Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Older Conferences

Δείτε τον απολογισμό του συνεδρίου

Δείτε τον απολογισμό του συνεδρίου

Δείτε τον απολογισμό του Συνεδρίου

Δείτε τον απολογισμό του Συνεδρίου

More ...

 


Ιούνιος 2005                               Τεύχος 311

Κύπρος: Εθνικός στόχος η οικονομική επιτυχία


Aπό τα δύο δημοψηφίσματα σε Γαλλία και Ολλανδία για το Ευρωσύνταγμα, όλοι πήραμε σημαντικά διδάγματα. Μερικά από αυτά είναι τα παρακάτω:
Πρώτον, κάθε λαός έχει το αναφαίρετο δικαίωμα να αποφασίζει για την τύχη του. Κανείς Ευρωπαίος, ή Αμερικανός πολιτικός δεν σκέφτηκε καν, να κατηγορίσει το γαλλικό ή τον ολλανδικό λαό για την απόφαση που έλαβε. Τώρα πια οι ίδιοι θα είναι πολύ περισσότερο διστακτικοί στο να κατηγορούν τους Ελληνοκυπρίους για το «ΟΧΙ» της 24ης Απριλίου του 2004, πράγμα καθόλου ευκαταφρόνητο.
Δεύτερον, κανείς Γάλλος δεν σκέφτηκε να κατηγορήσει ως «ναιναίκους» ή προδότες όσους είχαν αντίθετη άποψη και φυσικά κανένας – σε πολιτικό επίπεδο τουλάχιστον – δεν έθεσε θέμα παρέμβασης των ξένων δυνάμεων στα εσωτερικά των χωρών τους, από τις δηλώσεις των ξένων πολιτικών, από τις ομιλίες των ξένων ηγετών, αλλά και από τα χρήματα που δαπανήθηκαν υπέρ της εκστρατείας του «ΝΑΙ». Αντίθετα, στην Κύπρο είχε αναχθεί σε κεντρικό ζήτημα το αν μια οργάνωση της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατέβαλε σε κάποιους, λίγες δεκάδες χιλιάδες λίρες ως έξοδα.
Τρίτον, η διεύρυνση της Ευρωπαϊκής Ένωσης ήταν μάλλον πρόωρη, καθώς έλαβε «σάρκα και οστά», πριν καν έρθουν πιο κοντά οι λαοί όσων χωρών είχαν ενταχθεί πριν το 2004. Η διεύρυνση επίσης των 15 χωρών σε 25 δεν ήταν αποτέλεσμα ευρύτερων πολιτικών συμφωνιών μεταξύ των χωρών-μελών για το μέλλον της Ένωσης, αλλά αποτέλεσμα της αναβολής της επίλυσης των προβλημάτων στο μέλλον. Και δυστυχώς, το «μέλλον» έφτασε στα μέσα του 2005, σε μια μάλιστα δυσμενή οικονομική συγκυρία για τη Γηραιά Ήπειρο: και η φτώχια φέρνει γκρίνια...
Τέταρτον: Τα «ΟΧΙ» σε Γαλλία και Ολλανδία είχαν να κάνουν σε μεγάλο βαθμό με την οικονομική δυσχέρεια που αντιμετώπιζαν οι δύο λαοί. Με ακέραια την ευθύνη των τοπικών πολιτικών, η εικόνα της Ευρωπαϊκής Ένωσης στα λαϊκά στρώματα των χωρών, είναι εκείνη του μπαμπούλα που απειλεί διαρκώς για μικρότερους μισθούς, χαμηλότερες συντάξεις, περιορισμό του κράτους πρόνοιας και τριτοκοσμικές σχέσεις εργασίας. Λες και τα προβλήματα των δημόσιων ελλειμμάτων και της χαμηλής παραγωγικότητας έναντι των Η.Π.Α. και της Ν.Α. Ασίας αποτελούν ευθύνη της Κοινότητας και όχι των κρατών-μελών. Λες και φταίει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή επειδή κάποιοι εργοδότησαν τη... μισή Κύπρο στο δημόσιο, ή επειδή οι Κύπριοι ζουν πολλά χρόνια και τα ταμεία δεν μπορούν να συνταξιοδοτούν πολίτες από το 60ο  έτος της ηλικίας τους...
Πέμπτον: Η νέα κατάσταση που δημιουργήθηκε φαίνεται να φέρνει πολύ πιο μακριά από την Ευρώπη την Τουρκία. Και το ερώτημα που τίθεται είναι το αν Ελλάδα και Κύπρος διαθέτουν στο «οπλοστάσιό» τους ένα σενάριο δράσης για το Εθνικό θέμα (αλλά και για την Ελληνοτουρκική προσέγγιση), σε περίπτωση διαζυγίου Ευρωπαϊκής Ένωσης και Τουρκίας. Απ’ ότι φαίνεται, όχι... 
Έκτον και ίσως κυριότερο: Ούτε η ζωή, αλλά ούτε και η Ευρωπαϊκή Ένωση τελειώνει με τα δύο «ΟΧΙ» της Γαλλίας και της Ολλανδίας για το Ευρωσύνταγμα. Ίσως μάλιστα αυτά να ήταν απαραίτητα, προκειμένου να μετασχηματιστεί η Ε.Ε. σε ένα σύστημα «ομόκεντρων κύκλων», σε κάθε έναν από τους οποίους θα ενταχθούν χώρες που θα έχουν διαφορετική σχέση με τον «κεντρικό πυρήνα» της Ένωσης. Αυτό είναι το πιθανότερο σενάριο μετεξέλιξης της Κοινότητας κατά τα επόμενα χρόνια και το στοίχημα τόσο της Κύπρου, όσο και της Ελλάδας, είναι το σε ποιο τελικά ομόκεντρο κύκλο (πλησίον του κέντρου, ή κοντά στην περιφέρεια) καταφέρουν να ενταχθούν. Κρίσιμος παράγοντας σε μια τέτοια εξέλιξη θα είναι η πορεία των οικονομιών και για αυτό η ενδυνάμωση της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής και της κυπριακής οικονομίας είναι κάτι παραπάνω από επιθυμητή: αποτελεί εθνικό στόχο.
· Ο Θεοφάνης Λιβέρας είναι εκδότης του κυπριακού οικονομικού περιοδικού EUROΚΕΡΔΟΣ

  Περιεχόμενα
Αφιέρωμα: ΕΝΕΡΓΕΙΑ: ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ ΣΕ ΠΟΛΛΑ ΜΕΤΩΠΑ
¶ρθρο: Bαθμολογώντας τα αμοιβαία κεφάλαια
¶ρθρο: Επενδύσεις σε Έργα Τέχνης
¶ρθρο: Κύπρος: Εθνικός στόχος η οικονομική επιτυχία
¶ρθρο: Μέθοδοι Ενοποίησης Λογιστικών Καταστάσεων & Εταιριών
Αφιέρωμα: ΕΤΑΙΡΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΥΘΥΝΗ:ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΑΡΚΕΤΑ, ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΠΟΛΥ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
ΚΙΝΗΤΗ ΤΗΛΕΦΩΝΙΑ: ΑΝΤΑΜΕΙΒΕΙ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΕΣ ΚΑΙ ΕΠΕΝΔΥΤΕΣ
ΤΡΑΠΕΖΕΣ: ΟΔΗΓΟΥΝ ΤΟΜΕΣ ΚΑΙ ΣΟΦΟΚΛΕΟΥΣ
Editorial: Επιτέλους, κάτι κινείται!
ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΑΓΟΡΕΣ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑΤΩΝ
Επενδύσεις: Αγορές: Βλέπουν οικονομία δύο ταχυτήτων
Επενδύσεις: Διαχρονική μετατόπιση της καμπύλης επιτοκίων

 Όροι και προϋποθέσεις του site