Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Older Conferences

Δείτε τον απολογισμό του συνεδρίου

Δείτε τον απολογισμό του συνεδρίου

Δείτε τον απολογισμό του Συνεδρίου

Δείτε τον απολογισμό του Συνεδρίου

More ...

 


Απρίλιος 2008                              

 


ΦΑΚΕΛΟΙ


ΑΜΟΙΒΑΙΑ ΚΕΦΑΛΑΙΑ:
ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΕΛΠΙΣ...


Από τη στιγμή που ο θεσμός δεν κληθεί να παίξει το ρόλο που του αναλογεί στο ασφαλιστικό, η προσφορά περισσότερων κατηγοριών προϊόντων, σε συνδυασμό με το πέρασμα της διαχείρισης σε λιγότερα χέρια, φαντάζουν να είναι οι μόνες λύσεις


 του Στέφανου Κοτζαμάνη


Pωτήσαμε γνωστό παράγοντα της αγοράς: λεφτά για επενδύσεις στο χρηματιστήριο και στα αμοιβαία κεφάλαια υπάρχουν, ή είναι όλοι οι Έλληνες υπερδανεισμένοι; Βεβαίως και υπάρχουν, απάντησε, υπενθυμίζοντας ότι οι τραπεζικές καταθέσεις αυξάνουν τα τελευταία χρόνια με ετήσιο ρυθμό γύρω στο 15%. Μάλιστα, κατά τους τελευταίους μήνες, συνέχισε, βλέπουμε κάτι που θα ήταν απίστευτο να συμβεί κατά το παρελθόν: επενδυτές μεταφέρουν τις καταθέσεις τους από το εξωτερικό στην Ελλάδα, φοβούμενοι πιθανές ανεπιθύμητες εξελίξεις μετά από όλα όσα έχουν γίνει.
Λεφτά λοιπόν υπάρχουν και κυρίως κατευθύνονται στις προθεσμιακές καταθέσεις. Η αγορά των προϊόντων εγγυημένου κεφαλαίου, σε γενικές γραμμές τουλάχιστον, «δεν έχει τραβήξει». Και τα αμοιβαία κεφάλαια βλέπουν κάθε χρόνο τις εκροές τους να υπερβαίνουν τις εισροές, παρά το γεγονός ότι έχουν προσφέρει υψηλότατες αποδόσεις την τελευταία πενταετία. Ο λόγος; Από έρευνα που έγινε, διαπιστώθηκε ότι ο κόσμος έχει συνδυάσει τα ελληνικά αμοιβαία κεφάλαια με τη «φούσκα» του 1999, παρά το γεγονός ότι είχαν σαφώς μικρότερες απώλειες από αυτές του μέσου επενδυτή (μετοχές όπως η Κορφίλ, τα Μακλώ, κ.ά. δεν υπήρχαν στα θεσμικά χαρτοφυλάκια, όπως δεν υπήρχε ούτε και «αέρας»).
Αντίθετα, σύμφωνα πάντα με την ίδια έρευνα, διαφορετική είναι η γνώμη των Ελλήνων για τα ξένα αμοιβαία κεφάλαια.
Και όμως, και αυτά υποχρεώθηκαν σε μεγάλη πτώση κατά την περίοδο 2000-2002.
Και όπως συνήθως, διατίθενται με υψηλότερη προμήθεια από τα αντίστοιχα ελληνικά.
Παρολ' αυτά, πάνω από 3 δισ κατά πολλούς -και πάνω από 5 δισ κατά ορισμένους- έχουν ήδη τοποθετηθεί στα ξένα αμοιβαία κεφάλαια από Έλληνες επενδυτές κατά τα τελευταία χρόνια.


Οι επενδυτικές εταιρίες


Όσο για τις εταιρίες επενδύσεων χαρτοφυλακίου (ΑΕΕΧ), ο αριθμός τους μειώθηκε δραστικά κατά το παρελθόν. Άλλοτε λόγω των απορροφήσεών τους από τις μητρικές τράπεζες, οι οποίες μάλιστα εκμεταλλεύθηκαν ελκυστικότατα φορολογικά κίνητρα γι' αυτό. Και άλλοτε, λόγω έλλειψης ενδιαφέροντος των επενδυτών. Πολλά χρόνια έχουμε να δούμε ΑΕΕΧ να ιδρύεται. Και τώρα που πάει σε κάποιο βαθμό να δοθεί κάποιου διαδικαστικού τύπου κίνητρο, η Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς αντιδρά φοβούμενη τη χαμηλή εμπορευσιμότητα.


Αναζητώντας ελπίδα


Και τι θα μπορούσε να γίνει, προκειμένου να αλλάξει η κατάσταση και να τονωθεί η ελληνική κεφαλαιαγορά; Παράγοντες της αγοράς πιστεύουν ότι αν τα θεσμικά χαρτοφυλάκια δεν παίξουν κάποιο ενεργό ρόλο στο ασφαλιστικό, πολύ δύσκολα η ελληνική κεφαλαιαγορά θα καταφέρει να «ανασάνει».
Κατά τ’ άλλα, το σίγουρο είναι ότι θα πρέπει να προσφερθούν και νέα προϊόντα στο χώρο των αμοιβαίων κεφαλαίων, πέρα από τα καθιερωμένα μετοχικά, ομολογιακά, μικτά και διαχείρισης διαθεσίμων. Γιατί δεν είναι ρεαλιστικό να περιμένουμε ότι αρκετές εκατοντάδες χιλιάδων μικροεπενδυτών θα ασχοληθούν συστηματικά με το χρηματιστήριο, όταν βλέπουν ότι ακόμη και τα πιο «βαριά» χαρτιά εμφανίζουν τόσο έντονες διακυμάνσεις και μάλιστα μέσα σε μικρά χρονικά διαστήματα. Τα νέα προϊόντα θα πρέπει να προσφέρουν και άλλους συνδυασμούς κινδύνου-απόδοσης από τους υπάρχοντες, προκειμένου να υπάρχουν λύσεις για όλη τη γκάμα των επενδυτών.
Και αυτό θα πρέπει να γίνεται με χαμηλότερο κόστος για τον πελάτη. Θα πρέπει λοιπόν να προκύψουν οικονομίες κλίμακας στη διαχείριση, προκειμένου να είναι δυνατή η προσφορά των νέων αυτών προϊόντων σε μια πολύ λογική τιμή. Πώς θα μπορούσε να γίνει αυτό; Ορισμένες τράπεζες και ασφαλιστικές εταιρίες, θα μπορούν να συνεχίσουν να προσφέρουν στους δικούς τους πελάτες,  τα δικά τους προϊόντα αμοιβαίων κεφαλαίων, αλλά η διαχείριση των αμοιβαίων κεφαλαίων να περάσει σε λιγότερα «οχήματα», ή σε λιγότερα «χέρια» αν θέλετε...
Μια εξέλιξη βέβαια που και αυτή θα έχει τις δικές της παρενέργειες, όπως έχει κάθε συγκέντρωση και όπως έχει κάθε απώλεια θέσεων εργασίας.



ΕΛΛΑΔΙΚΕΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ:
«Φουλάρουν τις μηχανές» και στην Κύπρο


Πλήρης ικανοποίηση σε Alpha-Εμπορική, δυναμικό ξεκίνημα για Eurobank-Πειραιώς, αντεπίθεση από Εθνική και αναμονή εξελίξεων Aspis για Universal Bank.
Οξύνεται ο ανταγωνισμός με άμεσο αποτέλεσμα την άνοδο των επιτοκίων καταθέσεων.


του Θεοφάνη Λιβέρα, εκδότη του κυπριακού, οικονομικού περιοδικού EUROΚΕΡΔΟΣ



Με μεγάλη αισιοδοξία έχουν ξεκινήσει τις εργασίες τους τόσο η Eurobank, όσο και η Τράπεζα Πειραιώς στην Κύπρο. Παρά το γεγονός ότι η στρατηγική επέκτασης στην αγορά διαφέρει μεταξύ των δύο Συγκροτημάτων, και στα δύο επικρατεί μια θετική εικόνα τόσο για το παρόν όσο και για το μέλλον.
Στην Eurobank, υποστηρίζουν ότι βαδίζουν πολύ καλύτερα από τους αρχικούς στόχους τόσο ως στο corporate banking όσο και προς το international banking. Όσο για το retail, δεν πρόκειται να δώσουν έμφαση. Όχι ότι αν κάποιος πελάτης από το private banking ζητήσει ένα στεγαστικό δάνειο, δεν θα εξυπηρετηθεί (θα του προσφερθεί λύση tailor made) αλλά μαζική επιδίωξη προσέλκυσης πελατών δεν πρόκειται να υπάρξει. Γενικότερα, υποστηρίζουν ότι επί του παρόντος δεν θα έπρεπε να «μπλεχτούν» σε ένα τόσο ανταγωνιστικό τομέα, αλλά να επικεντρωθούν σε κερδοφόρους και υποσχόμενους τομείς όπως, το corporate banking, το international banking, το private banking και το investment banking, χωρίς να επωμιστούν το μεγάλο κόστος απόκτησης και συντήρησης ενός εκτεταμένου δικτύου καταστημάτων.
Αντίθετα, στο «στρατόπεδο» της Τράπεζας Πειραιώς, στόχο έχουν την προσφορά όλου του φάσματος των προϊόντων και πρωταρχικό τους στόχος είναι η μεγέθυνση του ενεργητικού. Όσο κι αν η κατάσταση διεθνώς είναι δύσκολη, στην Τράπεζα πιστεύουν ότι έχουν τη δυνατότητα να αποκτήσουν τόσους πελάτες, έτσι ώστε το 2009 η θυγατρική της Κύπρου να περάσει στην κερδοφορία. «Είναι ακόμη πολύ χαμηλά τα μεγέθη μας και οι πελάτες που μπορούμε να διεκδικήσουμε είναι πάρα πολλοί», δήλωσε στο EUROΚΕΡΔΟΣ υψηλόβαθμο στέλεχος της Τράπεζας, περιγράφοντας το κλίμα που επικρατεί.
Πέραν αυτών, τόσο η Eurobank όσο και η Τράπεζα Πειραιώς θα κληθούν να παίξουν το δικό τους ρόλο στις εκτός Κύπρου διεθνείς εργασίες των δύο ελλαδικών ομίλων. Δεν αποκλείεται μάλιστα κάποια από τις δύο κυπριακές θυγατρικές να αναλάβει και κάποιο πρόσθετο ρόλο στον τομέα αυτό.


Ικανοποίηση στην Εμπορική
Στην Εμπορική Τράπεζα «τρίβουν τα χέρια τους» από ικανοποίηση, καθώς η άλλοτε προβληματική θυγατρική της Κύπρου, πέρσι σημείωσε κέρδη ανώτερα των δύο εκατ. ευρώ και βέβαια με ένα υγιέστατο χαρτοφυλάκιο, ακόμη και με τα πολύ αυστηρά κριτήρια της Credit Agricole (δημιουργία προβλέψεων «με το παραμικρό» και πολύ υψηλός δείκτης κάλυψης των χορηγήσεων με εμπράγματες και λοιπές εξασφαλίσεις).  Πέρα όμως από την πολύ υψηλή αποδοτικότητα των ιδίων κεφαλαίων, ικανοποίηση προκάλεσε και η γενικότερη εικόνα του ισολογισμού, στην οποία φαινόταν μια αύξηση των χορηγήσεων με έντονη στροφή προς τη λιανική τραπεζική (retail banking), η οποία αποφέρει υψηλότερα περιθώρια κέρδους.
Όσο και αν μέρος των περσινών κερδών δεν ήταν λειτουργικό (ανακτήσεις παλαιότερων δανείων), η επίδοση θεωρείται ιδιαίτερα ικανοποιητική, αν μάλιστα συνεκτιμηθεί το γεγονός ότι οι φετινοί στόχοι μιλούν για πολύ «δυνατότερα» νούμερα σε λειτουργικό επίπεδο. Το βέβαιο είναι ότι η Εμπορική Τράπεζα ξεκινά μια νέα φάση ανάπτυξης των δραστηριοτήτων της, με δημιουργία νέων καταστημάτων.


Οξύνεται ο ανταγωνισμός
Αν σε όλα αυτά συνεκτιμήσουμε:
Πρώτον, την άριστη περσινή πορεία της Alpha Bank που πέρασε στην τρίτη θέση σε ό,τι αφορά στις χορηγήσεις και έχει πολύ υψηλές βλέψεις για τη φετινή χρονιά.
Και δεύτερον, την πρόθεση «αντεπίθεσης» από την πλευρά της Εθνικής Τράπεζας (η κάθοδος του Διοικητή του Ομίλου της Εθνικής Τράπεζας κ. Τάκη Αράπογλου στην Κύπρο αποτελεί ένδειξη του αυξημένου ενδιαφέροντος που επιδεικνύει τώρα η «Αθήνα»,   η οποία ας μην ξεχνούμε ότι πλέον συγκαταλέγεται στη λίστα με τις μεγάλες ευρωπαϊκές τράπεζες, μετά την μεγάλη πτώση των αποτιμήσεων των ευρωπαϊκών χρηματοπιστωτικών ομίλων),
τότε καταλαβαίνουμε ότι ο ανταγωνισμός στην κυπριακή αγορά θα οξυνθεί περαιτέρω.
Κάποιοι βέβαια υποστηρίζουν ότι ο μεγάλος χαμένος της όλης υπόθεσης θα είναι τα Συνεργατικά Πιστωτικά Ιδρύματα, αλλά εμείς θα λέγαμε ότι δεν θα πρέπει να βιαζόμαστε να καταλήξουμε σε τέτοια συμπεράσματα, γιατί δεν είναι καθόλου λίγες οι περιπτώσεις που ο Συνεργατισμός έχει αποδειχτεί «εφτάψυχος»...
Επί του παρόντος τώρα, βλέπουμε τα επιτόκια καταθέσεων σε πολλές περιπτώσεις να φτάνουν ή και να υπερβαίνουν το 5%.
Άλλες τράπεζες δεν θέλουν να ακολουθήσουν μια τέτοια πολιτική, υποστηρίζοντας ότι δεν είναι δυνατόν να δίνουν δάνεια με επιτόκια που σε ορισμένες περιπτώσεις δεν υπερβαίνουν τα επιτόκια των καταθέσεών τους.
Αντίθετα, άλλες τράπεζες βγαίνουν και διαφημίζουν τα υψηλά αυτά επιτόκια. Ίσως γιατί δεν διαθέτουν μεγάλο εύρος καταστημάτων για να συλλέγουν «φτηνότερες» καταθέσεις, είτε γιατί με τα κεφάλαια αυτά χρηματοδοτούν δάνεια στο εξωτερικό με υψηλότερα επιτόκια χορηγήσεων και με διευρυμένα spreads. Ίσως τέλος, γιατί έχουν επιλέξει να προστατέψουν τα μερίδια αγοράς τους, πριν οι νέες δυνάμεις της αγοράς καταστούν απειλητικές.
Σε «εκκρεμότητα» τέλος παραμένει το θέμα της Universal Bank, καθώς αναμένεται εδώ και μήνες η απάντηση της Κεντρικής Τράπεζας Κύπρου σε ό,τι αφορά στον έλεγχο του Διοικητικού Συμβουλίου της Τράπεζας από τον ελλαδικό Όμιλο της Ασπίς Πρόνοια, ο οποίος κατέχει μεν γύρω στο 40% των μετοχών, αλλά φαίνεται να στηρίζεται και από άλλους μετόχους μειοψηφίας.


 


ΤΡΑΠΕΖΕΣ:
ΤΑ DEALS, ΟΙ ΦΗΜΕΣ ΚΑΙ Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ...


Παρά το «θερμό κλίμα» που επικρατεί και τη δυναμική που δημιουργείται στον τραπεζικό κλάδο, δύσκολα αναμένεται να δούμε μέσα στη χρονιά ένα μεγάλο deal


 του Ζαφείρη Σταθόπουλου


Τόνοι μελάνι έχουν ξοδευτεί για να γραφτούν τα περί μπαράζ συγχωνεύσεων των ελληνικών τραπεζών. Και όμως μετά το «γάμο» (έστω και αν από το σόι της νύφης κάποιοι δεν τον ήθελαν) Eurobank και Εργασίας την προηγούμενη δεκαετία, δεν είδαμε τελικά να ολοκληρώνεται ούτε μια μεγάλη συγχώνευση.
Απλά, η ΕΤΒΑ πέρασε στα «χέρια» της Πειραιώς, η Εγνατία εντάχθηκε στο δίδυμο Marfin-Λαϊκής και η Omega εξαγοράστηκε τελικά από την Proton. Κατά τ’ άλλα, είχαμε τη γαλλική «εισβολή» μέσω της Societe Generale στη Γενική Τράπεζα και της Credit Agricole στην Εμπορική. Και όλα αυτά μέσα σε δέκα χρόνια.
Φυσικά, δεν έλειψαν και πολλές άλλες προσπάθειες, που τελικά δεν κατέληξαν σε οποιοδήποτε αποτέλεσμα: η συγχώνευση Εθνικής και Alpha Bank διαλύθηκε στο «παρά πέντε» το 2002, ενώ μία «ανάσα» πριν από τη συνένωσή τους, βρέθηκαν πέρσι οι Πειραιώς και Κύπρου.


Φημολογία εκ νέου
Τους τελευταίους μήνες, έχει ξεκινήσει και πάλι μια νέα φιλολογία, γύρω από τα τραπεζικά deals στην Ελλάδα. Είχαμε λοιπόν:
* Φήμες για συζητήσεις μεταξύ Πειραιώς και Εθνικής για συζητήσεις που τελικά δεν ευοδώθηκαν. 
* Εκτιμήσεις παραγόντων της αγοράς για κάποια κίνηση της MIG,  ιδίως σε περίπτωση που ολοκληρωθεί η πώληση του 20% του ΟΤΕ στην Deutsche Bank. 
* H κίνηση της Eurobank να αποκτήσει μειοψηφικό ποσοστό στο Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο πυροδότησε πολλά σενάρια, όσο και αν ο Όμιλος Λάτση υποστηρίζει ότι αυτό πρόκειται για μια απλή επενδυτική κίνηση.
* Πιθανολογήσεις ότι τόσο η Γενική όσο και κάποιες άλλες θυγατρικές ξένων τραπεζών στην Ελλάδα θα μπορούσαν να πουληθούν, αρκεί να προσφερόταν το απαιτούμενο τίμημα. Όλα αυτά βέβαια διαψεύδονται από τους ξένους, ωστόσο σε τέτοιες περιόδους κρίσης, ουδείς εμπιστεύεται στις διαψεύσεις οποιουδήποτε...
* Ο Αιγύπτιος επιχειρηματίας κ. Sawiris έχει εκδηλώσει το ενδιαφέρον να αγοράσει μια μικρή ελληνική τράπεζα.


«Καπνός χωρίς φωτιά»...
Παρόλα αυτά, δεν είναι καθόλου λίγοι οι παράγοντες του κλάδου που πιστεύουν ότι ούτε και φέτος θα δούμε deals μεγάλου επιπέδου στην εγχώρια τραπεζική αγορά.
Κανείς βέβαια δεν διαφωνεί με το σκεπτικό του επιχειρήματος του κ. Γιάννη Κωστόπουλου ότι «στην Ελλάδα χωρούν 2,5 μεγάλες τράπεζες». Από την άλλη πλευρά όμως, όταν διατυπώθηκε αυτή η άποψη, οι ελληνικές τράπεζες δραστηριοποιούνταν κατά κύριο λόγο στην εγχώρια αγορά και όχι σε ολόκληρη σχεδόν την Νοτιοανατολική Ευρώπη, όπως σήμερα. Τα πράγματα λοιπόν είναι σήμερα αρκετά διαφορετικά από τότε.
Και όχι μόνο αυτό. Το θεσμικό πλαίσιο, κυρίως στην αγορά εργασίας, περιορίζει σε σημαντικό βαθμό τα οφέλη μιας συγχώνευσης, με δεδομένη επίσης την ευρεία υπερκάλυψη καταστημάτων μεταξύ των μεγάλων τραπεζών.
Κανείς βέβαια δεν θα πρέπει να υποτιμήσει και τον παράγοντα «υψηλόβαθμα στελέχη» κάθε τράπεζας, τα οποία σε κάθε περίπτωση συγχώνευσης «παίζουν» από την αρχή τις θέσεις τους και το μέλλον της καριέρας τους. Για το λόγο αυτό άλλωστε, δύσκολα γίνονται deals σε περιόδους όπου δεν υπάρχει κάποια έντονη πίεση. Και σήμερα είναι μια τέτοια περίοδος. Τα τραπεζικά κέρδη έχουν πολλαπλασιαστεί την τελευταία πενταετία και οι προοπτικές παραμένουν θετικές παρά τις επιπτώσεις από τα subprime loans, οι οποίες μόνο έμμεσα θα πλήξουν τις ελληνικές τράπεζες.
Όλα τα παραπάνω δεν σημαίνουν ότι οι συγχωνεύσεις δεν θα βοηθούσαν τη δυναμική του κλάδου σε βάθος χρόνου, όχι μόνο γιατί θα δημιουργούσε πολύ πιο υπολογίσιμες τραπεζικές δυνάμεις στον ευρωπαϊκό χώρο, αλλά και γιατί θα δημιουργούσε πολύ ισχυρές συνέργειες και οικονομίες κλίμακας, στην παρουσία των τραπεζών εκτός των ελληνικών συνόρων. Παράγοντες των διεθνών χαρτοφυλακίων θα ήθελαν να δουν τέτοια deals και μάλιστα έχουν κατά καιρούς προτρέψει (ενδεχομένως και «πιέσει» προς αυτή την κατεύθυνση).
Και πάνω σε όλα αυτά, έχουμε και τον επηρεασμό του εξωτερικού περιβάλλοντος από την τρέχουσα κρίση των subprime loans. Με τη διεθνή ρευστότητα να έχει στερέψει σε μεγάλο βαθμό, θα θεωρείτο παράλογο κάποια τράπεζα να βγάλει από το ταμείο της ένα τόσο μεγάλο ποσό για να πραγματοποιήσει την εξαγορά μιας άλλης μεγάλης τράπεζας.
Ακόμη πιο δύσκολο είναι επίσης μια ξένη τράπεζα να εξαγοράσει για παράδειγμα, με μετρητά μια μεγάλη ελληνική, όπως την Alpha Bank και την Πειραιώς. Κάτι τέτοιο δεν επιχειρήθηκε ούτε την περίοδο 2005-2007 όταν η ρευστότητα είναι υπέρμετρη.
Μένουν λοιπόν τα σενάρια περί συγχώνευσης, ή έστω περί ανταλλαγής πακέτων μετοχών. Ίσως...



 

  Περιεχόμενα
Editorial: Διώχνοντας επενδύσεις και υπονομεύοντας το μέλλον μας!
Επενδύσεις - Προτάσεις αγοράς
Στιγμές από τη Σοφοκλέους
Αφιέρωμα - Δανειακά προϊόντα
Αφιέρωμα - Συνεδριακός Τουρισμός
¶ρθρο - Συνέδριο CEO & CSR 2008:
¶ρθρο - Προσοχή στις "παγίδες" των δεικτών
Φάκελοι
Euromoney: Δομημένα Προϊόντα
Euromoney: Το πρώτο equity fund της Τουρκίας
Επενδυτικά θέματα
Παρουσίαση: Τα Α/Κ της Pictet στην Ελλάδα μέσω της Alpha Private Bank
Έρευνα - Νοτιοανατολική Ευρώπη: Ευνοϊκή οικονομική συγκυρία,θετικές επενδυτικές προοπτικές
Επενδύσεις - Διεθνείς αγορές εμπορευμάτων
¶ρθρο: Η αγορά του φυσικού αερίου
Στα ενδότερα της οδού Σοφοκλέους
Marketing & Επικοινωνία
Νέα της αγοράς
Μετά την απομάκρυνση εκ του ταμείου...

 Όροι και προϋποθέσεις του site