Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Older Conferences

Δείτε τον απολογισμό του συνεδρίου

Δείτε τον απολογισμό του συνεδρίου

Δείτε τον απολογισμό του Συνεδρίου

Δείτε τον απολογισμό του Συνεδρίου

More ...

 


Δεκέμβριος 2008                              

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΑΓΟΡΑΣ


ΣΟΦΟΚΛΕΟΥΣ
ΟΙ ΠΑΡΑΜΕΤΡΟΙ ΤΟΥ ΝΕΟΥ «ΣΤΟΙΧΗΜΑΤΟΣ»


Οι ελκυστικές αποτιμήσεις προσελκύουν τους επενδυτές με μακροπρόθεσμη προοπτική, που ποντάρουν σε όσες εταιρίες πιστεύουν ότι θα ξεπεράσουν χωρίς ουσιαστικές απώλειες την επερχόμενη κρίση. Είναι όμως τα πράγματα τόσο απλά;


Του Στέφανου Κοτζαμάνη


Δεκατέσσερις μήνες μετά την εκκίνηση της ελεύθερης πτώσης των τιμών των μετοχών στη Σοφοκλέους, το τοπίο στο ελληνικό χρηματιστήριο έχει αλλάξει.
Οι ευκαιριακοί επενδυτές και τα πλουσίως χρηματοδοτούμενα hedge funds έχουν περιορίσει τις θέσεις τους, δίνοντας σταδιακά τη «σκυτάλη» σε εγχώριους επενδυτές.
Οι τελευταίοι δρουν με διαφορετικά επενδυτικά κριτήρια και μακρύτερο χρονικό ορίζοντα... Πρόκειται κυρίως για άτομα και φορείς που προσπαθούν να μετατρέψουν την κρίση σε ευκαιρία και πιστεύουν ότι όταν καταλαγιάσει η κρίση, οι τιμές των μετοχών θα βρεθούν σε σαφώς ανώτερα επίπεδα από τα τρέχοντα.
Πολλοί εξ αυτών μάλιστα, τοποθετούνται και με σύστημα. Πολιτική τους είναι να «χτίσουν» σταδιακά σημαντικά θέσεις γνωρίζοντας ότι είναι πολύ πιθανόν οι επόμενες αγορές τους να γίνουν σε χαμηλότερες τιμές. Απώτερος σκοπός τους είναι να πετύχουν χαμηλές μέσες τιμές κτήσης.
Και επιπλέον, επιλέγουν και ποιες μετοχές θα αγοράσουν. «Ποντάρουν» συνήθως σε εταιρίες με ισχυρά θεμελιώδη δεδομένα, ικανές να αντιμετωπίσουν με επιτυχία το δύσκολο 2009 και τελικά μετά το τέλος της κρίσης να βγουν ισχυρότερες σε σχέση με το παρελθόν.
Όλοι αυτοί τελικά, θα καταφέρουν να «αρπάξουν την ευκαιρία», ή θα πέσουν στη «μεγάλη παγίδα»;
Το θετικό είναι ότι οι αναλυτές τώρα φαίνεται να πείθονται ότι με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, δεν θα δούμε κάποια από τις τράπεζες να «βάζει λουκέτο». Είτε κρατικό πακέτο στήριξης λέγεται αυτό, είτε εξαγορά-συγχώνευση με κάποιον από τους ισχυρότερους κρίκους της τραπεζικής αγοράς, ή τέλος παρέμβαση της MIG με τα κεφάλαια της δρομολογούμενης αύξησης κεφαλαίου, στην αγορά τώρα έχουν αρχίσει να πιστεύουν ότι τελικά, το τραπεζικό σύστημα θα «ισορροπήσει».


ΤΑ ΚΡΙΣΙΜΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ
Βέβαια, αν και αυτό και εαυτό το γεγονός θα μπορούσε να αποτελέσει μια πολύ θετική εξέλιξη, τα ερωτήματα που μπαίνουν και τα ζητήματα που έχουν ανοίξει δεν είναι καθόλου λίγα και καθόλου δευτερεύουσας σημασίας:
Πρώτον, θα μπορέσουν οι τράπεζες να αυξήσουν τις χορηγήσεις τους κατά 10% μέσα στο 2009, ή θα οδηγήσουν την πραγματική οικονομία της χώρας σε χρηματοοικονομική ασφυξία;
Δεύτερον, ποιο θα είναι το μοντέλο λειτουργία των τραπεζών, όταν θα έχουν πλέον στο διοικητικό τους συμβούλιο ένα μέλος που θα ελέγχεται από το ελληνικό δημόσιο; Και αν υποθέσουμε ότι η παρούσα κυβέρνηση τηρήσει μια «χαλαρή στάση» λόγω της πολιτικής της ιδεολογίας, τι θα γίνει αν προκύψει μια άλλη κυβέρνηση με διαφορετικές απόψεις επί του συγκεκριμένου θέματος;
Ζητούμενο επίσης για την Ελλάδα είναι το τι μας περιμένει το 2009. Από την πλευρά της η κυβέρνηση αρχικά προέβλεπε ρυθμό ανάπτυξης 3,1%, για να χαμηλώσει στη συνέχεια τον πήχη και να τον θέσει στο 2,8%. Η εκτίμηση όμως της ελληνικής κυβέρνησης (με την οποία συμφωνεί και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή) φαίνεται να είναι ιδιαίτερα αισιόδοξη. Αντίθετα, μεταξύ των προβλέψεων των ξένων οίκων υπάρχει ένα πρωτόγνωρα μεγάλο άνοιγμα αποκλίσεων, με την πλέον αισιόδοξη εκτίμηση να ξεκινάει από το +2,5%, τις περισσότερες να κυμαίνονται μεταξύ του 1% και του 2%, ενώ να υπάρχει και μία που αναμένει ΑΕΠ στο -0,1%(!).
Και μπορεί μεν η ελληνική οικονομία να προβλέπεται ότι θα «τρέξει» το 2009 με σαφώς υψηλότερους ρυθμούς ανάπτυξης από τις αντίστοιχες της Ευρωζώνης, ωστόσο η Ελλάδα -λόγω του υψηλού δημόσιου χρέους της- έχει πολύ μεγαλύτερους περιορισμούς στο να χαλαρώσει τη μακροοικονομική της πολιτική και να κάνει χρήση οποιουδήποτε πακέτου.
Ας μην ξεχνούμε ότι από το πακέτο των 200 δις ευρώ της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, μόλις τα 30 δις θα προέρχονται από το Δ' Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης. Οι δυσκολίες για την Ελλάδα άλλωστε, φαίνονται ήδη από την κατάσταση που επικρατεί στην αγορά ομολόγων, όπου το «άνοιγμα» (spread) μεταξύ των επιτοκίων των ελληνικών και των γερμανικών ομολόγων έχει υπερβεί τις διακόσιες μονάδες βάσης (2%). Αυτό σημαίνει ότι ακόμη και αν η Ελλάδα μπορέσει να δανειστεί περισσότερα κεφάλαια προκειμένου να στηρίξει την οικονομία μέσα στο 2009, θα το πληρώσει με τόσο υψηλά επιτόκια, υπονομεύοντας έτσι την ανάπτυξη για πολλά χρόνια...
Και βέβαια, υπάρχει και, ο γνωστός πλέον σε όλους, κίνδυνος των Βαλκανίων, όπου η απότομη αποκλιμάκωση της ανάπτυξης και ο έντονος συναλλαγματικός κίνδυνος, απειλούν τις οικονομικές επιδόσεις των ελληνικών επιχειρήσεων, αλλά και των ελληνικών εξαγωγών, γενικότερα.


Η «ΒΟΥΤΙΑ» ΣΤΑ ΕΤΑΙΡΙΚΑ ΚΕΡΔΗ
Τα αποτελέσματα εννεαμήνου εμφανίστηκαν σαφώς χαμηλότερα των αντίστοιχων περυσινών, όπως άλλωστε αναμενόταν. Σε μικρό βαθμό όμως οι επιδόσεις αυτές μπορούμε να ισχυρισθούμε ότι επηρεάστηκαν από τη λεγόμενη οικονομική κρίση.
Πρώτα απ' όλα, φέτος απουσίαζαν σημαντικά κέρδη από πωλήσεις μετοχών και χρεογράφων, ή από άλλα μη επαναλαμβανόμενα γεγονότα που σε σημαντικό βαθμό συνέβησαν πέρυσι.
Δεύτερον, είχαμε μια γενικότερη επίπτωση από την κατάσταση που επικρατεί στο λιμάνι του Πειραιά, ιδίως για τις επιχειρήσεις που εισάγουν «βαριά» προϊόντα και πρώτες ύλες. Το κόστος μεταφοράς από το λιμάνι του Αστακού είναι πολύ μεγαλύτερο.
Τρίτον, βιώσαμε μια αναμενόμενη σοβαρή κάμψη στην οικοδομική δραστηριότητα, μετά από ένα ξέφρενο ρυθμό ανόδου που είχε μέχρι και το τέλος του 2006.
Τέταρτον, η αύξηση των επιτοκίων επιβάρυνε τις επιχειρήσεις με αυξημένα χρηματοοικονομικά έξοδα.
Και πέμπτον, είδαμε κάποιους κλάδους της οικονομίας να επηρεάζονται πρώτοι από την αρνητική ψυχολογία που δημιουργήθηκε, όπως αυτοί των ηλεκτρικών συσκευών και της ένδυσης.
Παρά λοιπόν το γεγονός ότι μικρό μέρος της κρίσης πρόλαβε να φανεί στα αποτελέσματα εννεαμήνου, παρατηρήσαμε ήδη μια συμπίεση στα περιθώρια κέρδους, αλλά και μια επιδείνωση στις καθαρές ταμιακές ροές.
Και η επόμενη μέρα; Όλα δείχνουν ότι τα δύσκολα για τα εταιρικά κέρδη, ουσιαστικά μόλις τώρα αρχίζουν και αυτό γιατί μέχρι σήμερα φαίνεται να έχουμε πληρώσει μόνο την «πρώτη δόση» της κρίσης. Τα χειρότερα έπονται.
Ήδη, μέσα στο δίμηνο Οκτωβρίου-Νοεμβρίου έχει παρατηρηθεί -σύμφωνα με το ρεπορτάζ, αλλά και τις δηλώσεις μεγάλων εισηγμένων επιχειρήσεων:
· Μειωμένη προσέλευση καταναλωτών στα εμπορικά καταστήματα.
· Έντονη «συγκράτηση» των τραπεζών στις χορηγήσεις δανείων.
· Αποφάσεις πολλών επιχειρήσεων για αναβολές, ή ματαιώσεις επενδύσεων που ήδη είχαν αποφασιστεί.
'Ολοι επίσης γνωρίζουν ότι η ελληνική οικονομία θα «τρέξει» το 2009 με πολύ χαμηλότερους ρυθμούς ανάπτυξης σε σχέση με φέτος. Αν στο πρώτο εννεάμηνο του 2008, όπου το ΑΕΠ σημείωνε ρυθμό ανόδου υψηλότερο του 3% είχαμε αυτή την εικόνα των κερδών, τι θα πρέπει να περιμένουμε για το 2009, όταν οι προβλέψεις των αναλυτών μιλούν για ρυθμό ανάπτυξης μεταξύ του 2% και του -1%;
Κάτω από αυτές τις συνθήκες, η επιλογή των κατάλληλων μετοχών στο Χρηματιστήριο της Αθήνας είναι κρισιμότερη όσο ποτέ ίσως στο παρελθόν. Έχει μεγάλη σημασία το πόσο έντονη «θύελλα» θα κληθεί να αντιμετωπίσει κάθε εταιρία, αλλά και ποια «όπλα» διαθέτει για να αμυνθεί.
Με δεδομένο επίσης ότι πολλές εισηγμένες διαπραγματεύονται με πολύ ελκυστικούς δείκτες, η επιλογή εταιριών που θα βγάλουν την κρίση με σχετικά περιορισμένες απώλειες, θα είναι και εκείνη που θα οδηγήσει πιθανότατα και σε υψηλά χρηματιστηριακά κέρδους για τους επενδυτές με μακροπρόθεσμο χρονικό ορίζοντα.


ΤΡΑΠΕΖΕΣ: ΠΤΩΣΗ ΚΕΡΔΩΝ ΤΟ 2009
Παρά το γεγονός ότι τα φιλόδοξα business plans που προέβλεπαν ισχυρούς ρυθμούς ανάπτυξης κερδών έως τουλάχιστον και το 2010, παραμένουν τυπικά σε ισχύ, οι αναλυτές δηλώνουν έντονα προβληματισμένοι για την κερδοφορία των τραπεζικών ομίλων.
Στις έξι μεγάλες τράπεζες (Εθνική, Alpha Bank, Eurobank, Πειραιώς, Κύπρου, MPB) που είναι εισηγμένες στο Χρηματιστήριο της Αθήνας, μέχρι πρόσφατα ούτε ένας οίκος δεν προέβλεπε για το 2009 κέρδη μειωμένα σε σχέση με τα φετινά. Οι πιο «σκληροί» αναλυτές μιλούσαν για περιορισμένη άνοδο, ή έστω στασιμότητα επιδόσεων.
Η αρχή έγινε τον τελευταίο μήνα, όταν τόσο η ING, όσο και οι UBS και Cheuvreux μίλησαν για σαφή υποχώρηση των τραπεζικών κερδών μέσα στην επόμενη οικονομική χρήση (οι Ελβετοί της UBS μάλιστα αναφέρθηκαν και σε νέα πτώση το 2010).
Στην Εθνική Τράπεζα, για παράδειγμα, η UBS αναμένει κέρδη ανά μετοχή 3,02 ευρώ φέτος, 2,80 ευρώ το 2009 (-7%) και 2,48 ευρώ το 2010 (επιπλέον -11,5%).
Ακόμη μεγαλύτερες είναι οι προβλεπόμενες ποσοστιαίες πτώσεις κερδών για τις υπόλοιπες τράπεζες. Για τη Eurobank προβλέπει πτώση κερδών 14% του χρόνου και επιπλέον 16% το 2010.
Για την Alpha Bank η συνολική πτώση κερδών τη διετία 2009 - 2010 προβλέπεται στο 37%, για την Τράπεζα Πειραιώς στο 33%, για την MPB στο 18% και για την ΑΤΕbank στο 30%.
Όσο για την ING, αυτή αναμένει πτώση κερδών για την Εθνική Τράπεζα γύρω στο 15% (στα 2,82 ευρώ ανά μετοχή), για την Alpha Bank στο 26% (1,47 ευρώ ανά μετοχή), για τη Eurobank στο 28% (1,11 ευρώ ανά μετοχή) και για την Τράπεζα Πειραιώς κατά 16% (στο 1,47 ευρώ ανά μετοχή).
Ακόμη πιο «σκληρή» ήταν για την κερδοφορία των ελληνικών τραπεζών η πρόσφατη έκθεση της Cheuvreux, όπου σύμφωνα με τον ξένο οίκο:
Τα κέρδη της Εθνικής Τράπεζας θα υποχωρήσουν κατά 8% φέτος και κατά ένα ακόμη 18% το 2009. 
Τα κέρδη της Alpha Bank θα μειωθούν κατά 16% φέτος και κατά 26% το 2009. 
Τα κέρδη της Eurobank θα πέσουν 9% φέτος και κατά 18% το 2009. 
Τα κέρδη της Τράπεζας Κύπρου θα πέσουν 3% φέτος και κατά 16% το 2009. 
Τα κέρδη της Marfin Popular Bank θα διατηρηθούν στα ίδια επίπεδα φέτος και θα υποχωρήσουν κατά 18% το 2009. 
Τέλος, τα κέρδη της Τράπεζας Πειραιώς θα μείνουν στάσιμα φέτος και θα υποχωρήσουν κατά 19% του χρόνου.


TΟ ΕΡΩΤΗΜΑΤΙΚΟ ΤΩΝ ΒΑΛΚΑΝΙΩΝ
Μεταξύ σφύρας και άκμονος βαδίζει η Σοφοκλέους καθώς από τη μια πλευρά η ανάγκη των hedge funds για άντληση ρευστότητας και από την άλλη ο βαλκανικός κίνδυνος, πυροδοτούν μαζικές πωλήσεις από διεθνή funds και καθηλώνουν τις αποτιμήσεις των τραπεζών και των υπόλοιπων τίτλων στα γνωστά χαμηλά επίπεδα.
Οι ελκυστικοί χρηματιστηριακοί δείκτες των τραπεζών (ιδιαίτερα μονοψήφια P/E, τιμές στη λογιστική αξία, ή και αρκετά πιο κάτω από αυτή) δεν φαίνονται ικανοί να οδηγήσουν σε διατηρήσιμη άνοδο τη Σοφοκλέους, πριν ξεκαθαρίσουν τα πράγματα στο μέτωπο των κινδύνων.
Και η αλήθεια είναι ότι οι επενδύσεις των τραπεζών μας στη ΝΑ Ευρώπη που αποτέλεσαν τον κινητήριο μοχλό για τη χρηματιστηριακή άνοδο της περιόδου 2003-2007 αποτελεί σήμερα σημαντικό παράγοντα κινδύνου.
Και αυτό γιατί οι ελληνικές τράπεζες έσπευσαν να χρηματοδοτήσουν με πολύ υψηλά κεφάλαια τις χώρες αυτές, κεφάλαια που μάλιστα που δεν προέρχονταν από τις καταθέσεις των πελατών τους, αλλά από το wholesale funding.
Με άλλα λόγια οι ελληνικές τράπεζες δανείζονταν από το «Λονδίνο» για να δανειοδοτήσουν στη συνέχεια τους Ρουμάνους και τους Βούλγαρους σε δολάρια ή ευρώ. Και τώρα, η συνέχιση του δανεισμού από το Λονδίνο είναι αβέβαιη, ενώ παράλληλα ο κίνδυνος επισφαλειών στα Βαλκάνια είναι αυξημένος…
Δεν είναι μόνο η ανάγκη ρευστότητας των hedge funds ικανή να ερμηνεύσει τη σαφή υποαπόδοση του ελληνικού χρηματιστηρίου σε σύγκριση με αυτά του εξωτερικού. H Σοφοκλέους διακρίνεται στις πρώτες θέσης της λίστας με τα χρηματιστήρια που φέτος έχουν υποστεί τη μεγαλύτερη πτώση, ενώ δεν είναι τυχαίο ότι «συγκάτοικοι» στις πρώτες θέσεις είναι κυρίως χρηματιστήρια από την περιοχή της ΝΑ Ευρώπης.
Η ουσία είναι ότι το Χρηματιστήριο της Αθήνας συμπεριφέρεται πλέον μάλλον ως αναδυόμενη παρά ως αναπτυγμένη αγορά και αυτό συμβαίνει λόγω των πολύ σημαντικών επενδυτικών θέσεων που έχει λάβει στην ευρύτερη περιφέρεια των Βαλκανίων.
Μέχρι πέρυσι η Νοτιοανατολική Ευρώπη αποτελούσε το ισχυρότερο χαρτί των ελληνικών τραπεζών.  Οι τράπεζές μας μέσα σε λίγα χρόνια μετεξελίχθηκαν από τοπικούς παίκτες σε περιφερειακές δυνάμεις και μάλιστα σε μια ευρύτερη περιοχή που υπόσχονταν τεράστιες προοπτικές ανάπτυξης. Έδιναν πολλά δάνεια σε αγορές διψασμένες για κεφάλαια και παράλληλα προχωρούσαν σε πολύ φιλόδοξα σχέδια επέκτασης του αριθμού των καταστημάτων τους σε κάθε χώρα.
Και ενώ αρχικά, οι τοποθετήσεις των ελληνικών τραπεζών επικεντρώθηκαν στα Βαλκάνια, στη συνέχεια ακολούθησαν η Πολωνία, η Ουκρανία, η Ρωσία και φυσικά η Τουρκία.
'Εδειχνε σαν να είχαμε ανακαλύψει ένα νέο Ελντοράντο, καθώς αποκτούσαμε ολοένα και μεγαλύτερα μερίδια αγοράς σε αγορές που αναπτύσσονταν γρήγορα, ήταν πολύ λιγότερο δανεισμένες σε σύγκριση με μας και τη δυτική Ευρώπη και προσέλκυαν ολοένα και μεγαλύτερες από το εξωτερικό.
Όσον αφορά δε τον κίνδυνο, αυτός σταδιακά έδειχνε να μειώνεται, καθώς τρείς από αυτές τις χώρες αποτελούσαν ήδη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Βουλγαρία, Ρουμανία, Πολωνία) ενώ κάποιες άλλες δρομολογούσαν και αυτές με σταθερά βήματα την ενταξιακή τους πορεία.
Η τρέχουσα ωστόσο πιστωτική κρίση, διέκοψε απότομα το πάρτι των ελληνικών τραπεζών και το μέχρι πρότινος growth story της ΝΑ Ευρώπης έχει μετατραπεί σε ένα δυνατό πονοκέφαλο για τα επιτελεία των ελληνικών ομίλων.
Η «πηγή του κακού» ξεκινά από τον τρόπο που οι ελληνικές τράπεζες επέλεξαν να δραστηριοποιηθούν στην ευρύτερη περιοχή. Συγκεκριμένα, δεν περιορίστηκαν στις χώρες αυτές να δανείζουν από τις τοπικές καταθέσεις, αλλά αντίθετα δανείζονταν «καραβιές κεφάλαια» από το εξωτερικό μέσω μακροπρόθεσμων ομολόγων (wholesale funding), προκειμένου να δανείζουν τους Βούλγαρους και τους Ρουμάνους σε ξένο νόμισμα!
Το γιατί το έκαναν είναι περίπου προφανές. Σε χώρες αναδυόμενες όπως π.χ. η Βουλγαρία, η Ρουμανία, κ.ά., οι τοπικές καταθέσεις είναι πολύ μικρές και οι ανάγκες για δανεισμό πολλαπλάσιες. Είτε λοιπόν οι ελληνικές τράπεζες θα αναπτύσσονταν στο εξωτερικό με «ρυθμούς χελώνας», είτε θα έσπευδαν να κερδίσουν μερίδια αγοράς όσο το δυνατόν γρηγορότερα με κεφάλαια που θα έρχονταν από τις διεθνείς αγορές. Έγινε το δεύτερο, με αποτέλεσμα τα κέρδη των τραπεζών μας να αυξάνονται με ταχύτατους ρυθμούς και οι δείκτες των δανείων προς τις καταθέσεις να κυμαίνονται μεταξύ του 140% και του 180%(!)



 

  Περιεχόμενα
Editorial: Εν αρχή...
Επικαιρότητα - 2009: Ένα έτος...έτοιμο για όλα!
Προτάσεις Αγοράς - Σοφοκλέους: Οι παράμετροι του νέου «στοιχήματος»
Στιγμιότυπα από τη Σοφοκλέους
Συνέντευξη: Bram Boon - Διευθύνων Σύμβουλος ING Ελλάδος
Θέμα: Τράπεζες - Από τη ραγδαία επέκταση στη βαλκανική...υποχώρηση
Θέμα: Εμπορικά κέντρα - Τα malls πληθαίνουν παρά την κρίση
Επενδύσεις: Χρυσός - Τα γιατί και τα πως της επένδυσης στο «Βασιλιά των μετάλλων»
Αφιέρωμα: South-East Europe Investment Conference 2008
Αφιέρωμα: Επιχειρηματικά Βραβεία ΧΡΗΜΑ - Γεώργιος Ουζούνης
Αφιέρωμα: Ασφαλιστική αγορά - Αντίσταση στην κρίση με όπλο τον κλάδο υγείας
Αφιέρωμα: Ασφαλιστική αγορά - β' μέρος
Αφιέρωμα: Αγορά τυχερών παιχνιδιών - Και η τύχη...ατυχεί λόγω συγκυρίας
Αφιέρωμα: Αγορά Leasing - Φρένο στην ανάπτυξη λόγω παγκόσμιας κρίσης
Αφιέρωμα: Πιστωτικές κάρτες - Και όμως,στην Ελλάδα είναι "φθηνές"
Αφιέρωμα: Αγορά πετρελαιοειδών - Η κρίση δεν κάμπτει τις εισηγμένες
Φάκελοι: Ελλάκτωρ - "Επίθεση" με αιχμή τον κλάδο παραχωρήσεων
Διεθνείς Αγορές
Αποκλειστικότητα Euromoney: Λεπτές ισορροπίες στις βαλκανικές τράπεζες
Αποκλειστικότητα Euromoney: Ασφαλιστικές εταιρίες - Πρόβλημα η μακροημέρευση
¶ρθρο: Ραγδαία αναπτυσσόμενη η αγορά συμβολαίων επί της διαφοράς
¶ρθρο: Πώς επιδρά η κρίση στις πολυπληθέστερες χώρες του πλανήτη
Ανάλυση: Πληθωρισμός - Κερδήθηκε μια μάχη, όχι ακόμη ο πόλεμος
Στα ενδότερα του χρηματιστηρίου Αθηνών
Επενδύσεις: Forthnet - Πρώτη στην ευρυζωνικότητα και στις επενδύσεις
Παρουσιάσεις
Τα νέα της αγοράς
Δια ταύτα

 Όροι και προϋποθέσεις του site