδα περιλαμβάνει όλες εκείνες τις δράσεις, που οι άνθρωποι υλοποιούν, προκειμένου να μπορέσουν να παραμείνουν σε φόρμα, να διατηρήσουν την καλή φυσική και ψυχική τους υγεία, να ικανοποιήσουν τις κοινωνικές και ψυχολογικές τους ανάγκες, να προλάβουν περιττούς κινδύνους για την υγεία τους, να φροντίσουν και αυτοθεραπεύσουν ασθένειες ήσσονος σημασίας και να διατηρήσουν την υγεία και την ευημερία τους σε καλή κατάσταση, μετά από μια οξεία ασθένεια ή έξοδο από νοσοκομείο.


Η αύξηση της αυτόφροντίδας και της αυτόθεραπείας, τα τελευταία χρόνια, οφείλεται σε διάφορους παράγοντες. Τέτοιοι παράγοντες είναι, οι κοινωνικο-οικονομικοί, η αλλαγή του τρόπου ζωής, η ευκολότερη πρόσβαση σε φάρμακα, η έμφαση στην αντιμετώπιση των χρόνιων ασθενειών και στην αποκατάσταση, η βελτίωση της δημόσιας υγείας και των περιβαλλοντικών παραγόντων, η αλλαγή των δημογραφικών και επιδημιολογικών δεδομένων και οι μεταρρυθμίσεις στον τομέα της Υγείας.
Στο σημείο αυτό, πρέπει να αναφερθεί ότι πολλές έρευνες και μελέτες που έχουν διενεργηθεί από ειδικούς, έχουν δείξει ότι έως το 70% με 80% ορισμένων παθήσεων δύναται να αντιμετωπιστεί μέσω της αυτο-φροντίδας, χωρίς την παρέμβαση του ιατρού και μάλιστα πολλοί ειδικοί τονίζουν την σημαντική συμβολή, που μπορεί να έχει στην πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας. Η σωστή χρήση της αυτοφροντίδας (μέσω των μη συνταγογραφούμενων φαρμάκων) δύναται να βοηθήσει, τόσο τους ασθενείς, όσο και το σύνολο του συστήματος υγείας και ασφάλισης.
Η αυτοφροντίδα και η αυτοθεραπεία, περιλαμβάνουν ένα μεγάλο εύρος δράσεων που λαμβάνουν οι ασθενείς, προκειμένου να μπορέσουν να διαχειριστούν καλύτερα την υγείας τους. Οι φαρμακοποιοί, είναι οι επαγγελματίες, που διαδραματίζουν ένα πολύ σημαντικό ρόλο στην καθοδήγηση του ασθενούς, στα πλαίσια την αυτό-φροντίδας και της αυτό-θεραπείας. Η αποτελεσματική επικοινωνία μεταξύ φαρμακοποιού και ασθενή, καθώς και η λεπτομερής αξιολόγηση του προβλήματος από την πλευρά του φαρμακοποιού, είναι ζωτικής σημασίας.
Οι φαρμακοποιοί ουσιαστικά αποτελούν τους συμβούλους των ασθενών και υποκαθιστούν, εν μέρει, τους ιατρούς στα συγκεκριμένα πλαίσια. Από τα παραπάνω γίνεται κατανοητό, ότι ο φαρμακοποιός διαδραματίζει κορυφαίο ρόλο στην αυτοφροντίδα και στην αυτοθεραπεία, αφού δρά ως πληροφοριοδότης, ως προμηθευτής φαρμάκων, ως εκπαιδευτής και επόπτης, ως συνεργάτης και ως προαγωγός υγείας.
ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΑΠΟΤΙΜΗΣΗ
Στην μελέτη αναπτύχθηκε ένα μοντέλο αποτίμησης των επιπτώσεων μια ενδεχόμενης διεύρυνσης της λίστας των ΜΗΣΥΦΑ. Στο μοντέλο, προβλέπονται 3 σενάρια διεύρυνσης της λίστας, που δύναται να υλοποιηθούν μέσω μεταφοράς φαρμάκων από την αρνητική και την θετική λίστα, προς τη λίστα των μη συνταγογραφούμενων, ώστε αυτή να εναρμονιστεί με τις αντίστοιχες στις Ευρωπαϊκές χώρες. Τα σενάρια που εξετάζονται στη μελέτη είναι τα εξής:
• Σενάριο 1: Το συγκεκριμένο σενάριο βασίστηκε σε αντίστοιχες μελέτες που έχουν δημοσιευθεί για την περίπτωση άλλων χωρών, σχετικά με τη μεταφορά φαρμάκων υπέρ της λίστας των μη συνταγογραφούμενων φαρμάκων. Με βάση της μελέτες που έχουν παρουσιαστεί στην βιβλιογραφία, υιοθετείται ένα σενάριο μεταφοράς του 50% της λίστας των φαρμάκων της αρνητικής λίστας και του 5% εκείνων της θετικής λίστας.
• Σενάριο 2: Για το συγκεκριμένο σενάριο, ζητήθηκε η συνδρομή ειδικού εμπειρογνώμονα (Καθηγητής Φαρμακολογίας ΑΠΘ Δημήτρης Κούβελας). Στο σενάριο αυτό, τα φάρμακα που δύναται να μεταφερθούν στη λίστα των μη συνταγογραφούμενων φαρμάκων, προκύπτουν ύστερα από ενδελεχή αξιολόγηση όλων των φαρμάκων που περιέχονται στην αρνητική και τη θετική λίστα, καθώς και των κριτηρίων ένταξης σε αυτές. Τα φάρμακα εξετάστηκαν ένα προς ένα, σύμφωνα με τα κριτήρια ένταξης στη λίστα των μη συνταγογραφούμενων φαρμάκων διεθνώς. Ύστερα από πρόταση του ειδικού εμπειρογνώμονα και συσχέτιση με τις πωλήσεις των φαρμάκων αυτών, το 2011 διαπιστώθηκε ότι δύναται να μεταφερθεί το 57% των φαρμάκων της αρνητικής λίστας και το 2,3% των φαρμάκων της θετικής λίστας, στη λίστα των μη συνταγογραφούμενων φαρμάκων.
• Σενάριο 3: Το σενάριο αυτό βασίζεται στις Ευρωπαϊκές λίστες των μη συνταγογραφούμενων φαρμάκων, οι οποίες παρουσιάζονται σε σχετικό παράρτημα . Πιο συγκεκριμένα, στο σενάριο αυτό έγινε αξιολόγηση της λίστας των μη συνταγογραφούμενων φαρμάκων σε 24 χώρες στην Ευρώπη (Αυστρία, Βέλγιο, Δανία, Φιλανδία, Γαλλία, Γερμανία, Ελλάδα, Ιρλανδία, Ιταλία, Ολλανδία, Πορτογαλία, Ισπανία, Σουηδία, Ην. Βασίλειο, Βουλγαρία, Κροατία, Τσεχία, Ουγγαρία, Λιθουανία, Νορβηγία, Πολωνία, Σλοβακία, Σλοβενία και Ελβετία) και κατασκευάστηκε ένας αλγόριθμος, ο οποίος ανεδείκνυε τα φάρμακα, τα οποία μπορούσαν να μεταφερθούν από τη θετικά και την αρνητική λίστα προς τη λίστα των μη συνταγογραφούμενων φαρμάκων. Συγκεκριμένα, ένα φάρμακο θεωρήθηκε ότι δύναται να μεταφερθεί στην λίστα των ΜΗΣΥΦΑ στην χώρα μας, εφόσον ήταν ΜΗΣΥΦΑ σε τουλάχιστον 7 άλλες Ευρωπαϊκές χώρες από τις άνω 24 που αποτέλεσαν το δείγμα ανάλυσης. δηλαδή περίπου στο ένα τρίτο.


 


 



ΞΕΧΩΡΙΣΤΟ
ΤΙΜΟΛΟΓΗΣΗ ΚΑΙ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΗ ΤΩΝ ΜΗΣΥΦΑ


Κύριο συμπέρασμα ότι, η πλειονότητα των χωρών ακολουθούν ένα ελεύθερο σύστημα τιμολόγησης των μη συνταγογραφούμενων φαρμακευτικών σκευασμάτων, με ελάχιστες χώρες να επιλέγουν κρατική παρέμβαση στην τιμολόγηση των ΜΗΣΥΦΑ.
Παρατηρείται μια σχεδόν καθολική επιλογή, αφού οι 21 από τις 23 χωρών που αποτελούν το δείγμα της παρούσας έρευνας, επιτρέπουν στην αγορά των ΜΗΣΥΦΑ να αυτοκαθορίζεται και να αυτορυθμίζεται μέσα από τους μηχανισμούς του ανταγωνισμού.
Επιλέγουν δηλαδή να μην ασκήσουν αυστηρή και παρεμβατική τιμολογιακή πολιτική με τον καθορισμό της τιμής των ΜΗΣΥΦΑ, αλλά να ασκούν μόνο προληπτικούς ελέγχους στο πλαίσιο διασφάλισης της Δημόσιας Υγείας. Εξαίρεση της γενικότερης αυτής τάσης, αποτελεί η Ελλάδα, η οποία είναι μια εκ των 2 χωρών που εξετάστηκαν και που ρυθμίζουν κρατικά τις τιμές των ΜΗΣΥΦΑ ασκώντας ουσιαστικά έντονο κρατικό παρεμβατισμό.
Ακόμη, η λίστα των ΜΗΣΥΦΑ στην Ελλάδα είναι μικρότερη σε σχέση με άλλες ώρες, πολλά συνταγογραφούμενα φάρμακα στην χώρα μας (Rx) είναι ΟTC σε πολλές άλλες χώρες και συνεπώς η σχετική λίστα με τα ΜΗΥΣΦΑ δύναται να διευρυνθεί σημαντικά. Ας δούμε τι ισχύει σε άλλες χώρες:
• Κατηγοριοποίηση φαρμάκων
Το σύνολο των Ευρωπαϊκών χωρών, έχουν πρόσφατα τροποποιήσει την εθνική τους νομοθεσία για να την εναρμονίσουν με μια σειρά από Ευρωπαϊκές οδηγίες. Οι οδηγίες αυτές, καλύπτουν θέματα που αγγίζουν κάθε πτυχή σχεδόν της αγοράς του φαρμάκου και συνεπακόλουθα τα ΜΗΣΥΦΑ. Μια εξ’ αυτών, αποτελεί και η κατηγοριοποίηση των φαρμακευτικών προϊόντων.
Η κατηγοριοποίηση αυτή, προσδιορίζεται με σαφήνεια στην Ευρωπαϊκή οδηγία 2001/83/CE. Η οδηγία αυτή, έχει δομήσει την κατάταξη των φαρμακευτικών προϊόντων, με βάση τη δυνατότητα προμήθειάς τους από τους καταναλωτές. Η κατηγοριοποίηση αυτή δημιουργεί δυο βασικές ομάδες προϊόντων και αφορούν τα φάρμακα, που χορηγούνται μόνο μετά από ιατρική συνταγογράφηση και τα φάρμακα, που μπορούν να διατεθούν χωρίς να είναι απαραίτητη η ιατρική συνταγογράφηση.
Στηριζόμενοι πάνω σε αυτές τις δυο βασικές ομάδες προϊόντων, η ίδια οδηγία (2001/83/CE) προσδιορίζει παράλληλα και υποκατηγορίες με τα αντίστοιχα κριτήρια τους, οι οποίες όμως δεν ενσωματώνονται στην νομοθεσία από το σύνολο των υπό εξέταση χωρών. Οι υποκατηγορίες αυτές, αφορούν τα φάρμακα που χορηγούνται με ιατρική συνταγή που δύναται να είναι ανανεώσιμη η όχι, τα φάρμακα που χορηγούνται με ειδική ιατρική συνταγή και τα φάρμακα που χορηγούνται με περιορισμένη ιατρική συνταγή και που προσδιορίζονται να χρησιμοποιηθούν σε ειδικευμένο περιβάλλον. Κάθε φαρμακευτικό σκεύασμα, που δεν εμπίπτει στις ανωτέρω κατηγορίες φαρμάκων, κατηγοριοποιείται ως μη συνταγογραφούμενο φαρμακευτικό προϊόν και μπορεί να το προμηθευτεί ο καταναλωτής ελεύθερα, με δική του βούληση από τα φαρμακεία ή τα αντίστοιχα σημεία πώλησης.
• Τιμολόγηση φαρμάκων
Κάθε χώρα, από αυτές που εξετάστηκαν στην παρούσα μελέτη, διαθέτει τα δικά της ιδιαίτερα χαρακτηριστικά αναφορικά με την τιμολόγηση των φαρμάκων. Οι διαφορές σε πολιτισμικό, κοινωνικό, οικονομικό και γεωγραφικό επίπεδο, διαμόρφωσαν σε κάθε χώρα, σε βάθος χρόνου μια ιδιαίτερη σύνθεση κανόνων και πολιτικών γύρω από τον τομέα του φαρμάκου. Οι πολιτικές αυτές, στον τομέα της τιμολόγησης, οδηγούν αναπόφευκτα την κάθε χώρα να διαμορφώνει τις δικές της τιμές για τα φαρμακευτικά σκευάσματα που διατίθενται στην αγορά της. Παρά τις διαφοροποιήσεις αυτές υπάρχουν και γενικές ομοιότητες στις διαδικασίες που ακολουθούνται στην διαδικασία της τιμολόγησης. Τα συνταγογραφούμενα φάρμακα συνήθως τιμολογούνται με βάση το εξωτερικό σύστημα τιμών αναφοράς. Στην βάση αυτού, οι τιμές άλλων χωρών συνθέτονται μαθηματικά προκειμένου να εκτιμηθεί η τιμή του φαρμάκου σε μια συγκεκριμένη χώρα. Ο προσδιορισμός των χωρών αναφοράς είναι ίσως η πιο σημαντική παράμετρος του συγκεκριμένου συστήματος, καθότι έμμεσα καθορίζει το ύψος της τιμής. Σε ορισμένες περιπτώσεις, η τιμολόγηση του φαρμακευτικού προϊόντος, είναι μια διαδικασία διαπραγμάτευσης μεταξύ κρατικών φορέων της εκάστοτε χώρας και των εταιρειών εισαγωγής ή παραγωγής. Η διαπραγμάτευση βασίζεται σε κλινικά, οικονομικά, επιδημιολογικά και άλλα συναφή στοιχεία. Τα γενόσημα και τα ΜΗΣΥΦΑ φάρμακα αποτελούν ειδικές περιπτώσεις. Τα γενόσημα συνήθως τιμολογούνται στην βάση των πρωτοτύπων και η τιμή τους ορίζεται ως ποσοστό της τιμής των πρωτοτύπων συνταγογραφούμενων φαρμάκων. Όπως υποδεικνύει η ανασκόπηση μας, τα ΜΗΣΥΦΑ καθολικά σχεδόν έχουν ελεύθερες τιμές στις περισσότερες Ευρωπαϊκές χώρες που μελετήθηκαν.
• Αποζημίωση φαρμάκων
Κάθε χώρα διαθέτει τα δικά της ιδιαίτερα χαρακτηριστικά και στον τομέα της αποζημίωσης, αλλά παράλληλα όμως ,το σύνολο των χωρών παρουσιάζει καποιες γενικές ομοιότητες. Οι ομοιότητες αυτές εντοπίζονται, κατά κύριο λόγο, στις μεθόδους που ακολουθεί η κάθε χώρα, προκειμένου να αποζημιώσει ένα φαρμακευτικό σκεύασμα. Το συνηθέστερο σύστημα αποζημίωσης συνταγογραφούμενων φαρμάκων είναι το σύστημα εσωτερικών τιμών αναφοράς, που χρησιμοποιείται ευρέως στις περισσότερες πλέον χώρες της Ευρώπης. Στα πλαίσια αυτά, καθορίζεται μια τιμή αποζημίωσης, κοινή για μια ομάδα ομοειδών προϊόντων που ανήκουν στην ίδια θεραπευτική ή φαρμακευτική κατηγορία ή ένδειξη. Η τιμή αυτή ορίζεται με διάφορους μαθηματικούς τύπους και μεθοδολογίες και δύναται να ισχύει για όλα τα συνταγογραφούμενα φάρμακα, πρωτότυπα και γενόσημα ή μόνο για τα πρώτα. Συνήθως τα φάρμακα, τα οποία αποζημιώνονται, συμπεριλαμβάνονται στην θετική λίστα, ενώ εκείνα τα οποία δεν αποζημιώνονται από την κοινωνική ασφάλιση δεν συμπεριλαμβάνονται σε αυτήν ή συμπεριλαμβάνονται στην αρνητική λίστα, αλλά εξακολουθούν να απαιτούν συνταγογράφηση. Τέλος στην λίστα των ΜΗΣΥΦΑ, συμπεριλαμβάνονται κατά κύριο λόγο φάρμακα που ούτε απαιτούν συνταγογράφηση ούτε αποζημίωση από την κοινωνική ασφάλιση και καλύπτονται στο σύνολο τους από ίδιες πληρωμές των ασθενών.
• Προώθηση φαρμάκων
Το σύνολο σχεδόν των χωρών που εξετάζει η παρούσα μελέτη, ενσωμάτωσαν στην νομοθεσία τους την ευρωπαϊκή οδηγία 2001/83/CE, του ευρωπαϊκού κοινοβουλίου και του συμβουλίου της 6ης Νοεμβρίου 2001, περί κοινοτικού κώδικα για τα φάρμακα που προορίζονται για ανθρώπινη χρήση. H οδηγία αυτή, ορίζει στο άρθρο 86, ότι προώθηση φαρμακευτικού προϊόντος, νοείται οποιαδήποτε μορφή παροχής πληροφοριών για προσέλκυση πελατείας, πρόβλεψης ή προτροπής, που αποσκοπεί στην προώθηση της χορήγησης συνταγών, της προμήθειας, της πώλησης ή της κατανάλωσης φαρμάκων, περιλαμβάνει ιδίως τη διαφήμιση των φαρμάκων που απευθύνεται στο κοινό, τη διαφήμιση των φαρμάκων που απευθύνεται στα άτομα, που είναι εξουσιοδοτημένα να χορηγούν τις σχετικές συνταγές ή να προμηθεύουν τα φάρμακα, την επίσκεψη ιατρικών επισκεπτών σε άτομα που είναι εξουσιοδοτημένα να χορηγούν ιατρικές συνταγές ή να προμηθεύουν φάρμακα, την προμήθεια δειγμάτων, την προτροπή για τη διάθεση φαρμάκων ή τη χορήγηση των σχετικών ιατρικών συνταγών, μέσω της παροχής, της προσφοράς ή της υπόσχεσης πλεονεκτημάτων, χρηματικών ή εις είδος, εκτός αν η πραγματική αξία τους είναι ελάχιστη, τη χορηγία συναντήσεων εμπορικής προώθησης, στις οποίες παρίστανται άτομα εξουσιοδοτημένα να διαθέτουν φάρμακα ή να χορηγούν τις σχετικές συνταγές, και τη χορηγία επιστημονικών συνεδρίων, στα οποία συμμετέχουν πρόσωπα, τα οποία είναι εξουσιοδοτημένα να χορηγούν συνταγές ή να προμηθεύουν φάρμακα, ιδίως δε η κάλυψη των εξόδων ταξιδιού και διαμονής των μετεχόντων.
Η ίδια οδηγία (2001/83 CE), στη συνέχεια προσδιορίζει στο άρθρο 88 τους βασικούς κανόνες προώθησης φαρμακευτικών προϊόντων. Πιο συγκεκριμένα αναφέρει ότι : τα κράτη μέλη απαγορεύουν την απευθυνόμενη στο κοινό διαφήμιση φαρμάκων που μπορούν να χορηγηθούν μόνο με ιατρική συνταγή σύμφωνα με τον Τίτλο VI, που περιέχουν ψυχοτρόπες ή ναρκωτικές ουσίες, κατά την έννοια των Διεθνών Συμβάσεων, όπως οι Συμβάσεις των Ηνωμένων Εθνών του 1961 και του 1971. Τα φάρμακα τα οποία, λόγω της σύνθεσης και του σκοπού τους, έχουν προβλεφθεί και σχεδιασθεί για να χρησιμοποιούνται, χωρίς την παρέμβαση ιατρού για τη διάγνωση, την αναγραφή σε συνταγή ή την επίβλεψη της θεραπείας, μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο διαφήμισης, που απευθύνεται στο κοινό εν ανάγκη με τη συμβολή του φαρμακοποιού. Ωστόσο, τα κράτη μέλη της ΕΕ δύνανται να απαγορεύουν στο έδαφός τους την απευθυνόμενη στο κοινό διαφήμιση φαρμάκων. Η απαγόρευση δεν εφαρμόζεται στις εκστρατείες εμβολιασμού που διενεργούνται από τον κλάδο και που είναι εγκεκριμένες από τις αρμόδιες αρχές των κρατών μελών. Τέλος, τα κράτη μέλη απαγορεύουν την άμεση διάθεση φαρμάκων στο κοινό, για λόγους προώθησής τους από τις φαρμακοβιομηχανίες.
Με τον τρόπο αυτό, η ευρωπαϊκή ένωση καθιέρωσε ένα ενιαίο πλαίσιο, μέσα στο οποίο μπορούν να δημιουργηθούν κοινές συνθήκες προώθησης, καθώς και τα φαρμακευτικά προϊόντα, τα οποία μπορούν να ενταχτούν σε αυτό. Στόχος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ήταν, να καθοριστεί ένα κοινό πλαίσιο, το οποίο θα προασπίζει την δημόσια υγεία, αποτρέποντας παράλληλα, πρακτικές που μπορούν να δημιουργήσουν αθέμιτα στοιχεία ανταγωνισμού, μεταξύ μονάδων ή χωρών που εμπορεύονται ή δίνουν έμφαση στην προαγωγή της εμπορίας του φαρμάκου.


 


«ΤΖΙΡΟΣ» 150 ΕΚΑΤ.



• Τα ΜΗΣΥΦΑ είναι σήμερα 1.284 σκευάσματα 115 διαφορετικών δραστικών ουσιών, διαφορετικών φαρμακοτεχνικών μορφών και αλάτων, καθώς και συνδυασμών τους.
• Το 2012 παρουσίασαν συνολικές πωλήσεις περίπου 145 εκατομ. ευρώ (5% της συνολικής φαρμακευτικής δαπάνης με μέση λιανική τιμή κατά προσέγγιση 1,70 ευρώ/τεμάχιο, μία από τις οικονομικότερες διεθνώς.
• Από τη δαπάνη, αυτή το 67,23% αφορά τις εταιρίες παραγωγής, το 4,87% τις φαρμακαποθήκες και το 23,53% τα φαρμακεία. Τα φάρμακα αυτά αποδίδουν έσοδα περίπου 5,53 εκατ. ευρώ ετησίως σε Φ.Π.Α. στο Δημόσιο.
• Ο μέσος όρος αγοράς τους είναι 2,5 ευρώ, ενώ ο τζίρος είναι εξαιρετικά υψηλός, καθώς καταλαμβάνουν περίπου το 5% της συνολικής αξίας των φαρμάκων που πωλούνται στην ελληνική αγορά και το 20%-22% σε αριθμό τεμαχίων.
• Στην Ελλάδα τα ΜΗΣΥΦΑ χορηγούνται αποκλειστικά από τα Φαρμακεία, στο πρότυπο και άλλων 13 χωρών της Ευρώπης, μεταξύ αυτών η Γερμανία, η Γαλλία, η Ισπανία, το Βέλγιο, η Αυστρία.
• Φέρουν ταινία αναγνώρισης όμοια με αυτή των φαρμάκων (κουπόνι πράσινου χρώματος για ΜΗΣΥΦΑ), έτσι ώστε να διευκολύνεται η ιχνηλασιμότητά τους, να αποθαρρύνεται η επιπόλαιη χρήση τους από το κοινό και να διασφαλίζεται η συστημική ενσωμάτωσή τους στη λήψη ιστορικού ασθενούς από τους θεράποντες ιατρούς, για λόγους προστασίας της Δημόσιας Υγείας και καταπολέμησης της πολυφαρμακίας.
• Τα ΜΗΣΥΦΑ στα 24 από τα 27 κράτη-μέλη της ΕΕ πωλούνται με τιμή ελεύθερα καθοριζόμενη από το παρασκευαστή. Ως εκ τούτου, είναι σχεδόν αδύνατον να ευρεθούν τιμές πώλησης τους σε επίσημα price lists. Επομένως, το υπάρχον σύστημα τιμολόγησης φαρμάκων στη χώρα μας δεν εξυπηρετεί τα ΜΗΣΥΦΑ.
• Για λόγους διαφάνειας και ορθής τιμολόγησης που δεν θα προβληματίζει ούτε τις αρχές ούτε τις εταιρείες, οι τιμές πώλησης των ΜΗΣΥΦΑ είναι σκόπιμο να καθορίζονται ελεύθερα από τον παρασκευαστή. Με αυτόν τον τρόπο, η χώρα μας θα ευθυγραμμιστεί με την πρακτική τις πλειοψηφίας των κρατών της Ε.Ε


 


 

  Περιεχόμενα
ΕΝ ΑΡΧΗ
ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ
ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΟ
ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΑΓΟΡΕΣ
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ANDREY POPEL
ΑΓΟΡΑ ΤΗΛΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΩΝ
78Η ΔΕΘ
ΑΓΟΡΑ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗΣ
DIGITAL BANKING MONEY CONFERENCE 2013
ΟΙ ΤΟΠ 500 ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ
ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΑΓΟΡΑ
ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΟΣ ΚΛΑΔΟΣ
ΠΑΠΑΣΤΡΑΤΟΣ
ΣΤΑ ΕΝΔΟΤΕΡΑ ΤΟΥ Χ.Α.
ΝΕΑ ΤΗΣ ΑΓΟΡΑΣ
ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ
ΔΙΑ ΤΑΥΤΑ
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ ΣΕ ΜΟΡΦΗ EBOOK

 Όροι και προϋποθέσεις του site