Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Older Conferences

Δείτε τον απολογισμό του συνεδρίου

Δείτε τον απολογισμό του συνεδρίου

Δείτε τον απολογισμό του Συνεδρίου

Δείτε τον απολογισμό του Συνεδρίου

More ...

 


Οκτώβριος 2008                              

AΦIEPΩMA ASSET MANAGEMENT


Asset Management:
Κρίσιμης σημασίας, σε δύσκολες εποχές


Όταν οι αγορές κινούνται με φόρα προς τα πάνω, τα πράγματα είναι απλά: επενδύει κανείς σε πρακτικά οτιδήποτε και έχει κέρδος. Αυτό, ουσιαστικά, κάνουν και πολλοί επαγγελματίες διαχειριστές κεφαλαίων, και μετά διαφημίζουν τις αποδόσεις που είχαν τα προϊόντα τους. Οι ίδιοι, βεβαίως, σπεύδουν να υιοθετήσουν την εξήγηση της συνολικής υποχώρησης των αγορών όταν οι επενδύσεις που έχουν υποδείξει παίρνουν την κάτω βόλτα. Η διαφορά, φυσικά, μπορεί κάλλιστα να έγκειται στο αν κάποιες επενδύσεις υπεραποδίδουν των δεικτών, στη διάρκεια της ανόδου, ενώ η πτώση τους υπολείπεται της γενικότερης υποχώρησης, σε περιόδους κάμψης των αγορών.


Του Ανδρέα Αναστασίου


Το να μιλά κανείς για διαχείριση περιουσίας αυτές τις ημέρες ακούγεται τόσο παράδοξο όσο και προκλητικά ενδιαφέρον. Πού να επενδύσει κανείς, μέσα σε ένα περιβάλλον όπου κυριαρχούν η αβεβαιότητα και η απαισιοδοξία; Αλλά, πάλι, πώς μπορεί κανείς να μη σκέπτεται σοβαρά τις επενδύσεις βλέποντας μετοχικές και άλλες αξίες σε τιμές που αποτελούν μικρά κλάσματα εκείνων που είχαν μόλις πριν από λίγους μήνες; Σε περιόδους κρίσης, λοιπόν, και όχι σε καιρούς ευφορίας φαίνεται ο καλός διαχειριστής επενδύσεων. Ή, μάλλον, πρέπει και στις δύο περιπτώσεις να αποδείξει την αξία του, έχοντας στις περιόδους της άνθησης προετοιμαστεί καλά για τους χαλεπούς καιρούς και το αντίθετο.
Ο διασημότερος και κατά τεκμήριο επιτυχέστερος διαχειριστής κεφαλαίων του κόσμου, ο Γουόρεν Μπάφετ, έγραφε στον ετήσιο απολογισμό της εταιρίας του το 1999: «Κάποια ημέρα θα έχουμε ευκαιρίες να διαθέσουμε σημαντικά ποσά μετρητών στις αγορές αξιών – είμαστε βέβαιοι γι’ αυτό». Με άλλα λόγια, εν μέσω γενικότερης ανόδου των χρηματιστηρίων, ευφορίας και πανηγυρικών εκδηλώσεων, ο Μπάφετ – ούτε λίγο ούτε πολύ – παραπονιόταν επειδή είχαν εκλείψει οι σημαντικές αγοραστικές ευκαιρίες, αλλά ταυτόχρονα προέβλεπε την κατρακύλα που θα ακολουθούσε.
Αν το φθινόπωρο του 2002 (οπότε ο Γενικός Δείκτης του ΧΑ βρισκόταν κάτω από τις 2000 μονάδες) είχαμε επενδύσει 100 ευρώ σε κάποιο από τα ελληνικά μετοχικά Αμοιβαία Κεφάλαια (ΑΚ) που προτιμούν τα blue chips για το χαρτοφυλάκιό τους, θα είχαμε μέχρι πέρσι τέτοιον καιρό (οπότε ο ΓΔ προσέγγιζε τις 5500 μονάδες) περί τα 275 ευρώ, ήτοι απόδοση μικρότερη της ανόδου του δείκτη. Αν, όμως, είχαμε αφήσει την επένδυσή μας στη θέση της, θα είχαμε ακόμη και σήμερα κέρδος, αφού τα μερίδιά μας θα είχαν αξία περί τα 150 ευρώ, ήτοι μια απόδοση καλύτερη τουλάχιστον από τον τραπεζικό τόκο. Κάτι τέτοιο δεν θα συνέβαινε, βεβαίως, αν είχαμε «μπει» στο ΑΚ το 2005. Σε αυτή την περίπτωση, πέρσι τέτοιον καιρό τα 100 ευρώ μας θα ήταν 165, αλλά σήμερα θα είχαν γίνει 75.
Το να μπορεί, βεβαίως, κανείς να προβλέψει με ακρίβεια πότε οι τιμές έχουν πιάσει πάτο, ώστε να τοποθετηθεί με ασφάλεια και λαμπρές προοπτικές, και ακολούθως να αντιληφθεί πότε η αγορά βρίσκεται στην κορυφή, οπότε να ρευστοποιήσει πλούσια κέρδη και να αναμένει την επόμενη μεγάλη πτώση, θα ήταν το ιδανικό πλην όμως όχι πανεύκολο. Ποιο είναι, λοιπόν, το πιο εφικτό και πώς επιτυγχάνεται; Έχοντας πάντα κατά νου, βάσει της ιστορικής εμπειρίας, ότι οι αγορές (μεσο-μακροπρόθεσμα) θα κινηθούν οπωσδήποτε και προς τα πάνω και προς τα κάτω, εύλογος στόχος οφείλει να είναι:
1. Να ρευστοποιούμε κέρδη στις ανόδους,
2. Να διαθέτουμε ρευστότητα για συμφέρουσες τοποθετήσεις στις πτώσεις με το ένα να είναι, εν πολλοίς, προϋπόθεση του άλλου. Επειδή και αυτό, όμως, για να πετύχει θέλει αρκετή γνώση, εμπειρία και ίσως τύχη, ας διατυπώσουμε κάποιους υποβοηθητικούς κανόνες, όπως αυτοί προκύπτουν από την παρατήρηση της πρακτικής σημαντικών και επιτυχημένων επενδυτών, όπως ο Μπάφετ.

Χαρτοφυλάκιο ανθεκτικό στην κρίση


Υπάρχουν κατηγορίες μετοχών οι οποίες πλήττονται περισσότερο σε περιόδους κρίσης, ενώ άλλες έχουν εμπειρικά αποδειχθεί πιο ανθεκτικές. Όταν, λοιπόν, η αγορά είναι απρόβλεπτη, η διασπορά είναι επιβεβλημένη, αλλά οφείλει να γίνει με συγκεκριμένα κριτήρια. Ας βάλουμε, όμως, τους κανόνες σε μια σειρά:


1. Διατηρήστε ρευστότητα
Οι διάσημοι διαχειριστές κεφαλαίων, τους οποίους ευελπιστούμε να «αντιγράψουμε», διατηρούν πάντα σημαντικό τμήμα του χαρτοφυλακίου τους σε μετρητά. Και αυτοί, λοιπόν, υποδεικνύουν ότι ποτέ δεν ξέρει κανείς πότε θα προκύψει η μεγάλη ευκαιρία ή η ανάγκη για διαμόρφωση χαμηλότερου μέσου όρου κόστους της επένδυσής του. Σαφέστατα, λοιπόν, προκρίνουν τη διατήρηση κάποιων κεφαλαίων σε προσωρινή «αδράνεια» (ή καλύτερα σε ενεργό επιφυλακή), έχοντας - τον καιρό της αδράνειας και ανόδου – διαφυγόντα κέρδη, τα οποία όμως παίρνουν πίσω με το παραπάνω, αφού με τα εν λόγω κεφάλαια αγοράζουν κάποτε σε τιμές που δεν βρίσκονται κάθε μέρα.
Αν θεωρεί κανείς ότι, μόλις πριν από λίγες ημέρες, ο Γουόρεν Μπάφετ επένδυσε 5 δισ. δολάρια στην Goldman Sachs επειδή τον ώθησε το πατριωτικό του καθήκον και η επιθυμία να ενισχύσει την οικονομία των ΗΠΑ, δεν είναι βέβαιο ότι προβαίνει στην πλέον εύστοχη εκτίμηση. Ας κρατήσουμε μία, σημείωση και ας κάνουμε λίγη υπομονή, για να δούμε τι θα αποδώσει στο «μάγο» των επενδύσεων, η τοποθέτηση αυτή.


2. Επιλέξτε ποιότητα
Στη διάρκεια μιας κρίσης, οι κλάδοι που αντιμετωπίζουν τις σοβαρότερες δυσκολίες είναι:


- Ακίνητα
- Είδη πολυτελείας
- Επενδυτικές εταιρίες
- Βιομηχανικά υλικά
- Καύσιμα – Πρώτες ύλες
- Πάγια καταναλωτικά είδη
- Καταναλωτικά αγαθά που δεν χαρακτηρίζονται «πρώτης ανάγκης»
Με άλλα λόγια, οι ασφαλέστερες επιλογές είναι αυτές που αφορούν σε κλάδους και εταιρίες των οποίων η αναπτυξιακή πορεία είναι πιο προβλέψιμη. Τέτοιες εταιρίες είναι συνήθως μεγάλου μεγέθους, ενώ επίσης διαθέτουν σημαντικά ρευστά διαθέσιμα, που τους επιτρέπουν τόσο να ελίσσονται για να αντεπεξέλθουν στις δυσκολίες της κρίσης όσο και να καταβάλλουν μέρισμα στους μετόχους τους.


3. Μη φοβάστε να ρευστοποιείτε κέρδη
Μία μετοχική τοποθέτηση μπορεί, μακροπρόθεσμα, να αποδώσει πολύ περισσότερο από τα μερίσματα που της αναλογούν, αν οι περίοδοι ανόδου της τιμής των αξιών μας τύχουν της κατάλληλης εκμετάλλευσης. Αυτή δεν είναι άλλη από τη ρευστοποίηση μέρους (ή όλου) του χαρτοφυλακίου, εν αναμονή της πτώσης που κάποτε θα έρθει, ώστε να ξανατοποθετηθούμε στην αγορά, έχοντας μάλιστα τώρα περισσότερες μετοχές ή μερίδια της όποιας επένδυσης απ’ όσα είχαμε ρευστοποιήσει.

4. Είδη «παντός καιρού»
Με κρίση ή χωρίς, με πολλά λεφτά στην τσέπη ή με λίγα, με δικά τους χρήματα ή με δανεικά, υπάρχουν κάποιες κατηγορίες εξόδων που οι καταναλωτές δεν μπορούν να αποφύγουν. Όσο, λοιπόν, και αν μία κρίση παρασύρει πτωτικά το σύνολο των μετοχών, η εμπειρία δείχνει πως υπάρχουν κάποιες που θίγονται λιγότερο, ενώ ανακάμπτουν σχετικά συντομότερα.
Τέτοιοι κλάδοι είναι:


- Επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας
- Είδη ατομικής καθαριότητας και περιποίησης
- Προϊόντα – υπηρεσίες υγείας
- Βιομηχανίες τροφίμων
- Είδη οικιακής καθαριότητας και φροντίδας
- Οινοπνευματώδη ποτά και τσιγάρα


5. Απλώστε τα «δίχτυα» σας
Η συμβουλή αυτή μάλλον δεν αφορά πολλούς μικροεπενδυτές, καθώς προϋποθέτει υπολογίσιμο συνολικό μέγεθος χαρτοφυλακίου και κάποια παραπάνω ενασχόληση και γνώση των διεθνών αγορών, ώστε να μπορεί κανείς να επεκτείνει την επενδυτική του δραστηριότητα και σ’ αυτές, όχι ομως στα τυφλά, αλλά με προσεκτικές κινήσεις.
Ο Μπάφετ, που είναι «οδηγός» μας σε αυτό το επενδυτικό «οδοιπορικό» προέβη, πριν από μερικά χρόνια, σε σημαντικές τοποθετήσεις στην Κίνα. Ακολούθως, είδαμε όλοι τους εντυπωσιακούς ρυθμούς με τους οποίους αναπτύχθηκε η μεγάλη ασιατική χώρα και πόσο σημαντικά κέρδη είχαν οι εταιρίες και τα χρηματιστήριά της.
Μέρος ενός χαρτοφυλακίου, λοιπόν, στο σημερινό παγκοσμιοποιημένο επενδυτικό περιβάλλον, μπορεί να αφιερωθεί σε επενδύσεις εκτός συνόρων, επιδιώκοντας την πιθανότητα εκμετάλλευσης:


α) Ανόδου μεγαλύτερης από αυτήν της εγχώριας αγοράς
β) Συναλλαγματικών μεταβολών


6. Σκεφθείτε μακροπρόθεσμα
Αν θέλετε οπωσδήποτε κέρδη... αύριο, το πιθανότατο είναι ότι κάθε σύμβουλος επενδύσεων που σέβεται τον εαυτό του θα σας συμβούλευε να... μην τοποθετηθείτε σήμερα. Από το σήμερα στο αύριο και γενικώς στο βραχυπρόθεσμο ορίζοντα κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει τι μας... ξημερώνει. Από φυσικές καταστροφές μέχρι πολιτικές εντάσεις, υπάρχει ένα τεράστιο πλήθος παραγόντων που μπορεί να επηρεάσει την αγορά και να αλλοιώσει τις «μέχρι χθες» βραχυπρόθεσμες προοπτικές της αγοράς.
Μακροπρόθεσμα, όμως, τα πάντα (από οικονομικά κραχ μέχρι πολέμους) απορροφώνται και εξισορροπούνται. Αν οι επενδύσεις μας γίνονται για το μέλλον, τότε εκεί πρέπει να έχουμε στραμμένη την προσοχή μας. Τα πάνω και τα κάτω στις αγορές θα έρθουν οπωσδήποτε. Σημασία έχει να είμαστε προετοιμασμένοι και για τα δύο: καλά τοποθετημένοι στην πρώτη περίπτωση, με επαρκή ρευστότητα στη δεύτερη, αλλά και να διαθέτουμε ψυχραιμία και υπομονή. Ειδικά αν τα πέντε προηγούμενα βήματα έχουν οργανωθεί καλά, εσείς περιμένετε – εκ του ασφαλούς, θα μπορούσαμε να πούμε – τα κέρδη σας, αφήνοντας τους βραχυπρόθεσμους επενδυτές (ή... «σορτάκηδες») να κάνουν το λάθος του να ενεργούν με κίνητρο τον φόβο...

Γιατί οι διαχειριστές αποτυγχάνουν


Όλοι οι διαχειριστές κεφαλαίων ή σύμβουλοι επενδύσεων δεν είναι... Μπάφετ, βεβαίως. Παρατηρώντας, μάλιστα, τη δραστηριότητα και τις αποδόσεις τους σε παγκόσμια κλίμακα, βλέπει κανείς ότι ένα εξαιρετικά μεγάλο (μάλλον πλειοψηφικό) ποσοστό τους δεν εξασφαλίζει ικανοποιητικές αποδόσεις, καθώς σε πάρα πολλές περιπτώσεις αυτές υπολείπονται των δεικτών.
Εξετάζοντας το πού οφείλεται η υποαπόδοση αυτή, μπορεί κανείς να εντοπίσει τρεις παράγοντες:


1. Την άποψη ότι ο επενδυτικός κίνδυνος εκφράζεται από τον δείκτη "beta"
2. Υπερβολική διασπορά
3. Βραχυπρόθεσμο επενδυτικό ορίζοντα.


Τον ίδιο καιρό, όμως, υπήρχαν και κάποιοι διαχειριστές κεφαλαίων που είχαν αξιόλογα αποτελέσματα. Αν κανείς παρατηρήσει τη στρατηγική των επιτυχημένων αυτών επενδυτών, μπορεί να εντοπίσει σε αυτούς κοινά χαρακτηριστικά, όπως:


1. Την άποψη ότι επενδυτικός κίνδυνος σημαίνει "πιθανότητα μόνιμης απώλειας κεφαλαίου"
2. Σχετικά συγκεντρωμένα χαρτοφυλάκια
3. Μακροπρόθεσμο επενδυτικό ορίζοντα.


Επενδυτικός κίνδυνος


Οι μοντέρνοι «θεωρητικοί» των επενδύσεων συνδέουν άμεσα τον επενδυτικό κίνδυνο με τη μεταβλητότητα της τιμής μιας μετοχής, σε σχέση μάλιστα με τις μεταβολές των δεικτών, στοιχείο που ποσοτικά μετράται με τον δείκτη "beta".
Επιστρέφοντας στο παράδειγμα του Γουόρεν Μπάφετ και στην περίοδο της κρίσης του 1973-74, βλέπουμε ότι ο «γκουρού» των επενδύσεων απέφυγε μεν το μεγαλύτερο μέρος της πτώσης, όντας εκτός αγοράς, προέβη σε σημαντικές τοποθετήσεις όμως πριν οι τιμές πιάσουν πάτο, με αποτέλεσμα, σύντομα οι επενδύσεις του να χάσουν το 50% της αξίας τους. Αυτό, σύμφωνα με τους πιστούς του "beta", θα χαρακτηριζόταν εξαιρετικά μεγάλο ρίσκο. Ο Μπάφετ είχε διαφορετική γνώμη. Όσο οι μετοχές συνέχισαν νε πέφτουν, αυτός συνέχισε να αγοράζει, έχοντας ως βασικό κριτήριο τη διαφορά λογιστικής αξίας και τρέχουσας τιμής. Η ιστορία δείχνει ότι η επιλογή αυτή δεν του βγήκε καθόλου σε κακό.


Εστίαση επενδύσεων


Οι περισσότεροι διαχειριστές κεφαλαίων επιλέγουν πολύ μεγάλη διασπορά για τα χαρτοφυλάκιά τους. Συχνά τα απλώνουν σε μεγάλο πλήθος αξιών, χωρών, κλάδων και εταιριών. Η προσέγγιση αυτή, όμως, τείνει να ακολουθεί τελικά την πορεία των δεικτών. Αν , μάλιστα, υπολογίσει κανείς ότι τα διαχειριστικά έξοδα είναι μεγαλύτερα, τότε μπορούμε να υποθέσουμε ότι η υποαπόδοση είναι μάλλον... εξασφαλισμένη.
Όταν σε μια επενδυτική ημερίδα κάποιος σύνεδρος υπέβαλε στο διάσημο διαχειριστή περιουσίας Μπρους Μπέρκοβιτς μία ερώτηση περί διασποράς, ο τελευταίος απάντησε ότι δεν έχει νόημα ακόμη και ένα συλλογικό (επαγγελματικό) χαρτοφυλάκιο να περιλαμβάνει περισσότερες από 10 με 20 θέσεις. «Η μεγάλη διασπορά ισοδυναμεί με ασφάλιση κατά της άγνοιας», είπε ο Μπέρκοβιτς.
Ο Μπάφετ συμφωνεί μαζί του, καθώς και αυτός, το 1993, έγραψε: «Η μεγάλη διασπορά δεν είναι πάντα καλή, εφ’ όσον είσαι από τους επενδυτές που «κάτι γνωρίζουν». Διασπείροντας την επένδυσή του εδώ κι εκεί, μάλλον αυξάνει κανείς την πιθανότητα να αντιμετωπίσει μειωμένη απόδοση ή και αυξημένο κίνδυνο. Ενώ χιλιάδες μετοχές διαπραγματεύονται στη Wall Street, το 80% του χαρτοφυλακίου μετοχών εισηγμένων εταιριών της Berkshire Hathaway απαρτίζεται από τίτλους τεσσάρων εταιριών: Coca-Cola, American Express, Procter & Gamble και Wells Fargo».


Επιλογή χρόνου


Οι περισσότεροι διαχειριστές κεφαλαίων υποστηρίζουν ότι τα χαρτοφυλάκιά τους έχουν μακροπρόθεσμο ορίζοντα. Παρά ταύτα, τα στελέχη των σχετικών εταιριών τείνουν να κρίνονται από τα αποτελέσματα που αποφέρουν ανά έτος ή και ανά τρίμηνο. Πρακτική που τους υποβάλλει στο να προσπαθούν να παρουσιάσουν θετικά αποτελέσματα και ανά μικρά χρονικά διαστήματα. Στοιχείο, που όμως μάλλον βλάπτει παρά ενισχύει την αποτελεσματικότητά τους.
Έρευνες που έχουν διεξαχθεί σε παγκόσμιο επίπεδο, δείχνουν ότι οι περισσότεροι διαχειριστές προβαίνουν σε πολλές αγοραπωλησίες στη διάρκεια ενός έτους, ανανεώνοντας το χαρτοφυλάκιό τους περίπου κατά 75%. Οι επιτυχημένοι «γκουρού» των επενδύσεων, αντιθέτως, υποστηρίζουν ότι οι μεριδιούχοι τους δεν τους πληρώνουν για να είναι υπερ-δραστήριοι, αλλά για να έχουν αποδόσεις. Το δικό τους ποσοστό μόχλευσης κυμαίνεται μεταξύ 10% και 25%, διακρατώντας τίτλους για περιόδους από 4 έως και 10 έτη, καθώς και διατηρώντας – όπως είπαμε και πριν – σημαντικό ποσοστό του χαρτοφυλακίου σε μετρητά.
Για πολλούς βραχυπρόθεσμους επενδυτές ίσως έχει υπερβολική σημασία η είδηση της ημέρας, ενώ δείχνουν να αγνοούν το διαχειριστικό κόστος των συναλλαγών (προμήθειες και λοιπά έξοδα), τα οποία – αν αθροιστούν σε ετήσια βάση - μάλλον θα αποτελούν σημαντικό κονδύλι.


Συμπέρασμα


Την περίοδο 1999-2000, όταν στις ΗΠΑ οι τεχνολογικές μετοχές «πετούσαν», ο Μπάφετ, ο Μπέρκοβιτς και άλλοι επιτυχημένοι διαχειριστές προτίμησαν να τηρήσουν αποστάσεις από το «πάρτι». Οι επενδύσεις τους υποαπέδιδαν, για μικρό χρονικό διάστημα, κατά το οποίο αρκετοί μεριδιούχοι απέσυραν τις επενδύσεις τους από αυτούς, παρασυρμένοι από τη γενικότερη ευφορία ή και φρενίτιδα, που οδήγησε στην περίφημη τεχνολογική «φούσκα» και σε τεράστιες απώλειες για τους μέχρι πρότινος ευτυχείς επενδυτές.
Το 2007-08, λοιπόν, πολλοί διαχειριστές και σύμβουλοι επενδύσεων πόνταραν στην ενέργεια και στις πρώτες ύλες της βιομηχανίας, λόγω της πραγματικά τεράστιας ζήτησης που η ανάπτυξη της Κίνας και της Ινδίας προκαλούσαν. Ένα τρομερό λάθος που πολλοί κάνουν, όμως, είναι να συγχέουν την κυκλική ανάπτυξη με τη μόνιμη ανάπτυξη. Αρκετοί έχουν ήδη από καιρό προειδοποιήσει για τη «φούσκα» των εμπορευμάτων, που μάλλον την ακούμε να «σκάει» αυτές τις ημέρες.
Αντιθέτως, οι τιμές μετοχών εταιριών καταναλωτικών ειδών, προϊόντων και υπηρεσιών σχετιζόμενων με την υγεία, αλλά και – για τους γνωστούς λόγους – των τραπεζών, βρίσκονται σήμερα σε πολύ χαμηλές τιμές. Το παράδειγμα του Μπάφετ, που έδινε μεγάλη σημασία στη διαφορά λογιστικής και τρέχουσας τιμής των μετοχών, και αγόραζε όταν έβλεπε σημαντικό discount έναντι της λογιστικής, ίσως είναι χρήσιμο...


 

  Περιεχόμενα
Editorial
Επενδύσεις Προτάσεις Αγοράς
Επιχειρηματικά Βραβεία ΧΡΗΜΑ - South-East Europe Investment Conference 2008
Αφιέρωμα: Asset Managemnet
Αφιέρωμα: Εταιρική Κοινωνική Ευθύνη
Αφιέρωμα: Αμυντική Βιομηχανία
Αφιέρωμα: Αγορά Διαδικτύου
Επικαιρότητα
Φάκελοι
¶ρθρο: Προβλέπονται συγχωνεύσεις ευρωπαϊκών τραπεζών
Αποκλειστικότητα Euromoney - Πώς τα κατάφερε η Goldman Sachs:Στη διαχείριση κινδύνου "παίζει μπάλα" μόνη της
Αποκλειστικότητα Euromoney: Η κρίση των ακινήτων, γόνιμο έδαφος για τα Κρατικά Επενδυτικά Κεφάλαια
¶ρθρο: Η μετάβαση στα ΔΠΧΠ και η επίδρασή της στις εταιρίες του κλάδου τεχνολογίας του ΧΑ
Έρευνα της Stat Bank: ¶νω των 11 δισ. ευρώ ο τζίρος της αγοράς αυτοκινήτου
Έρευνα: Βιομηχανία "δύο ταχυτήτων" η ελληνική τουριστική αγορά
Επενδυτικά Θέματα
Στα ενδότερα της οδού Σοφοκλέους
Νέα της Αγοράς
Μετά την απομάκρυνση εκ του ταμείου...

 Όροι και προϋποθέσεις του site