Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Δείτε τον απολογισμό της εκδήλωσης

Older Conferences

Δείτε τον απολογισμό του συνεδρίου

Δείτε τον απολογισμό του συνεδρίου

Δείτε τον απολογισμό του Συνεδρίου

Δείτε τον απολογισμό του Συνεδρίου

More ...

 


Ιούνιος 2010 - Τεύχος 363                              

ΑΡΘΡΟ

ΜΥΘΟΙ & ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ
Η ΛΥΣΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΑΚΡΙΑ
Αν η ΕΚΤ και η ΟΝΕ αναλάβουν την δημοσιονομική κηδεμονία μας, έστω και χωρίς την έκδοση ευρωομολόγου, τότε η δυνατότητα να πάμε σε καλύτερους όρους επιτοκίου και επιμήκυνση του χρονικού ορίζοντα του χρέους μας, με τη σφραγίδα της “τρόικας”, θα δώσει την οριστική λύση για την Ελλάδα.


 


από τον Αριστείδη Μπιτζένη*


Η γνώμη μας είναι ότι η ΕΚΤ και η ΟΝΕ θέλουν να σώσουν το ευρώ και θα το σώσουν με κάθε τρόπο γιατί υπήρχαν, υπάρχουν και θα υπάρξουν όλα τα μακροοικονομικά μέσα για να γίνει κάτι τέτοιο. Η λύση θα μας οδηγήσει σε μία καλύτερη ευρωπαϊκή ολοκλήρωση. Η πετρελαϊκή κρίση του 2007-8 με το πετρέλαιο στα 147 δολάρια έδειχνε να είναι αβάσταχτη, πρωτοφανής και αδύνατη να αντιμετωπιστεί, και όμως βρέθηκε άμεσα ο τρόπος αντιμετώπισής της. Επίσης και στην κρίση ενυπόθηκων δανείων στην Αμερική και τη μετέπειτα χρηματοπιστωτική κρίση του 2008-9, η οποία εξαπλώθηκε σε όλο τον κόσμο με την κατάρρευση της Lehman Βrothers, όλα τότε έδειχναν μαύρα και απαισιόδοξα και πολλοί νομπελίστες οικονομολόγοι και γκουρού αναλυτές της παγκόσμιας οικονομίας ισχυρίζονταν ότι ίσως να ήταν και ανάλογη της κρίσης του 1929-30, και όμως και αυτή αντιμετωπίστηκε άμεσα.
Τώρα ερχόμαστε στην ελληνική δημοσιονομική απειθαρχία, ως μια κρίση που δεν έχει προηγούμενο, και πολλοί ποντάρουν στην ελληνική χρεοκοπία, στην επιστροφή στη δραχμή, στην στάση πληρωμών, στην αδυναμία του κράτους να πληρώσει τους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων, στην αδυναμία να προμηθευτούν τα νοσοκομεία αναλώσιμα και να πληρωθούν φάρμακα, να εκτελεστούν συνταγές, να πληρωθούν συντάξεις, και εφάπαξ, στην αδυναμία επιστροφής του ΦΠΑ, μιλούν για έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ και την ΟΝΕ (κάτι το οποίο καν δεν προβλέπεται), μιλούν για αναδιάρθρωση του χρέους και ελεγχόμενη χρεοκοπία με μείωση του χρέους και αθέτηση υποσχέσεων προς τους πιστωτές μας.
Αιωρείται επίσης η απειλή ότι θα χαθούν οι καταθέσεις στις ελληνικές τράπεζες, πιθανολογείται η χρεοκοπία ελληνικών εμπορικών τραπεζών και καταρρέει το ΧΑ, σε μονάδες που η κεφαλαιοποίηση του ελληνικού χρηματιστηρίου είναι σε πρωτοφανές χαμηλότατο ποσοστό ως προς το ελληνικό ΑΕΠ, και πολλά άλλα σενάρια που ίσως μας διαφεύγουν ή είναι ίσως επιστημονικής φαντασίας όπως η επιστροφή στο εμπράγματο – εμπόριο ανταλλαγής προϊόντων, όλα δείγματα καθαρά αρνητικής ψυχολογίας και απαισιοδοξίας.


Ο ΛΥΚΟΣ ΚΑΙ ΤΑ ΠΡΟΒΑΤΑ
Να πιστέψουμε δηλαδή το Bloomberg και τους ξένους επενδυτές, ιδιώτες και αναλυτές; Να πιστέψουμε τους ξένους επενδυτικούς οίκους και διεθνείς οίκους αξιολόγησης που ποτέ δεν πρόβλεψαν κάτι σωστά; Να πιστέψουμε γκουρού οικονομικούς αναλυτές και οικονομολόγους, που δεν θέλουμε να ονομάσουμε, οι οποίοι προέβλεψαν 100 αρνητικά γεγονότα και τους κάναμε διάσημους για το ένα που επιβεβαιώθηκε; Ή να πιστέψουμε τον υπουργό Οικονομικών της Ελλάδας και τα στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδας; Να μην θεωρήσουμε με σιγουριά ότι η ΕΚΤ και η ΟΝΕ θέλει να σώσει το ευρώ; Να θεωρήσουμε ότι το πρόβλημα δημοσιονομικής πειθαρχίας είναι μόνο ελληνικό;
Μήπως εμείς αυτοπροταθήκαμε ως «πρόβατα» και ο «λύκος», που είναι οι κερδοσκόποι  οι οποίοι θέλησαν να κερδίσουν με την υποτιμητική κερδοσκοπία κατά του ευρώ, επιτέθηκαν στα ομόλογα της Ελλάδας και βρήκαν το πρώτο θύμα που ήταν διαθέσιμο, και η Ευρώπη άργησε να το καταλάβει και να συντονίσει τις προσπάθειές της για να υπερασπιστεί το ευρώ;
Να πούμε, για να ευχαριστήσουμε τους απαισιόδοξους, ότι δεν φθάνουν τα 110 δισ. για τρία έτη ασπίδα προστασίας για Ελλάδα; Ότι δεν φθάνει το 1 δισ. δολάρια, δηλαδή περίπου 750 δισ. ευρώ ως ασπίδα προστασίας του ευρώ;  Η ισοτιμία του ευρώ ως προς το δολάριο κάποτε ήταν 0,80 ευρώ για 1 δολάριο και κανένας δεν κινδυνολογούσε για το ευρώ. Κάποτε το δολάριο ήταν στο 1,60 δολάρια για 1 ευρώ και όλοι έλεγαν για επικείμενο θάνατο του δολαρίου. Η ισοτιμία ήταν στο 1,35-1,40 όταν άρχισε το πρόβλημα του εντοπισμού της δημοσιονομικής απειθαρχίας της Ελλάδας και ίσως δεν «βόλευε» τις οικονομίες, όπως αυτή της Γερμανίας, που είχαν χάσει την πρωτιά από την Κίνα ως εξαγωγική χώρα, μήπως τώρα στο 1,19-1,20 βολεύει πλέον την Γερμανία; Μήπως και η Αμερική δεν ήθελε ένα δολάριο στο 1,40-1,60, όπου είχε φθάσει στην κρίση ενυπόθηκων δανείων, η οποία Αμερική έχει διπλά ελλείμματα (εμπορικό και δημοσιονομικό) και ίσως θέλει ένα πιο ισχυρό δολάριο;


ΤΟ “ΓΚΡΙΖΟ” ΑΕΠ
Ο Έλληνας διακρίνεται για το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του να ενθουσιάζεται εύκολα αλλά και να απογοητεύεται, ιδιαίτερα και εξίσου εύκολα. Εδώ βρισκόμαστε στην απογοήτευση και ερωτούμε πώς να μας πιστέψουν οι ξένοι και πώς να μας εμπιστευτούνε, ότι θα τα καταφέρουμε στην εξυγίανση της ελληνικής οικονομίας, όταν οι ίδιοι έχουμε απογοητευτεί και δεν εμπιστευόμαστε τους ίδιους μας τους εαυτούς; Μήπως εμείς οι ίδιοι με τη συμπεριφορά μας θα έρθουμε να επιβεβαιώσουμε τις φήμες; Αν όλοι μας μεταφέρουμε τις καταθέσεις μας στο εξωτερικό ή στο μαξιλάρι μας, από φόβο ότι ξέρουμε τι κάνουμε ή ότι εμπιστευόμαστε τις φήμες, και αν όλοι μας στο τέλος συμμετέχουμε στο σενάριο της αυτοεκπληρούμενης προφητείας, τι θα κερδίσουμε;
Εμείς οι ίδιοι, με την αρνητική μας συμπεριφορά και τις φοβίες, αλλά και την έλλειψη εμπιστοσύνης σε αυτούς που καλώς ή κακώς επιλέξαμε να μας κυβερνήσουν, τελικά δεν τους δίνουμε χρόνο και δεν τους δείχνουμε καθόλου εμπιστοσύνη. Μιλάει ο υπουργός Οικονομικών και εμείς ακούμε τη γνώμη 1000 ανθρώπων που συμμετέχουν σε ερωτηματολόγια του Bloomberg. Εδώ έχουμε φθάσει, ως «εθνική κατάντια» θα έλεγα, και μόνοι μας γινόμαστε πρόβατα για τη σφαγή μας.
Λύσεις υπάρχουν. Πρόσφατα φιλοξενήσαμε στη Θεσσαλονίκη σε Διεθνές συνέδριο στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας που διοργάνωσε το τμήμα διεθνών και ευρωπαϊκών σπουδών τον διάσημο οικονομολόγο κ. Σνάιντερ, ο οποίος αισιόδοξος, αναφέρθηκε στην ελληνική παραοικονομία επισημαίνοντας ότι εύκολα η Ελλάδα θα μπορούσε να ενσωματώσει κομμάτι της παραοικονομίας στο ελληνικό ΑΕΠ, με αποτέλεσμα το έλλειμμα προς ΑΕΠ και χρέος προς ΑΕΠ, άμεσα, ως δείκτες να βελτιώνονταν και ο μύθος ότι σε τρία χρόνια λόγω της ύφεσης η Ελλάδα θα χρεωκοπούσε -επειδή το χρέος προς ΑΕΠ θα έφθανε  στο 150%- θα κατέρρεε.
Επίσης, η ΟΝΕ και η ΕΚΤ έχει στα χέρια της πιθανές λύσεις, όπως το ευρω-ομόλογο, καθώς και εναλλακτικά, όπως μια μεσολάβηση για ελεγχόμενη αναδιάρθρωση  του χρέους, χωρίς να έχουμε ελληνική πρωτοβουλία, ούτε αυτό να είναι αποτέλεσμα αδυναμίας πληρωμής χρέους, δηλαδή να μην είναι όρος ελεγχόμενης χρεοκοπίας ή εξόδου από το ευρώ ή επιστροφής στη δραχμή ή σενάριο παύσης πληρωμών ή σενάριο ότι οι πιστωτές μας πρέπει να δεχθούν πληρωμές μικρότερων ποσών, αλλά να είναι σενάριο μείωσης επιτοκίου του χρέους μας, επειδή ο κίνδυνος για χρεωκοπία έχει εξαλειφθεί, αφού η ΟΝΕ και η ΕΚΤ μαζί με την συνδρομή της ΕΕ και του ΔΝΤ απομάκρυναν το αντικειμενικό πρόβλημα αδυναμίας αποπληρωμής χρεών, σώζοντας το ευρώ, με μια ολική ή μερική εξόφληση των ελληνικών χρεών (όπως γίνεται στις τράπεζες λόγω ανταγωνισμού με μεταφορά χρεών, μεταφορά υπολοίπου με καλύτερους όρους).


Ο ΔΡΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
ΔΙΕΡΧΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΡΟΝ

Είναι σημαντικό οι αγορές να μην λάβουν μήνυμα αδυναμίας, αλλά εμείς πρέπει να αναζητήσουμε καλύτερους όρους πλέον με τη συνδρομή των οργανισμών – ενώσεων (ΕΚΤ - ΕΕ – ΔΝΤ- ΟΝΕ). Το υψηλό επιτόκιο σημαίνει υψηλό ρίσκο. Αν η ΕΚΤ και η ΟΝΕ αναλάβουν την δημοσιονομική κηδεμονία μας, έστω και χωρίς τη λύση του ευρωομολόγου, τότε η λύση να πάμε σε καλύτερους όρους επιτοκίου και χρονικού ορίζοντα εξόφλησης (επιμήκυνση του χρονικού ορίζοντα του χρέους μας) με τη σφραγίδα της ΟΝΕ, ΕΚΤ, ΕΕ, ΔΝΤ θα δώσει την οριστική λύση για την Ελλάδα. Εναλλακτικά μετά από 2-3 χρόνια να ανανεωθούν τα 110 δισ. ευρώ της οικονομικής βοήθειας και μάλιστα με καλύτερους όρους επιτοκίου.
Σίγουρα όμως πρέπει να τονιστεί ότι λείπουν τα μέτρα που θα βοηθήσουν την ανάπτυξη, την απορρόφηση ευρωπαϊκών κονδυλίων, που θα βοηθήσουν εντέλει την ίδια την αγορά και την επιχειρηματικότητα, και σίγουρα λείπουν τα μέτρα καταπολέμησης της γραφειοκρατίας, και μέτρα ένταξης της παραοικονομίας στο ΑΕΠ, επομένως σίγουρα εδώ η κυβέρνηση έχει δείξει τρομερή αδυναμία και έχει καθυστερήσει χρονικά. Ήρθε πλέον η στιγμή να καταλάβουμε όλοι μας την κρισιμότητα των στιγμών και να υπάρξει συναίνεση και οι αντιδράσεις του ΠΑΜΕ, ΠΝΟ, κ.τ.λ. να είναι στο πρίσμα ότι για να υπάρξει μέλλον πρέπει να επιβιώσουμε στο παρόν.


· Ο κ. Αρ. Μπιτζένης είναι επίκουρος καθηγητής
στο Τμήμα Διεθνών & Ευρωπαϊκών Σπουδών του Πανεπιστημίου Μακεδονίας

  Περιεχόμενα
ΕΝ ΑΡΧΗ
ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΑΓΟΡΑΣ
ΘΕΜΑ ΕΞΩΦΥΛΛΟΥ ΟΜΙΛΟΣ ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΣ
ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΕΤΑΙΡΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΥΘΥΝΗ
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΓΙΑΝΝΗΣ ΡΟΥΝΤΟΣ
ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΠΟΙΟΤΙΚΟΣ & ΣΥΝΕΔΡΙΑΚΟΣ ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ
ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΛΙΜΕΝΩΝ
ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΤΗΛΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΕΣ – ΚΙΝΗΤΗ ΤΗΛΕΦΩΝΙΑ
ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΕΤΡΕΛΑΙΑ
ΦΑΚΕΛΟΙ 3E, S&B, ΤΙΤΑΝ
ΕΘΝΙΚΗ ΠΑΝΓΑΙΑ ΑΕΕΑΠ
ΑΡΘΡΟ: ΜΥΘΟΙ & ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ
EUROMONEY
ΣΤΑ ΕΝΔΟΤΕΡΑ ΤΟΥ ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ
ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ
ΝΕΑ ΤΗΣ ΑΓΟΡΑΣ
ΔΙΑ ΤΑΥΤΑ
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ ΣΕ ΜΟΡΦΗ EBOOK

 Όροι και προϋποθέσεις του site