Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Older Conferences

Δείτε τον απολογισμό του συνεδρίου

Δείτε τον απολογισμό του συνεδρίου

Δείτε τον απολογισμό του Συνεδρίου

Δείτε τον απολογισμό του Συνεδρίου

More ...

 


Φεβρουάριος 2005                               Τεύχος 307

Λείπει το όνειρο, το φως και το δοξάρι...


Kάνουν μεγάλο λάθος, αν νομίζουν μερικοί ότι η έλλειψη διαφάνειας και η διαφθορά δεν είναι οικονομικά θέματα. Βεβαίως και είναι. Ακόμη όμως και αν περιοριστούμε στο στενό χώρο της δημοσιογραφίας, οι οικονομικές παρενέργειες δεν είναι καθόλου ασήμαντες. Όχι μόνο γιατί μέσα από πολυθεσίες στο δημόσιο και από δήθεν υπηρεσίες που προσφέρονται σε ιδιωτικές εταιρίες, σπαταλούνται μεγάλα ποσά που θα μπορούσαν να επενδυθούν για παραγωγικούς σκοπούς. Ούτε ίσως για τις πολλές παρενέργειες που προκαλούνται στην ποιότητα και την εγκυρότητα της δημοσιογραφίας. Αλλά κυρίως, για το παράδειγμα που δίδεται στον υπόλοιπο κόσμο!
Ας φανταστούμε πώς αισθάνεται ο άνεργος στη ναυπηγοεπισκευαστική ζώνη του Περάματος ή ο αγρότης που έχει αποκλείσει με το τρακτέρ του τα Τέμπη ή επίσης ο υπάλληλος των 700 ευρώ, όταν ακούει:
Για δημοσιογράφους αργόμισθους-πολυθεσίτες, που φυσικά γράφουν «κατά παραγγελία».
Για υπουργούς και επιχειρηματίες και λοιπούς «επωνύμους» που δεν τους «αγγίζει» τίποτα και κανένας, ακόμη και αν έχουν πράξει τα πάντα.
Για δημοσιογράφους που έχουν οδηγούς, «φουσκωτούς», «περιβάλλον» και που τα χλιδάτα σπίτια τους παρουσιάζονται στα διάφορα περιοδικά που κάνουν κουτσομπολιό ή – έστω – life style.
Κοινωνικοποίηση της διαφθοράς
Και φυσικά το πρόβλημα ούτε ξεκίνησε, αλλά ούτε και περιορίζεται στο χώρο της δημοσιογραφίας: το όραμα πλέον του μέσου Έλληνα είναι να βολευτεί δια της «πλαγίας οδού».
Και αν μεν τα καταφέρει, έχει καλώς. Αν όχι, αισθάνεται αδικημένος και αρχίζει υπόγειο πόλεμο εναντίον όσων τα κατάφεραν. Και τέλος, αν κάποιος δεν θέλει να συμμετάσχει σ’ αυτό το παιχνίδι – ως νεώτερος μαθητής της διδασκαλίας του Σωκράτη – τότε μάλλον θα πρέπει να κάνει αίτηση αλλαγής υπηκοότητας, γιατί κάτι τέτοια δεν τα σηκώνει η Ελλάδα των Ολυμπιακών Αγώνων...
Κάτω από αυτές τις συνθήκες, είναι αδύνατον για την όποια κυβέρνηση να περάσει τα απαραίτητα για την ουσιαστική ανάπτυξη της χώρας μηνύματα: όπως για θυσίες, προκειμένου να περιοριστούν τα ελλείμματα, για αναγκαίες υποχωρήσεις, προκειμένου να επιλυθεί το ασφαλιστικό, για αναδιάρθρωση της αγροτικής παραγωγής, προκειμένου να επιβιώσει η ύπαιθρος, κ.λπ.
Πώς να εμπνεύσεις έναν λαό, πώς να θέσεις στόχους και να εμφυσήσεις οράματα, όταν η αξιοπιστία του συστήματος είναι οριακή; Πώς να δημιουργήσεις εθνική συνείδηση για την επόμενη ημέρα;
Πώς να εκμεταλλευτείς το κλίμα ανάτασης που δημιουργήθηκε πέρυσι και τα μηνύματα που προέκυψαν από τους Ολυμπιακούς Αγώνες και από το ευρωπαϊκό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου;


Η ώρα των ευθυνών
Οι κυβερνητικές θέσεις είναι γνωστές, εδώ και πολύ καιρό, για τα θέματα της διαφάνειας και της διαφθοράς. Αναγνωρίζει με σαφήνεια το μέγεθος του προβλήματος, πλην όμως κατά το πρώτο έτος της διακυβέρνησής της, πολύ λίγα πράγματα έκανε προς αυτή την κατεύθυνση (σωστή ενέργεια η κατάργηση του μαθηματικού τύπου στον τρόπο ανάθεσης των δημόσιων έργων), πέρα από τον αμφιβόλου αποτελεσματικότητας νόμο για το «βασικό μέτοχο». Και σε κάθε περίπτωση, δεν αρκεί στον πολίτη να εξαλειφθεί η διαφθορά που γίνεται στα «μεγάλα σαλόνια»: θα πρέπει να εξαλειφθεί και η διαφθορά που συμβαίνει γύρω του... Από την άλλη πλευρά – επειδή ευθύνες δεν έχει μόνο η κυβέρνηση – θα πρέπει και οι ίδιοι οι φορείς των θεσμών να δουλέψουν με μεγαλύτερο ζήλο προς τον περιορισμό των φαινομένων αυτών, αφού μέχρι τώρα η αντιμετώπιση των πολύ γνωστών αυτών προβλημάτων, ήταν πλημμελής. 


ΥΓ: Θυμάται άραγε κάποιος τη συνέχεια του θέματος των εκβιασμών που ασκούσαν δημοσιογράφοι και των ερευνών που θα γίνονταν προς αυτή την κατεύθυνση; Το θέμα που τόσο πολύ είχε απασχολήσει την κοινή γνώμη πριν από ένα χρόνο, έλαβε και αυτό τη θέση του στο χρονοντούλαπο της ιστορίας!

  Περιεχόμενα
¶ποψη: Ο συντελεστής «beta» μιας μετοχής. Η ερμηνεία του συντελεστή
¶ρθρο: ΚΥΠΡΙΑΚΟ: Η ώρα των μονοσήμαντων τοποθετήσεων
¶ρθρο: ΟFFSHORING: Η νέα τάση στους μεγαλύτερους παγκόσμιους χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς
¶ρθρο: Επενδύσεις σε θέματα τέχνης
Αφιέρωμα: Επιχειρήσεις Δημοσίου: Στόχος η μεγιστοποίηση της αξίας τους
Αφιέρωμα: Call Centers Ένας θεσμός που κερδίζει συνεχώς μερίδια
Editorial: Λείπει το όνειρο, το φως και το δοξάρι...
Επενδύσεις: Συνεχίζεται η συσσώρευση
Επενδύσεις: Η Σοφοκλέους μετά το front running
Ευρωπαΐκή Πίστη: Κερδίζει δίκτυα και μερίδια αγοράς
Επενδύσεις: Το νέο στοίχημα των κερδοσκόπων
Επενδύσεις: Αναζητούνται νέα επίπεδα στήριξης
Επενδύσεις: Η θεωρητική καμπύλη των spot επιτοκίων

 Όροι και προϋποθέσεις του site