Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Older Conferences

Δείτε τον απολογισμό του συνεδρίου

Δείτε τον απολογισμό του συνεδρίου

Δείτε τον απολογισμό του Συνεδρίου

Δείτε τον απολογισμό του Συνεδρίου

More ...

 


Νοέμβριος 2008                              

EΠENΔYΣEIΣ ΠPOTAΣEIΣ AΓOPAΣ


ΣΟΦΟΚΛΕΟΥΣ:
Η ΠΙΟ ΜΕΓΑΛΗ ΩΡΑ, ΕΙΝΑΙ ΤΩΡΑ...


Οι τιμές των μετοχών διαπραγματεύονται «τσάμπα», ωστόσο κάτι τέτοιο είναι δευτερεύον όταν απειλείται η ύπαρξη του ίδιου του συστήματος...


του Στέφανου Κοτζαμάνη



«Με κομμένη την ανάσα» παρακολουθούν οι ανά τον κόσμο επενδυτές, προκειμένου να διαπιστώσουν στην πράξη τις αντοχές του συστήματος. Δεν είναι τυχαίο ότι ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής δήλωσε στη συνάντηση ευρωπαϊκών-ασιατικών κρατών ότι «ή όλοι θα κολυμπήσουμε μαζί, ή όλοι θα πνιγούμε».
Το πρόβλημα μιας πιθανής χρεοκοπίας ορισμένων τραπεζών, έχει διευρυνθεί και τώρα δεν είναι καθόλου λίγες οι χώρες που καταφεύγουν στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, προσπαθώντας να πάρουν «ανάσες ρευστότητας».
Οι όροι της Συνθήκης του Μάαστριχτ θεωρούνται ουσιαστικά παρελθόν, η μία κρατικοποίηση διαδέχεται την άλλη και φυσικά η ίδια η Ευρωπαϊκή Ένωση άφησε ελεύθερες τις τράπεζες να ανακοινώνουν τα χαρτοφυλάκιά τους σε τιμής κτήσης και όχι σε τρέχουσες αξίες...
Κάτω από αυτές τις συνθήκες, το να διαπιστώνει κάποιος ότι οι πλείστες μετοχές διαπραγματεύονται σε ελκυστικότατες αποτιμήσεις είναι μάλλον περιττό. Η έννοια του φτηνού ή και του τσάμπα, υποχωρεί έντονα μπροστά στην αγωνία για την ίδια την ύπαρξη ή όχι του συστήματος.
Στη Σοφοκλέους τώρα, οι συνθήκες μεταβάλλονται με τόσο μεγάλη ταχύτητα και οι μεταβολές τιμών στο ταμπλό είναι τόσο έντονες, έτσι ώστε οποιαδήποτε επιλογή ή αδράνεια να κοστίζει τα μέγιστα.
Όταν η μετοχή της Εθνικής Τράπεζας γνώρισε τόσο μεγάλη απαξίωση σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα τι να πει κάποιος;
Το να ρευστοποιήσει τις θέσεις του είναι κάτι που κανένας δεν μπορεί να συστήσει. Οι χρηματιστηριακοί δείκτες είναι ιδιαίτερα ελκυστικοί και πολλοί υποστηρίζουν ότι μετά από πολλά χρόνια θα συζητούμε το πόσο χαμηλά επίπεδα τιμών ήταν εκείνα του 2008.
Από την άλλη πλευρά όμως, οι διαρθρωτικές αδυναμίες της ελληνικής κεφαλαιαγοράς στην τρέχουσα χρήση, έχουν «αναδειχτεί» και με το παραπάνω.


> Δεν υπάρχουν ισχυρά εγχώρια θεσμικά χαρτοφυλάκια, προκειμένου να απορροφήσουν μέρος της προσφοράς των διεθνών funds που ρευστοποιούν προκειμένου να αντλήσουν ρευστότητα.


> Το περιορισμένο βάθος και η σχετικά μικρή ρευστότητα της Σοφοκλέους, δημιουργούν «συνωστισμό» στην έξοδο από την αγορά, υποχρεώνοντας σε μεγάλη πτώση ακόμη και μετοχές που φαίνεται να διαθέτουν ισχυρά θεμελιώδη δεδομένα.


> Οι βασικοί μέτοχοι -και κυρίως σε επίπεδο «επιχειρηματικής κορυφής»- δεν έχουν μέχρι σήμερα παρέμβει με σημαντικές αγοραστικές παρεμβάσεις στη Σοφοκλέους, προκειμένου να τονωθεί το ηθικό των επενδυτών.


> Φαίνεται να επικρατούν «αγκυλώσεις» και δυσκαμψίες σε θέματα εξαγορών και συγχωνεύσεων, προκειμένου να περιοριστούν οι όποιοι «αδύναμοι κρίκοι» του συστήματος.


> Το μέχρι πρότινος ισχυρό growth story των Βαλκανίων έχει μεταμορφωθεί σήμερα σε παράγοντα κινδύνου για πολλές ελληνικές μετοχές (και ιδίως τις τραπεζικές), λόγω του αυξημένου κινδύνου που αντιμετωπίζουν η Τουρκία, η Ρουμανία και άλλες χώρες της Νοτιοανατολικής Ευρώπης. Σε μεγάλο βαθμό δηλαδή, λόγω και της ισχυρής παρουσίας στα Βαλκάνια, η ελληνική αγορά συμπεριφέρεται περισσότερο ως αναδυόμενη, παρά ως αναπτυγμένη, και αυτό είναι κακό σε περιόδους πτωτικής πορείας για τα χρηματιστήρια.


> Σε περιόδους κρίσης, οι επενδυτές συνηθίζουν να επικεντρώνονται όσο το δυνατόν σε ασφαλέστερες τοποθετήσεις, αποχωρώντας έτσι από χρηματιστήρια όπως αυτό των Αθηνών.


Κάτω από αυτές τις συνθήκες, το «φτηνό» μπορεί κάλλιστα να γίνει «φτηνότερο» και το «φτηνότερο», «τσάμπα».
Δύο λοιπόν είναι τα στοιχήματα για την πορεία της αγοράς, την έκβαση όμως των οποίων δεν μπορούμε να την γνωρίζουμε άμεσα:
Πρώτον, το πόσο καλά θα αντιμετωπιστεί η κρίση σε διεθνές επίπεδο.
Και δεύτερον, το πόσο τελικά θα μπορέσουμε στην Ελλάδα να επιτύχουμε το 2009 μια αύξηση των χορηγήσεων κατά 10% προκειμένου να εξελιχθεί σχετικά ομαλά (έστω και με σαφώς χαμηλότερους ρυθμούς ανάπτυξης) η οικονομική ζωή της χώρας.
Θα γίνουν όμως όλα αυτά; Κάντε μας προφήτες, να σας κάνουμε πλούσιους!


Οι ελληνικές τράπεζες


Όλοι αναγνωρίζουν ότι οι ελληνικές τράπεζες δεν έχουν «τοξικά» κεφάλαια και ότι βρίσκονται σε σαφώς καλύτερη θέση από το μέσο ευρωπαϊκό όρο. Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν θα κληθούν μέσα στο 2009 να δώσουν «μάχες χρηματοδότησης».
Το πρόβλημα δεν βρίσκεται στο ότι ενδεχομένως κάποιες μικρές τράπεζες θα αντιμετωπίσουν πρόβλημα. Αυτό θα μπορούσε να επιλυθεί μέσω εξαγορών. Η κυβέρνηση μάλιστα άφησε έντεχνα να διαρρεύσει ότι θα πιέσει τις λεγόμενες κρατικές τράπεζες (Εθνική και ATE Bank) να προχωρήσουν σε κάποιες εξαγορές, αν αυτό χρειαστεί.
Κανείς δεν θα πρέπει να ξεχνά ότι υπάρχει και η Marfin Investment Group, η οποία προτίθεται να αντλήσει 5 δισ. ευρώ προκειμένου να εξαγοράσει μεγάλη συμμετοχή σε μία τουλάχιστον τράπεζα.
Αντίθετα, το πρόβλημα βρίσκεται στις μεγάλες τράπεζες, πολλές εκ των οποίων έχουν δείκτες χορηγήσεων προς καταθέσεις που υπερβαίνουν αρκετά το 100% και μέχρι σήμερα καλύπτουν το «κενό» αυτό με μακροπρόθεσμο δανεισμό από το εξωτερικό (wholesale funding). To θέμα λοιπόν βρίσκεται στο ότι η αγορά του wholesale funding βρίσκεται σήμερα σε πολύ κακή κατάσταση και είναι αμφίβολο αν η κατάσταση αυτή θα βελτιωθεί σημαντικά μέσα στους επόμενους μήνες.
Έτσι, υπάρχει ο φόβος, ορισμένες ελληνικές τράπεζες όταν θα πάνε μέσα στο 2009 (οι χρηματοδοτήσεις για το 2008 έχουν εξασφαλιστεί) να ανανεώσουν όσα από τα  μακροπρόθεσμα δάνειά τους λήγουν, να «φάνε πόρτα» λόγω της έλλειψης κεφαλαίων που υπάρχει στο σύστημα…
Δεν είναι τυχαίο μάλιστα, ότι εξαιτίας αυτού του λόγου, αρκετές τράπεζες έχουν φρενάρει από μόνες τους το ρυθμό αύξησης των χορηγήσεών τους, εστιάζοντας τις νέες τους δανειοδοτήσεις μόνο στους «σίγουρους» πελάτες…
Σύμφωνα με την Cheuvreux, η υπάρχουσα δομή των ελληνικών τραπεζών επιτρέπει μια αύξηση χορηγήσεων γύρω στο 10% στην ελληνική αγορά και γύρω στο 20% στη νοτιοανατολική Ευρώπη, με την προϋπόθεση βέβαια ότι ένα μέρος του wholesale funding των ελληνικών τραπεζών θα ανακυκλωθεί. Και αυτό με την προϋπόθεση ενός διψήφιου ποσοστού ανόδου στις καταθέσεις.
Συμπερασματικά λοιπόν, οι ελληνικές τράπεζες από τη μια πλευρά έχουν να αντιμετωπίζουν ένα ανταγωνιστικότερο περιβάλλον στο μέτωπο των καταθέσεων και από την άλλη, είναι υποχρεωμένες να «χαμηλώσουν ταχύτητες» στο ρυθμό ανόδου των χορηγήσεων λόγω ελλείψεως κεφαλαίων.
Αυτά βέβαια, ισχύουν σε επίπεδο μέσου όρου για το ελληνικό τραπεζικό σύστημα. Και αυτό γιατί ορισμένες τράπεζες με καλύτερη ρευστότητα (πχ Εθνική) θα χαμηλώσουν πολύ λιγότερο το ρυθμό αύξησης των χορηγήσεών τους σε σχέση με τις υπόλοιπες.


Δύο ενδιαφέρουσες απόψεις...


Πολλοί γνωρίζουν ότι ο Buffet αγοράζει αυτή την περίοδο μετοχές, αλλά λίγοι ίσως γνωρίζουν το σκεπτικό με το οποίο αγνοεί την κρίση και βάση το χέρι στην τσέπη.
Ο Buffet λοιπόν λέει ότι οι επενδυτές έχουν δίκιο να ανησυχούν για τις εταιρίες που παρουσιάζουν υψηλή μόχλευση και αδύναμη ανταγωνιστικότητα, αλλά διαφωνεί με όσους φοβούνται για τη μακροπρόθεσμη ευημερία των περισσότερων ισχυρών εταιριών του κόσμου.
Οι ισχυρές εταιρίες θα υποφέρουν ενδεχομένως ως προς την κερδοφορία, αλλά οι περισσότερες θα επιτύχουν νέο ρεκόρ κερδών σε πέντε, δέκα, ή είκοσι χρόνια. Οι μετοχές θα αποδώσουν καλύτερα από τις καταθέσεις μέσα στην επόμενη δεκαετία, υποστήριξε ο Buffet, ο οποίος για μια ακόμη φορά απέφυγε να κάνει οποιεσδήποτε προβλέψεις για τη βραχυπρόθεσμη πορεία των μετοχών...
Ενδιαφέρον επίσης παρουσιάζει και η άποψη του John Hussman, ο οποίος έθεσε τρία ρητορικά ερωτήματα:
Πρώτον, πόσους ανθρώπους γνωρίζετε που αντιμετώπισαν δυσκολία στο να σηκώσουν τις καταθέσεις τους;
Δεύτερον, γνωρίζετε προσωπικά κανέναν που ήταν τοποθετημένος σε κάποιο fund διαχείρισης διαθεσίμων (money market fund) που έκλεισε και η κυβέρνηση δεν εξασφάλισε πλήρως τις απαιτήσεις του;
Και τρίτον, εσείς ο ίδιος, έχετε αντιμετωπίσει δυσκολίες ρευστότητας σε οποιαδήποτε συναλλαγή της καθημερινής σας ζωής, όπως στις πιστωτικές κάρτες, στο μπακάλικο, στα ψώνια σας, ή οπουδήποτε αλλού;
Ο λόγος που ο John Hussman θέτει αυτά τα ερωτήματα δεν είναι στο να υποβαθμίσει τα σοβαρά προβλήματα που υπάρχουν στη διατραπεζική αγορά και στα commercial papers (εκεί αποσκοπεί η ένεση κεφαλαίων από τις κυβερνήσεις) αλλά στο να θυμίσει στους επενδυτές ότι οι μέχρι σήμερα αντιδράσεις τους οφείλονται όχι σε γεγονότα, αλλά σε πανικό και φήμες...
Το ερώτημα που θέτουν ορισμένοι επενδυτές είναι απλό: είναι δυνατόν να διακόψουν τη λειτουργία τους ισχυρότατοι όμιλοι με μεγάλα κέρδη και με ηγετικά μερίδια αγοράς, επειδή απλά και μόνο έχουν σήμερα υψηλό δανεισμό;
Θα μπορούσαν για παράδειγμα οι τράπεζες να μην ανανεώσουν το δανεισμό σε εταιρίες όπως η Folli-Follie, τα ΚΑΕ, ο Σφακιανάκης, κ.ά; Μα θα πουν κάποιοι ότι ενδεχομένως να αυξήσουν τα επιτόκια, ή έστω να θέσουν περισσότερους όρους, ή τέλος πάντων να βάλουν κάποιο φρένο. Ακόμη όμως και αν γίνει έτσι, ακόμη και αν όλη αυτή διαδικασία επιφέρει κάποιο επιπλέον κόστος στις επιχειρήσεις, θυμίζουμε ότι αυτές διαπραγματεύονται με P/E που υπολείπεται κατά πολύ του 10...
Υπάρχουν επίσης ορισμένοι που φοβούνται μήπως υπάρξει πρόβλημα στα δάνεια των αυτοχρηματοδοτούμενων έργων και έτσι πληγούν οι μεγάλοι κατασκευαστικοί όμιλοι. Μα πόσο πιθανόν είναι να σταματήσουν ήδη υπογεγραμμένες χρηματοδοτήσεις, οι οποίες είναι χαμηλού κινδύνου για τις τράπεζες; Και επίσης, πόσο πρόθυμοι μπορεί να είναι στην Ευρωπαϊκή Ένωση να αδιαφορήσουν σε ένα τέτοιο σενάριο που θα δυναμιτίσει το εσωτερικό της Ένωσης και θα φρενάρει την ανάπτυξη, σε μια περίοδο όπου αναζητείται αντίδοτο στην ύφεση;
Καλός λοιπόν και χρήσιμος ο προβληματισμός, αλλά μήπως έχει δίκιο ο John Hussman που μίλησε για αντιδράσεις επενδυτών όχι σε πραγματικά γεγονότα αλλά σε πανικό και φήμες; 


Τα εταιρικά κέρδη


Μπορεί οι προβλέψεις των αναλυτών για τα κέρδη των εισηγμένων εταιριών το 2009 να διατηρούνται ακόμη σε σχετικά ικανοποιητικά επίπεδα, ωστόσο αυτές βασίζονται -μεταξύ άλλων- σε μια ομαλή χρηματοδότηση των επιχειρήσεων από τις τράπεζες.
Το πιθανότερο ωστόσο σενάριο είναι ότι το 2009 δεν θα είναι μια χρονιά σαν τις άλλες. Ακόμη και αν τελικά επιτευχθεί ο κυβερνητικός στόχος για αύξηση των χορηγήσεων κατά 10% στην ελληνική οικονομία, είναι βέβαιο ότι θα υπάρξει σχετική έλλειψη ρευστότητας, με αποτέλεσμα:


> Πολλές εταιρίες να αναγκαστούν να αναβάλουν τα επενδυτικά τους προγράμματα, ή έστω να τα περιορίσουν δραστικά.


> Αρκετές από τις ήδη υπερδανεισμένες επιχειρήσεις να περάσουν ακόμη πιο δύσκολες μέρες και κάποιες από αυτές είτε να αναγκαστούν να συρρικνωθούν, είτε να εγκαταλείψουν την αγορά.


> Οι ισχυρότερες -από πλευράς ρευστότητας- επιχειρήσεις, βραχυπρόθεσμα δεν θα μείνουν και αυτές ανεπηρέαστες, λόγω της γενικότερης προσγείωσης της οικονομίας. Από την άλλη πλευρά ωστόσο, θα έχουν τη δυνατότητα να επιτύχουν σχετικά ικανοποιητικές κερδοφορίες και να κερδίσουν μερίδια αγοράς έναντι του ανταγωνισμού που θα «διψάει για μετρητά».


Με δεδομένο λοιπόν ότι η πλειονότητα των μετοχών της Σοφοκλέους έχει ακολουθήσει πορεία «ελεύθερης πτώσης» και διαπραγματεύεται με ελκυστικούς πολλαπλασιαστές δεικτών, ίσως οι τίτλοι των εταιριών που μπορούν να συνεχίσουν απρόσκοπτα τις εργασίες τους σε περιόδους πιστωτικής συρρίκνωσης, να είναι και εκείνοι που θα ανταμείψουν με υψηλές αποδόσεις μεσομακροπρόθεσμα, όσους «τολμηρούς» τις αγοράσουν στα τρέχοντα επίπεδα τιμών.


Η πτώση των αποτιμήσεων


Η πτώση των αποτιμήσεων όμως, επηρεάζει και τη δυνατότητα των επιχειρηματιών (και των επιχειρήσεων) να δανείζονται και από τις τράπεζες, καθώς πολύ συχνά χρησιμοποιούν ως εγγύηση του δανείου μετοχές των εταιριών τους. Η πτώση της αξίας των μετοχών, περιορίζει την αξία της εγγύησης, με αποτέλεσμα οι τράπεζες να σφίγγουν την κάνουλα των χορηγήσεων, λόγω μικρότερων πλέον εξασφαλίσεων, αλλά και λόγω αυξημένου κινδύνου...
Φεύγοντας τώρα από το μέτωπο του δανεισμού, η καταβαράθρωση των μετοχών έχει προκαλέσει αλυσιδωτά προβλήματα σε πολλούς άλλους βασικούς τομείς της οικονομίας. Οι ασφαλιστικές εταιρίες για παράδειγμα έχουν «γράψει» πολύ μεγάλες απώλειες στα χαρτοφυλάκιά τους κατά το τελευταίο δωδεκάμηνο. Και αν αυτό δεν φάνηκε μέχρι και τις λογιστικές καταστάσεις του πρώτου εξαμήνου, οφείλεται, απλά και μόνο, σε λογιστικά τρικ: στη δυνατότητα δηλαδή που έχουν -εφ' όσον έχουν σχηματίσει κατά το παρελθόν το σχετικό αποθεματικό- να περνούν τις μετοχικές ζημιές απ' ευθείας στα ίδια κεφάλαια και όχι μέσω των καταστάσεων αποτελεσμάτων χρήσεως. Με τα τρικ όμως δεν σώζεται η κατάσταση και το βέβαιο είναι ότι αν συνεχιστεί η υποχώρηση των χρηματιστηρίων, θα υπάρξουν ασφαλιστικές εταιρίες -εντός και εκτός Ελλάδας- που θα αντιμετωπίσουν σοβαρό πρόβλημα.
Τα ασφαλιστικά ταμεία θα πληγούν και αυτά, ωστόσο το ευχάριστο στην περίπτωση της Ελλάδας είναι ότι τα ταμεία δεν ρευστοποιούν τις μετοχικές τους θέσεις για να πληρώσουν συντάξεις, αλλά για το σκοπό αυτό χρησιμοποιούν κυρίως χρήματα από τον κρατικό προϋπολογισμό. Έτσι, οι μετοχικές τους θέσεις είναι μακροπρόθεσμου χαρακτήρα και ελπίζουν ότι σε βάθος χρόνου οι απώλειες θα αναπληρωθούν. Σε κάθε περίπτωση όμως, οι μεγάλες μετοχικές απώλειες αυξάνουν τα ερείσματα όσων επιμένουν (προφανώς εσφαλμένα) ότι τα ταμεία δεν θα πρέπει να επενδύουν σε μετοχές.
Το μεγαλύτερο ωστόσο πρόβλημα αν συνεχιστεί η έντονη υποχώρηση των μετοχικών αξιών, είναι η επιδείνωση του γενικότερου οικονομικού κλίματος, με πτώση της ψυχολογίας, μείωση των επιχειρηματικών επενδύσεων, αλλά και δραστικό περιορισμό της κατανάλωσης.
Κάτι τέτοιο θα οξύνει την κρίση, καθώς θα προσγειώσει άτσαλα τους ρυθμούς ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας σε πολύ χαμηλά επίπεδα και την παγκόσμια οικονομία σε μια βαθιά ύφεση...
Στο σημείο αυτό, κρίσιμο ρόλο θα παίξει και η πολιτική που θα ακολουθήσει τελικά η Ευρωπαϊκή Ένωση, καθώς από τη μια πλευρά υπάρχουν οι υποστηρικτές του ότι πρωτεύων στόχος είναι να αποφευχθεί η ύφεση και από την άλλη, δεν λείπουν και εκείνοι που εξακολουθούν να υποστηρίζουν ότι βασικό μέλημα εξακολουθούν να είναι η διατήρηση του πληθωρισμού και των ελλειμμάτων σε χαμηλά επίπεδα.


Το αισιόδοξο σενάριο


Ποιο θα μπορούσε να ήταν το πλέον αισιόδοξο σενάριο για την ελληνική οικονομία;


> Πρώτα απ’ όλα να ψηφιστεί και να εφαρμοστεί ομαλά στην πράξη, το σχέδιο ενίσχυσης των τραπεζών.


> Να αποφευχθούν νέα «ηχηρά κανόνια» από το εξωτερικό.


> Να καταφέρουν οι τράπεζες να αυξήσουν τα δάνειά τους κατά 8%-10% το 2009. Μια τέτοια επίδοση εκτιμάται ότι είναι σε θέση να χρηματοδοτήσει βασικές ανάγκες της ελληνικής οικονομίας και ότι αρκεί για να διασώσει από μεγάλες περιπέτειες, ισχυρούς επιχειρηματικούς ομίλους με μεγάλα μερίδια αγοράς.


> Να συνεχίσουν να χρηματοδοτούνται ομαλά οι συμβάσεις των αυτοχρηματοδοτούμενων έργων.


> Οι βασικοί μέτοχοι να συμβάλουν είτε οι ίδιοι, είτε προσελκύοντας τρίτους επενδυτές, έτσι ώστε να υλοποιηθούν αυξήσεις κεφαλαίου σε όσες εταιρίες το χρειάζονται.


> Να πραγματοποιηθούν εξαγορές και συγχωνεύσεις, έτσι ώστε να περιοριστούν οι πιθανές «εστίες κινδύνου».


> Η γενικότερη οικονομία να επιτύχει έναν σχετικά ικανοποιητικό ρυθμό ανάπτυξης (1,5%-2%).


>  Όλα αυτά να οδηγήσουν σε μια σταθεροποίηση αρχικά και ανάκαμψη στη συνέχεια των τιμών των μετοχών στη Σοφοκλέους.


 

  Περιεχόμενα
Editorial
Επικαιρότητα
Επενδύσεις Προτάσεις Αγοράς
Στιγμές από τη Σοφοκλέους
Αφιέρωμα: Επιχειρηματικά Βραβεία ΧΡΗΜΑ
Αφιέρωμα: Σταθερή & κινητή τηλεφωνία
Αφιέρωμα: Αγορά Αυτοκινήτου
Αφιέρωμα: Λιανικό εμπόριο
Συνέντευξη - Ανδρέας Ταπραντζής: Να μετατρέψουμε τις "αναταράξεις" σε ευκαιρίες
Συνέντευξη - Μάκης Ιωάννου: Η τεχνολογία αποτελεί «όπλο» σε περίοδο κρίσης
Θέμα: Πρόγραμμα «Θησέας»
Αποκλειστικότητα Euromoney - Με αξιολόγηση ΑΑ+ και υγιή ρευστότητα:Ποιες ευρωπαϊκές τράπεζες ωφελούνται από την κρίση
Αποκλειστικότητα Euromoney : Μια νέου τύπου «καθίζηση» της παγκόσμιας αγοράς τιτλοποιήσεων
Ανάλυση - Πιάνουν "πάτο" οι αποτιμήσεις:Μεγάλο μέρος του κινδύνου έχει ήδη προεξοφληθεί
Ανάλυση - Παγκόσμια Πιστωτική Κρίση:Προσδοκάται ανάκαμψη στα μέσα του 2009
Έρευνα - Αξιολόγηση από την Hellastat:Μειώνεται η φερεγγυότητα των ελληνικών επιχειρήσεων
Φάκελοι - Πλαίσιο: «Δρόμος αντοχής και όχι sprint»
Στα ενδότερα της οδού Σοφοκλέους
Παρουσιάσεις
Νέα της αγοράς
Μετά την απομάκρυνση εκ του ταμείου...

 Όροι και προϋποθέσεις του site