Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Older Conferences

Δείτε τον απολογισμό του συνεδρίου

Δείτε τον απολογισμό του συνεδρίου

Δείτε τον απολογισμό του Συνεδρίου

Δείτε τον απολογισμό του Συνεδρίου

More ...

 


Φεβρουάριος 2010-Τεύχος 359                              

ΕΝ ΑΡΧΗ


ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ!


Το διανεμητικό ασφαλιστικό σύστημα προϋποθέτει κράτος πρόνοιας, υψηλή φορολογία, σοβαρό εισπρακτικό μηχανισμό και πολίτες που δεν ψάχνουν τρόπους να κρύψουν εισοδήματα και να μην καταβάλουν φόρους και εισφορές...


Κάτι ήξερε ο Κ. Καραμανλής, που επέλεξε να φύγει από την πρωθυπουργία και τις ευθύνες της μια ώρα αρχύτερα. Αυτό που δεν ξέρουμε τώρα είναι αν ο Γ. Παπανδρέου έχει μετανιώσει που... κέρδισε. Δεν είναι καθόλου ευχάριστο, όπως και να έχει το πράγμα, να παρίσταται στα διεθνή φόρα όντας επί κεφαλής της πλέον δακτυλοδεικτούμενης κυβέρνησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης, για λόγους που κάθε άλλο παρά σε... καλό παράδειγμα παραπέμπουν.
Από τη μια, λοιπόν, η νέα κυβέρνηση έχει τους κοινοτικούς, οι οποίοι –παρά την... γαλατική ευγένειά τους- δεν κρατιούνται άλλο και τα λένε έξω απ’ τα δόντια. Κι από την άλλη έχει το εσωτερικό μέτωπο, στο οποίο η γαλατική ευγένεια απουσιάζει ούτως ή άλλως εξ ορισμού.
Έχει τους αγρότες και τα τρακτέρ τους, μαχητικούς και ανυποχώρητους, μόνους εναντίον όλων: Ελλήνων και ξένων μεταφορέων, εμπόρων, τουριστών και απασχολουμένων στον τουρισμό και τις συγκοινωνίες... Μα δεν έχουν κι αυτοί το δίκιο τους; Τι να σας πω; Το έχουν. Ακόμη και τα δικαστήρια πολλές φορές κάνουν δεκτό τον ισχυρισμό ότι κάποιος δικαιούται να διεκδικεί επειδή η άλλη πλευρά του έχει δημιουργήσει βάσιμες προσδοκίες ότι κάτι θα του δώσει. Ε, λοιπόν, με το «έθιμο» των μπλόκων να καταλήγει στην ικανοποίηση της ετήσιας «αρπαχτής», η προσδοκία έχει βασίμως εδραιωθεί!
Μα φέτος τα πράγματα είναι διαφορετικά: περνάμε μεγάλη κρίση, χρωστάμε –ως κράτος- τα μαλλιά της κεφαλής μας και δεν ξέρουμε πού θα τα βρούμε (ή μάλλον ξέρουμε τη γνωστή συνταγή των δανεικών, μόνο που κι αυτή πλέον έχει δυσκολέψει). Φέτος έχουμε μια νέα κυβέρνηση, που υπόσχεται διαρθρωτικά μέτρα και για την αγροτική οικονομία, αντί εκτάκτων ενισχύσεων, που δεν είναι παρά... ασπιρίνες εναντίον καρκινωμάτων... Ξέρω κι εγώ; Μήπως αν οι αγρότες έκαναν λίγο πίσω, αποδεχόμενοι ως αντάλλαγμα όχι τζάμπα μετρητά αυτή τη φορά, αλλά δεσμεύσεις περί δρομολόγησης μακρόπνοων αναπτυξιακών μέτρων... Μήπως, λέω, κάτι τέτοιο απέβαινε καλύτερο και για τους ίδιους και για την ελληνική οικονομία και για τα πολιτικά ήθη της χώρας;


ΙΕΡΑ... «ΚΕΚΤΗΜΕΝΑ»
Ο πρωθυπουργός έχει απέναντί του, επίσης, τους διάφορους δημόσιους λειτουργούς. Άλλοι από τους οποίους είναι συμβασιούχοι, έχοντας μπει κάπου από το... παράθυρο, πλην όμως απαιτούν να μονιμοποιηθούν, καθώς καλύπτουν «πάγιες και διαρκείς ανάγκες» σ’ ένα δημόσιο εχθρό του πολίτη και σε διαρκή ημιαργία. Άλλοι, πάλι, έχουν «κεκτημένο» να συνταξιοδοτούνται... νεαροί. Και τα «κεκτημένα» είναι ιερά, φυσικά, κι ας τα πληρώνει ο... γείτονας.
Έχει, ακόμη, όλους εμάς τους ασφαλισμένους. Που προσδοκάμε, φυσικά, μια ανθρώπινη ιατρική περίθαλψη όποτε την έχουμε ανάγκη, καθώς και μια αξιοπρεπή διαβίωση όταν αφυπηρετήσουμε. Δίκιο δεν έχουμε; Τι και αν τα ασφαλιστικά μας ταμεία είναι πτωχευμένα; Μήπως εμείς είχαμε την ευθύνη της διαχείρισής τους; Όχι βέβαια. Αλλά η ασφάλισή μας δεν μπορεί παρά να είναι είτε ανταποδοτική (θα πάρουμε σύνταξη ανάλογα με τις εισφορές μας όλων των ετών που εργασθήκαμε) είτε διανεμητική, που προϋποθέτει σοβαρό κράτος πρόνοιας, με υψηλή φορολογία για τους έχοντες, σοβαρό εισπρακτικό - ελεγκτικό μηχανισμό και πολίτες με συνείδηση, που δεν αξιοποιούν το παραμικρό παραθυράκι για να κρύψουν εισοδήματα και να μην καταβάλουν φόρους και εισφορές. Τι από αυτά έχουμε στην Ελλάδα; Ας μην προσπαθήσουμε να απαντήσουμε, γιατί θα γελάμε και θα κλαίμε μαζί...
Με όλα αυτά τα δεδομένα, λοιπόν, ας μην παραπονιόμαστε: πάμε πολύ καλά ως χώρα, ως οικονομία, ως κράτος... Για να το διατυπώσω και λίγο διαφορετικά: εσείς βλέπετε να μπορούσαμε να πάμε καλύτερα;


τ. 359, Φεβρουάριος 2010

  Περιεχόμενα
ΕΝ ΑΡΧΗ: ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ!
ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ: ΑΜΚ 4,6 ΔΙΣ. ΤΟ 2009 ΣΤΟ Χ.Α.
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΑΓΟΡΑΣ: Η ΑΒΕΒΑΙΟΤΗΤΑ ΒΑΣΙΛΕΥΕΙ ΣΤΟ Χ.Α.
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΑΚΑΚΗΣ
ΘΕΜΑ ΤΡΑΠΕΖΕΣ: ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΣΕΙΣ - ΡΕΥΣΤΟΤΗΤΑ
ΘΕΜΑ ΚΑΤΑΣΚΕΥΕΣ: ΘΙΓΟΝΤΑΙ ΟΙ ΜΙΚΡΟΙ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΕΣ
ΑΡΘΡΟ: ΦΑΙΝΕΤΑΙ «ΦΩΣ» ΣΤΟ Β΄ ΕΞΑΜΗΝΟ
ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΑ ΒΡΑΒΕΙΑ ΧΡΗΜΑ
ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΑΓΟΡΑ ΜΑΖΙΚΗΣ ΕΣΤΙΑΣΗΣ
ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΚΑΤΑΘΕΤΙΚΑ ΠΡΟΪΟΝΤΑ
ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΑΓΟΡΑ ΓΑΛΑΚΤΟΚΟΜΙΚΩΝ
ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΤΑΧΥΜΕΤΑΦΟΡΕΣ & LOGISTICS
ΡΕΠΟΡΤΑΖ EUROBANK TRADER’S EYE
ΦΑΚΕΛΟΣ ΠΛΑΙΣΙΟ
ΦΑΚΕΛΟΣ AEGEAN AIRLINES
ΦΑΚΕΛΟΣ ΕΛΑΣΤΡΟΝ
ΦΑΚΕΛΟΣ ΚΑΝΑΚΗΣ
ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΑΓΟΡΕΣ: ΞΑΦΝΙΚΑ, ΟΛΑ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟΤΗΤΑ EUROMONEY
ΑΡΘΡΟ ΜΕΤΟΧΙΚΕΣ ΑΠΟΔΟΣΕΙΣ
ΝΕΑ ΤΗΣ ΑΓΟΡΑΣ
ΑΝΑΛΥΣΗ SAXO BANK
ΕΡΕΥΝΑ ERNST & YOUNG
ΔΙΑ ΤΑΥΤΑ: ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΜΑΣ ΘΕΛΟΥΝ ΟΙ ΞΕΝΟΙ
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ ΣΕ ΜΟΡΦΗ EBOOK

 Όροι και προϋποθέσεις του site