Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Older Conferences

Δείτε τον απολογισμό του συνεδρίου

Δείτε τον απολογισμό του συνεδρίου

Δείτε τον απολογισμό του Συνεδρίου

Δείτε τον απολογισμό του Συνεδρίου

More ...

 


Ιούλιος-Αύγουστος 2014-τ.404                              

ΠΑΝΟΣ ΨΩΜΑΣ




QUALCO NEW PRODUCTS AND SERVICES SENIOR EXECUTIVE




-Μια ολιστική προσέγγιση στο θέμα της διαχείρισης των μη εξυπηρετούμενων δανείων




-Ο οικονομικός και κοινωνικός αντίκτυπος της κρίσης χρέους 




Οι εξελίξεις στην χώρα μας τα τελευταία χρόνια, απέδειξαν με τον πιο εμφατικό τρόπο την ισχυρή σχέση κράτους – χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων.  Έχουν αναπτυχθεί αρκετές οικονομικές προσεγγίσεις που αναπαριστούν και προσδιορίζουν με τον πλέον πειστικό τρόπο πως τα αυξανόμενα επίπεδα δημόσιου χρέους οδηγούν νομοτελειακά στην λήψη επιπρόσθετων, επώδυνων μέτρων δημοσιονομικής προσαρμογής, στην μείωση του διαθέσιμου εισοδήματος των πολιτών, στην περαιτέρω επιδείνωση των επιχειρηματικών συνθηκών, στην αύξηση των επιτοκίων δανεισμού, στην αύξηση της ανεργίας, στην αναποτελεσματικότητα των μέτρων κεντρικής παρέμβασης, και τελικά σε μια βαθύτερη κρίση του Τραπεζικού συστήματος, όπου επιχειρήσεις και ιδιώτες αδυνατούν να ανταπεξέλθουν στις υποχρεώσεις τους. Η δυναμική αυτή σχέση, όπως περιγράφεται ανωτέρω, έχει επικρατήσει να αναφέρεται ως negative feedback loop, και στο επίπεδο της οικονομίας, προσομοιάζει με ένα καθοδικό σπιράλ, όπου η ύφεση γεννάει ύφεση.

Είναι γεγονός ότι η τρέχουσα κρίση χρέους έχει τελείως αλλάξει το τοπίο στο εγχώριο Τραπεζικό σύστημα. Προτού αβίαστα κρίνει κάποιος ότι αυτό δεν αποτελεί πρόβλημα της κοινωνίας, αλλά μεμονωμένο θέμα των διοικήσεων των Τραπεζών και των μεγαλομετόχων τους, θα τον παροτρύναμε να το σκεφτεί εκ νέου… η σημαντικότητα της συνεισφοράς του ρόλου των Τραπεζών στην οικονομική ευημερία και ομαλή λειτουργία μια αναπτυγμένης κοινωνίας είναι αδιαμφισβήτητη.  Οι Τράπεζες είναι αυτές που λειτουργούν ως καταλύτης, και οδηγούν στην παραγωγική αξιοποίηση των καταθέσεων μέσω της διοχέτευσης τους στο επιχειρηματικό περιβάλλον για την δημιουργία νέου κεφαλαίου και θέσεων εργασίας. Με αφορμή τις σημερινές συνθήκες στην Ελλάδα, οι Τράπεζες δεν θα πρέπει να αποξενωθούν από την κοινωνία. Δεν πρέπει να θεωρήσουμε τα θέματα κεφαλαιακής επάρκειας και ρευστότητας που αντιμετωπίζουν ως μια κοινωνικά αδιάφορη κατάσταση, και ούτε πρέπει να υποτιμήσουμε το κοινωνικό ανταποδοτικό κίνητρο που θα προκύψει ως αποτέλεσμα της ισχυροποίησης τους. Προφανώς, υπάρχουν παραδείγματα όπου οι Τράπεζες στο παρελθόν δεν επιτέλεσαν άμεμπτα τον ρόλος τους αναφορικά με τις χρηματοδοτήσεις υγιών επιχειρήσεων και της οικονομίας εν γένει.  Παρά ταύτα, αποτελεί γεγονός ότι στην Ελλάδα οι Τράπεζες δεν αντιμετώπισαν προβλήματα λόγω παρακινδυνευμένων επενδύσεων τους σε εξωτικά προϊόντα παραγώγων ή μεγάλης έκθεσης τους σε θυγατρικές εξωτερικού και σε ομίλους επιχειρήσεων που πτώχευσαν. Οι Τράπεζες επλήγησαν επειδή το κράτος χρεοκόπησε στα μάτια του διεθνούς επενδυτικού κόσμου, και οι κρατικοί τίτλοι που είχαν στην κατοχή τους απώλεσαν πολύ μεγάλο μέρος της αξίας τους. Η απομείωση αυτή προκάλεσε μεγάλες ζημιές στον ισολογισμό τους, ζημιές που δεν ήταν σε θέση να διαχειριστούν, ενώ παράλληλα δεν ήταν εφικτός ο εκ νέου δανεισμός και η ανακεφαλαιοποίηση τους, καθώς κανείς δεν ήταν πρόθυμος να επενδύσει πια στην Ελλάδα.  

Ο κοινωνικός αντίκτυπος της κρίσης χρέους είναι εμφανής και βιώνεται με τον πιο σκληρό τρόπο στη καθημερινότητα μας. Στους αστέγους που συναντούμε πια στα πεζοδρόμια, στις ουρές για το επίδομα ανεργίας, στα κλειστά ρολά των επιχειρήσεων, στην πληθώρα των χώρων προς ενοικίαση, στις ουρές στα συσσίτια της εκκλησίας, στην ανυπαρξία της κτηματομεσιτικής αγοράς, στις αυτοκτονίες συνανθρώπων μας, και στο κύμα μετανάστευσης νέων επιστημόνων που εκτυλίσσεται τελευταία. Ο μεγαλύτερος και συνάμα υπαρκτός πια κίνδυνος όμως κρύβεται, όπως ο διάβολος, στις λεπτομέρειες, στο γεγονός ότι συνηθίσαμε πια σε όλα αυτά τα προβλήματα και στο ότι απεμπολήσαμε το πάθος μας για ένα καλύτερο μέλλον και εμφυτεύσαμε στα παιδιά μας την ιδέα ότι η ελπίδα δεν κατοικεί πια σε αυτό τον τόπο.

NΕΟΣ ΚΥΚΛΟΣ ΚΑΙ ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ

Αποτελεί μια ρεαλιστική προσέγγιση ότι το πρόσφατο μοντέλο ζωής, διαβίωσης και επιχειρηματικότητας, χρεοκόπησε μαζί με το κράτος κάποια χρόνια πριν. Γενικεύοντας το μοντέλο της κ. Kübler-Ross (αναφορικά με τα 5 στάδια του πένθους), σαν κοινωνία περάσαμε από τον κύκλο της άρνησης, στον θυμό, στην διαπραγμάτευση, στην απογοήτευση και στην αποδοχή. Στην οικονομία, όπως και στην ζωή, όταν ένας κύκλος κλείνει, τότε ο επόμενος ξεκινάει. Είναι πια καιρός να το συνειδητοποιήσουμε και να προσαρμοστούμε στα νέα δεδομένα.

Κάθε χώρα που πρεσβεύει και προστατεύει την ανεξαρτησία της, οικονομική και πολιτική, βασίζεται στον καίριο ρόλο που διαδραματίζουν οι Τράπεζες στην καθημερινότητα και στην οικονομία της. Οι Τράπεζες καλούνται σήμερα περισσότερο από ποτέ να αντιμετωπίσουν μια σειρά προκλήσεων και να διαχειριστούν αποτελεσματικά σημαντικούς κινδύνους, ενώ ταυτόχρονα θα πρέπει να εξακολουθήσουν να διαδραματίζουν καίριο ρόλο στη χρηματοδότηση και επανεκκίνηση της οικονομίας.

Τι στέκεται εμπόδιο σε αυτή την προσπάθεια επανάκαμψης; Το κρίσιμο ζήτημα που έχει προκύψει και κλονίζει τα θεμέλια του εγχώριου Τραπεζικού συστήματος και της οικονομίας μας, αποτελεί το υψηλό επίπεδο των μη εξυπηρετούμενων δανείων.

Οι τελευταίες εξελίξεις δείχνουν ότι τόσο η πολιτική ηγεσία, οι διεθνείς οργανισμοί εποπτείας, όσο και οι τραπεζικές διοικήσεις έχουν αξιολογήσει με την δέουσα σημασία την κρισιμότητα του συγκεκριμένου προβλήματος.  Με όσα διαδραματίζονται τελευταία, η επιτυχημένη αντιμετώπιση του φαινομένου φαίνεται ότι θα κρίνει και το μέλλον της χώρας μας. Πρέπει όμως να συνειδητοποιήσουμε ότι με τον αόριστο και απρόσωπο όρο «κόκκινα» ή μη εξυπηρετούμενα δάνεια, ουσιαστικά αναφερόμαστε σε ένα πολύ προσωποκεντρικό κοινωνικό πρόβλημα, το οποίο αφορά έναν πολύ μεγάλο αριθμό συνάνθρωπων μας, μικρομεσαίων επιχειρηματιών και ελεύθερων επαγγελματιών, την ραχοκοκαλιά της ελληνικής οικονομίας, που λόγω των συνθηκών δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν στις υποχρεώσεις τους. Υιοθετώντας αυτή την ερμηνεία, το πρόβλημα δεν θεωρείται πια οικονομικής φύσεως, αλλά πρωτίστως κοινωνικής.  Το διακύβευμα δεν είναι η σωτήρια των ισολογισμών των τραπεζών αλλά η ίδια μας η κοινωνία.

Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΤΡΑΠΕΖΩΝ 

Εστιάζοντας στο σήμερα και στο εγχώριο Τραπεζικό σύστημα, παρατηρούμε ότι στον οικονομικό τύπο γίνονται τελευταία εκτενείς αναφορές στις στρατηγικές αντιμετώπισης του προβλήματος της εκρηκτικής αύξησης των μη εξυπηρετούμενων δανείων.  Όλες αυτές οι αναφορές είναι ιδιαίτερα χρήσιμες για σκοπούς ενημέρωσης της κοινής γνώμης αλλά συνήθως προσεγγίζουν το θέμα από συγκεκριμένη οπτική γωνία κάθε φορά. Αυτό που απαιτείται όμως είναι να υιοθετηθεί μια ολιστική προσέγγιση αντιμετώπισης του προβλήματος των μη εξυπηρετούμενων δανείων, με γνώμονα την επανεκκίνηση της οικονομίας, την (ανα)χρηματοδότηση της υγιούς, εξωστρεφούς και καινοτόμας επιχειρηματικής προσπάθειας (new credit), την ισχυροποίηση των Τραπεζών, τόσο σε επίπεδο κεφαλαίων όσο και ισολογισμού (Balance Sheet Optimization) καθώς και τον περιορισμό του κοινωνικού κόστους.

Προτού όμως οι Τράπεζες ηγηθούν μιας στοχευμένης προσπάθειας επανεκκίνησης της οικονομίας, οφείλουν να λάβουν υπόψη τους τις τρέχουσες μακροοικονομικές συνθήκες, τους κινδύνους και τις προκλήσεις που καλούνται να αντιμετωπίσουν.  Σε αυτό το πλαίσιο, όπως προκύπτει, οι Τράπεζες έχουν θέσει και υιοθετήσει τις ακόλουθες στρατηγικές κατευθύνσεις:

• Nα εναρμονιστούν με τους αυστηρότερους κανόνες κανονιστικής συμμόρφωσης,

• Nα κερδίσουν εκ νέου την εμπιστοσύνη των θεσμικών επενδυτών ώστε να ισχυροποιηθούν κεφαλαιακά περαιτέρω,

• Nα ανεξαρτητοποιηθούν από τον σφικτό εναγκαλισμό της ΕΚΤ ως προς το θέμα της ρευστότητας, και να αποκτήσουν πρόσβαση στις χρηματαγορές

• Να επιστρέψουν στον δρόμο της ανάπτυξης και της κερδοφορίας

Προκειμένου να επιτευχθούν τα ανωτέρω, καθολικά το τρίπτυχο της στρατηγικής τους περιλαμβάνει: απομόχλευση του ενεργητικού (asset deleveraging), βελτίωση της ποιότητας του χαρτοφυλακίου και εσωτερική δημιουργία κεφαλαίου.

Το άμεσο αποτέλεσμα της χρηματοοικονομικής κρίσης, με την ταχύτητα και την σφοδρότητα που εκδηλώθηκε στην οικονομία της χώρας μας, έφερε στην επιφάνεια συστημικές αδυναμίες που επιβάλλουν την υιοθέτηση ενός διαφορετικού μοντέλου αξιολόγησης κινδύνου, διαχείρισης των καθυστερήσεων και (ανα)χρηματοδότησης κάθε επιχειρηματικής προσπάθειας.

Για αρκετά χρόνια οι Τράπεζες έδωσαν έμφαση σε νέες χορηγήσεις, περιθώρια επιτοκίων, νέα προϊόντα, καμπάνιες, και μερίδια αγοράς. Στη συνέχεια, στράφηκαν σε πελατοκεντρικά συστήματα, σε μια προσπάθεια να προσελκύσουν και να διακρατήσουν τους πιο εύπορους πελάτες στοχεύοντας σε σταυροειδείς (cross selling) πωλήσεις. Σήμερα, και για το άμεσο μέλλον, όλες οι προσπάθειες κατευθύνονται στην διαχείριση των καθυστερήσεων, στην υλοποίηση συστημάτων και την ανάπτυξη πελατοκεντρικών στρατηγικών που θα επιτρέπουν στην διοίκηση να λαμβάνει έγκαιρα αποφάσεις, να δημιουργεί ένα στοχευμένο σχέδιο δράσης προσαρμοσμένο στις τρέχουσες συνθήκες, και να μπορεί δυναμικά να το αναπροσαρμόζει με βάση τα αποτελέσματα του.

ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΕΣ ΕΠΙΛΟΓΕΣ

Στο γενικότερο πλαίσιο της προσπάθειας αποτελεσματικής διαχείρισης των μη εξυπηρετούμενων δανείων, οι Τράπεζες, συνεπικουρούμενες από την αυξανόμενη ωριμότητα της αγοράς, διαθέτουν στην φαρέτρα τους τις ακόλουθες στρατηγικές επιλογές. 

1. Αναδιαρθρώσεις δανείων:

Είναι γεγονός ότι από την αρχή της κρίσης, οι Τράπεζες προέβησαν σε εκτεταμένες και επαναλαμβανόμενες αναδιαρθρώσεις δανείων. Πιο συγκεκριμένα, η τυπική λύση που προτείνεται στον δανειολήπτη περιλαμβάνει επέκταση του χρονικού ορίζοντα αποπληρωμής και αντίστοιχη μείωση της τοκοχρεολυτικής δόσης.  Επιπρόσθετα, σε συγκεκριμένες περιπτώσεις με την σύμφωνη γνώμη του δανειολήπτη, οι Τράπεζες προχώρησαν και σε εγγραφές βαρών και εγγυήσεων.  Στον οικονομικό τύπο, αυτή η ευρέως διαδεδομένη πρακτική ονομάζεται γλαφυρά “Extend and Pretend”. Αναμφισβήτητα αποτελεί μια άμεση και εύκολα υλοποιήσιμη τακτική μαζικής διαχείρισης. Δυστυχώς όμως, οι τρέχουσες συνθήκες της αγοράς αμφισβητούν τις ωφέλειες αυτής της στρατηγικής, που κρίνεται αποτελεσματική όταν το πρόβλημα είναι μικρό, αλλά όχι όταν το ποσοστό των μη εξυπηρετούμενων δανείων έχει φτάσει σε επίπεδα 40% του ΑΕΠ.

2. Εσωτερικές εξειδικευμένες μονάδες καθυστερήσεων:

Η περιορισμένη αποτελεσματικότητα των εκτεταμένων αναδιαρθρώσεων, οδήγησε τις Τράπεζες στο επόμενο λογικό βήμα: στην δημιουργία νέων εσωτερικών ειδικών Μονάδων και Υπερδιευθύνσεων διαχείρισης καθυστερήσεων.  Αυτές οι νέες οργανωτικά μονάδες αποτελούν το τρέχον υπερόπλο των Τραπεζών στην μάχη των μη εξυπηρετούμενων δανείων.  Πρέπει να ειπωθεί ότι αυτή η εσωτερική αναδιοργάνωση των Τραπεζών κρίθηκε απαραίτητη με βάση τις συνθήκες της αγοράς και αποτελεί βήμα στην σωστή κατεύθυνση. Παρά ταύτα, ο τεράστιος όγκος των υποθέσεων προς διαχείριση, σε συνδυασμό με την απαράμιλλη ποικιλία που τις διακρίνει, με βάση τον τύπο αντισυμβαλλομένου, την διάρκεια, τον τύπο της χορήγησης, τον κλάδο οικονομίας, τις εγγυήσεις, τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά αποπληρωμής, κλπ, αυξάνει πολλαπλασιαστικά την πολυπλοκότητα του εγχειρήματος.  Με αυτά τα δεδομένα, η αξιοποίηση εξειδικευμένων συστημάτων διαχείρισης ληξιπρόθεσμων απαιτήσεων κρίνεται επιβεβλημένη για τον καθορισμό των βέλτιστων στρατηγικών ανά τμήμα του χαρτοφυλακίου, καθώς και της άμεσης υλοποίησης τους για την μεγιστοποίηση της απόδοσης και της αποτελεσματικότητας.    

3. Συν-διαχείριση και πωλήσεις χαρτοφυλακίων μη εξυπηρετούμενων δανείων:

Στην Ευρώπη, οι συνολικές πωλήσεις μη εξυπηρετούμενων δανείων το προηγούμενο έτος προσέγγισαν τα 60  δις - αυξημένες κατά 40% σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά - μια τάση που αναμένεται να συνεχιστεί αυξανόμενη.

Σημειώνεται ότι ως οικονομική συναλλαγή, μια ενδεχόμενη πώληση χαρτοφυλακίου αποτελεί μια στρατηγική απόφαση και συνάμα μια επιλογή αυξημένης πολυπλοκότητας, στην βάση της οποίας πρέπει να σταθμιστούν μια σειρά κρίσιμων παραμέτρων: οι προσδοκίες για την εξέλιξη των μακροοικονομικών συνθηκών, η ωριμότητα της αγοράς, η επιλογή του χαρτοφυλακίου προς πώληση, το ύψος τους τιμήματος, οι αντίστοιχες προβλέψεις που έχουν σχηματιστεί, οι εμπράγματες εγγυήσεις των αντίστοιχων δανείων, η ύπαρξη φορολογικών κινήτρων, ο οικονομικός αντίκτυπος της συναλλαγής στο επίπεδο της κερδοφορίας, στα σταθμισμένα στοιχεία του ενεργητικού (ως προς τον πιστωτικό κίνδυνο), και στον δείκτη κάλυψης των προβλέψεων, καθώς και το προσδοκώμενο όφελος από την πώληση, και η βελτίωση που θα επιφέρει στους αντίστοιχους δείκτες ρευστότητας και κεφαλαιακής επάρκειας. Επιπρόσθετα, πιο επιχειρησιακά θέματα θα πρέπει να ληφθούν υπόψη, όπως: ποιος θα είναι ο αντισυμβαλλόμενος, πως θα υλοποιηθεί η συναλλαγή (μέσω private placement ή δημοπρασίας), καθώς και αν τίθεται θέμα reputational risk για την Τράπεζα.  Σήμερα, για την διευκόλυνση τέτοιου τύπου συναλλαγών, έχουν δημιουργηθεί εξειδικευμένες εταιρείες που παρέχουν υπηρεσίες υψηλής προστιθέμενης αξίας, και μπορούν να εξυπηρετήσουν την αποτελεσματική διαχείριση αυτών των χαρτοφυλακίων μετά την πώληση.

Εναλλακτικά, οι Τράπεζες, τελευταία, φαίνεται να εξετάζουν όλο και πιο συχνά την στρατηγική επιλογή συν-διαχείρισης μέρους του χαρτοφυλακίου μη εξυπηρετούμενων δανείων τους, με στόχο την δημιουργία συνεργειών και την αξιοποίηση της τεχνογνωσίας, της διεθνούς εμπειρίας και της εξειδικευμένης γνώσης εταιρειών που δραστηριοποιούνται και επενδύουν στον συγκεκριμένο χώρο.

ΤΑ ΠΡΟΑΠΑΙΤΟΥΜΕΝΑ ΜΙΑΣ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΗΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ

Το ζήτημα της διαχείρισης των μη εξυπηρετούμενων δανείων (τα οποία ξεπερνούν το 32% του συνόλου των χορηγήσεων, χωρίς να προσμετρούνται οι αναδιαρθρώσεις δανείων) δεν περιορίζεται μόνο στην Ελληνική επικράτεια ως απόρροια της κρίσης χρέους που βιώσαμε, αλλά αποτελεί μια διεθνή πραγματικότητα. Σημειώνεται ότι λόγω της εκρηκτικής αύξησης που παρατηρείται τα τελευταία χρόνια, το σύνολο των μη εξυπηρετούμενων δανείων στην Ευρώπη προσεγγίζει το 1.2 τρις (από 500 δις το 2008), και αποτυπώνει την παγκοσμιοποίηση του φαινομένου.

Με βάση την διεθνή εμπειρία, και λαμβάνοντας υπόψη τις ιδιαίτερες συνθήκες της Ελληνικής αγοράς, δύναται να προσδιοριστούν οι συγκεκριμένοι πυλώνες ενός αποτελεσματικού πλαισίου διαχείρισης, προκειμένου να περιοριστεί ο οικονομικός και ο κοινωνικός αντίκτυπος της αύξησης των μη εξυπηρετούμενων δανείων, και σταδιακά να ξεκινήσει η αποκλιμάκωση του φαινομένου.  Πιο συγκεκριμένα:

1. Εξειδικευμένες λύσεις τεχνολογίας: 

Η συνδρομή της τεχνολογίας μέσω της υλοποίησης εξειδικευμένων συστημάτων διαχείρισης καθυστερήσεων είναι καταλυτική, επιτρέποντας την καθημερινή παρακολούθηση της εξέλιξης της ποιότητας των χαρτοφυλακίων, την εκτέλεση σεναρίων και την έγκαιρη εφαρμογή διορθωτικών ενεργειών.  

2. Τμηματοποίηση και στοχευμένες στρατηγικές διαχείρισης: 

Η εμπεριστατωμένη και σε βάθος ανάλυση και τμηματοποίηση των χαρτοφυλακίων σε καθυστέρηση επιτρέπει την ανίχνευση και τον εντοπισμό εκείνου του  πληθυσμού που συγκεντρώνει τις περισσότερες πιθανότητες να επιστρέψει σε ενήμερο καθεστώς.  Η διαφοροποίηση του πληθυσμού με βάση την επιθυμία / ικανότητα (willingness vs ability to pay) να αποπληρώσει τις υποχρεώσεις του, αποτελεί το πιο κρίσιμο στάδιο σε μια επιτυχημένη στρατηγική διαχείρισης.  Με βάση τα συμπεράσματα της ανάλυσης και της αντίστοιχης τμηματοποίησης του πληθυσμού-χαρτοφυλακίων, θα προσδιοριστούν και θα υιοθετηθούν εκείνες οι στρατηγικές που θα επιτρέψουν την μεγιστοποίηση της αποτελεσματικότητας.

3. Θεσμικό πλαίσιο:

Η υλοποίηση αλλαγών στον πτωχευτικό κώδικα και στην προπτωχευτική διαδικασία, σε συνδυασμό με την δημιουργία και υιοθέτηση ενός σύγχρονου θεσμικού πλαισίου, με έμφαση στην αποτελεσματικότητα και την ταχύτητα, που να επιτρέπει την ενιαία διαχείριση του συνόλου των ληξιπρόθεσμων απαιτήσεων, έτσι ώστε να αξιολογείται συνολικά η πραγματική δυνατότητα αποπληρωμής των χρεών, είναι βασική προϋπόθεση για την επιτυχία. Ο στόχος των αλλαγών θα πρέπει να εστιάζεται στην απλοποίηση και επιτάχυνση των νομικών διαδικασιών, πτώχευσης και εκκαθάρισης, καθώς και στην δημιουργία ενός πλαισίου εξωδικαστικών διαδικασιών. Η θέσπιση ενός Κώδικα Δεοντολογίας είναι σημαντική, όπως και η θέσπιση φορολογικών κινήτρων για τις Τράπεζες αναφορικά με τις εγγραφές ζημιών.  Ο υπέρτατος όμως στόχος της ύπαρξης ενός δίκαιου και ευέλικτου θεσμικού – νομοθετικού πλαισίου, θα πρέπει να είναι η προστασία του υπεύθυνου δανειολήπτη, ιδιώτη ή επιχειρηματία, που αντιμετωπίζει δυσκολίες να ανταπεξέλθει στις υποχρεώσεις του λόγω των συνθηκών της αγοράς και της έλλειψης ρευστότητας.

4. Διαδικασίες αξιολόγησης και πλάνο αναχρηματοδότησης:

Η ύπαρξη ενός θεσμικού πλαισίου όπως περιγράφηκε ανωτέρω θα πρέπει να συνδυαστεί και με ένα ευέλικτο και στοχευμένο πλάνο αναχρηματοδότησης της οικονομίας. Μέσω της εισαγωγής συγκεκριμένων δεικτών βιωσιμότητας, να είναι εφικτή η αξιολόγηση της οικονομικής κατάστασης μιας επιχείρησης και της ουσιαστικής δυνατότητας αποπληρωμής των χρεών που διαθέτει.  Εν συνεχεία, μέσω της θέσπισης μιας, προσαρμοσμένης στις σημερινής συνθήκες της ελληνικής αγοράς, «εργαλειόθηκης» ρυθμίσεων, θα πρέπει να καταρτίζονται ανά περίπτωση σχέδια αναδιάρθρωσης μιας επιχείρησης και εξεύρεσης των βέλτιστων εναλλακτικών (κεφαλαιοποίηση χρεών, πωλήσεις περιουσιακών στοιχείων ή αναχρηματοδότηση οφειλών), που να επιτρέπουν την επιστροφή στην κερδοφορία. Στον αντίποδα, χρεωμένες επιχειρήσεις με φθίνουσα οικονομική δραστηριότητα που θα αξιολογούνται ως μη βιώσιμες θα πρέπει να οδηγούνται σε γρήγορη εκκαθάριση και εκποίηση των περιουσιακών τους στοιχείων. Σε κάθε περίπτωση, οι κανόνες και οι διαδικασίες πρέπει να είναι διαφανείς, δίκαιες, και στην λογική της θέσπισης εξατομικευμένων λύσεων, με ταυτόχρονη αποφυγή μαζικών και οριζόντιων μέτρων τακτοποίησης και ρύθμισης οφειλών.   

ΤΟ ΔΙΑΚΥΒΕΥΜΑ

Ολοκληρώνοντας την προσέγγιση μας, και προσπαθώντας να βάλουμε τα πράγματα σε σωστή διάσταση, θα συμπεράνουμε ότι η αποτελεσματική διαχείριση των μη εξυπηρετούμενων δανείων δεν είναι αυτοσκοπός. Ο πρωταρχικός στόχος θα πρέπει να είναι η επανεκκίνηση της οικονομίας, η χρηματοδότηση νέων, καινοτόμων επιχειρηματικών προσπαθειών, καθώς και η αναχρηματοδότηση των μακροπρόθεσμα βιώσιμων επιχειρηματικών μοντέλων σε διαφόρους στρατηγικούς τομείς της οικονομίας.  Η επιτυχής και αποτελεσματική διαχείριση των μη εξυπηρετούμενων δανείων αποτελεί το μέσο υλοποίησης μιας στρατηγικής εξόδου από την κρίση. Η μετατροπή ενός μέρους μόνο αυτών των αδρανών και κοστοβόρων από άποψη ρευστότητας και κεφαλαίων χαρτοφυλακίων θα βελτιώσει τους κρίσιμους δείκτες των Τράπεζων, θα ενισχύσει τα επίπεδα ρευστότητας τους και θα συμβάλει στην εισροή νέων κεφαλαίων.  Με τον τρόπο αυτό θα υπάρξει η πολυπόθητη επανεκκίνηση της οικονομίας μέσω της χρηματοδότησης επιχειρήσεων που πραγματικά αξίζει να χρηματοδοτηθούν, και της διευθέτησης του χρέους των ιδιωτών με βάση τις πραγματικές τους δυνατότητες ώστε να ξαναγίνουν ενεργοί στο Τραπεζικό σύστημα, εξέλιξη που πρώτοι οι ίδιοι έχουν ανάγκη.

Δεν μας επιτρέπεται να αγνοούμε τις διεθνείς πρακτικές, αλλά και δεν πρέπει να τις υιοθετούμε άκριτα, πρέπει να τις προσαρμόζουμε στα δικά μας δεδομένα. Το να επιστρέψουν οι Τράπεζες δυνατές και να αναλάβουν τον ρόλο τους στην οικονομία αποτελεί ένα στοίχημα που δεν μπορούμε να χάσουμε. Οφείλουμε λοιπόν να εξετάσουμε και να υλοποιήσουμε κάθε στρατηγική απόφαση προς αυτή την κατεύθυνση. Οι συνθήκες πια είναι ώριμες και δεν πρέπει να χαθεί άλλος χρόνος. Το διάστημα της προετοιμασίας έχει εξαντληθεί και τώρα απαιτείται η εφαρμογή των λύσεων.

Λίγα λόγια για την Qualco

Η Qualco είναι κορυφαία εταιρία ανάπτυξης λογισμικού και παροχής υπηρεσιών υψηλής προστιθέμενης αξίας,  με εξειδίκευση στο Credit & Debt Management (Διαχείριση Πιστωτικού Κύκλου και Ληξιπρόθεσμων Οφειλών).

Με γραφεία στην Ελλάδα, στο Ηνωμένο Βασίλειο και στη Γαλλία και επιμέρους τοπικές συνεργασίες, η Qualco προσφέρει τα προϊόντα και τις υπηρεσίες της σε περισσότερα από 70 κορυφαία χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, εμπορικές και βιομηχανικές επιχειρήσεις σε πάνω από 10 χώρες ανά τον κόσμο.  170 άρτια καταρτισμένοι, έμπειροι μηχανικοί, αναλυτές, οικονομολόγοι και επαγγελματίες του χώρου, αναπτύσσουν και υποστηρίζουν 100% εσωτερικά όλες τις λύσεις και τις υπηρεσίες μας προσφέροντας τον κατάλληλο συνδυασμό τεχνολογίας και επιχειρησιακής τεχνογνωσίας.

Ιδρύθηκε το 1998 και μέχρι σήμερα η εταιρία παρουσιάζει συνεχώς σταθερή ανάπτυξη ενώ επενδύει στη συνεχή εξέλιξη και βελτίωση των προϊόντων της, βάσει των βέλτιστων διεθνών πρακτικών και τάσεων.


 

  Περιεχόμενα
ΕΝ ΑΡΧΗ
ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ
ΕΠΕΝΔΥΤΙΚΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ
ΤΡΑΠΕΖΕΣ
ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΑΓΟΡΕΣ
QUALCO
ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΥΓΕΙΑΣ
5ο ΣΥΝΕΔΡΙΟ PHARMA & HEALTH CONFERENCE
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΙΧΑΛΗΣ ΡΟΥΣΣΟΣ
ΑΣΦΑΛΙΣΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ
INSURANCE CONFERENCE 2014
ΕΝΟΙΚΙΑΣΗ ΣΚΑΦΩΝ ΑΝΑΨΥΧΗΣ & ΚΡΟΥΑΖΙΕΡΑ
ΦΑΚΕΛΟΣ LAMDA DEVELOPMENT
ΦΑΚΕΛΟΣ ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ
ΡΕΠΟΡΤΑΖ ΔΩΔΩΝΗ
ΡΕΠΟΡΤΑΖ BEIERSDORF HELLAS
ΣΤΑ ΕΝΔΟΤΕΡΑ ΤΟΥ Χ.Α.
ΝΕΑ ΤΗΣ ΑΓΟΡΑΣ
ΔΙΑ ΤΑΥΤΑ
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ ΣΕ ΜΟΡΦΗ EBOOK

 Όροι και προϋποθέσεις του site