Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Older Conferences

Δείτε τον απολογισμό του συνεδρίου

Δείτε τον απολογισμό του συνεδρίου

Δείτε τον απολογισμό του Συνεδρίου

Δείτε τον απολογισμό του Συνεδρίου

More ...

 


Οκτώβριος 2008                              

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟΤΗΤΑ: EUROMONEY


Πώς τα κατάφερε
η Goldman Sachs:
Στη διαχείριση κινδύνου
"παίζει μπάλα" μόνη της


Η βαθιά κρίση που μαστίζει το χρηματοπιστωτικό σύστημα ανέτρεψε εντελώς τα δεδομένα της αγοράς και άλλαξε τον χάρτη του τραπεζοπιστωτικού συστήματος, τόσο στις ΗΠΑ, όσο και (όπως όλα δείχνουν) στον υπόλοιπο κόσμο. Είναι ακόμη πολύ νωρίς για να εξαχθούν ασφαλή συμπεράσματα για το μέγεθος και το βάθος των αλλαγών αυτών (αφού όπως εκτιμούν πολλοί ειδικοί της αγοράς, είμαστε ακόμη στα πρώτα στάδια της κρίσης). Ένα ήδη χειροπιαστό γεγονός είναι η πλήρης κατάρρευση του Investment Banking, τουλάχιστον στη μορφή που το ξέραμε μέχρι τώρα.


Των Peter Lee - Παναγιώτη Φρεντζά*


Από τις έξι μεγαλύτερες τράπεζες του κλάδου, η Lehman Brothers κατέρρευσε με ορυμαγδό, την ίδια τύχη είχε και η Bear Sterns, ενώ οι Merill Lynch και Wachovia εξαγοράστηκαν έναντι πινακίου φακής από τις  Bank of America και Citigroup, αντίστοιχα. Επιπλέον, ανάμεσα στις τράπεζες που ακολουθούν, υπάρχουν αρκετές που βρίσκονται σε δεινή θέση ή έχουν ήδη καταρρεύσει και αναμένεται η ανακοίνωση του θανάτου τους, ενώ το ντόμινο έχει ήδη περάσει και στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού- ανακοινώσεις καταρρεύσεων ή και σωτηρίας την τελευταία στιγμή με κρατικό χρήμα είναι πλέον στην ημερησία διάταξη. Εντυπωσιακά ήταν, ακόμη, τα νέα της κατάρρευσης και του Washington Mutual Inc, του μεγαλύτερου ταμιευτηρίου των ΗΠΑ, που συνιστά τη μεγαλύτερη αποτυχία αμερικανικού χρηματοπιστωτικού οργανισμού- τουλάχιστον μέχρι την επόμενη...



Από το Investment Banking στο Holding


Η Wall Street δεν υπάρχει πλέον με την διάρθρωση που την ξέραμε, και το μέλλον της στην καινούρια τάξη πραγμάτων που διαμορφώνεται, προβλέπεται τουλάχιστον αβέβαιο- ενώ δεν είναι λίγοι και αυτοί που εκτιμούν (με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα τον Γερμανό υπουργό Οικονομικών Πέερ Στάϊνμπρουκ) ότι αυτό είναι το τέλος της αμερικανικής επικυριαρχίας σαν παγκόσμιας οικονομικής υπερδύναμης.
Από τις κορυφαίες επενδυτικές τράπεζες λοιπόν, μας μένουν δύο οι οποίες ανταπεξήλθαν με επιτυχία στην κρίση, και εκ των πραγμάτων άλλαξαν την δομή τους σε τράπεζες συμμετοχών, με διαφορετικό, σφιχτότερο καθεστώς επιτήρησης από την FED, και με αντικείμενο προφανές: να διασωθεί ότι είναι δυνατόν από τα στοιχεία ενεργητικού των χρεοκοπημένων επενδυτικών τραπεζών που εξακολουθούν να έχουν κάποια αγοραία αξία: οι Morgan Stanley και Goldman Sachs.
Η πρώτη, απλά επιβίωσε από την κρίση, αλλά με δεδομένη την έλλειψη ρευστότητας και τις τεράστιες απαιτήσεις που έχει ο καινούριος της ρόλος, συμφώνησε ήδη να πουλήσει το 21% στην μεγαλύτερη Ιαπωνική τράπεζα, Mitsubishi UFJ Financial Group. Μένει λοιπόν η Goldman Sachs, η οποία δεν έχει ανάγκη ενέσεων για να σταθεί στα πόδια της, και ξεχωρίζει, τόσο με την ευρωστία της, όσο και με τα απροσδόκητα κέρδη των προηγούμενων μηνών σε περίοδο μεγάλης κάμψης, σαν η μύγα μέσα στο (ξυνισμένο) γάλα του αμερικάνικου Investment Banking. Ήδη, πριν από ελάχιστες ημέρες, η τράπεζα ανακοίνωσε ότι είναι σε θέση να εξαγοράσει πάγια από τις προβληματικές τράπεζες, ύψους μέχρι και 50 δισ. δολαρίων, ρίσκο που κατά τα φαινόμενα είναι ικανή να διαχειρισθεί, καθώς απολαμβάνει της εμπιστοσύνης της αγοράς. Δεν είναι τυχαίο ότι η τράπεζα, πέρα από τον άτυπη ψήφο εμπιστοσύνης της FED, αποκόμισε και αυτήν του Ουώρεν Μπάφετ, ο οποίος μέσω της εταιρίας του Berkshire Hathaway, απέκτησε (προνομιούχο) μετοχικό κεφάλαιο 5 δισ. δολαρίων στην GS, όπως ανακοινώθηκε την 25/9, και με εγγυημένη οψιόν αγοράς ακόμη 5 δισ. κοινών μετοχών της τράπεζας, μέσα στην προσεχή τριετία.



O κομαντάντε Μπους και οι συντροφοί του


Το μέλλον βέβαια ακόμη και αυτής, της υγιέστερης (πρώην) επενδυτικής τράπεζας, είναι αβέβαιο, και πολλά θα εξαρτηθούν από το πόσο βαθιά θα προχωρήσει η κρίση, και το πόσο ουσιαστικά θα είναι τα μέτρα διάσωσης της αμερικανικής κυβέρνησης, μετά την αποτυχία του απαράδεκτου και πρόχειρου πρώτου «σχεδίου διάσωσης» που απορρίφθηκε από τη Βουλή των Αντιπροσώπων, και προκάλεσε από την αποδοκιμασία των ίδιων των Ρεπουμπλικανών, έως και ειρωνικά σχόλια (αίσθηση έκανε αυτό του καθηγητή οικονομικών Αριέλ Ρουμπίνι για τους «... σύντροφους Μπους, Μπερνάνκε και Πόλσον, που επιθυμούν την μετατροπή των ΗΠΑ σε Ηνωμένη Σοσιαλιστική Δημοκρατία Αμερικής, διαμέσου ενός ιδιότυπου σοσιαλισμού αποκλειστικά για τους πλούσιους και διαπλεκόμενους, όπου τα χρέη και οι ζημίες της Wall Street θα εθνικοποιούνται, ενώ τα κέρδη θα παραμένουν αυστηρώς ιδιωτικά»!
Όμως, έχει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον να αναλυθεί σε τί τέλος πάντων οφείλεται η επιτυχία αυτή της Goldman Sachs, τί είναι αυτό που την κάνει να ξεχωρίζει από τον συρμό. Με το αντικείμενο αυτό ασχολήθηκε πρόσφατα το Euromοney- ήταν το δεύτερο αφιέρωμα στην τράπεζα, αφού είχε προηγηθεί ένα άλλο, πριν από 15 ολόκληρα χρόνια.



Διπρόσωπη, αλλά με ένα καλοκουρδισμένο, μυαλό


Σε εκείνο το πρώτο αφιέρωμα, που είχε γίνει με αφορμή το ανέβασμα της GS για πρώτη φορά στην κορυφή της πυραμίδας των επενδυτικών τραπεζών, η κύρια διαπίστωση ήταν το πρόσωπο Ιανού που παρουσίαζε η τράπεζα: Φιλική, επικοινωνιακή, ακόμη και γενναιόδωρη προς την πελατειακή της βάση, και ιδιαίτερα σκληρή, ενίοτε σε βαθμό υπερβολής, απέναντι στους ανταγωνιστές της. Η τράπεζα ήταν η τελευταία μεγάλη τράπεζα που προχώρησε σε ΙΡΟ, το 1999, και ενώ προηγουμένως είχε κανονίσει μερικές από τις μεγαλύτερες ΙΡΟ στην ιστορία της Wall Street, και η προσφορά περιορίστηκε μόλις στο 12% της συνολικής ονομαστικής της αξίας. Με την ΙΡΟ ανέβηκε στην προεδρία της ο Χ. Πόλσον, ο οποίος αποχώρησε τον Μάη του 2006 για να διοριστεί σαν υπουργός οικονομικών- ενώ αξιοσημείωτο είναι ότι και ένα άλλο ανώτατο στέλεχός της, ο αντιπρόεδρος Ρόμπερτ Ρούμπιν, χρημάτισε και αυτός υπουργός οικονομικών επί προεδρίας Κλίντον. Την εποχή εκείνη, οι ιδιώτες μέτοχοί της ήταν σχεδόν στο σύνολό τους άνθρωποι με συγκεκριμένη επενδυτική στρατηγική, όπως και εξίσου συγκεκριμένη κοινωνική κουλτούρα, ιδιαίτερα συναφή με το διττό επιχειρηματικό προσωπείο της εταιρίας.
Τα χρόνια που ακολούθησαν το 1993, η τράπεζα πέτυχε να αναπτύσσεται με εντυπωσιακό ρυθμό, και με χαρακτηριστική την από πρώτη ματιά ακόρεστη όρεξή της για όλο και περισσότερα (και συνθετότερα) ρίσκα- κάτι που, με δεδομένη την ανθηρότητα της αγοράς εκείνη την εποχή, της απέφεραν τεράστια κέρδη, και την καθιέρωσαν στην αγορά σαν το αδιαμφισβήτητο Νο 1 στον χώρο του Investment Banking (και το οποίο τότε ήταν πάρα πολύ περιορισμένο, σε σχέση με τα 85, συνολικά, δισ. δολάρια των εσόδων της χρονιάς που πέρασε). Λόγω αυτής της επιτυχίας, η μεγάλη πλειοψηφία των υπόλοιπων επενδυτικών τραπεζών υιοθέτησαν και αυτές το πετυχημένο αυτό μοντέλο, κάτι που αναμφίβολα συνέτεινε στη δημιουργία της στρεβλής εικόνας στην συγκεκριμένη αγορά. Και φυσικά, κανείς δεν πήρε είδηση ότι το πρότυπό τους, προχωρούσε σιωπηλά, αλλά και αποφασιστικά, σε ριζικές αλλαγές χαρτοφυλακίου, μετατοπίζοντας σημαντικότατο κομμάτι του χαρτοφυλακίου της από το σπεκουλαδόρικο hedging σε κοινές μετοχές και άλλα, λιγότερο ριψοκίνδυνα χαρτιά.
Αυτή είναι, εν πολλοίς, η εικόνα που επικρατεί και σήμερα στην αγορά για την Goldman Sachs: Μίας δισυπόστατης εταιρίας, που προς τα έξω προβάλλει ένα ήπιο πρόσωπο, το οποίο και «αγοράζουν» οι πελάτες της, και ένα σκληρό εσωτερικό, που θέλει κέρδη εδώ και τώρα και με κάθε κόστος- όχι και πολύ διαφορετικά απ’ ότι περιέγραφε τα πράγματα το Euromoney 15 χρόνια πριν δηλαδή, ενώ επιπλέον η στάση της έναντι του ανταγωνισμού είναι προκλητική και αυθάδης. Γιατί όμως η εταιρία πετυχαίνει, εκεί που οι άλλες αποτυγχάνουν; Μα, γιατί έχει μία ολόκληρη λεγεώνα έμπειρων, εξαιρετικά πετυχημένων traders, που δύσκολα βρίσκει κανείς στην αγορά. Ο πρόεδρος της εταιρίας γελάει: «Μακάρι να ήταν αλήθεια. Από όσο ξέρω, δεν υπάρχουν πολλοί George Soros σε αυτόν τον πλανήτη, πόσω μάλλον μέσα στην εταιρία μας».
Επιπλέον, εντύπωση είχε προξενήσει η τακτική της, την εποχή που οι επιθετικές εξαγορές τύπου leveraged byouts ήταν της μόδας, η εταιρία δεν παρείχε συμβουλευτικές υπηρεσίες μόνο στους αγοραστές, αλλά και στους πιθανούς ανταγωνιστές τους. Η τακτική αυτή είχε προκαλέσει πολλά σχόλια από τις ανταγωνιστικές της επενδυτικές τράπεζες, οι οποίες... έσπευσαν και αυτές να πράξουν ανάλογα, σε αρκετές περιπτώσεις. Πάντοτε ένα βήμα μπροστά από τον ανταγωνισμό, η GS είχε ήδη διαφοροποιηθεί όταν ξεκίνησε πέρσι η κρίση, και οι ζημιές που υπέστη ήταν αναλογικά πολύ μικρές. Οι μέτοχοί της μπορεί να μην πήραν φέτος το 34% που τους έδωσε η επένδυσή τους το 2007, αλλά ασφαλώς κανείς δεν δυσαρεστήθηκε από το 20% που πήρε φέτος. Ούτε και η μείωση κερδών του δευτέρου τριμήνου κατά 11% σε σχέση με πέρσι θα πρέπει να αποθάρρυνε πολλούς, την στιγμή που οι άλλες επενδυτικές τράπεζες κατέγραψαν τεράστιες ζημιές. Ούτε και η πτώση της μετοχής της κατά 17% στο δωδεκάμηνο από τον Ιούνιο του 2007, αφού αυτή ήταν μόνο λίγο χειρότερη από την αντίστοιχη πτώση του δείκτη S&P 500 (14%), και κατά πολύ καλύτερη από την μεγάλη πτώση που είχαν οι επενδυτικές τράπεζες (πάνω από 40%).
Και ακριβώς επειδή η GS βρισκόταν σε καλή κατάσταση, μπορούσε να αρπάζει τις ευκαιρίες πολύ καλύτερα από τον ανταγωνισμό. Ο αντιπρόεδρος της εταιρίας ανέφερε χαρακτηριστικά την περίπτωση μίας πρόσφατης αγοράς γης για οικιστική δραστηριότητα στην Γερμανία, όπου η GS πλειοδότησε έναντι ενός μόνο ανταγωνιστή, ενώ πριν από 12 μήνες ασφαλώς θα υπήρχαν τουλάχιστον είκοσι.



Τύχη, αλλά και διορατικότητα


Αναρωτιέται κανείς αν η GS έχει μία διαφορετική, πιο προχωρημένη επιχειρηματική ευφυία ή οι ανταγωνιστές της απλά στερούνται ευφυίας. Ο πρόεδρος της Goldman, Lloyd Blankfein, εξηγεί ότι πολλοί παράγοντες διαμορφώνουν την εικόνα μιας εταιρίας στην αγορά, ακόμη και η τύχη. «Τα πράγματα θα μπορούσαν να έχουν εξελιχθεί χειρότερα για εμάς. Όπως και οι ανταγωνιστές, χρησιμοποιούμε τις ίδιες τακτικές και το ανάλογο προσωπικό, αλλά πολλές φορές μικρολεπτομέρειες, καμία φορά απρόβλεπτες, κάνουν τη μεγάλη διαφορά. Τα πράγματα ήταν πολύ δύσκολα και για μας- απλά άλλοι συνετρίβησαν, ενώ εμείς αντιμετωπίσαμε ισχυρές αναταράξεις».
Σαν τύχη μπορεί να εκληφθεί το γεγονός ότι μερικές από τις μεγάλες εξαγορές τις οποίες είχε διαχειρισθεί η εταιρία στην πορεία απέτυχαν, και έτσι η εταιρία δεν χρειάστηκε να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις της από αυτές, κάτι που ασφαλώς θα επιδρούσε δυσμενώς στην απόδοση.
Εξηγεί πάντως, ότι κατά τη γνώμη του η επιτυχία της GS το τελευταίο σκληρό δωδεκάμηνο οφείλεται στην προχωρημένη διαχείριση του ρίσκου που έχει την δυνατότητα να κάνει η εταιρία. Οι διαχειριστές του ρίσκου έχουν τα ίδια προνόμια με τους traders και τους εκτελεστικούς υπαλλήλους, και λειτουργούν αυτόνομα. Ανακαλεί μία περασμένη άτυχη στιγμή, πίσω στο 1994, όταν μία απροσδόκητη αύξηση των επιτοκίων από την FED βρήκε την εταιρία απροετοίμαστη, μετά τα τεράστια κέρδη της προηγούμενης χρονιάς. Όμως από τα λάθη εκείνης της περιόδου προέκυψαν και κάποια πολύ χρήσιμα μαθήματα, που η εταιρία δεν ξέχασε, έστω και αν από τότε έχουν γίνει μεγάλες αλλαγές στη δομή και το προσωπικό της.
Το καλοκαίρι του 2007, που η έλλειψη ρευστότητας στην αγορά ήταν εμφανείς, και οι ανταγωνιστές θεωρούσαν σαν δεδομένο ότι δεν μπορούσε να γίνει αντικειμενική εκτίμηση τιμών των προϊόντων, η GS είχε διαμορφώσει συγκεκριμένη άποψη για την αξία των προϊόντων, και επιπλέον είχε ανακαλύψει «ανοίγματα» στην κλειστή αγορά, από τα οποία μπόρεσε να αποκομίσει κέρδος. Τα εξαιρετικά αποτελέσματα του περσινού τρίτου τριμήνου αποδεικνύουν την αξιοπιστία του διαφορετικού αυτού μοντέλου. Ο αντιπρόεδρος Sherwood γίνεται ακόμη πιο συγκεκριμένος: «Το μυστικό είναι ότι αποτιμούμε τις θέσεις μας στην αγορά σε καθημερινή βάση. Αν ένας trader δεν βρίσκει τιμή για το προϊόν, γιατί δεν υπάρχει ζήτηση στην αγορά, απλά του λέμε να μειώσει την τιμή, μέχρι να εμφανιστεί αγοραστής. Να λοιπόν, που βρέθηκε το άνοιγμα στην αγορά...».
Αυτό εξηγεί, σε μεγάλο βαθμό, την ευελιξία της εταιρίας στην περίοδο που ξεκίνησε η κρίση, ενώ άλλες εταιρίες είχαν αφάνταστες δυσκολίες να διαχειριστούν θέσεις long που κατείχαν στο χαρτοφυλάκιό τους. Παρά τις προσπάθειες να πουληθούν αυτές, ελάχιστη πρόοδος συντελέστηκε, γιατί κανείς δεν ήταν διατεθειμένος να αγοράσει στην τιμή που προσφερόταν το προϊόν, αυτά έμειναν απούλητα, με τα γνωστά καταστροφικά αποτελέσματα. Ενώ για την Goldman, αν ένα προϊόν κοστολογείται 100, και με την παραπάνω διαδικασία βρεθεί αγοραστής στα 70, τότε χωρίς δεύτερη κουβέντα η αξία του είναι 70. «Όταν κάποιοι λένε ότι δεν υπάρχει αγορά, απλά εκφράζουν την δυσαρέσκειά τους για την τιμή. Φυσικά θα πρέπει πάντα να κυνηγάς την υψηλότερη τιμή, αλλά δεν έχει νόημα να επιμένεις σε μία τιμή ιστορικής αξίας αν γνωρίζεις ότι δεν θα μπορούσες σήμερα, να πουλήσεις σε αυτή την τιμή».



Διασπορά δραστηριοτήτων
 και έμπειρο προσωπικό


Ένα άλλο στοιχείο, που εξηγεί την ανθεκτικότητα της GS, είναι η σημαντική διασπορά που παρουσιάζουν οι πηγές των εσόδων της.


ΣΥΜΒΟΛΗ ΤΟΜΕΩΝ ΣΤΟΝ ΚΥΚΛΟ ΕΡΓΑΣΙΩΝ 
                                          2000    2007   Β’ Τρίμ. 2008
Μετοχές                                 33       25       26
ΣΕΣΕ*                                    19      35        28
Επενδυτική τραπεζική                33      16        16
Χρηματιστηριακές υπηρεσίες         5        6        10
Διαχείριση περιουσίας                  8      10         12
Βασικές επενδύσεις                     2       8          8
* ΣΕΣΕ = Σταθερό Εισόδημα, Συνάλλαγμα, Εμπορεύματα
Πηγή: Goldman Sachs


Η διασπορά αυτή δεν είναι τυχαίο γεγονός και οφείλεται στο γεγονός ότι οι άνθρωποι της εταιρίας έχουν αποκτήσει καλή εμπειρία του πως γίνεται όχι μόνο η διαχείριση στα 10-12 τμήματα πωλήσεων της εταιρίας, αλλά και στην διαχείριση του ρίσκου. Πως; Πολύ απλά, με τη συστηματική εσωτερική μετακίνησή τους στα αντίστοιχα τμήματα στο παρελθόν. Έτσι, για παράδειγμα, όταν προέκυψε πέρσι η κρίση με τα στεγαστικά δάνεια, υπήρχε μία πολύ καλή αντίληψη του τί συμβαίνει στη μεγάλη πλειοψηφία των εκτελεστικών διευθυντών, και όχι μόνο σε λίγους ειδήμονες. Από τον παραπάνω πίνακα, βλέπουμε πως από το 2000, λίγο μετά τη δημόσια εγγραφή της εταιρίας, που η μερίδα του λέοντος των εσόδων προέρχονταν από τις κοινές μετοχές και το investment banking, το 2007 αυτή ήλθε στο FICC (επενδύσεις σταθερού εισοδήματος, συνάλλαγμα, εμπορεύματα και ενυπόθηκα δάνεια) το οποίο διπλασίασε το ποσοστό του, ενώ το investment banking έπεσε στο μισό, και οι μετοχές σημείωσαν μία μικρότερη μείωση. Ο έτερος αντιπρόεδρος της εταιρίας Richard Gnodde αποκάλυψε στο Euromoney ότι, δύο χρόνια πίσω, που άρχισαν να υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις υπερθέρμανσης της αγοράς τόσο στα στεγαστικά δάνεια, όσο και σε άλλους τομείς, χωρίς να υπάρχει κάποια εγγύηση επιτυχίας η αποτυχίας, οι άνθρωποι της εταιρίας ψάχνοντας για τον κατάλληλο «αερόσακο» κατέληξαν στη συντηρητικότερη διαχείριση των ενυπόθηκων, και ακόμη διορατικότερα, σε μία σειρά εξαιρετικά πετυχημένων επενδύσεων σε Ρωσία και Μέση Ανατολή.


Ιδανικός ναυαγοσώστης


Η Goldman Sachs λοιπόν αποτελεί ένα λαμπρό παράδειγμα στο χώρο του Investment Banking, που ίσως θα εξηγούσε από μόνο του το γεγονός της προτίμησης της Fed για αλλαγή του ρόλου της σε Holding- ναυαγοσώστη. Όμως στην πραγματικότητα, είναι εδώ και παραπάνω από 12 μήνες ενεργή στο ρόλο του ναυαγοσώστη, διαχειριζόμενη το χρέος και έκδοση κοινών μετοχών αρκετών από τις προβληματικές τράπεζες.  Washington Mutual, National City and Wachovia, στις ΗΠΑ, όπως και UBS και Bradford & Bingley στην Ευρώπη, ήταν μερικοί από τους μεγαλύτερους πελάτες που συμβουλεύτηκαν- εμπιστεύτηκαν την Goldman Sachs για την εξεύρεση πόρων αυτό το διάστημα. Εκ των υστέρων είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε ότι η μεν UBS «απλά» κλυδωνίζεται εκ θεμελίων, και το μέλλον της είναι αβέβαιο, ενώ οι υπόλοιπες απορροφήθηκαν είτε από ιδιώτες, ή δημόσιους σωτήρες. Ενδεχόμενη προσφυγή τους στις συμβουλευτικές υπηρεσίες της Goldman Sachs θα είχε, αποτρέψει τα χειρότερα για αυτές...
Αναμφίβολα σημαντικό τμήμα της επιτυχίας της GS οφείλεται σε πράγματα που ο ανταγωνισμός έδειξε ότι δεν διαθέτει: Κοινό νου, και εγκράτεια στις ορέξεις της, όταν όλα μοιάζανε αγγελικά πλασμένα. Διασπορά στο χώρο των δραστηριοτήτων και προσωπικό που μπορεί κατά περίπτωση να διαχειριστεί με επιτυχία και τομείς διαφορετικούς από την τρέχουσά του ενασχόληση. Ανοιχτή θέση σε όλων των ειδών τις αγορές, χωρίς διακρίσεις σε «κλειστές» και «ανοιχτές». Η εταιρία δεν είναι η μοναδική που ακολουθεί αυτές τις γενικές γραμμές. Τα καταφέρνει καλύτερα από τις άλλες. Το γιατί, αναλύει ο πρόεδρος Blankfein: «Όλες οι εταιρίες έχουν, λίγο έως πολύ, την επενδυτική τους κουλτούρα, αλλά η δική μας είναι πολύ ξεχωριστή. Δίνουμε μεγάλη προτεραιότητα στη συνεργασία και συναδελφικότητα και παρακινούμε τόσο τους υπαλλήλους μας, όσο και τους πελάτες μας, να αμφισβητούν ευθέως τα στερεότυπα».


· Ο Παναγιώτης Φρεντζάς απέδωσε στα ελληνικά σχετικό άρθρο του Euromoney, το οποίο επικαιροποίησε με επίπλέον έρευνα, λόγω των ραγδαίων εξελίξεων που μεσολάβησαν στο χώρο των Επενδυτικών Τραπεζών των ΗΠΑ.


 

  Περιεχόμενα
Editorial
Επενδύσεις Προτάσεις Αγοράς
Επιχειρηματικά Βραβεία ΧΡΗΜΑ - South-East Europe Investment Conference 2008
Αφιέρωμα: Asset Managemnet
Αφιέρωμα: Εταιρική Κοινωνική Ευθύνη
Αφιέρωμα: Αμυντική Βιομηχανία
Αφιέρωμα: Αγορά Διαδικτύου
Επικαιρότητα
Φάκελοι
¶ρθρο: Προβλέπονται συγχωνεύσεις ευρωπαϊκών τραπεζών
Αποκλειστικότητα Euromoney - Πώς τα κατάφερε η Goldman Sachs:Στη διαχείριση κινδύνου "παίζει μπάλα" μόνη της
Αποκλειστικότητα Euromoney: Η κρίση των ακινήτων, γόνιμο έδαφος για τα Κρατικά Επενδυτικά Κεφάλαια
¶ρθρο: Η μετάβαση στα ΔΠΧΠ και η επίδρασή της στις εταιρίες του κλάδου τεχνολογίας του ΧΑ
Έρευνα της Stat Bank: ¶νω των 11 δισ. ευρώ ο τζίρος της αγοράς αυτοκινήτου
Έρευνα: Βιομηχανία "δύο ταχυτήτων" η ελληνική τουριστική αγορά
Επενδυτικά Θέματα
Στα ενδότερα της οδού Σοφοκλέους
Νέα της Αγοράς
Μετά την απομάκρυνση εκ του ταμείου...

 Όροι και προϋποθέσεις του site