Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Older Conferences

Δείτε τον απολογισμό του συνεδρίου

Δείτε τον απολογισμό του συνεδρίου

Δείτε τον απολογισμό του Συνεδρίου

Δείτε τον απολογισμό του Συνεδρίου

More ...

 


Νοέμβριος 2007                               Τεύχος 337

AΡΘΡΟ



Η λήψη χρηματοοικονομικών αποφάσεων μέσω της ανάλυσης του ισολογισμού


Του Μπερμπερίδη Τιμόθεου


Ο ισολογισμός βοηθά κυρίως στη μελέτη της χρηματοοικονομικής ισορροπίας της επιχείρησης. Η χρηματοοικονομική ισορροπία προκύπτει από τη συσχέτιση της ρευστότητας των ενεργητικών στοιχείων - ο χρόνος που απαιτείται για τη μετατροπή των ενεργητικών στοιχείων σε μετρητά - με την απαιτητικότητα των πηγών κεφαλαίων.
Ο ισολογισμός, υπό τη λογιστική του έννοια απεικονίζει, σε μια δεδομένη στιγμή, όλα τα περιουσιακά στοιχεία υλικά ή άυλα και όλες τις υποχρεώσεις της επιχείρησης. Από αυτή την σκοπιά, ο ισολογισμός είναι ένας πίνακας που παρουσιάζει την περιουσία της επιχείρησης. Η ανάλυσή του επιτρέπει να γίνει γνωστή η σύνθεση του κεφαλαίου της επιχείρησης. Επιπλέον, η εκτίμηση των στοιχείων που περιέχει επιτρέπει τον προσδιορισμό της αξίας της επιχείρησης.
Από μια χρηματοοικονομική οπτική, ο ισολογισμός παρουσιάζει, σε μια δεδομένη στιγμή, τα περιουσιακά στοιχεία, φυσικά και χρηματοοικονομικά, που έχει στη διάθεσή της η επιχείρηση, καθώς και τις πηγές κεφαλαίων που της επιτρέπουν να χρηματοδοτήσει την απόκτησή τους. Εξετάζοντας τη δομή του ισολογισμού σε ενεργητικό και παθητικό, τίθενται τα ακόλουθα ερωτήματα:
Ενεργητικό: Τι έκανε η επιχείρηση τα κεφάλαια; Πώς τα χρησιμοποίησε; Πρόκειται για το οικονομικό κεφάλαιο της επιχείρησης.
Παθητικό: Ποιος διέθεσε τα κεφάλαια; Ή αλλιώς σε ποιον η επιχείρηση χρωστάει αυτά τα κεφάλαια, αν πρέπει κάποτε να τα αποπληρώσει; Πρόκειται για το χρηματοοικονομικό κεφάλαιο της επιχείρησης.
Ο ισολογισμός είναι μια από τις πέντε λογιστικές καταστάσεις της γενικής λογιστικής, η οποία έχει ως στόχο να περιγράψει με τον πιο αντικειμενικό τρόπο τον κύκλο εκμετάλλευσης μιας επιχείρησης με διάφορες εγγραφές λογιστικών στοιχείων, αποτιμήσεις περιουσιακών στοιχείων και την εξαγωγή στο τέλος της χρήσης ενός καθαρού αποτελέσματος (κέρδους ή ζημίας).
Στο άρθρο αυτό η χρηματοοικονομική ανάλυση του ισολογισμού θα περιορισθεί σε τρεις βασικές έννοιες: (1) χρηματοοικονομική ισορροπία, (2) διάρθρωση ενεργητικού - παθητικού και (3) πρόβλεψη χρηματοδοτικών αναγκών (προβλεπτικός ισολογισμός).


1) Χρηματοοικονομική Ισορροπία
Ο ισολογισμός βοηθά κυρίως στη μελέτη της χρηματοοικονομικής ισορροπίας της επιχείρησης. Υπάρχουν τρεις μεταβλητές της χρηματοοικονομικής ισορροπίας: Κεφάλαιο Κίνησης, Ανάγκες σε Κεφάλαιο Κίνησης και το Ταμειακό Αποτέλεσμα.
Η χρηματοοικονομική ισορροπία προκύπτει από τη συσχέτιση της ρευστότητας των ενεργητικών στοιχείων (ο χρόνος που απαιτείται για τη μετατροπή των ενεργητικών στοιχείων σε μετρητά) με την απαιτητικότητα των πηγών κεφαλαίων. Το Κεφάλαιο Κίνησης είναι βασικά το πλεόνασμα των Διαρκών Κεφαλαίων (Μακροπρόθεσμων) πάνω στο Καθαρό Πάγιο Ενεργητικό. Αντιπροσωπεύει το μέρος των μακροπρόθεσμων κεφαλαίων (Ίδια Κεφάλαια και Μακροπρόθεσμες Υποχρεώσεις) που προορίζεται για τη χρηματοδότηση του κύκλου εκμετάλλευσης της επιχείρησης (τρέχουσες ανάγκες). Το Κεφάλαιο Κίνησης μπορεί να είναι μηδενικό (βασικά ανεπαρκές), θετικό και αρνητικό.
Εφόσον ισχύει η παραπάνω σχέση, τότε λέγεται ότι η δεδομένη επιχείρηση, διαθέτει θετικό μόνιμο Κεφάλαιο Κίνησης.
Οι ανάγκες σε Κεφάλαιο Κίνησης συνδέονται άμεσα με τη χρηματοδότηση των αναγκών του κύκλου εκμετάλλευσης. Είναι οι ανάγκες οι οποίες πρέπει βασικά να καλυφθούν από Διαρκή Κεφάλαια. Οι ανάγκες σε Κεφάλαιο Κίνησης συνδέονται άμεσα με τον τομέα δραστηριότητας της επιχείρησης. Οι επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται σε τομείς με μεγάλο κύκλο εκμετάλλευσης παρουσιάζουν θετικό πρόσημο. Στην κατηγορία αυτή ταξινομούνται, κατά το πλείστον, οι βιομηχανικές επιχειρήσεις. Οι επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται σε τομείς με μικρό κύκλο εκμετάλλευσης παρουσιάζουν αρνητικό πρόσημο. Οι εμπορικές παρουσιάζουν πρόσημο αρνητικό, διότι αποσπούν πιστώσεις από τους προμηθευτές τους, ενώ δεν κάνουν καμια πίστωση στους πελάτες τους που πληρώνουν μετρητοίς.
Το Ταμειακό Αποτέλεσμα μετρά τη συνολική ρευστότητα της επιχείρησης διά μέσου των λογαριασμών του κυκλοφορούντος ενεργητικού: Χρεόγραφα και Διαθέσιμα και το λογαριασμό που αναφέρεται στις Βραχυπρόθεσμες Τραπεζικές Υποχρεώσεις του παθητικού. Το Ταμειακό Αποτέλεσμα υπολογίζεται ακόμη ως η διαφορά ανάμεσα σε Κεφάλαιο Κίνησης και στις Ανάγκες σε Κεφάλαιο Κίνησης.


2) Διάρθρωση Ενεργητικού - Παθητικού
Η ανάλυση του ισολογισμού προσφέρει επίσης σημαντικές πληροφορίες στη μελέτη του δανεισμού και της αυτονομίας της επιχείρησης.
Με βάση τους δείκτες διάρθρωσης του Ενεργητικού - Παθητικού της επιχείρησης, ο χρηματοοικονομικός αναλυτής μπορεί, μεταξύ άλλων, να καταλάβει αν η επιχείρηση ανήκει στον βιομηχανικό κλάδο (σημαντικό το πάγιο ενεργητικό) ή στον εμπορικό κλάδο (σημαντικά τα αποθέματα και οι απαιτήσεις) ή στον χρηματοοικονομικό κλάδο (σημαντικές οι χρηματοοικονομικές ακινητοποιήσεις και η κατοχή χρεογράφων). Ο ίδιος δείκτης δείχνει επίσης και τον τρόπο ανάπτυξης της επιχείρησης. Όταν το ποσοστό των χρηματοοικονομικών ακινητοποιήσεων και χρεογράφων σε σχέση με το ενεργητικό είναι μεγάλο, αυτό σημαίνει ότι η επιχείρηση αναπτύσσεται με «εξωτερικό τρόπο». Οι δείκτες του παθητικού εμφανίζουν τον τρόπο χρηματοδότησης της επιχείρησης: με ίδια και ξένα κεφάλαια. Επίσης, ο χρηματοοικονομικός αναλυτής μπορεί μεταξύ άλλων να διακρίνει αν η επιχείρηση έχει δανεισθεί μακροπρόθεσμα ή βραχυπρόθεσμα.
Πολλές φορές ο τρόπος δανεισμού φανερώνει το μέγεθος των επιχειρήσεων (οι μικρομεσαίες δανείζονται βραχυπρόθεσμα ενώ, οι μεγάλες χρηματοδοτούνται μακροπρόθεσμα). Οι δείκτες δανεισμού σε συνδυασμό με κάποιες τιμές - όρια δείχνουν την αυτονομία της επιχείρησης. Οι δείκτες διάρθρωσης του ισολογισμού σε συνδυασμό με τους δείκτες του λογαριασμού Αποτελεσμάτων Χρήσης, δείχνουν μια ολοκληρωμένη και αντικειμενική εικόνα της βιωσιμότητας της επιχείρησης.


3) Πρόβλεψη Χρηματοδοτικών Αναγκών
Ο βασικός στόχος κάθε επιχείρησης είναι η πραγματοποίηση πωλήσεων με βάση τα περιουσιακά στοιχεία του ισολογισμού. Στην περίπτωση αύξησης των πωλήσεων θα απαιτηθούν πρόσθετα περιουσιακά στοιχεία. Οι αναπτυσσόμενες επιχειρήσεις χρειάζονται νέες επενδύσεις σε πάγια και κυκλοφορούντα στοιχεία. Η χρηματοδότηση των νέων επενδύσεων δημιουργεί υποχρεώσεις και δεσμεύσεις για την επιχείρηση που πρέπει να «ικανοποιήσει» τα κεφάλαια που θα αποκτηθούν όπως για παράδειγμα πληρωμή τόκων και χρεολυσίων καθώς και διανομή μερισμάτων στους μετόχους.
Η πρόβλεψη των αναγκών σε κεφάλαια συνδέεται στενά με τη χρηματοοικονομική ισορροπία της επιχείρησης, διότι στην περίπτωση μη κάλυψης των αναγκών θα προκύψει ταμειακό πρόβλημα. Όλα τα υποδείγματα πρόβλεψης των επενδυτικών αναγκών στηρίζονται στις δύο βασικές μεθόδους, αυτή του ποσοστού των πωλήσεων και της γραμμικής παλινδρόμησης.
Σύμφωνα με τη μέθοδο του ποσοστού των πωλήσεων, οι χρηματοδοτικές ανάγκες της επιχείρησης εκφράζονται ως ποσοστό των ετήσιων πωλήσεων που έχουν επενδυθεί σε κάθε στοιχείο του ισολογισμού. Σε ό,τι αφορά στο ενεργητικό, μεγαλύτερο ύψος πωλήσεων απαιτεί πρόσθετη δυναμικότητα πάγιων εγκαταστάσεων, μεγαλύτερα αποθέματα, υψηλότερους εισπρακτέους λογαριασμούς και περισσότερα ρευστά διαθέσιμα για συναλλαγές. Σε ό,τι αφορά στο παθητικό, το μετοχικό κεφάλαιο και τα ομολογιακά δάνεια δεν αυξάνουν αυτόματα με μια αύξηση των πωλήσεων. Τα παρακρατηθέντα κέρδη αυξάνονται, εφόσον η επιχείρηση πραγματοποιεί κέρδη και δεν διανέμει το σύνολο των κερδών της σε μερίσματα, η ποσοστιαία αύξησή τους όμως δεν είναι σταθερή. Η μέθοδος του ποσοστού των πωλήσεων απαντά σε δύο σημαντικά προβλήματα :


1) Πόσα είναι τα απαιτούμενα εξωτερικά κεφάλαια για τη χρηματοδότηση των αναγκών σε περιουσιακά στοιχεία;


2) Τι ποσοστό της αύξησης των πωλήσεων της επιχείρησης θα χρειαστεί εξωτερική χρηματοδότηση;


Η μέθοδος του ποσοστού των πωλήσεων είναι η πιο κατάλληλη για την πρόβλεψη σχετικά βραχυπρόθεσμων μεταβολών στις ανάγκες χρηματοδότησης. Στην περίπτωση προβλέψεων για μεγαλύτερα χρονικά διαστήματα χρησιμοποιείται η μέθοδος της γραμμικής παλινδρόμησης. Η ανάλυση του ισολογισμού μπορεί να φανεί χρήσιμη και σε άλλες δραστηριότητες της χρηματοοικονομικής διοίκησης της επιχείρησης. Μια από αυτές είναι και η χρηματοοικονομική διάγνωση και η πρόβλεψη του κινδύνου πτώχευσης.

  Περιεχόμενα
Editorial: Μια Σοφοκλεους ωριμότερη, όσο ποτέ...
Επενδύσεις - Προτάσεις Αγοράς: Σοφοκλέους:Αναζητούνται τονωτικές ενέσεις
Αφιέρωμα: Επιχειρηματικά Βραβεία
Αφιέρωμα: ΣΥΝΕΔΡΙΟ CEO & CSR 2007
Αφιέρωμα: Αλυσίδες Λιανικής
Μελέτη: KANTOR
Αφιέρωμα: Τηλεπικοινωνίες
Αφιέρωμα: Αυτοκίνητο - Η οικολογία αποκτά τη σημασία της
Άρθρο: Τα επόμενα «στοιχήματα» του κ. Ανδρέα Βγενόπουλου
Άρθρο: Η λήψη χρηματοοικονομικών αποφάσεων μέσω της ανάλυσης του ισολογισμού
Άρθρο: ALUMIL - Εμπειρίες από τη Βαλκανική με ηγέτιδα τη Ρουμανία
Ανάλυση: Το μετοχικό «στοίχημα» της Jumbo
Επενδύσεις - Διεθνείς Αγορές Εμπορευμάτων: Ανασκόπηση για το μήνα Οκτώβριο 2007
Άρθρο: Η αγορά του ψευδάργυρου
Στα ενδότερα της οδού Σοφοκλέους
Νέα της αγοράς
Μετά την απομάκρυνση εκ του ταμείου...

 Όροι και προϋποθέσεις του site