Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Older Conferences

Δείτε τον απολογισμό του συνεδρίου

Δείτε τον απολογισμό του συνεδρίου

Δείτε τον απολογισμό του Συνεδρίου

Δείτε τον απολογισμό του Συνεδρίου

More ...

 


Απρίλιος 2006                               Τεύχος 320

Σοφοκλέους:  Αξιολογώντας την άνοδο


> Τι οδήγησε τις τιμές στα τρέχοντα επίπεδα και ποιοι παράγοντες θα μπορούσαν να επιδράσουν αρνητικά
>  Οι τιμές των μετοχών είναι υψηλές, αλλά δεν πρόκειται περί φούσκας


Μα γιατί αγοράζουν τελικά οι ξένοι ελληνικές μετοχές σ’ αυτές τις αποτιμήσεις; Όταν ο Γενικός Δείκτης βρισκόταν στις 2.500 μονάδες, πολλοί αναλυτές απέδιδαν τις αγορές στις δουλειές που έπρεπε να πάρουν οι διεθνείς οίκοι από την ελληνική κυβέρνηση ενόψει αποκρατικοποιήσεων και μετοχοποιήσεων.
Όταν ο Δείκτης ανέβηκε στις 3.000 μονάδες πολλοί μίλησαν για κερδοσκοπία μέσω των τόσων hedge funds και προειδοποίησαν με κάθε τόνο για μια επανάληψη ενός «νέου 1999».
Όταν ο Γενικός Δείκτης ξεπέρασε τις 4.000 μονάδες, αρκετοί εσπευσαν να προβλέψουν ότι το πρώτο τεχνικό σημείο στήριξης των 3.800 μονάδων θα διασπαστεί και στη συνέχεια θα δούμε το 3.500.
Και όμως, ο Γενικός Δείκτης έχει ξεπεράσει για τα καλά τις 4.000 μονάδες, με τους τεχνικούς αναλυτές αυτή τη φορά, να είναι αισιόδοξοι ότι το «μαγαζί έχει και πιο πάνω»...


Αμήχανοι μικροεπενδυτές:
Τι έχουμε λοιπόν τώρα; Από τη μια πλευρά τους Έλληνες μικροεπενδυτές, τους Έλληνες θεσμικούς και τους περισσότερους Έλληνες αναλυτές να είναι διστακτικοί στο να αγοράσουν μετοχές που πούλησαν 10% ή και 40% χαμηλότερα. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι εδώ και πολύ καιρό οι τίτλοι χαμηλής κεφαλαιοποίησης όπου επενδύουν σχεδόν αποκλειστικά οι Έλληνες μικροεπενδυτές ακολουθούν μια μάλλον «παράλληλη πορεία» χωρίς να ακολουθούν τα blue chips.
Και από την άλλη πλευρά, οι ξένοι μεν θεσμικοί να συμπεριφέρονται με μια «ευμενή ουδετερότητα» προς τις μετοχές της Σοφοκλέους, ενώ διάφορα άλλα funds να ζητούν να αγοράσουν μεγάλα ποσοστά εταιριών σε τιμήματα πολύ υψηλότερα ακόμη και από τις τρέχουσες υψηλές αποτιμήσεις των μετοχών. Η περίπτωση του κλάδου της υγείας και των εναλλακτικών παρόχων σταθερής τηλεφωνίας, είναι ενδεικτική.


Η συμπεριφορά του «έξυπνου χρήματος»
Δύο είναι οι κυριότεροι λόγοι, για τους οποίους ένα μέρος του «έξυπνου χρήματος» δείχνει να συμπεριφέρεται ως «μικροεπενδυτής του 1999»: Πρώτον, το γεγονός ότι υπάρχουν πολλά κεφάλαια προς επένδυση διεθνώς και δεύτερον, ότι τα αμέσως επόμενα χρόνια θα είναι καθοριστικά για το πώς θα «μοιράσουν» την Ελλάδα, οι μεγάλοι επιχειρηματικοί Όμιλοι.
Τα μεγάλα κέρδη που έχουν προκύψει διεθνώς από την εκτόξευση των commodities στα ύψη, από τη «χρυσή εποχή» της ναυτιλίας, αλλά και από τη συνεχή συγκέντρωση των κλάδων σε ολοένα και λιγότερα «χέρια», αναζητούν επενδυτικές διεξόδους. Δεν είναι τυχαίο ότι σε κλάδους και δραστηριότητες που εμφανίζουν μεγάλο μέγεθος και υψηλές προοπτικές ανάπτυξης, παρατηρείται έντονη κινητικότητα.
Στο χρηματοπιστωτικό τομέα για παράδειγμα, όταν πάνω από το 40% των μεγάλων τραπεζών ελέγχεται από ξένα funds, ο καλύτερος τρόπος για να κατατάξουμε μια τράπεζα στις ελληνικές ή τις ξένες δεν είναι τόσο η μετοχική της σύνθεση, όσο το ποιος αποφασίζει για την εκλογή της διοίκησης...
Ήδη, οι μεγάλες τράπεζες έχουν ξεχωρίσει, εδραιώνοντας σε πολύ μεγάλο βαθμό τη θέση τους στην εγχώρια αγορά και δημιουργώντας με ταχείς ρυθμούς μια «γερή βάση» στην Ανατολική Ευρώπη, και της Τουρκίας συμπεριλαμβανομένης. Αν κατά τα αμέσως επόμενα χρόνια, δεν δημιουργηθεί ένας ακόμη ισχυρός τραπεζικός πόλος, τότε θεωρείται περίπου βέβαιο ότι τίποτε δεν θα μπορεί να εμποδίσει τις σημερινές μεγάλες τράπεζες να «γεύονται» μόνες τους τη μεγάλη «πίτα» που θα έχει δημιουργηθεί: οι οικονομίες κλίμακας θα είναι τεράστιες, η έκταση των δικτύων ευρύτατη, η συγκέντρωση κεφαλαίων τεράστια και τα περιθώρια αντίδρασης του ανταγωνισμού, οριακά.
Όποιος λοιπόν προλάβει «τώρα που γυρίζει» έχει καλώς, αλλιώς... Γι το λόγο αυτό άλλωστε, οι Άραβες του Dubai αποφάσισαν να «βάλουν χέρι» στο εγχείρημα της Marfin και γι αυτό η Cretit Agricole μελετά να αποκτήσει την Emporiki έναντι τιμήματος που βρίσκεται πολύ κοντά στην (υψηλότατη σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια) τρέχουσα αποτίμηση της Τράπεζας.
Ανάλογη εικόνα ισχύει και για τις τηλεπικοινωνίες, όπου η τελευταία ευκαιρία ουσιαστικής συμμετοχής στο «πάρτι» σε μια τόσο πολλα υποσχόμενη δραστηριότητα είναι η συγκέντρωση δυνάμεων μεταξύ των «ταλαιπωρημένων» και έντονα ζημιογόνων εναλλακτικών παρόχων.  Πώς να εξηγείται διαφορετικά άλλωστε ότι π.χ. το Novator Fund «χρυσοπλήρωσε» τη Forthnet, όταν πριν από λίγους μόνο μήνες η τιμή του τίτλου γυρνούσε γύρω από τα 4 ευρώ;
Ενδεχομένως όμως, να υπάρξει και ένας ακόμη τρόπος «συμμετοχής στο πάρτι των τηλεπικοινωνιών», μέσω της ιδιωτικοποίησης του Ο.Τ.Ε. ή της προσέλκυσης στρατηγικού εταίρου στον Οργανισμό και δεν πρέπει να είναι τυχαίες ούτε η σχετική έγκριση της Citigroup τον περασμένο Δεκέμβριο, ούτε οι δηλώσεις του κ. Βουρλούμη την προηγούμενη εβδομάδα.


Ιδιωτική υγεία
Πολλά υποσχόμενος και ο κλάδος της ιδιωτικής υγείας, ανεξάρτητα αν κάποιες «στραβοτιμονιές» ορισμένων εταιριών έφεραν τον ανταγωνισμό σε οξύτατο επίπεδο. Όλα όμως φαίνεται ότι... μπορούν να διορθωθούν, μέσω εξαγορών, συμμαχιών και συγχωνεύσεων. Έτσι εξηγείται και η περίπτωση του ζημιογόνου Υγεία, όπου έφτασε να διαπραγματεύεται σε υπερδιπλάσιο τίμημα σε σχέση με το πρόσφατο παρελθόν του. Ενδεικτικό στοιχείο της ανόδου των αποτιμήσεων μπορεί να προκύψει από το μη εισηγμένο Metropolitan, που εμφανίζει πολύ καλύτερες οικονομικές επιδόσεις σε σχέση με το Υγεία (κέρδη προ αποσβέσεων γύρω στα 7-10 εκατ. ευρώ). Το Metropolitan λοιπόν εμφανίζεται αποτιμημένο στα βιβλία της εισηγμένης Κούμπας Συμμετοχών με σαφώς χαμηλότερους χρηματιστηριακούς δείκτες, σε σχέση με τους τρέχοντες του Σοφοκλέους.
Αν η αγορά του κλάδου της υγείας υπόσχεται κάποια σημαντικά κέρδη, τι μπορεί να υποθέσει κάποιος για τον κλάδο της ενέργειας, όπου το «παιχνίδι» μόλις τώρα αρχίζει να ξεκινά... Δεν είναι τυχαία η μαζική επέλαση του ισπανικού κολοσσού της Iberdrola σε συνεργασία με την ελληνική εταιρία Ρόκας, ή το εγχείρημα του «διαπλεκόμενου» Μυτιληναίου που προτίθεται να επενδύσει στην ενέργεια ολόκληρο το cash flow από τις υπόλοιπες δραστηριότητές του, συν το ύψος των υψηλών δανείων που έχει τη δυνατότητα να συνάψει. Και όλα αυτά, παρά το γεγονός ότι το περιβάλλον (θεσμικό και όχι μόνο) στον κλάδο, παραμένει ασαφέστατο!
Και με τις κατασκευές, τί θα γίνει; Όσοι Όμιλοι καταφέρουν και εκτελέσουν τα μεγάλα έργα του Γ’ Κ.Π.Σ. δεν θα είναι και αυτοί –οι τέσσερις ή πέντε- που θα ορίζουν σε μεγάλο βαθμό το «παιχνίδι» για χρόνια και χρόνια; Ήδη και στον κλάδο αυτό, έχουν αρχίσει οι «επελάσεις» των ξένων θεσμικών χαρτοφυλακίων, πολύ πιθανόν να ενταθούν στο απώτερο μέλλον. Όμιλοι όπως η Ελληνική Τεχνοδομική, η Γ.Ε.Κ.-Τέρνα, η J&P Άβαξ, η Παντεχνική, η Μηχανική και ενδεχομένως η Αττικάτ θα μπορούσαν να ελπίζουν σε ένα αυξημένο ενδιαφέρον από το εξωτερικό.


Μια άλλη άνοδος
Εδώ και πολλούς μήνες έχουμε αρχίσει να περιγράφουμε την αιτία που οδηγεί στις τόσο υψηλές αποτιμήσεις και που βέβαια δεν περιορίζεται στην -πράγματι- πρωτοφανή ρευστότητα που υπάρχει σε διεθνές επίπεδο. Τα κέρδη που προέκυψαν διεθνώς από την τεράστια άνοδο των τιμών στα commodities, από τη ναυτιλία, αλλά και από το γεγονός ότι οι μεγάλες εταιρίες διεύρυναν τα μερίδια αγοράς τους, κάπου θα πρέπει να τοποθετηθούν. Τα επιπλέον στοιχεία που χαρακτηρίζουν την περίπτωση της Ελλάδας είναι:
Πρώτον, η λήψη μιας σειράς πολιτικών και οικονομικών μέτρων που -ανεξάρτητα από τις επιπτώσεις που έχουν σε ευρέα στρώματα πληθυσμού- ανεβάζουν την παραγωγικότητα της οικονομίας και αυξάνουν την ανταγωνιστικότητα των μεγάλων (κυρίως) ελληνικών επιχειρήσεων: των επιχειρήσεων δηλαδή, που κατά κανόνα είναι εισηγμένες στη Σοφοκλέους. Και αυτό σε μια περίοδο όπου ο φορολογικός συντεστής των εταιρικών κερδών αποκλιμακώνεται σταδιακά.
Δεύτερον, όπως αναφέραμε και παραπάνω, μέσα στην επόμενη τριετία θα έχει ξεκαθαρίσει στο μέγιστο βαθμό της, η μάχη των επιχειρηματικών ομίλων για το ποιος θα «κατακτήσει την Ελλάδα», ή καλύτερα για το ποιος θα προλάβει να «λάβει προνομιακή θέση» σε χρυσοφόρες δραστηριότητες.
Τέτοιες είναι για παράδειγμα η ενέργεια (βλέπε νέες άδειες παραγωγής και ενδεχόμενη πλήρης ιδιωτικοποίηση των Ελληνικών Πετρελαίων), οι τηλεπικοινωνίες (βλέπε συγχωνεύσεις εναλλακτικών παρόχων και πιθανή πώληση του Ο.Τ.Ε.), οι κατασκευές (νέα μεγάλα έργα στους 3-4 μεγάλους ομίλους που έχουν απομείνει «ζωντανοί»), οι τράπεζες, οι ευρείας κατανάλωσης κλάδοι του λιανικού εμπορίου, τα τυχερά παιχνίδια, κ.λπ.
Τρίτον, το ότι η αλματώδης αύξηση των κερδών των μεγάλων ελληνικών ομίλων σε συνδυασμό με την ταχύτατη ανάπτυξη των βαλκανικών οικονομιών, μετατρέπουν από χρόνο την «Ψωροκώσταινα» σε μια περιφερειακή οικονομική δύναμη. Και όσοι βλέπουν μακριά, το διαπιστώνουν.
Και τέταρτον, στο μέχρι πρότινος growth story των Βαλκανίων ήρθε να προστεθεί και η Τουρκία, σύμφωνα τουλάχιστον με εκείνους που θεωρούν ότι η επέκταση της Εθνικής Τράπεζας στη γείτονα χώρα θα έχει και αλυσιδωτές συνέπειες, με την «επίθεση» εταιριών από όλους τους κλάδους και φυσικά των τραπεζών συμπεριλαμβανομένων. Ειδικότερα στην περίπτωση της Τουρκίας, ο επεκτατισμός των ελληνικών επιχειρήσεων δεν θα σημάνει απλά κάποια πιθανά εταιρικά κέρδη σε μια οικονομία που μάλλον ανοδικές προοπτικές έχει, αλλά και σταδιακή μείωση των δυσβάστακτων αμυντικών δαπανών της Ελλάδας, μέσα από μια συντομότερη αποκλιμάκωση των εντάσεων στις σχέσεις των δύο χωρών.


To αρνητικό σενάριο
Όλα αυτά, σημαίνουν ότι μια διόρθωση στη Σοφοκλέους -ενδεχομένως και σημαντική- δεν είναι πιθανή; Προφανώς όχι. Σημείο σκεπτικισμού μάλιστα για την αγορά αποτελεί το ότι δυσκολεύονται στο ταμπλό οι υπό –μερική ή ολική- ιδιωτικοποίηση τραπεζικοί τίτλοι. Από την αρχή του χρόνου η Emporiki Bank έχει κερδίσει μόλις 2%, όσο περίπου και η ΑΤΕ Bank, ενώ και η Τράπεζα Αττικής έχει υποαπποδώσει σε σχέση με τις υπόλοιπες μετοχές των μικρών τραπεζών.
Τα παραπάνω όμως μας θυμίζουν ότι κάθε χρηματιστηριακή άνοδος πολύ λίγο μοιάζει με τις προηγούμενες και ότι η τρέχουσα άνοδος δεν μοιάζει καθόλου, για πολλούς λόγους, με τη «φούσκα» του 1999. Αυτό που θα μπορούσε να ακυρώσει με μια μεγάλη πτώση τη μέχρι τώρα πορεία της Σοφοκλέους, θα μπορούσε ενδεχομένως να είναι η ανάσχεση των παραγόντων που τη δημιούργησαν. Δηλαδή, η υπέρμετρη διεθνής ρευστότητα, η «μεταρρυθμιστική» πολιτική της κυβέρνησης και το growth των Βαλκανίων.
 
Επιχειρηματικές εξελίξεις
ΑΤΕ Bank: Σαφώς ανοδικές οι προοπτικές των τραπεζών, σύμφωνα τουλάχιστον με τα τριετή business plan που δημοσιεύουν. Η ΑΤΕ Bank για παράδειγμα, έχει ως στόχο για το 2008 την αύξηση της αποδοτικότητας των ιδίων κεφαλαίων της από το 13,7% στο 19%-21% και τον περιορισμό του δείκτη κόστους-οφέλους από το 61,8% στο 50%-53%. Παρά το γεγονός ότι η προβλεπόμενη βελτίωση είναι δραστική, το πρόβλημα είναι ότι η ΑΤΕ Bank, ακόμη και να επιτύχει αυτούς τους στόχους, θα συνεχίσει να υπολείπεται σε σημαντικό βαθμό τους αντίστοιχους των υπόλοιπων μεγάλων τραπεζών.
Πέρυσι, η ΑΤΕ Bank είδε το μερίδιο αγοράς της σε καταθέσεις και χορηγήσεις να μειώνεται, με τις καταθέσεις να αυξάνονται μόνο κατά 3,6% και τα δάνεια να περιορίζονται κατά 0,2% (η αγορά κινήθηκε στο +15%). Ωστόσο, τα πράγματα είναι πολύ καλύτερα από τη θλιβερή εικόνα που δείχνουν οι παραπάνω αριθμοί. Και αυτό, γιατί μπορεί να μειώθηκε το σύνολο των δανείων (αγροτικός τομέας –12,2%, δημόσιος τομέας –7,9%, μεγάλες και μικρομεσαίες επιχειρήσεις –3,9%), ωστόσο τα δάνεια προς τα νοικοκυριά -που είναι και τα πλέον κερδοφόρα- αυξήθηκαν κατά 33,1%!
Η αλλαγή αυτή που συνεχίζεται, συν τις μειωμένες προβλέψεις που αναμένονται από φέτος και τις πολιτικές περιορισμού των δαπανών, θα αποτελέσουν τα κυριότερα «όπλα» για την αύξηση της κερδοφορίας μέσα στην επόμενη τριετία.


Ελβάλ-Χαλκόρ: Προβληματισμό έχει προκαλέσει στον Όμιλο Βιοχάλκο η συνεχής αύξηση των τιμών του αλουμινίου και του χαλκού στο London Metal Exchange, καθώς μια συνέχιση της ανοδικής τους πορείας θα μειώσει τη ζήτηση των τελικών καταναλωτών και θα τους οδηγήσει στην επιλογή υποκατάστατων προϊόντων. Τα στελέχη του ελληνικού Ομίλου φαίνεται να συμμερίζονται την άποψη ότι η αλματώδης άνοδος στις τιμές των δύο μετάλλων δεν οφείλεται αποκλειστικά στη αυξημένη ζήτηση, αλλά κατά ένα σημαντικό βαθμό σε κινήσεις επενδυτών που δεν έχουν ως στόχο την απόκτηση μετάλλων, αλλά το κέρδος.
 Σε κάθε περίπτωση, οι εταιρίες του ελληνικού Ομίλου δεν ευνοούνται από την άνοδο της τιμής της πρώτης ύλης επειδή έχουν προχωρήσει σε hedging, ενώ αντίθετα πλήττονται από την άνοδο του πετρελαίου και από την αρνητική επίπτωση στη ζήτηση που επιφέρουν οι αυξήσεις των τιμών των commodities.
Κάτω από αυτές τις συνθήκες, η Ελβάλ που λειτουργεί ουσιστικά με πλήρη παραγωγική δυναμικότητα, θα συνεχίσει και φέτος την προσπάθεια διαφοροποίησης της προϊόντικής της γκάμας, φεύγοντας από τα (μεγάλων διακυμάνσεων και μικρού περιθωρίου κέρδους) εμπορικά προϊόντα και δραστηριοποιούμενη περαιτέρω σε ειδικά προϊόντα, όπως φαρδιά φύλλα για τη ναυπηγική βιομηχανία, κουτιά για κονσέρβες και μπύρες, ψιλό foil για τσιγάρα, κ.λπ. Η κατάσταση στον κλάδο έχει υποχρεώσει την Ελβάλ σε πολύ χαμηλότερη κερδοφορία σε σχέση με αυτή της προηγούμενης πενταετίας και μάλιστα παρά το γεγονός ότι στο ενδιάμεσο διάστημα υλοποιήθηκαν υψηλότατες επενδύσεις (365 εκατ. την περίοδο 2000-2005). Με βάση την τρέχουσα κεφαλαιοποίηση των 362 εκατ. ευρώ και το χαμηλό ύψος των καθαρών κερδών, προκύπτει ένας δείκτης P/E ανώτερος από το μέσο όρο της αγοράς.
Οι προοπτικές φαίνεται να είναι καλύτερες για την Χαλκόρ, αλλά η τρέχουσα κεφαλαιοποίηση των 339 εκατ. ευρώ και τα περυσινά καθαρά κέρδη των 3,5 εκατ. ευρώ, οδηγούν σε ένα P/E που πλησιάζει τις 97 φορές. Παρά το γενικότερο προβληματισμό για τις επιπτώσεις της πολύ υψηλής διεθνούς τιμής του χαλκού, η φετινή χρονιά άρχισε με ανοδική ζήτηση για τη Χαλκόρ (μάλλον, πέρυσι οι πελάτες εξάντλησαν όλα τους αποθέματα και φέτος αγοράζουν κάπως επιθετικότερα). Επιπλέον, ο Όμιλος προχωρεί σε αύξηση της παραγωγικής του δυναμικότητας στη Βουλγαρία, μπαίνουν σε νέα προϊόντα όπως ο τιτανιούχος ψευδάργυρος και μια πατέντα που συνδυάζει χαλκό με πλαστικό, προκειμένου να αποφευχθεί ο κίνδυνος υποκατάστασης του χαλκοσωλήνα, κ.λπ. Επιπλέον, η Χαλκόρ αναμένεται φέτος να υποκατατήσει τον βραχυπρόθεσμο δανεισμό της σε μακροπρόθεσμο. Οι προβλεπόμενες σε όγκο πωλήσεις σωλήνων αναμένεται να αυξηθούν από τους 59.308 στους 65.200 τόνους και οι πωλήσεις προϊόντος έλασης από τους 37.464 στους 48.700 τόνους.


Τράπεζα Κύπρου: Κατά πάσα πιθανότητα, από το χώρο του leasing θα ξεκινήσει η Τράπεζα Κύπρου τη δραστηριότητά της στη Ρουμανία. Η διοίκηση της Τράπεζας θα κληθεί να λάβει σχετική απόφαση στο προσεχές μέλλον.


Φοίνιξ-Metrolife: Από τις απίστευτες «τρύπες» στην ιστορία της Emporiki Bank, η ασφαλιστική της δραστηριότητα. Κατά τα τελευταία 25 χρόνια όχι μόνο δεν έχει πάρει μέρισμα (πλην ίσως για ένα έτος), αλλά έχει χρυσοπληρώσει με 4-5 «γενναιότατες» αυξήσεις κεφαλαίου την πάλαι ποτέ Metrolife και τον Φοίνικα. Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, μετά την περυσινή αύξηση κεφαλαίου, τώρα απαιτείται και νέα. Λεπτομέρεια: η εταιρία λειτουργεί χωρίς business plan… 


Ο.Τ.Ε.: Ποικιλλοτρόπως μπορούν να ερμηνευθούν οι δηλώσεις του Προέδρου του Ο.Τ.Ε. κ. Π. Βουρλούμη την προηγούμενη εβδομάδα, που έθεταν την ανάγκη ιδιωτικοποίησης του Οργανισμού: ορισμένοι έμειναν στο απλό «έχει δίκιο». Άλλοι υποστηρίζουν ότι ο εμπειρότατος κ. Βουρλούμης δεν θα έλεγε ποτέ αυτά τα πράγματα δημόσια, χωρίς να έχει την κάλυψη της κυβέρνησης. Και μάλιστα, οι ίδιοι κύκλοι, πιστεύουν ότι οι δηλώσεις αυτές έρχονται να «δημιουργήσουν κλίμα», προκειμένου να ιδιωτικοποιηθεί ή να προσελκυσθεί στρατηγικός συνεταίρος μέσα στο επόμενο δωδεκάμηνο. Το συνδέουν μάλιστα και με τις αναφορές γνωστού διεθνούς Οίκου που από τον περασμένο Δεκέμβριο ανέμενε deal στον Ο.Τ.Ε. από το δεύτερο εξάμηνο του 2006 και μετά. Ίδωμεν...


Media: Ως πού όμως θα φτάσει ο ανταγωνισμός στα media; Τα περυσινά αποτελέσματα των περισσότερων εισηγμένων εταιριών του κλάδου απογοήτευσαν (ιδίως αν κάποιος ψάξει στις «μέσα γραμμές» των λογιστικών καταστάσεων), με εταιρίες όπως ο Δ.Ο.Λ., ο Τεγόπουλος, ο Λυμπέρης και οι Τεχνικές Εκδόσεις να υποχρεώνονται σε ζημιές. Και επίσης, με τον Πήγασο να περιορίζει τα κέρδη του σε επίπεδο των 406 χιλιάδων ευρώ. Το θέμα είναι ότι η κατάσταση δεν φαίνεται να βελτιώνεται φέτος, ιδίως αν κάποιος δει τον πολλαπλασιασμό του κόστους των προσφορών, από ορισμένα μέσα μαζικής ενημέρωσης.


Οφέλη τραπεζών: Ωφελημένες παντοχόθεν οι τράπεζες: όχι μόνο από τις δυνάμεις της αγοράς, αλλά και από το νομοθετικό πλαίσιο. Αφού λοιπόν μείωσαν (και θα εξακολουθούν να μειώνουν, όπως στην περίπτωση της Proton Bank, καταστρέφοντας δυστυχώς τον κλάδο) σημαντικά τις φορολογικές τους υποχρεώσεις μέσα από την απορρόφηση των συγγενών τους εταιριών επενδύσεων χαρτοφυλακίου, τώρα έρχονται να ωφεληθούν σημαντικότατα και από τις Εταιρίες Επενδύσεων Ακίνητης Περιουσίας (Α.Ε.Ε.Α.Π.), τις οποίες οδηγούν προς τη Σοφοκλέους (βλέπε, Πειραιώς Α.Ε.Ε.Α.Π. και Eurobank Properties). Η ευνοϊκή φορολογική των Α.Ε.Ε.Α.Π. οδηγεί τις μετοχές του κλάδου σε αποτιμήσεις σαφώς ανώτερες από την τρέχουσα αξία των ακινήτων τους, με τα τρέχοντα στοιχεία να μιλούν για ένα premium της τάξεως του 20%. Τι μπορεί να σημαίνει αυτό; Για την Eurobank, η θυγατρική της οποίας έχει μια εκτιμώμενη αξία ακινήτων γύρω στο 270 εκατ. ευρώ, μια μετοχική υπεραξία γύρω ή και πάνω από τα 50 εκατ. ευρώ...


Μουζάκης: Σε μια εποχή που το ενδιαφέρον στέκεται στην υψηλή και τη μεσαία κεφαλαιοποίηση, ο ευρύτερος κλάδος της κλωστοϋφαντουργίας θα μπορούσε να προσφέρει χρηματιστηριακές συγκινήσεις; Ενδεχομένως, κάτω από προϋποθέσεις, ναι. Ας πάρουμε για παράδειγμα το Μουζάκη, ο οποίος διαπραγματεύεται με μια κεφαλαιοποίηση γύρω στα26,4 εκατ. ευρώ, πολύ χαμηλότερα από τα ίδια κεφάλαια που είναι της τάξεως των 70 εκατ. ευρώ. Θα μπορούσε βέβαια κάποιος να ισχυριστεί ότι τα οριακά κέρδη της περυσινής χρονιάς (λίγες εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ) δεν οδηγούν σε καθόλου ελκυστικούς χρηματιστηριακούς δείκτες.
Ωστόσο, υπάρχουν ακόμη δύο δεδομένα. Το πρώτο είναι ότι φέτος, παρατηρείται κάποια ανάκαμψη της ζήτησης από εξωτερικό και εσωτερικό για τα προϊόντα της εταιρίας και τα πράγματα δείχνουν ότι θα πάνε κάπως καλύτερα. Στην ανοδική αυτή εικόνα θα συμβάλουν και οι επιδόσεις των θυγατρικών και ιδίως της βιομηχανίας εσωρούχων Ήλιος, που «τρέχει» με ταχείς ρυθμούς. Παρόλα αυτά, οι χρηματιστηριακοί δείκτες δεν αναμένεται να προσεγγίσουν το μέσο όρο της αγοράς.
Τι θα μπορούσε να «ανακατέψει την τράπουλα»; Μα φυσικά, η πώληση του ακινήτου της εταιρίας στην Κηφισού 60. Οι δραστηριότητες του συγκεκριμένου χώρου έχουν στο μεγαλύτερό τους βαθμό μεταφερθεί στις υπόλοιπες μονάδες, αγοραστικό ενδιαφέρον έχει εκδηλωθεί από πολλές πλευρές, η περιοχή είναι «ανερχόμενη» και αυτό που απομένει είναι το τίμημα. Σε περίπτωση τώρα που το ακίνητο πουληθεί εκτιμάται ότι όχι μόνο θα μηδενιστεί ο τραπεζικός δανεισμός της εισηγμένης (20 εκατ. ευρώ), αλλά και θα μείνουν σημαντικά κεφάλαια προς εκμετάλλευση. 


Πλαστικά Θράκης: Πολύ ενδιαφέρουσα εταιρία από το χώρο της χαμηλής κεφαλαιοποίησης, τα Πλαστικά Θράκης, έχει «εντοπιστεί» από την Praxis International ΑΧΕΠΕΥ και έχει τη σύσταση «outperform-μεσαίου κινδύνου» και τιμή στόχο τα 2,85 ευρώ. Στόχος της εισηγμένης εταιρίας (όπως αναφέρεται και στο σχετικό report) είναι η έμφαση σε εργασίες προστιθέμενης αξίας όπως π.χ. ο κλάδος προϊόντων της άκαμπτης συσκευασίας, με παράλληλη σταδιακή μετατόπιση των παραδοσιακών δραστηριοτήτων εντάσεως εργασίας (π.χ. κλάδοι μεγασάκκων και προϊόντων ταπητουργίας) σε χώρες με χαμηλό εργατικό κόστος. Σε ότι αφορά τις αναθεωρημένες προβλέψεις της Praxis για τις οικονομικές επιδόσεις του 2006, ο κύκλος εργασιών θα κυμανθεί γύρω στα 195 εκατ. (200,7 εκατ. η προηγούμενη πρόβλεψη) και τα καθαρά κέρδη στα 11,4 εκατ. (8,05 εκατ. η προηγούμενη πρόβλεψη). Δεν συμφέρει την εταιρία το σενάριο μιας υψηλής τιμής του πετρελαίου.


του Στέφανου Κοτζαμάνη

  Περιεχόμενα
Editorial: Από «Ψωροκώσταινα» περιφερειακή δύναμη στην Ανατολική Ευρώπη
Επενδύσεις: Σοφοκλέους: Αξιολογώντας την άνοδο
Επενδύσεις: Υπό δοκιμασία η ανοδική τάση των μετοχών
Θέμα: ΟΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟΙ MANAGERS ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ
Αφιέρωμα: Τουρισμός: Το νέο πεδίο, μετά το 2004. Τα στοιχεία, οι στόχοι, οι τάσεις και οι προοπτικές
Επενδύσεις: ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΑΓΟΡΕΣ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑΤΩΝ - Ανασκόπηση για το Μήνα Μάρτιο του 2006
¶ρθρο: Οι ξένες άμεσες επενδύσεις ως μοχλός ανάπτυξης της σύγχρονης οικονομίας
¶ρθρο: Η ΑΓΟΡΑ ΤΟΥ ΜΟΛΥΒΔΟΥ
¶ρθρο: CROWN HELLAS CAN: ΤΟ «ΔΙΑΜΑΝΤΙ»... ΠΟΥ ΑΠΑΞΙΩΝΕΤΑΙ

 Όροι και προϋποθέσεις του site