Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Older Conferences

Δείτε τον απολογισμό του συνεδρίου

Δείτε τον απολογισμό του συνεδρίου

Δείτε τον απολογισμό του Συνεδρίου

Δείτε τον απολογισμό του Συνεδρίου

More ...

 


Μάρτιος 2009                              

Η ΣΟΦΟΚΛΕΟΥΣ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟ... ΘΗΡΙΟ


Ποια είναι η έκταση του προβλήματος και με ποιο «οπλοστάσιο» οι ελληνικές μετοχές μπορούν να αντιπαλέψουν απέναντι στη διεθνή κρίση.

από τον Στέφανο Κοτζαμάνη


Με μόνο όπλο τις πολύ χαμηλές αποτιμήσεις, η Σοφοκλέους δίνει πλέον τη μάχη απέναντι στο «θηρίο της κρίσης». Η ζήτηση σε πολλούς κλάδους της οικονομίας μειώνεται δραστικά, τα εταιρικά κέρδη συρρικνώνονται και οι τράπεζες καλούνται από τη μια πλευρά να χρηματοδοτήσουν απρόσκοπτα την οικονομία και από την άλλη, να αποφύγουν τις επισφάλειες…
Η μάχη φαντάζει άνιση και το ταμπλό της Σοφοκλέους «κοκκινίζει» μήνα με το μήνα. Κανείς δεν είναι σε θέση να προβλέψει το πόσο θα αρχίσει η ανάκαμψη της οικονομίας (όλα δείχνουν ότι αργεί πολύ) ούτε όμως και το rebound των χρηματιστηρίων, το οποίο προηγείται κατά πολλούς μήνες της οικονομικής ανάκαμψης.
Μέχρι τότε, καλύτερη ίσως επιλογή είναι η κατοχή μετρητών, ο μακροπρόθεσμος επενδυτικός ορίζοντας και η τοποθέτηση σε σχετικά αμυντικούς κλάδους, οι οποίοι μάλιστα έχουν επιδείξει πολύ καλύτερη συμπεριφορά κατά τους τελευταίους μήνες στο Χρηματιστήριο της Αθήνας.
Σε ό,τι αφορά τώρα, τις υπόλοιπες μετοχές της Σοφοκλέους, ένα ξαφνικό rebound δεν φαίνεται να είναι το πιθανότερο σενάριο (κάποιοι μάλιστα βλέπουν και συνέχιση της πτώσης) ωστόσο γρήγορα κέρδη θα μπορούσαν να προέλθουν σε περίπτωση που η διεθνής κοινότητα –και κυρίως η Ευρωπαϊκή Ένωση- παρουσιάσει ένα διεθνές σχέδιο αντιμετώπισης της κρίσης, το οποίο θα περιλαμβάνει τη στήριξη της Ελλάδας στην αντιμετώπιση του χρέους της, καθώς και την υποστήριξη των βαλκανικών οικονομιών.


ΤΡΑΠΕΖΕΣ: ΑΔΥΝΑΜΙΕΣ ΚΑΙ ΣΤΟ ΤΑΜΠΛΟ

Εδώ και τουλάχιστον 1,5 μήνα από τις στήλες της «συγγενούς» ηλεκτρονικής εφημερίδας ΧΡΗΜΑ Week σας είχαμε προειδοποιήσει ότι το μετοχικό μέλλον των τραπεζών δεν είναι καλό. Δεν ήταν τυχαίο ότι όλοι οι αναλυτές -ακόμη και εκείνοι που δούλευαν για ελληνικούς οίκους- δίστασαν να προτείνουν την αγορά των συγκεκριμένων μετοχών. Είχαμε πει τότε, ότι η στάση «neutral» των ελληνικών τραπεζικών οίκων για τις ελληνικές τράπεζες, μοιάζει με τον μπακάλη που σκέφτεται να προτείνει το τυρί που πουλάει το μαγαζί του…
Η ανακοίνωση των ετήσιων αποτελεσμάτων για μια σειρά από τράπεζες (Alpha Bank, Τράπεζα Κύπρου, Marfin Popular Bank, Τράπεζα Πειραιώς, Εμπορική Τράπεζα) συνοδεύτηκε στις περισσότερες των περιπτώσεων από νέο κύμα πωλήσεων, καθώς δεν ικανοποίησαν τους ήδη «υποψιασμένους» αναλυτές.
Το γενικότερο συμπέρασμα είναι ότι τα κέρδη του τελευταίου τριμήνου του 2008 ήταν πολύ χαμηλά και το χειρότερο, ότι έχουμε μπει σε μια περίοδο κινδύνου για υψηλές επισφάλειες τόσο στην Ελλάδα, όσο κυρίως στην Νοτιοανατολική Ευρώπη. Και επίσης, ότι λογικό θα ήταν στο τέλος της χρονιάς που διάγουμε, πολύ πιθανόν να αναγκαστούν να προχωρήσουν και σε κάποιες απομειώσεις σε θυγατρικές τους.
Και αν σε όλα αυτά, συνεκτιμήσουμε το κλίμα που επικρατεί διεθνώς για τον κλάδο (τελευταία παραδείγματα με Citigroup και Bank of America), τότε συμπληρώνεται το παζλ, του γιατί οι ελληνικές τραπεζικές μετοχές, υποφέρουν… Άλλωστε, έκδηλη είναι η ανυπαρξία μεγάλων αγοραστών στο ταμπλό της Σοφοκλέους, όπου αρκούν κάποιες περιορισμένες ρευστοποιήσεις προκειμένου να βρεθούν οι τραπεζικοί τίτλοι σε ολοένα και πιο χαμηλά επίπεδα.
Γιατί δεν υπάρχουν αγοραστές από το εξωτερικό; Για τρείς λόγους:
Πρώτον, γιατί σε εποχές κρίσης, οι αγοραστές μετοχών είναι λιγότεροι.
Δεύτερον, γιατί υπάρχει εκείνο το τμήμα των αναλυτών που διστάζει να τοποθετηθεί την περίοδο σε τραπεζικές μετοχές, γενικώς.
Τρίτον, γιατί ένα άλλο τμήμα αναλυτών έχει πάρει σαφείς αποστάσεις από το επενδυτικό προϊόν, που λέγεται «Ελλάδα». Κάτι οι δυσμενείς μακροοικονομικές επιδόσεις, κάτι το ρευστό πολιτικό περιβάλλον, κάτι τα τελευταία κάμποσα δυσφημιστικά πρωτοσέλιδα στο διεθνή τύπο, αρκούν για να εντοπιστούν οι απαιτούμενες εξηγήσεις.
Ποιοι, όμως, θα μπορούσε να είναι εκείνοι οι παράγοντες, οι οποίοι θα μπορούσαν να αλλάξουν τα πράγματα και να οδηγήσουν σε άνοδο τις τραπεζικές μετοχές, ιδίως όταν κάποιες από αυτές έχουν βρεθεί κάτω ακόμη και από την ονομαστική τους αξία;
Η απάντηση, δεν μπορεί παρά να σχετίζεται με τα τρία σημαντικά αίτια που έχουν οδηγήσει στην πτώση.
Το πρώτο -και κυριότερο- πράγμα λοιπόν που πρέπει να γίνει είναι να διαφανεί ένας πειστικός τρόπος αντιμετώπισης της διεθνούς οικονομικής κρίσης, προκειμένου οι αγοραστές μετοχών να γίνουν περισσότεροι, προεξοφλώντας το rebound των οικονομιών.
Δεύτερο σε σημασία, αλλά καθόλου ευκαταφρόνητο, είναι να πείσει η ελληνική κυβέρνηση τις διεθνείς αγορές ότι έχει την πολιτική βούληση, αλλά και την ικανότητα, να προχωρήσει σε ριζικές τομές στην οικονομία μας.
Επί του παρόντος, οι αγοραστές μετοχών ελληνικών τραπεζών, μάλλον στο πρώτο θα πρέπει να βασίσουν τις προσδοκίες τους…


ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΡΕΥΣΤΟΤΗΤΑΣ


Και μπορεί βέβαια οι τράπεζες (τουλάχιστον με τα μέχρι τώρα δεδομένα) να μην αντιμετωπίζουν προβλήματα ρευστότητας (τα κεφάλαια του πακέτου στήριξης είναι υπεραρκετά, δήλωσε ο πρόεδρος της Alpha Bank κ. Γιάννης Κωστόπουλος), ωστόσο το θέμα της ρευστότητας απασχολεί έντονα τόσο τη συνολικότερη οικονομία, όσο και τις τράπεζες στις οποίες επιστρέψει. Και εξηγούμεθα.
To σύνθημα του πρώην υπουργού Οικονομίας και Οικονομικών κ. Γιώργου Αλογοσκούφη για πιστωτική επέκταση των τραπεζών τουλάχιστον +10% μέσα στο 2009, δεν πολυακούγεται τελευταία.
Επιπλέον, πολλοί είναι εκείνοι που έσπευσαν να πάρουν τις σχετικές αποστάσεις από αυτό. Ο διοικητής της Τραπέζης της Ελλάδος για παράδειγμα, ανέφερε μεν το +10%, αλλά για την ακρίβεια μίλησε για «περίπου +10%» και μάλιστα «κάτω από προϋποθέσεις»…
Από την πλευρά των αναλυτών επίσης, λίγοι είναι εκείνοι που δηλώνουν τόσο αισιόδοξοι για την επίτευξη του στόχου αυτού. Η Marfin Analysis πριν από κάποιες εβδομάδες είχε προβλέψει μία επίδοση γύρω στο 7%-8%, ενώ αντίστοιχη είναι και η εκτίμηση της πρόσφατης έκθεσης της Nomura για τις ελληνικές τράπεζες, όπου ο ξένος οίκος δηλώνει: «περιμένουμε να δούμε την αύξηση του δανεισμού να πέφτει το 2009 σε μεσαία προς υψηλά μονοψήφια ποσοστά». Αθροιστικά μάλιστα, για τις τέσσερις τράπεζες που καλύπτει (Εθνική, Alpha, Eurobank, Πειραιώς) προβλέπει αύξηση χορηγήσεων 7,8%. Στο ίδιο μήκος κύματος ήταν επίσης και ο οίκος της Merrill Lynch.
Περισσότερο αισιόδοξη φάνηκε η Deutsche Bank στην περιβόητη έκθεσή της για τις ελληνικές τράπεζες, λέγοντας ότι «ως αποτέλεσμα του κρατικού πακέτου στήριξης, οι τράπεζες διαθέτουν επαρκείς πόρους για να αντιμετωπίσουν τις χρηματοοικονομικές τους ανάγκες». Ο γερμανικός οίκος υποστηρίζει μεν «η αύξηση των χορηγήσεων θα κυμανθεί γύρω στο 10%», αλλά σε άλλο σημείο της έκθεσης ότι «οι τράπεζες θα ακολουθήσουν το βασικό κανόνα της πιστωτικής αυτοχρηματοδότησης, που σημαίνει ότι η αύξηση των καταθέσεων δεν θα πρέπει να είναι χαμηλότερη από την άνοδο των χορηγήσεων.
H Deutsche Bank δηλαδή πιστεύει με στο +9%-10% που θέτει ως στόχο η Τράπεζα της Ελλάδος με την παραδοχή όμως ότι θα ανάλογη αύξηση θα σημειωθεί και στις καταθέσεις (9%-10%). Κατά πόσο όμως αυτό είναι βέβαιη μια αύξηση καταθέσεων γύρω στο 10%, όταν η αύξηση του ΑΕΠ σε τρέχουσες τιμές αναμένεται να κυμανθεί γύρω στο 3% με 3,5% και ο ανατοκισμός των σημερινών καταθέσεων δεν θα αποδώσει κατά μέσο όρο πάνω από 4%;
Οι τράπεζες έχουν κάθε λόγο να είναι αρκετά φειδωλές για τις εκταμιεύσεις νέων δανείων και αυτό κυρίως στην αβεβαιότητα και στην έλλειψη ορατότητας που επικρατεί σε μια σειρά από σημαντικά θέματα. Δεν γνωρίζουν για παράδειγμα το πότε θα «ξεπαγώσει» η χονδρική αγορά κεφαλαίων (wholesale funding) στο εξωτερικό, ενώ παράλληλα περιμένουν με αγωνία να διαπιστώσουν το πόσο πολύ θα αυξηθούν τελικά οι επισφάλειες τόσο στην Ελλάδα, όσο και στις χώρες της Νοτιοανατολικής Ευρώπης, στις οποίες διαθέτουν παρουσίες.
Στα Βαλκάνια, το ποσοστό πτώσης των τοπικών οικονομιών είναι πολύ πιο έντονο σε σύγκριση με την Ελλάδα και οι εκτιμήσεις για τις μελλοντικές επισφάλειες διαφέρουν σημαντικά μεταξύ τους. Κάτω λοιπόν από αυτές τις συνθήκες, οι τράπεζες γνωρίζουν ότι θα υπάρξουν αρκετά δάνεια όπου θα χάσουν τα λεφτά τους και επίσης άλλες περιπτώσεις όπου θα πρέπει να χορηγήσουν νέα δάνεια, έτσι ώστε να ελπίζουν ότι θα διασώσουν τα παλαιότερα. Και οι δύο περιπτώσεις, συνεπάγονται απώλειες ρευστότητας…
Κάτω από αυτές τις συνθήκες, οι τράπεζες προχωρούν σε παρεμβατικές κινήσεις στην πολιτική των χορηγήσεών τους, προκειμένου να επιτύχουν όσο το δυνατόν περισσότερο, αυτό που με πρώτη ματιά φαίνεται ακατόρθωτο: και η ελληνική οικονομία να χρηματοδοτηθεί, όσο το δυνατόν, ομαλότερα, και το ποσοστό ανόδου των χορηγήσεων να μην φτάσει τελικά το 10%.
Σ’ αυτή την προσπάθεια, οι τράπεζες έχουν ορισμένους συμμάχους: πρώτα απ’ όλα την αναιμική ζήτηση για στεγαστικά δάνεια. Και αυτό γιατί οι μεν εργολάβοι έχουν σταματήσει να χτίζουν, περιμένοντας πρώτα να ρευστοποιήσουν τα υψηλά αποθέματα σπιτιών που διαθέτουν οι δε αγοραστές, δεν αγοράζουν φοβούμενοι πτώση στις τιμές των ακινήτων.
Το δεύτερο θετικό στοιχείο για τις τράπεζες είναι η κατακόρυφη πτώση των τιμών του πετρελαίου και των άλλων πρώτων υλών (αλουμίνιο, χάλυβας). Και αυτό γιατί όσο περισσότερο μειώνονται οι τιμές των προϊόντων αυτών, τόσο μειώνονται οι ανάγκες για κεφάλαιο κίνησης των επιχειρήσεων.
Συνολικότερα, οι τράπεζες έχουν ήδη αποφασίσει να μεταφέρουν το κέντρο βάρους των χορηγήσεών τους από τη λιανική τραπεζική, προς τις επιχειρήσεις, τόσο τις μεγάλες, όσο και τις μικρομεσαίες. Και αυτό γιατί αν δεν χρηματοδοτήσουν επαρκώς τις επιχειρήσεις, τότε θα υποστούν πολύ μεγάλες απώλειες από τις επισφάλειες που θα «σκάσουν». Και επίσης, γιατί οι παρενέργειες στην οικονομία από τη μείωση των καταναλωτικών δανείων και των πιστωτικών καρτών, είναι πολύ λιγότερες από μια περικοπή δανειοδοτήσεων σε επιχειρήσεις.
Άλλες κινήσεις στις οποίες προχωρούν οι τράπεζες, είναι η μετατροπή επιχειρηματικών δανείων σε ομολογιακά (προκειμένου να τα τιτλοποιήσουν), η αύξηση των εγγυήσεων σε νέα δάνεια, καθώς και κάποιων προβληματικών βραχυπρόθεσμων καταναλωτικών δανείων σε μακροπρόθεσμα με την προσημείωση ακινήτου, κ.λπ.


ΜΕΤΑΞΥ ΣΦΥΡΑΣ ΚΑΙ ΑΚΜΟΝΟΣ

Η αποδοχή του κρατικού πακέτου στήριξης από τις τράπεζες μπορεί μεν να τις ενισχύσει κεφαλαιακά, αλλά τις έχει φέρει σε δύσκολη θέση, στον τρόπο που αυτές θα χειριστούν το θέμα των χορηγήσεων.
Και αυτό γιατί πολλές φορές οι τράπεζες δεν περιορίζουν τις «γραμμές χρηματοδότησης» λόγω έλλειψης κεφαλαίων, αλλά επειδή ο επιχειρηματικός κίνδυνος έχει αυξηθεί σημαντικά και φοβούνται ότι τελικά θα χάσουν τα λεφτά τους.
«Το θέμα δεν είναι να λύσουμε ένα πρόβλημα, αυτό της χρηματοδότησης, και μετά να δημιουργήσουμε ένα μεγαλύτερο» δήλωσε υψηλόβαθμο τραπεζικό στέλεχος, συμπληρώνοντας: «εμείς από την πλευρά μας έχουμε τη δυνατότητα και τη διάθεση να δανείσουμε όποιον πελάτη, πιστεύουμε ότι είναι σε θέση να αποπληρώσει το δάνειό του. Αλλά κάτω από αυτές τις συνθήκες της κρίσης, έχουμε αμφιβολίες ακόμη και για περιπτώσεις που πριν από ένα ή δύο χρόνια, θεωρούσαμε σίγουρες»…
Την ίδια ώρα όμως που οι τράπεζες διστάζουν να δώσουν δάνεια υπό το φόβο ότι θα μετατραπούν σε επισφάλειες μέσα σε λίγους μόνο μήνες, πιέζονται τόσο από την κυβέρνηση, όσο και από την κοινή γνώμη, για να χρηματοδοτήσουν απρόσκοπτα την οικονομία, ιδίως τώρα που μπήκαν στο πρόγραμμα του πακέτου στήριξης.


ΕΠΙΝΟΟΥΝ ΤΕΧΝΑΣΜΑΤΑ

Σε ένα τέτοιο περιβάλλον, πολλές είναι οι επιχειρήσεις που επινοούν διαφόρων ειδών τεχνάσματα προκειμένου να μην ξεμείνουν από χρήμα… Έτσι λοιπόν, μάχες, ομηρικού τύπου, με στόχο την εξασφάλιση πολυπόθητης ρευστότητας διεξάγονται καθημερινά στην οικονομία, όπου από τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις έως και τα «καλύτερα σπίτια» προσπαθούν να μπαλώσουν, όπως-όπως τις ταμιακές τους τρύπες. Φυσικά από την όλη διαδικασία, δεν απουσιάζει και ο μεγαλύτερος οφειλέτης της αγοράς: το ελληνικό δημόσιο.
Μια ενδεικτική πρακτική των χονδρεμπόρων είναι να απευθύνονται στα εμπορικά καταστήματα-πελάτες τους και να τους ζητούν την προεξόφληση των επιταγών τους έναντι μιας πολύ σημαντικής έκπτωσης. Στο χώρο της ένδυσης για παράδειγμα, χονδρεμπορικές επιχειρήσεις έδιναν έκπτωση έως και 10% στις αρχές του έτους, προκειμένου να εισπράξουν «εδώ και τώρα» από τους πελάτες-καταστηματάρχες τις επιταγές που θα έληγαν το Πάσχα. Μια έκπτωση όμως 10% για τέσσερις μήνες, αντιστοιχεί σε ετησιοποιημένο επιτόκιο 30%!
Μάλιστα, μεταξύ των χονδρεμπόρων, που ακολούθησαν τη συγκεκριμένη τακτική, συγκαταλέγεται και εισηγμένη εταιρία μικρομεσαίου μεγέθους…
Ανάλογα ή και μεγαλύτερα προβλήματα αντιμετωπίζουν πολλές εταιρίες από τον κλάδο του αυτοκινήτου, μια αγορά που είχε χρησιμοποιήσει έντονα την πολιτική των δόσεων. Σήμερα λοιπόν, υπάρχουν εταιρίες που καλούν τους πελάτες τους να αποπληρώσουν το σύνολο των οφειλών τους τώρα και σε αντάλλαγμα να λάβουν όχι μόνο το μηδενισμό των τόκων, αλλά και μια γενναία έκπτωση επί της αρχικής τιμής!
Με δεδομένο, επίσης, ότι προσπάθειες για πωλήσεις ακινήτων και άλλων περιουσιακών στοιχείων δεν είναι καθόλου εύκολη υπόθεση στις μέρες μας λόγω έλλειψης αγοραστικού ενδιαφέροντος, οι επιχειρήσεις δίνουν μεγάλη έμφαση στη διαχείριση των αποθεμάτων τους, προκειμένου να εξοικονομήσουν ρευστότητα. Γίνεται μεγάλος αγώνας για την έμφαση προς την προώθηση περισσότερο κινήσιμων προϊόντων, ενώ για πολλά από τα υπόλοιπα προϊόντα συχνά απαιτείται πλέον η προΰπαρξη παραγγελίας. Σε ορισμένες τέλος περιπτώσεις, επιλέγεται η πολιτική των περισσότερων παραγγελιών από τους προμηθευτές, όπου ναι μεν αυξάνεται σε κάποιο βαθμό το μεταφορικό κόστος, αλλά μειώνεται η μέση χρονική διάρκεια που παραμένει το εμπόρευμα μέσα στην επιχείρηση, μέχρι να πουληθεί.


ΚΑΜΨΗ ΤΗΣ ΖΗΤΗΣΗΣ

Η οικονομική κρίση φαίνεται ότι μόλις από τον Οκτώβριο άρχισε να κάνει ιδιαίτερα αισθητή την παρουσία της στην πραγματική ελληνική οικονομία, με αποτέλεσμα να επηρεαστούν σημαντικά ακόμη και πολύ ισχυρές εταιρίες και μάλιστα σε προϊόντα που, θεωρητικά τουλάχιστον, δεν θα έπρεπε να πλήττονται σε μεγάλο βαθμό.
Ενδεικτικά αναφέρουμε την πτώση των πωλήσεων της εταιρίας Πλαίσιο (δεν θυμόμαστε να έχουμε συναντήσει ξανά στο παρελθόν το φαινόμενο αυτό) κατά το τέταρτο τρίμηνο και μάλιστα μια πτώση που κυρίως προέρχεται από τις μειωμένες παραγγελίες των επιχειρήσεων (B2B sales) ως αποτέλεσμα μιας προσπάθειας περιορισμού των αποθεμάτων τους και περιστολής των δαπανών τους. Στο συγκεκριμένο χρονικό διάστημα, οι πωλήσεις μειώθηκαν κατά 4% και το EBITDA κατά 81% (επηρέασαν και οι έκτακτες δαπάνες μετάβασης στο νέο κέντρο αποθήκευσης). Για το Πλαίσιο το πρώτο δίμηνο ξεκίνησε με μειωμένο κύκλο εργασιών και όλα δείχνουν ότι η φετινή κερδοφορία θα σημειώσει κάμψη.
Τα έπιπλα ΙΚΕΑ του Ομίλου Φουρλής είναι προϊόντα που προσφέρονται χαμηλές τιμές σε σχέση με την ποιότητά τους και μάλλον θα μπορούσαν να θεωρηθούν ως ένα «recession story» (ιστορία ύφεσης). Παρόλα αυτά, το «μέσο καλάθι» των πελατών του ΙΚΕΑ μειώθηκε κατά το τελευταίο τέταρτο του έτους. Ο εισηγμένος Όμιλος στο τελευταίο τρίμηνο του προηγούμενου έτους κατέγραψε άνοδο πωλήσεων μόλις 1% και EBITDA +3%, παρά το γεγονός ότι λειτουργούσε με περισσότερα καταστήματα. Πάντως, τα στελέχη του Ομίλου ποντάρουν φέτος σε άνοδο των like for like (επί ιδίων καταστημάτων) πωλήσεων στις πωλήσεις των ΙΚΕΑ και των Intersport, πλην όμως προβλέπουν πτώση στη δραστηριότητα των ηλεκτρικών συσκευών.
Στην περίπτωση της τσιμεντοβιομηχανίας ΤΙΤΑΝ, η άνοδος του κύκλου εργασιών της μητρικής εταιρίας επηρεάστηκε πέρυσι από τις εξαγορές εταιριών έτοιμου σκυροδέματος και αδρανούς μπετόν, καθώς η εγχώρια αγορά τσιμέντου παρουσίασε κάμψη της τάξεως του 7%. Κατά το τελευταίο μάλιστα τρίμηνο του 2008, οι πωλήσεις της ΤΙΤΑΝ στην Ελλάδα υποχώρησαν κατά 11%.
Η εισηγμένη εταιρία μάλιστα δεν είναι καθόλου αισιόδοξη για την πορεία του 2009: «στην Ελλάδα προβλέπεται περαιτέρω σημαντική συρρίκνωση της ζήτησης για δομικά υλικά, λόγω της επιβράδυνσης της αγοράς κατοικίας. Η ενδεχόμενη αύξηση των δαπανών για υποδομές, εν μέρει μόνο μπορεί να αντισταθμίσει την πτώση της κατά πολύ μεγαλύτερης στεγαστικής αγοράς».
Η οικοδομή λοιπόν παραμένει «νεκρή», η βιομηχανία δουλεύει σε χαμηλότερες ταχύτητες και στο εμπόριο βλέπουν τη ζήτηση να περιορίζεται μήνα με τον μήνα!
Ο Δεκέμβριος των επεισοδίων τελικά αποδεικνύεται καλύτερος από τον Ιανουάριο των εκπτώσεων και ο τελευταίος καλύτερος από τον Φεβρουάριο, όπου πολλές εταιρείες του κλάδου καταγράφουν διψήφιο ποσοστό πτώσης σε σχέση με τον αντίστοιχο μήνα του 2008. Και φυσικά, όταν μιλάμε για διψήφιο ποσοστό πτώσης στον τζίρο, γίνεται κατανοητό ότι η μείωση των κερδών θα είναι ακόμη πιο έντονη...
Το μεγάλο πρόβλημα, όμως, είναι ότι δεν φαίνεται να έχουμε δει τα χειρότερα! Παράγοντες της αγοράς πιστεύουν ότι τα χειρότερα στην πραγματική οικονομία θα υπάρξουν μέσα στο καλοκαίρι, για τους παρακάτω σοβαρούς λόγους:
1. Γιατί οι αντοχές των επιχειρήσεων θα είναι σαφώς μειωμένες, καθώς ήδη μετρούν έξι τουλάχιστον μήνες... πάλης με την κρίση, έχοντας «ματώσει» σε πολλά σημεία.
2. Επειδή οι επισημάνσεις Αλμούνια στερούν ουσιαστικά από την ελληνική κυβέρνηση τη δυνατότητα σοβαρής στήριξης της οικονομίας, όσο και αν αυτή σε κάθε περίπτωση δεν θα μπορούσε να είναι γενναία λόγω του υψηλού χρέους.
3. Γιατί, μέσα σε όλα τα άλλα, το καλοκαίρι θα φανούν ανάγλυφα και οι παρενέργειες στην οικονομία από τον μειωμένο τουρισμό που αναμένεται φέτος.


ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΠΤΩΧΕΥΣΕΩΝ

«Το σύστημα τρίζει», λοιπόν, και αυτό μόνο ελληνική υπόθεση δεν είναι. Χαρακτηριστική είναι η συνέντευξη που έδωσε στην «Barron’s» ο κ. Ray Dalio, ένας από τους ελάχιστους που προειδοποίησαν για τους κινδύνους τους οποίους έκρυβε ο υπερδανεισμός του παγκόσμιου συστήματος.
Δεν βιώνουμε περίοδο ύφεσης, αλλά απομόχλευσης, διαπιστώνει ο κ. Dalio, και αυτή η διαδικασία είναι πολύ πιο σύνθετη. «Το 2008 ήταν το έτος μείωσης των τιμών και το 2009 - 2010 θα είναι η περίοδος των πτωχεύσεων και των αναδιαρθρώσεων. Χορηγήσεις θα διαγραφούν και περιουσιακά στοιχεία θα πουληθούν. Θα είναι πολύ δύσκολη περίοδος, που θα εκπλήξει πολλούς, γιατί πολλοί είναι εκείνοι που θεωρούν μεν την κατάσταση άσχημη, αλλά πιστεύουν ότι τελικά όλα θα πάνε καλά, όπως συνέβαινε σε κάθε κρίση μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο», συμπληρώνει.
Από την πλευρά του, ο κ. Alan Greenspan τέως διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας των ΗΠΑ (και φυσικά καθόλου... κομουνιστής), θέλοντας να περιγράψει το μέγεθος των προβλημάτων που αντιμετωπίζουν οι μεγάλοι τραπεζικοί κολοσσοί, δήλωσε ότι «η κρατικοποίηση των τραπεζών είναι η λιγότερο κακή απόφαση που μπορεί να πάρει η αμερικανική κυβέρνηση»!
Υπάρχουν όμως οικονομολόγοι (καθόλου... κομουνιστές κι αυτοί) που φοβούνται ακόμη χειρότερα πράγματα, όπως για παράδειγμα ένα γερό πάγωμα της διεθνοποίησης της οικονομίας και περιορισμό των επιχειρήσεων στον εσωτερικό τους χώρο. Κάτι τέτοιο θα πήγαινε τόσο τις επιχειρήσεις αυτές όσο και την παγκόσμια οικονομία κάποιες δεκαετίες πίσω. Στην περίπτωση της Ελλάδας, για παράδειγμα, αυτό θα σήμαινε την εγκατάλειψη του βαλκανικού εγχειρήματος και τον περιορισμό σε μια τοπική αγορά των 10 εκατομμυρίων καταναλωτώ


ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΟ ΑΜΥΝΤΙΚΟ ΧΑΡΤΟΦΥΛΑΚΙΟ


ΣΚΟΠΟΣ
Χαρακτηριστικά του «ενδεικτικού αμυντικού χαρτοφυλακίου» είναι η έντονη κλαδική διασπορά, με τίτλους όλων των κεφαλαιοποιήσεων και με εταιρίες που φαίνεται να διαθέτουν αρκετά αμυντικά χαρακτηριστικά.


ΔΙΑΡΘΡΩΣΗ ΕΠΕΝΔΥΤΙΚΟΥ ΧΑΡΤΟΦΥΛΑΚΙΟΥ
Τράπεζες  Εθνική Τράπεζα
Τηλεπικοινωνίες ΟΤΕ
Ενέργεια Motor Oil, ΔΕΗ, ΤΕΡΝΑ Ενεργειακή
Εμπόριο Σαράντης, Jumbo,
Υγεία Ιασώ
Κατασκευές ΕΛΛΑΚΤΩΡ, ΓΕΚ-ΤΕΡΝΑ
Λοιπές ΟΠΑΠ, ΕΥΑΘ, MIG, SCIENS
Ακίνητα Eurobank Properties


ΠΡΟΣ ΕΞΕΤΑΣΗ
Φουρλής Συμμετοχών, Lamda Development, Pasal Development, Μοτοδυναμική, Coca-Cola Τρία Έψιλον, ΚΡΙ-ΚΡΙ


ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ
MOTOR OIL
Όσο τα περιθώρια διύλισης διατηρούνται στα τρέχοντα επίπεδα, η εταιρία επιτυγχάνει πολύ υψηλότερα κέρδη, σε σύγκριση με τις αρχικές εκτιμήσεις των αναλυτών.
ΔΕΗ
Εκτός των άλλων ευνοείται από τις τρέχουσες τιμές του πετρελαίου και των ρύπων, οι οποίες βρίσκονται αρκετά πιο κάτω από τις προϋπολογισθείσες, προκειμένου να προκύψει το guidance που έδωσε η διοίκηση της Επιχείρησης για το 2009.
ΤΕΡΝΑ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ
Χρήσιμη είναι η σύγκριση της κεφαλαιοποίησης  της εισηγμένης σε σύγκριση με το καθαρό ταμείο της (διαθέσιμα μείον τραπεζικές υποχρεώσεις) και το πολύ μεγάλο ύψος των προσδοκώμενων MW.
JUMBO
Όσο και αν κάποιοι αναλυτές προβλέπουν σημεία κοπώσεως για το δεύτερο εξάμηνο της χρήσης που λήγει στις 30 Ιουνίου, οι δείκτες παραμένουν σαφώς ελκυστικοί.
ΙΑΣΩ
Μειονέκτημα για τη μετοχή η ύπαρξη μεγάλου (εισηγμένου) πωλητή, ο οποίος μειώνει σταδιακά τη θέση του. Πλεονέκτημα ωστόσο είναι το ότι δραστηριοποιείται σε έναν αμυντικό κλάδο, η ρευστότητα είναι άριστη και οι δείκτες ελκυστικοί.
ΚΡΙ-ΚΡΙ
Η μετοχή έχει πέσει και η εισηγμένη ολοκληρώνει χωρίς κανένα πρόβλημα χρηματοδότησης το τριετές της business plan. Δραστηριοποιείται επίσης σε αμυντικό κλάδο.
SCIENS
Η αποχώρηση από τη δραστηριότητα των hedge funds έγινε με κόστος 0,08 ευρώ ανά μετοχή, μειώνοντας τον κίνδυνο για τη μετοχή, βελτιώνοντας το δομή του ισολογισμού και διατηρώντας σε μεγάλα ύψη το discount.


Σημ. 1: Η αναφορά στις παραπάνω μετοχές έχει ενδεικτικό χαρακτήρα, με τη σημείωση ότι συχνότατα περιλαμβάνονται σε εκθέσεις αναλυτών, ενώ σε καμιά περίπτωση τα εδώ αναφερόμενα δεν αποτελούν σύσταση για αγορά ή πώληση μετοχών.
Σημ. 2: (όπως στο προηγούμενο τεύχος)
Σημ. 3: (όπως στο προηγούμενο τεύχος)

  Περιεχόμενα
Editorial: ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΣΤΟΥΣ... ΦΡΑΓΚΟΥΣ
Επικαιρότητα: ΑΠΕΡΡΙΦΘΗ...ΜΕΤ’ ΕΠΑΙΝΩΝ Η ΣΥΝΑΙΝΕΣΗ ΣΤΗ ΛΙΤΟΤΗΤΑ
περιεχόμενα τ. 350/03.2009
Προτάσεις Αγοράς: Η ΣΟΦΟΚΛΕΟΥΣ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟ... ΘΗΡΙΟ
ΣΤΙΓΜΙΟΤΥΠΑ ΑΠΟ ΤΗ ΣΟΦΟΚΛΕΟΥΣ
Συνέντευξη: ΓΙΩΡΓΟΣ ΓΕΡΑΡΔΟΣ - ΠΡΟΕΔΡΟΣ & ΔΙΕΥΘΥΝΩΝ ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ «ΠΛΑΙΣΙΟ ΑΕ»
ΘΕΜΑ: ΑΓΟΡΑ ΑΚΙΝΗΤΩΝ
ΘΕΜΑ: ΤΡΑΠΕΖΕΣ
ΘΕΜΑ: ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ
ΦΑΚΕΛΟΣ: EUROBANK PROPERTIES
ΑΦΙΕΡΩΜΑ: ΑΓΟΡΑ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗΣ
ΑΦΙΕΡΩΜΑ: ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΥΓΕΙΑΣ - ΙΑΤΡΙΚΑ ΕΙΔΗ
ΑΦΙΕΡΩΜΑ: ΣΤΑΘΕΡΗ ΤΗΛΕΦΩΝΙΑ
ΑΦΙΕΡΩΜΑ: LOGISTICS & ΤΑΧΥΜΕΤΑΦΟΡΕΣ
ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΑΓΟΡΕΣ
EUROMONEY
ΑΝΑΛΥΣΗ
ΑΝΑΛΥΣΗ
Αρθρο: Το «ΝΤΟΜΙΝΟ» ΠΟΥ ΠΡΟΚΑΛΕΙΤΟ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟ
ΕΡΕΥΝΑ: STAT BANK
ΕΡΕΥΝΑ: ERNST & YOUNG
ΣΤΑ ΕΝΔΟΤΕΡΑ ΤΟΥ ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ
ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ
ΝΕΑ ΤΗΣ ΑΓΟΡΑΣ
ΔΙΑ ΤΑΥΤΑ
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ ΣΕ ΜΟΡΦΗ EBOOK

 Όροι και προϋποθέσεις του site